ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ
ΑΒΟΡΟΣ ΚΑΙ ΑΒΟΡΙΩΤΕΣ .
Παιδί μου Γιώργο Καψάλη ,
Είμαι ο Δημήτριος Δημητρακόπουλος , κάτοικος Λιδορικίου και γεννήθηκα στον Άβορο το 1896 . Γράφω ένα περιστατικό που μου είχε διηγηθεί η γιαγιά μου και μιλάει για το 1750 .
Το 1600, ο Ηγούμενος από τη Βαρνάκοβα , έστειλε τον Ιωάννη Παπαϊωάννου ως δάσκαλο και ιερέα που ήταν ετών 20 . Μετά από τον Παπαϊωάννου έστειλε τον Δημήτριο Τσαμπά , μετά τον Ιωάννη Δούκα ως ιερέα . Μετά τον Παπαϊωάννου ανέλαβε ο Παπαπαναγιώτου , μετά ο Ταράτσας και πολλοί άλλοι . Αυτοί όλοι ήταν κάτοικοι Αιτωλοακαρνανίας , περνούσαν στη Βαρνάκοβα για να κρυφτούν από τους Τούρκους , και ο ηγούμενος τους έστειλε στον Άβορο .
Στο διάστημα αυτό , που η περιοχή άρχισε να γίνεται επικίνδυνη από τους Τούρκους εφτά (7) Τούρκοι πήγαν στο σπίτι του Παπαϊωάννου . Ο Παπαϊωάννου είπε να τους φτιάξουν ένα ειδικό σπίτι με μικρά παράθυρα τύπου φρουρίου . Τους φτιάξαν το σπίτι που τυώρα ακόμα υπάρχει και κατοικούν οι κληρονόμοι Υφαντή . Ο Ηγούμενος , έμαθε ότι πήγαν στον Άβορο οι Τούρκοι και ειδοποιεί τον οπλαρχηγό Μανιώτη που πήγε με σαράντα παλικάρια στο “ Κεφαλάρι “ στην κορυφή του χωριού και εκεί παρέμεινε και σκεφτόταν με τι τρόπο θα διώξουν τους Τούρκους .
Τροφή τους πήγαινε η γυναίκα του Ιωαν . Παπαϊωάννου , όλα αυτά το έτος 1750 . Το σχέδιο ήταν να κυλήσουν μια μεγάλη πέτρα ίση με τον όγκο ενός μεγάλου ψυγείου , έτσι μια μέρα ο Μανιώτης μοίρασε τα παλικάρια σε όλα τα σημεία του Άβορου και οι περισσότεροι μείναν να κυλήσουνε την πέτρα . Αφού κύλησαν την πέτρα με ορμή από 60 μέτρα ύψος , αυτή χτύπησε στον τοίχο του σπιτιού και τρομαγμ’ενοι οι Τούρκοι έφυγαν . Φτάνοντας στ’ αλώνια του χωριού , συνάντησαν τον Ιωάννη Δούκα , που ήξερε Τούρκικα , και μίλησε μαζί τους . Εκεί φτάνουν τα παλικάρια του Μανιώτη και τους σκοτώνουν .
Ητοποθεσία αυτή του Άβορου , λέγεται “ του Μπεσίρη το μνήμα “ και ονομάστηκε έτσι , γιατί τον αρχηγό των Τούρκων τον έλεγαν Μπεσίρη . Τώρα εκεί έχουν αμπέλι οι κληρονόμοι Θεοδώρου Αποστόλου . Τους άλλους τους σκότωσαν στην τοποθεσία “ Βαθύρεμα – Σανίδες “. Ο Παπαϊωάννου έδωσε το φρούριο στον Ιβωάννη Δούκα , ο δε Μανιώτης , επειδή τον φιλοξενούσε ο Παπαπαναγιώτου , τον έκανε συμπέθερο , έδωσε την αδερφή του στο γιό του .
Αυτά μου είχε διηγηθεί η γιαγιά μου .
Σε χαιρετώ
Δημ . Δημητρακόπουλος
Λιδορίκι
ΣΗΜ : Η επιστολή του αξέχαστου μπάρμπα Μήτσου Δημητρακόπουλου , δημοσιεύτηκε στο “ Λιδωρίκι “ στο φύλλο 14 του Ιανουαρίου 1983 .
WWW.LIDORIKI.COM
