ΑΣΠΡΟ ΧΕΡΙ - ΜΑΥΡΟ ΧΕΡΙ

 Ι

Λευκό χέρι το ένα
ανδρικό.
Μαύρο το άλλο-
άνυδρο
πεινασμένο
κάτισχνο
με κατάμαυρη βουβή πικρία
τούτο το σκελετωμένο χέρι του παιδιού
στην Καραμοτζά της Ουγκάντα
και που πέθανε περιμένοντας και περιμένοντας
της λευκής φυλής το χρέος το υπερήμερο.
Τώρα στη λευκή παλάμη
η κατάμαυρη παλάμη του παιδιού.
Χειραψία πένθιμη συγκλονιστική
σπάταλε
-σε άσκοπες τροφές
σε πολεμικά παιχνίδια
σε πυρηνικούς πύραυλους-
και άκαρδε της άκαρδης λευκής φυλής μας αιώνα.

Ντρέπομαι. 

ΙΙ

Παίζουν τα παιδιά της λευκής φυλής 

με λογής- λογής όπλα

της ξηράς

της θάλασσας

του αγέρα

Παίζουν φοβερίζοντας " εν ου παικτοίς''

Κι ούτε που θα πάψω ενάντια να κραυγάζω. 

Και οι αφελείς χαίρονται.

Και επιχαίρουν οι πολεμοχαρείς 

οι πολυεθνικοί

οι θυγατρικοί 

οι κερδοσκόποι.

Και πεθαίνουνε θλιμμένα τα άσιτα παιδιά.

Άλλοτε εμίλαγα για πολίτες του Κόσμου

για μια μάνα Γη της ανθρωπιάς.

Κι ούτε που  θα πάψω να μιλώ 

ανισόρροπε της ισορροπίας του τρόμου αιώνα

του δε ντρέπεσαι. 

ΙΙΙ

Άλλοτε τραγούδαγα την ωδή του Πίνδαρου

- Είμαστε παιδιά της ίδιας μάνας-

της μάνας Γης. 

Τώρα των μανάδων ο θρήνος

για τα απόκληρα 

τα ατροφικά

τα παιδιά του αργού θανάτου. 

Και ποιους στίχους νά ΄  βρω για ελεγεία;

Άλλοτε εμίλαγα στο Συμβούλιο της Ευρώπης

νά ΄ ναι οι βασικές τροφές 

για όλα τα παιδιά του κόσμου ελεύθερα αγαθά.

Κ΄ έγιναν τα λόγια μου εκείνα απόφαση. 

Όμως η γραφή τους μένει στα χαρτιά.

Και πεθαίνουν τα άσιτα παιδιά.

Και με ποια κραυγή να σου κραυγάσω 

ένα πύρινο κατηγορώ

άκαρδε της άκαρδης φυλής μας αιώνα

παιδοκτόνε. 

Πρωτοχρονιά 1982

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΠΟΦΑΣΗ 735 (1980)

Η Συνέλευση

"" 16. Εκφράζει την ευχή, ότι, για να προστατευτεί η ζωή όλων των παιδιών, ορισμένες βασικές τροφές (με πρωτείνες, θερμίδες κτλ) να τεθούν εκτός εμπορίου και κάθε παιδί να έχει δικαίωμα σε μια μερίδα δωρεάν""

Αυτή ήταν μια νίκη αποφασιστική 

Μια μεγάλη δικαίωση του αγωνιστή- ποιητή. Το Συμβούλιο δέχτηκε ότι ο τρόπος αντιμετώπισης που προτείνει ο Έλληνας βουλευτής είναι εφικτός. Το θέμα παίρνει την πορεία του και η πραγμάτωσή του είναι πια ζήτημα χρόνου. Ο Γιάννης Κουτσοχέρας δεν θα χαλαρώσει τον αγώνα με την ως εδώ νίκη του.

Σημείωση Δχστη Ιστολογίου: Το παραπάνω σχόλιο το βρήκα γραμμένο σε μία  τετρασέλιδη έκδοση του παραπάνω ποιήματος τοποθετημένο μέσα σε μια ποιητική συλλογή που είχα πάει να αγοράσω στην περιοχή του Μοναστηρίου στην Αθήνα 

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

1. 

