Οι αλλόχρωμοι εμείς

Εκατόν είκοσι χρονών
Μην αναρωτιέσαι
Εμείς οι ίδιοι είμαστε
που επιστρέφουμε από Αμέρικα, Μόναχο και
Αυστραλία στον
τόπο μας με αλλαγμένα ονόματα, τραγούδια και
Θεό
Με λίγο πιο σκούρο δέρμα
-αλλόχρωμοι αλλόγλωσσοι-
Ο Γιάννης που λέγεται Χασάν και
η Μαρία, Γιασμίν
Όμως μεγαλώσαμε λιγάκι
Φτάσαμε εκατόν είκοσι χρονών και
συνεχίζουμε
Μην αναρωτιέσαι ποιοι είναι
Εμείς οι ίδιοι είμαστε

---

Ηπατία και Έαρ
Στέκομαι στη μνήμη και την παρακαλώ να
μου φέρει μια Άνοιξη από το μέλλον με
όχι λιπόσαρκους ανθρώπους αλλά
μπουμπούκια
και ευωδιά βιολέτας
όχι λιβάνι
Αλλιώς μην έλθει
Το έαρ αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας

---

Ο σιγαστήρας
Οι οιμωγές των απελπισμένων
ναυαγών
διέρχονται μέσα από
το σιγαστήρα των
νόμων μας
Είναι ο λόγος που δεν τις ακούμε

---

Το τείχος του Έβρου
Τεχνητά τείχη, τεχνητές καρδιές, τεχνητά μέλη για τους εκάστοτε
ΑΛΛΟΥΣ
Και αν οι απέξω είναι οι σύγχρονοι ΑΘΛΙΟΙ, οι
ΕΜΕΙΣ περιμένουμε στη σειρά για τη λοβοτομή πλην
- μέσα από το συρματόπλεγμα

Απολογισμός

Για όσα προσφέρω μου ανήκει η
επικαρπία
Η ψιλή κυριότητα ανήκει σε
κείνους που στήθηκαν στο απόσπασμα ή
σύρθηκαν στις φυλακές

---

Οι ΄Αλλοι
Και κείνοι τράβηξαν μπροστά κι
οι άλλοι με την κομματική ταυτότητα στο χέρι σαν νόμισμα για
το βαρκάρη του Αχέροντα
ξέβαφαν τις κόκκινες σημαίες

---

Κείνος που δεν γίναμε
Και σαν μεγαλώσαμε συνεχίζαμε να
κρατάμε στο πιο παλιό μας
σεντούκι την κόκκινη σημαία που
θα σήκωνε
Κείνος που δεν γίναμε

---

Με κουράζουν οι πράξεις που
δεν έκανα
Τα Ναι και τα Όχι που
δεν είπα
μου φράζουν το στόμα
Και το αίμα που
δεν έδωσα
λερώνει το πουκάμισό μου

Οι πλατείες

 

Τώρα πια
Τώρα πια οι πλατείες είναι τα
σπίτια μας
Οι δρόμοι είναι οι μηχανές μας, τα γραφεία μας, τα
χωράφια μας
Οι έγκυες ανάγκες μας
προηγούνται
Τα αγέννητα στην πρώτη γραμμή
Δεν υπάρχει νερό. Αλιεύουμε τη
βροχή απ' τα
δακρυγόνα δάκρυά μας. Μουσκεύουμε τα
χείλη μας όπως μεταλαβαίνει ο
ετοιμοθάνατος
Τώρα. Αύριο θα 'ναι χτες

---

Ο μαυροπίνακας
Όπως κάθε σχολική τάξη έτσι
και το σχολείο της Εξέγερσης έχει
το δικό του μαυροπίνακα
ΤΟ ΔΡΟΜΟ
όπου τα πέλματα των
προλετάριων γράφουν τη
δική τους αριθμητική
-Όταν ενώ τρέχουν στέκονται όρθιοι
ακούγοντας την ΔΙΕΘΝΗ
-Κι όταν ένα δέκατο αλληλεγγύης αρκεί για
να θρέψει τους πεινασμένους όλου του κόσμου
να γεμίσει όλες τις βιβλιοθήκες
να γκρεμίσει όλες τις φυλακές
Και πάλι κάτι θα περισσέψει για το
μοιρολόι των χαμένων συντρόφων ή
για το νανούρισμα των αγέννητων παιδιών

---

Αμέτρητες χειραψίες στη
διαδήλωση λες
και ζητούσαν βοήθεια ο ένας απ' τον άλλον
Ίσως πάλι πάσχιζαν να
γίνουν
-σαν την ινδική θεότητα Κάλι-
ένα σώμα με πολλές σφιγμένες
γροθιές



