Η
διέλευση τής αλήθειας
Στα μάτια τής νύχτας
Μυθοποίησε τις διαστάσεις της.
Το πλήθος εκέκραξεν
Άρον- Άρον σταύρωσον Αυτόν…
Κι όμως
Το πρόσωπό του παρέμεινε νηφάλιο
Καθώς εσύρετο
Από τον Άννα- στον Καϊάφα!
Εδώ
στην πρώτη εσοχή τής αμφισβήτησης.
Οι λεηλατηθείσες ψυχές
Στάθηκαν απέναντι
Στα ετοιμόρροπα έδρανα.
Οι Πραίτορες
Έστησαν τις σιδερένιες πανοπλίες τους
Τα εχέγγυα μάτια
Ξέβρασαν πάλι τόσα πτώματα.
Ενυπάρχεις
Στην εκούσια διαφυγή τού
παραλήπτη χρόνου
Στραγγίζοντας τής
απουσίας τον βρόγχο.
Χορεύοντας αθόρυβα, αιώνες τώρα
Επάνω στους ετοιμοθάνατους καιρούς
Όμως, η μετάγγιση τής ελπίδας
Δεν φθάνει από πουθενά.
Γιατί ο καθένας μας
«απεκδύεται τον μανδύα τού ενόχου»
Η ενοχή όμως παραμένει.
