[Όταν τα τείχη σου έχουν παραδοθεί]

Όταν τα τείχη σου έχουν παραδοθεί
στον πειρατή χρόνο
και κίνδυνοι σε ζώνουν
ονειρεύεσαι σίγουρα 
καινούρια και μεγαλοπρεπή
Μα σαν αρχίσεις να σχεδιάζεις
με σκοπό νέο λίθο να προσθέσεις
σου λείπει η δύναμη ,το κουράγιο
και η ομόνοια και πώς έτσι να χτίσεις
Στοιχεία παρακμής,δεν το ένιωσες
η μέθη του πλούτου στυγνή
Τότε σκέψου όλα αυτά που στην κορυφή
σε ωθήσαν
και σίγουρα δεν ήταν τα τείχη σου
Γκρέμισε τα τείχη των άλλων
πιο σώφρων είναι
και κείνοι θα διασκορπιστούν
δώθε-κείθε
σαν γίδια χωρίς μαντρί
βορά αγρίων θα γένουν
και τα τείχη σου λάμψη και δύναμη
θ' αποκτήσουν
πιότερη από πριν
κι ας μην συμφωνείς
Η επιβίωση πάντα αναγκαία
Έτσι ορίσαν τον κόσμο μας
Η ανάγκη υποτάσει τη θέληση
και ο πλούτος πάντα μεγαλύτερες ανάγκες έχει

Άτιτλο

καμιά επιλογή και σήμερα
ούτε καν ένα σύνθημα ότι αρχίζει η μέρα
μόνο κάτι πολεμοχαρείς οργιάζουν 
από τα χαράματα όχι για να καταλαγιάσουν
το αίμα που κάπου χύνεται
σάμπως είναι δικό τους
ποσώς του νοιάζει
η καραβάνα τους να γεμίζει
κι εγώ ο βλάκας περπάταγα όλη νύχτα
ολόγυμνος στα πλακάκια του σπιτιού μου
ανάμεσα στα πεταμένα πράγματα
ανάμεσα στα περιττά
ναι τώρα που το θυμήθηκα διαμαρτυρήθηκαν
κάποιο γείτονες
από ότι θυμάμαι με είπαν
αισχρό
δεν το κατάλαβα και καλά
γιατί έξω δε βγήκα
αλλά και στον κόσμο όταν ήρθα
κάπως έτσι μου είπαν
πως ήμουν ,γυμνός
σήμερα κάποια πέρασε
και καθάρισε το σπίτι μου από τη βρωμιά
δεν την κάλεσα εγώ
κάποιος γείτονας νομίζω
που φοβάται τις κατσαρίδες