Έτσι που να μην ξέρεις αν ήταν γροθιές ή δάχτυλα κομμένα εν ώρα εργασίας

---

Έτσι εξουθενωμένοι καθώς είμαστε
μπορεί και να χάσουμε με νοκ άουτ
Μέχρι τότε όμως θα 'χουμε κερδίσει
στα σημεία
Ένα σπόρο
στο λιανόχωμα της Πλατείας
Μια απλωμένη παλάμη
στην παρέλαση του μαθητή
Ή μια ελιά στο ράμφος
στον επερχόμενο κατακλυσμό

---

Ήμασταν στην κορφή της
πορείας στη Μεγάλη
Απεργία
τα πάντα νεκρωμένα τα
πάντα ζώντα στη διαδήλωση
Στο βάθος του πλήθους δυο
παιδιά με κόκκινες σημαίες
φιλιόντουσαν
δεν απεργούσαν
Ήταν οι ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ ΤΟΥ
ΕΡΩΤΑ

Εν καιρώ πολέμου

67% ανάπηρος

Θέλω να χάσω τα χέρια μου, τας φρένας μου, τα νεφρά μου
για ένα επίδομα
για να ζήσουν τα μάτια μου, τα σπλάχνα μου, το δέρμα μου
Στην κοινωνία που φτιάξανε
καλότυχοι είναι οι
παραπληγικοί, οι με σκλήρυνση κατά πλάκας, οι μεταμοσχευμένοι
που δεν απολύονται
Θέλω να ζήσω!
Θέλω να γίνω 67%

---

Εν καιρώ πολέμου
Και ποιος σου 'πε πως τέλειωσε ο πόλεμος;
Επειδή δεν βλέπεις νεκρούς που σου μάθανε να τους αναγνωρίζεις από τα λερωμένα στρατιωτικά με αίμα;
Όμως νεκροί δεν είναι οι στρατιές των ανέργων στα χαρακώματα το πρωί,
για δουλειά που δεν βρίσκουν;
Στρατιωτικά ρούχα δεν είναι τα ράκη που περιφέρονται στους δρόμους
αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμί;
Αίμα δεν είναι το χαρτί της απόλυσης;
Τα βομβαρδιστικά δεν πετάνε πια ψηλά και δεν ρίχνουν βόμβες με ήχο και καταστροφή. Τα νέα όπλα είναι τα χρηματιστήρια, οι νόμοι που
εξαθλιώνουν, ο εφεδρικός στρατός των ανέργων.
Τα κρεματόρια στο Άουσβιτς δεν σβήσανε. Γεμίζουν κάθε μέρα με τα
όνειρα των παιδιών και τις ελπίδες που απανθρακώνονται μυρίζοντας
απαίσια ανθρώπινη σάρκα. Το σύστημά τους μυρίζει ανθρώπινη σάρκα.
Ποιος σου 'πε πως τέλειωσε ο πόλεμος;
Επειδή δεν το λέει η τηλεόραση και δεν το διαβάζεις στις εφημερίδες;
Άνοιξε τις μικρές αγγελίες και θα δεις το στρατιωτικό ανακοινωθέν των
απωλειών στο μέτωπο του πολέμου της ζωής. Διάβασε για
τις αυτοκτονίες απελπισμένων ανθρώπων. Μάθε για τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης που στοιβάζονται μετανάστες και πρόσφυγες. Αναγνώρισε τους σύγχρονους δωσίλογους που τα κάνανε πλακάκια μ' αυτούς που κρατάνε
στα χέρια τους μετοχές και όπλα για να αισχροκερδούν στο σώμα της
χώρας και των ανθρώπων της.
Στο τέλος μάθε για την Αντίσταση και όσους αρνούνται τους ρόλους που τους ετοίμασαν, ετοιμάζοντας τη δική τους αντεπίθεση ζωής.
Όχι ο πόλεμος δεν τέλειωσε
Είμαστε εν καιρώ πολέμου

---

Και πώς να αντέξουμε την πραγματικότητα όταν είμαστε περικυκλωμένοι από παντού
Βρισκόμαστε στην εποχή του μεσοπολέμου με τους μελανοχίτωνες τριγύρω
Δεν επιλέγω να αποκοιμηθώ
Δεν μου ταιριάζει ο κόσμος των σκιών
Ο απόηχος της Νέκυιας δεν είναι γαμοτράγουδο
είναι εμβατήριο ήττας και δεν το επιλέγω

---

Κι όταν αύριο ψηφίζοντας σηκώνετε το χέρι
να σκέφτεστε ότι όταν το κατεβάζετε
δίνετε ΤΟΤΕ
το σύνθημα στα πολυβόλα να ξεράσουν
φτώχεια και θάνατο
σ' αυτούς που στήσατε στον τοίχο

