η συγκέντρωση

Η συγκέντρωση Οι ηγήτορες όμως

Ήταν Ενθουσιασμένοι

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή Δεν πρόσεξαν διόλου

Δύο χιλιάδες φοιτητές Την πλημμυρίδα

Και πεντακόσιοι οικοδόμοι Που τους σάρωσε

Τα έκαναν όλα Μέρα μεσημέρι

Γυαλιά καρφιά

Η κατάληψη

Όπου αρχικά διαπιστώνεται ότι:

Η κατάληψη έγινε

Με τάξη και συνέπεια

Εξόχως επαναστατική

Πλήρης η οργάνωση και υποδειγματική

Των καθηκόντων και των υποχρεώσεων του καθενός.................................


Δεν πρόσεξαν μονάχα οι καταληψίες

Ότι το κτίριο ήταν ετοιμόρροπο

Και η κατάληψη

Δεν χρειαζόταν καν.

Τα λόγια του πολιτικού

Τα λόγια του πολιτικού

Αστραποβόλησαν

Σαν πύρινες γλώσσες οργισμένης ρομφαίας

Στις τσιμεντένιες πλάκες της πλατείας

Κατακεραυνώνοντας ταυτόχρονα φίλους και αντιπάλους

Το ασταμάτητο χειροκρότημα του πλήθους

Αδηφάγο

Κατάπιε

Τη βροντή και τη λάμψη τους

Κανείς δε θα τα θυμηθεί ποτέ!

Δείξτε μας κάτι

Πορνό και καράτε

Μπαφιάσαμε

Δείχτε μας κάτι

Πιο εποικοδομητικό

Να χαρούν

Κι οι παρθένες οι άμωμες

Με τους ατελείωτους κότσους

Και τις προσευχές

Στα βαθύσκια των τρούλων.

το ταξίδι

Αφήσαμε την ψυχή μας σ’ ένα παλιό καμίνι

Και μπήκαμε στη μαύρη θάλασσα

Να ταξιδέψουμε σε χώρες λωτοφάγων

Καράβια δίχως γυρισμό

Δεν ξέρω που φτάσαμε

-ή αν φτάσαμε. Δεν έχει σημασία-

το αερόστατο

Όταν απογειώνεται

Παίρνει μαζί του και το σπίτι

Και σ’ ελευθερώνει

Αντίθετα

Η κεφαλή της μέδουσας

Φοβάμαι

Μήπως πετρώσει τα όνειρά μου.

Έρος λυσιμελής , απόσπασμα 3

Σ’ αγαπώ

Σαν τη γύμνια του κορμιού μου

Την Άνοιξη

Σαν το κύμα που σκάει αφρίζοντας

Στα βράχια της πατρίδας μου

Τι μπορείς να μου πεις

Για το τέλος του ατέλειωτου πόνου

Το μεγάλο τραγούδι της Άνοιξης

Στο καταχείμωνο

Αστερόεσσα εσύ λαμπερή

Που δεν λες να μου δώσεις

Το σώμα σου;

Το ντέρμπυ

Το ντέρμπυ

Ήταν

Σκληρό

Τρεις

Νεκροί

Και ογδόντα

Τραυματίες

Ανακοίνωσε με θλίψη

Το νυχτερινό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ

Η αναγκαιότητα των βοθροκαθαριστών

Ευτυχώς που οι βόθροι

Αργούν να γεμίσουν ως πάνω

Αλλιώς

Τι θα γινόμαστε

Χωρίς

Βοθροκαθαριστές !

ο ξεναγός

Ξέχασε ο δύστυχος

Ή τέλος πάντων δεν τον πληροφόρησε κανείς

Πως στη γειτονική Ιταλία

Δείχνουν πρώτα τα νέα

Και μάλιστα σε στύση

Κι ύστερα πάνε και στ’ αρχαία

Για ρέμβη κι ενδοσκόπηση

η νοικοκυρά

Ο χωρικός Βγήκε χαρούμενη και γελαστή

Με τη νταμιτζάνα στο χέρι Περήφανη

Και το ταγάρι παραμάσχαλα Για το πραγματικό μεγαλείο

Πήγε να δει το βουλευτή του της νοικοκυροσύνης της

Και να του ευχηθεί τα βέλτιστα Όλα ταχτοποιημένα στην

Στο πολυτελές του γραφείο εντέλεια

Της πλατείας Κολωνακίου Και με τάξη

Φθινοπωρινό

«Το τραγούδι πικρό κι η οδύνη μεγάλη
Το περίσσευμα της καρδιάς μας ελάχιστο
Και ο κόσμος σκορπίζει παντού
Σαν τα φύλλα του πλάτανου
Με τις πρώτες βροχές του φθινόπωρου»

ο κουμπάρος

« Ο χωρικός
Με τη νταμιτζάνα στο χέρι
Και το ταγάρι παραμάσχαλα
Πήγε να δει το βουλευτή του
Και να του ευχηθεί τα βέλτιστα
Στο πολυτελές του γραφείο
Της πλατείας Κολωνακίου»