Πηγαδιώτης Νίκος (μικρή αναφορά)

Ο Πηγαδιώτης Νίκος είναι Έλληνας Ποιητής. Το 1988 εξέδωσε το Πορθείον από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

(Ακούστηκε...) / Πηγαδιώτης Νίκος

Ακούστηκε ότι στη Ρουάντα, 
μόλις αφανισθεί ο πληθυσμός, 
νέα χρυσοφόρα κοιτάσματα 
θα έρθουν στην Επιφάνεια.

(Στις εκδρομές με τα Όνειρα...) / Πηγαδιώτης Νίκος

Στις εκδρομές με τα Όνειρα 
δε συμμετέχει ποτέ το κορμί μας. 
Είμαστε συνοδοιπόροι του μυαλού μας. 
Ταξιδεύει η σκέψη μας ξοδεύοντας αλόγιστα. 
Χωρίς να εισπράττει μόνο επαίνους 
της ψυχής μας. 
Ανασαλεύει και θύμησες, 
απʼ τα μέρη που επισκέπτεται 
με τις μορφές που ξαναβρίσκει. 
Σʼ αυτές τις εκδρομές 
μας μένει το εισιτήριο για τις λύπες μας. 
Τʼ αποκόμματα απʼ τις χαρές μας 
τα πετάμε.

(Κάποια κόκαλα σαν τα δικά σου...) /Πηγαδιώτης Νίκος

Κάποια κόκαλα σαν τα δικά σου, 
κάποιο λείψανο που να σου μοιάζει, 
δε θα το βρούνε ποτέ. 
Όχι γιατί δεν μπορούμε να τʼ αναγνωρίσουμε, 
όχι γιατί δεν ξέρουμε που να ψάξουμε, 
μόνο επειδή δεν μπορούμε να φοβόμαστε 
και δεν ξέρουμε να σε θυμόμαστε.

(Ο Φάνης πρόσφερε .....) / Πηγαδιώτης Νίκος

Ο Φάνης πρόσφερε σε γνώσεις 
που ξεπερνούσαν την εμπειρία του. 
Η σπουδή του είχε συνολικό αποτέλεσμα. 
Ο μισθός του έβγαινε φτωχός στο ζύγισμα με το έργο του. 
Όλοι τό βλεπαν. 
Από φόβο και αντίδραση 
μόνο για τα ελαττώματά του μιλούσαν. 
Έτσι ο Φάνης άρχισε να παράγει ελαττώματα.

(Ανθρώπινες σχέσεις που ανθίζουν...) / Πηγαδιώτης Νίκος

Ανθρώπινες σχέσεις που ανθίζουν 
με το συναίσθημα διατηρούνται. 
 Ίδιες σχέσεις με λίπασμα 
απʼ το χρώμα του χρήματος μαραζώνουν. 
Έτσι μας μιλάει και η Φύση. 
Όσο δύσκολα ανθίζει ένα λουλούδι 
τόσο εύκολα μαραίνεται όταν το κόβεις. 
Ο άνθρωπος βέβαια φρόντισε και 
για την παραγωγή πλαστικών λουλουδιών, 
που διατηρούνται εύκολα ανθισμένα 
χωρίς έξοδα για λιπάσματα.