---

Το τοξικό νέφος
Προσοχή, κυκλοφορεί τοξικό νέφος από
δόντια σφιγμένα που αιωρούνται και εκτοξεύονται σε μπάτσους, τζαμαρίες
και τράπεζες
Από υψωμένες γροθιές που βαθουλώνουν τα κρανία των σαλτιμπάγκων, των πολιτευτών, των καταπατητών
-Αν ανήκετε σ' αυτές τις κατηγορίες μείνετε κλεισμένοι στα σπίτια σας
Προσοχή κυκλοφορούν ομάδες Ζήτα για όσους ζωγραφίζουν στους τοίχους τα όνειρα και την οργή τους
- Μην κυκλοφορείτε με μολύβια, μαρκαδόρους και γενικώς γραφική ύλη
Κυκλοφορούν ομάδες περιφρούρησης από έντιμους πολίτες για τους
νοσταλγούς των δειλινών, των δικαιωμάτων, των ασυρματοπλεγμένων
θαλασσών
Κυκλοφορούν ιπτάμενες κάμερες για την ασφάλειά σας
Μην τις πυροβολείτε, ματώνουν
Έχουν αίμα δικό σας
Προσοχή, είναι σε έξαρση το τοξικό νέφος της παραπληροφόρησης από τα
δήθεν
υπόγεια ελεύθερα δίκτυα
Σύντομα θα τα πλημμυρίσουμε και θα τα πνίξουμε
Απομακρυνθείτε για να σωθείτε
Γενικώς κυκλοφορεί τοξικό νέφος
Ανοίξτε την τηλεόραση και κλείστε τα παράθυρα, τις χαραμάδες,
τη μύτη σας, τα μυαλά σας
Κ ι ν δ υ ν ε ύ ε τ ε

Tης γραφής

Η μελάνη που τοξεύει τις λέξεις δεν θα συναντηθεί ποτέ με τα υγρά του
κολποφαλλού. Κι όμως και τα δύο στοχεύουν στο φθαρτό.


 Ο Λόγος μας γενετήσιο όργανο

--------------------------------------------
 
Οι λέξεις γίνονται εικόνες στην
παλέτα του λόγου
όταν αρχίζεις να γράφεις με μολύβι και
κάποια στιγμή διαπιστώνεις πως
κρατάς πινέλο
Στο τέλος μόνο το δάχτυλο να
συνομιλεί με το
χαρτί ή
το σώμα της




Μελάνη λέξεις ανάγλυφα ιδεογράμματα πουλιά
----------------------------------------

Πείτε μας πώς γράφει ένας ποιητής;
–Αρχή ην το βίωμα. Η απορία από το χάραγμα
Και πότε γράφει;
–Όταν πιάνει το μολύβι γράφει με δύο χέρια
το δικό του και το δικό της
ή μάλλον με ένα φτερό απ’ τις φτερούγες τους
Και εσύ έτσι γράφεις;
–Εγώ έτσι γ ρ ά φ ο υ μ ε
Στο τέλος;
–Στο τέλος το ποίημα αναγγέλλει το
θάνατο του ποιητή
την εξορία του ενικού αριθμού


Ένα ποίημα γράφεται σε δύο πράξεις. Η δεύτερη είναι το σώμα
------------------------------------------

 
Οι λέξεις τους καταφύγιο
τουρτουρίζοντας απ’ το δικό τους παγετό
το δικό τους πρώτο κλάμα
τη θρηνωδία της έκπτωσης
Κι η πυροστιά των ονείρων
το χουχούνισμα της μήτρας
για να ’ρθει στο φως το κάτεργο
το πριν εντός τους



Έτσι με λέξεις ζωγράφισαν ένα παράθυρο για να βγαίνουν στο αεράκι
κάθες που ο άγνωστος μέσα τους πνιγόταν

--------------------------------------------

 
Λόγος υγρός έπνευσε
χώμα ζυμωτό
πηλοφόρι βιώματος
Και εγένετο Β Ι Ω Φ Ω Σ
 

---

Κι ύστερα από ολονύκτιο οργασμό χωρίς σώμα επέστρεφε με μια υγρασία
ανάμεσα στα σκέλη του
Ένα ποίημα

 
Ένας οργασμός που εκτοξεύεται με δυο σταγόνες και εκατό λέξεις

---

Σήμερα σκαλίζοντας τα βότσαλα στην άμμο ανακάλυψα μια λέξη που
έλειπε από το περιδέραιο και έδινε το σωστό μήκος
για να το κρεμάσει στο λαιμό και να δείχνει όμορφο



Κι όταν αρχίσαμε να λογοκρίνουμε τις λέξεις μας ο δεσμοφύλακας μέσα
μας έπαιρνε εντολή να κάνει τη λοβοτομή

---

Ένας άνθρωπος σκυφτός στο χώμα χαράζει
λέξεις
στην άμμο κύκλους και σύμβολα
στο κύμα τα φτερά του
ποιεί ή ποιείται;
Ήταν κύκνοι


--------------------------------------------------------


 

Κι αν τυχαίνει οι λέξεις μας να φαντάζουν για ορισμένους θεόρατα τείχη
είναι για να μπορούν να τις διαβούν όσοι έχουν
φτερά