Άνθρωποι της Μάνας Γης 

γεννηθήκατε πολίτες του κόμπου- 

κοσμοπολίτες. 

Κόσμος μας οι πεδιάδες

τα βουνά 

οι βράχοι 

οι χείμαρροι 

οι ποταμοί

οι λίμνες 

οι θάλασσες

κύματα του βυθού 

κύματα της επιφάνειας

ωκεάνεια

είσπλους στο λιμένα της γης 

απόπλους για τα  επέκεινα 

άμπωτη και παλίρροια 

Ζωή ρέουσα των ανθρώπων ο κόσμος. 

2. 

Κόσμος μας ο ήλιος 

το φεγγάρι 

ο έναστρος ουρανός- ο άναστρος 

η θωπευτική βροχή 

η θύελλα

η βροντή του κεραυνού 

το ελπιδοφόρο ουράνιο τόξο 

της αιθρίας τα χρώματα 

κόκκινο 

κοκκινοκίτρινο 

κίτρινο 

πράσινο

γαλάζιο 

πορφυρό

ιώδες

οι καρποί της γης 

τα άνθιά της- τα αγκάθια της 

τα δένδρα 

τα πουλιά 

τα ερπετά 

τα έντομα 

ο θαλάσσιος κόσμος

τα ήμερα και άγρια ζώα.

Ο άνθρωπος αναζητώντας τον άνθρωπο

ο γνωστός και ο άγνωστος . 

3. 

Άνθρωποι της γήινης σφαίρας 

είναι ο κόσμος μας

της αυγής το ρόδο και της νύχτας το έρεβος 

η δοκιμασία

η χαρά 

η οδύνη 

η φιλότητα 

η ειρήνη 

η προσμονή 

οι μύθοι 

το όνειρο 

οι καλές τέχνες

η μουσική 

η ποίηση 

ο ελεύθερος λόγος 

η διαμαρτυρία 

η λευτεριά 

η κοινωνική δικαιοσύνη 

η αξιοπρέπεια 

των ανθρώπων τα δίκαια. 

Κόσμος μας ο πολίτης του κόσμου.

Πρωτοκυκλοφόρησε στα Γαλλικά 

Σίσυφος της αλήθειας είναι ο άνθρωπος

Σίσυφος της αλήθειας είναι ο άνθρωπος.

 

Όραση

ακοή

νόηση

αίσθηση

παραίσθηση

αφή

Κι απ’ τον όρθρο εως τον έσπερο

κι απ’ τον έσπερο ως τον όρθρο

ψηλαφίζει αναζητώντας την

ο άνθρωπος.

Έρχεται

Και φεύγει

Τούτος ο εγκόσμιος Σίσυφος της γλιστερής αλήθειας

Ψηλαφίζοντας.

Και η αλήθεια;

Πικρή

δύστροπη

πολύτροπη

ερμητική.

Μέδουσα στο άξενο πέλαγος.

Σφίγγα του αδυσώπητου μύθου.

Και είναι του ανθρώπου η μοίρα

-την αλήθεια αναζητώντας

απηδάλιος και απληροφόρητος-

να ανιχνεύει

να οδοιπορεί

και να πορεύεται.

Καλάβρυτα τοῦ 1943

Πᾶν τὰ Καλάβρυτα
Τὸ Ἀρκάδι - τὸ Κούγκι νὰ ῾βροῦν.
Θεία ἡ φυγὴ
σκλάβα μου γῆ!
Τί, τὰ Καλάβρυτα - τ᾿ Ἀρκάδια
δὲ ζοῦν στ᾿ ἀνήλια τὰ λαγκάδια ....
Κι ὡς ὁ χιλιόψυχος καπνὸς
πολύβουος ὅλο καὶ ἀνεβαίνει
ἥλιέ μου, στάσου
καὶ βουβάσου
χαμωβλεποῦσα ἐσὺ Οἰκουμένη.
Καὶ μόνο τοῦ παλιοῦ καιροῦ
τ᾿ ἀηδονοκαριοφύλια ἂς κρένουνε.
Τῆς γῆς οἱ θεοὶ στ᾿ ἄστρα ἀνεβαίνουνε!
Καὶ ὤ! νά ῾ταν τέτοια κι ἡ φυγή μου
ψυχή μου...