Τριών γενειών γυναίκες

Τριών γενιών γυναίκες στο χωριό, φωνάζουνε πως θα ρθει το κακό
τα χέρια τους κατάρτια στη βροχή, η άνοιξη θα 'ργήσει να φανεί
.
Έλα καλή, έλα μικρή, έλα μαλαματένια, να κάνουν κύκλο οι εποχές να φύγει η μολυβένια.
Έλα καλή, έλα μικρή, έλα μαλαματένια, να κάνουν κύκλο οι εποχές να φύγει η μολυβένια.

Στα αλώνια μαύρα άλογα σκυφτά, τα μάτια των γερόντων σφαλιχτά.
Απλώθηκε στους δρόμους ερημιά, μοιάζει αυτή η γη με ξενιτειά

Έλα καλή, έλα μικρή, έλα μαλαματένια, να κάνουν κύκλο οι εποχές να φύγει η μολυβένια.
Έλα καλή, έλα μικρή, έλα μαλαματένια, να κάνουν κύκλο οι εποχές να φύγει η μολυβένια.

Τρέχει η πηγή του φόβου το νερό, μαντάτο άγριο για τον καιρό
της άνοιξης βλαστάρι μοναχό, ν' ανθίσει θέλω μεσ' το δειλινό.

Έλα καλή, έλα μικρή, έλα μαλαματένια, να κάνουν κύκλο οι εποχές να φύγει η μολυβένια.
Έλα καλή, έλα μικρή, έλα μαλαματένια, να κάνουν κύκλο οι εποχές να φύγει η μολυβένια.

πικροθάλασσα

Θάλασσα, πικροθάλασσα και πικροκυματούσα,
θάλασσα, πικροθάλασσα και πικροκυματούσα,
το μόνο που αγκάλιαζες ναυάγια και γροικούσα,
το μόνο που αγκάλιαζες ναυάγια και γροικούσα.

Κοιτούσα πέρα στις στεργιές το κύμα πως ξοδιάζει,
κοιτούσα πέρα στις στεργιές το κύμα πως ξοδιάζει,
του μισεμού ανασαιμιές όταν γλυκοχαράζει,
του μισεμού ανασαιμιές όταν γλυκοχαράζει.

Γέρνουν φεγγάρια στο γιαλό και κόρες σιγοκλαίνε,
γέρνουν φεγγάρια στο γιαλό και κόρες σιγοκλαίνε,
αχ, ιστορίες του νερού, πόθους που σιγοκαίνε,
αχ, ιστορίες του νερού, πόθους που σιγοκαίνε.

Τα μάτια που ποτίσανε της θάλασσας τ' αλάτι,
τα μάτια που ποτίσανε της θάλασσας τ' αλάτι,
να τα 'χα για προσκέφαλο στο αδειανό κρεβάτι,
να τα 'χα για προσκέφαλο στο αδειανό κρεβάτι.