Άλλοτε και αλλού : Ποιητική Συλλογή του Άθως Δημουλά

που το 1967 έλαβε το Β΄ κρατικό βραβείο Ποίησης. 

Άλλη

Παλμός και ρίγος. Ιαχές. Πάλη.
Νίκη ή ήττα. Λήθη. Και πάλι
παλμός και ρίγος. Ιαχές. Πάλη.
Νίκη ή ήττα. Λήθη πάλι.

Και δεν γνωρίζεις αν είναι άλλοι
οι νικηταί κι οι νικημένοι άλλοι.
Και όλ’ αυτά για μια ζωή άλλη,
μεγάλη και καλύτερη. Άλλη. Άλλη.

Για μια ζωή χωρίς τη ζάλη
από του χρόνου τη σπατάλη.
Χωρίς της τύχης την κραιπάλη.

Χωρίς το φόβο τι θα βγάλει
η μνήμη ή το αύριο. Γι’ άλλη
ζωή. Καλύτερη. Άλλη. Άλλη.

Άλλοτε και αλλού : Ποιητική Συλλογή του Άθως Δημουλά

που το 1967 έλαβε το Β΄ κρατικό βραβείο Ποίησης. 

Άλλη

Παλμός και ρίγος. Ιαχές. Πάλη.
Νίκη ή ήττα. Λήθη. Και πάλι
παλμός και ρίγος. Ιαχές. Πάλη.
Νίκη ή ήττα. Λήθη πάλι.

Και δεν γνωρίζεις αν είναι άλλοι
οι νικηταί κι οι νικημένοι άλλοι.
Και όλ’ αυτά για μια ζωή άλλη,
μεγάλη και καλύτερη. Άλλη. Άλλη.

Για μια ζωή χωρίς τη ζάλη
από του χρόνου τη σπατάλη.
Χωρίς της τύχης την κραιπάλη.

Χωρίς το φόβο τι θα βγάλει
η μνήμη ή το αύριο. Γι’ άλλη
ζωή. Καλύτερη. Άλλη. Άλλη.

Άθως Δημουλάς (βιογραφία)

Ο Άθως Δημουλάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο Πολιτικός Μηχανικός και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφίες στο εξωτερικό (Βέλγιο, Αγγλία, Γαλλία), ειδικευόμενος στις Στατικές Κατασκευές και τη Σιδηροδρομική. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα εργάστηκε ως Πολιτικός Μηχανικός και Διευθυντής στους Σιδηροδρόμους. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1951 με την έκδοση της πρώτης του ποιητικής συλλογής που είχε τίτλο ''Ποιήματα''. Τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό βραβείο Ποίησης (1966 για τη συλλογή Άλλοτε και Αλλού). Έργα του μεταφράστηκαν στα αγγλικά και τα πολωνικά. Πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 1985. Σύζηγος της ποιήτριας Κικής Δημουλά
Εργογραφία
Ποιήματα. Αθήνα, 1951.

Νέα Ποιήματα. Αθήνα, 1951.

Σονέτα. Αθήνα, 1953.

Χωρίς τίτλο. Αθήνα, 1956.

Ορφεύς. Αθήνα, 1958.

Ένδον. Αθήνα, 1960.
Αυτή η πραγματικότητα και η άλλη (1951-1961)·

Μ’ έναν πρόλογο του Άρη Δικταίου. Αθήνα, Φέξης, 1961.

Περί μνήμης· Σπουδή σε ποιήματα. Αθήνα, Φέξης,1964.

Άλλοτε και αλλού. Αθήνα, 1966.

Ο Αγρός της τύχης. Αθήνα, 1972.

Η μοίρα των πεπρωμένων. Αθήνα, 1979.

Αλεξάνδρεια 1916·

Ημερολόγιο Φίλιππου Δραγούμη. Αθήνα, Δωδώνη, 1984.

Πρόσθεση στο χάος.Τα ποιήματα (1951-1983). Αθήνα, Στιγμή, 1986.

το ποίημα

Η αρχή, ένας τυχαίος μάλλον συνδυασμός

 λέξεων είναι, που διεγείρει περιέργεια,

φαντασία και αίσθημα. Έπειτα η λογική,

απ’ τις πολλές που συνωστίζονται συνέχειες,

μιάν εκλέγει, αυθαίρετα ίσως, έτσι

το σχήμα διαγράφοντας. Και, μες στα στενά

όρια που μένουν, την εμπειρία και τη δύναμη

του τεχνίτη δείχνει το τέλος.

Χωρίς η χρονική αυτή διαδοχή

Να προδικάζει και τη θέση τους στο ποίημα.

Συμμετοχές και όχι

Ετοιμασμένο ή αναπάντεχο, ό,τι έρχεται
του χρόνου η βιασύνη θα το διώξει,
διασπώντας το απότομα: σε μνήμη,
άχρονη πια συμμετοχή στα περασμένα
και σ' εμπειρία, άχρονη συμμετοχή
στα μέλλοντα. Δρόμους διαφορετικούς
και τύχη ξέχωρη ακολουθούν η μία
από την άλλη. Κάποτε συναντιούνται
μα ξαναχωρίζουν, πάντοτε και πιο ξένες.

Εκτός...

Το πέλαγος απέραντο και ακύμαντο΄
χωρίς ανάσα΄από το μεσημέρι
του Αυγούστου τανυσμένο. Οι αύρες
κάπου αποξεχάστηκαν. Αποξεχάστηκε
κι η ώρα , έξω από μένα (έξω από μένα
υπάρχει;) και , άνεργη και άστεγη,
μακριά μου, ούτε εμπορεύεται
ούτε γεννά εμπειρίες και μνήμες.

Εκτός από το άχρονο παρόν.