TA ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ ΣΟΓΙΑ - ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ " ΟΙ ΚΑΨΑΛΑΙΟΙ "

ΤΑ  ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΑ   “ ΣΟΓΙΑ “
   “ ΟΙ  ΚΑΨΑΛΑΙΟΙ “

Ο  παππούς  μου  Γ.Καψάλης , η  γιαγιά  Μαρία  το  γένος  Μαλιογκλιάνου  και  ο  γιος  τους  Κώστας που  μετανάστευσε  στις  Η.Π.Α και  χάθηκε

Τα  τρία  αδέλφια , Σπύρος , Έλένη Καψάλη – Ζέκιου  και  Θύμιος  Καψάλης .

Νίκος  Κολοβός 
Αρχικά το όνομα της οικογενείας ήταν Μπετζήρος με πρώτο καταγραφέντα τον Δημήτριο Μπετζήρο (1800). Ο Δημήτριος είχε τρεις γιους και δεν ξέρουμε αν είχε άλλα παιδιά. Ο πρώτος ήταν ο Νικόλαος (1820) του οποίου το επώνυμα άλλαξε σε Κολοβάκης και κατόπιν Κολοβός. Ο δεύτερος ήταν ο Κώστας (1824-1865), του οποίου το επώνυμο έγινε Καψάλης. Παντρεύτηκε τη Λιδωρικιώτισσα Μαρία Γεωργίου Τσούφη. Υπήρχε και ένας τρίτος, κάποιος Αναστάσιος (1824) για τον οποίο δε γνωρίζουμε τίποτα.
Ο Νικόλαος Κολοβάκης είχε ένα γιο Γεώργιο (1847) που παντρεύτηκε το 1880 την Ευθυμία Αποστόλου Φωτοπούλου (1860). Απέκτησαν τρεις γιους, τον Γιάννη (1887), το Νίκο (1897-1951) και τον Αποστόλη (1899-1968) που μετανάστευσαν και οι τρεις στην Αμερική. Απέκτησαν και μία κόρη τη Δήμητρα που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Πράπα και απέκτησαν τρεις κόρες και ένα γιο. Ο Γεώργιος πρέπει να είχε τουλάχιστον άλλο ένα γιο – πιθανόν Αθανάσιο.
Ο Κώστας Καψάλης με τη Μαρία Τσούφη απέκτησαν τρία παιδιά:
1) Γιώργος Καψάλης (1859-1939) παντρεύτηκε την Μαρία Κωνσταντίνου Μαλιογκλιάνου (-1941) και απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
α) Κώστας Καψάλης (1896), μετανάστευσε στην Αμερική και χάθηκαν τα ίχνη του.
β) Ελένη Καψάλη (1898-1982) παντρεύτηκε (1923) τον Θανάση Χαράλαμπου Ζέκιο (1897-1940) και απέκτησαν δυο γιους και μια κόρη.
γ) Σπύρος Καψάλης (1899-1993), παντρεύτηκε (1925) την Βιολέτα Ιωάννη Καντζιού (1895-1987) και απέκτησαν τρεις γιους και δυο κόρες.
δ) Θύμιος Καψάλης (1905-1955), παντρεύτηκε την Αγγελική Κωνσταντίνου Κάρλου (1913-1982) απέκτησαν δυο γιους.
2) Βασιλική Καψάλη (1863-1945), παντρεύτηκε τον Γιάννη Αθανασίου Παπαδόπουλο (Φούσκα) και απέκτησαν εφτά παιδιά.
α) Αθανάσιος Παπαδόπουλος (-1912).
β) Αποστόλης Παπαδόπουλος.
γ) Θύμιος Παπαδόπουλος.
δ) Δημητρούλα Παπαδοπούλου (1890-1972) παντρεύτηκε (1914) τον Κωνσταντίνο Ευσταθίου Ζόγκζα (1881-1962) και απέκτησαν εφτά παιδιά.
ε) Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος (1892-1969), παντρεύτηκε (1915) την Αγγελική Αναστασίου Αναστασοπούλου (1894-1995) και απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
στ) Γεώργιος Παπαδόπουλος (1899-1964), παντρεύτηκε την Πολυξένη Δούκα (1900-1977) και απέκτησαν τρεις κόρες.
ζ) Μαρία Παπαδοπούλου (1900-1995), παντρεύτηκε τον Γιώργο Κοκμοτό (1900-1950).
3) Γιάννης Καψάλης (1866) παντρεύτηκε (1899) την Παράσχω Γ. Κωστοπαναγιώτου (1874-) και απέκτησαν τρία παιδιά.
α) Μαρία Καψάλη (1902-), παντρεύτηκε τον Αντώνη Σφακιανάκη.
β) Παρασκευή Καψάλη (1903-2006), παντρεύτηκε τον Άγγελο Ανδρεόπουλο και απέκτησαν δυο κόρες.
γ) Κώστας Καψάλης (1906), παντρεύτηκε την Αργυρώ Φραγκοπούλου (1906) και απέκτησαν δυο γιους.
Σε δεύτερο γάμο (1906) με την Ελένη Πετροπούλου απέκτησε άλλα τρία παιδιά.
δ) Ζωή Καψάλη, παντρεύτηκε τον Άγγελο Κολοβέρο.
ε) Παναγιώτα Καψάλη, παντρεύτηκε τον Γιώργο Γεροδήμο και απέκτησαν τρία παιδιά.
στ) Παναγιώτης Καψάλης, παντρεύτηκε την Φλώρα και απέκτησε μία κόρη και σε δεύτερο γάμο με τη Σωτηρία απέκτησε ένα γιο και μια κόρη.
Ο Γιάννης Καψάλης έκανε και τρίτο γάμο (1911) με την Μαρία Γ. Αθ. Τσαγκουρνού.
Ο Κώστας Καψάλης απέκτησε και μία κόρη από άλλο γάμο:
4) Χαρίκλεια Καψάλη, παντρεύτηκε τον Χρήστο Αναστασίου Γατάκη (1865-1910) και απέκτησαν τρία παιδιά.
α) Χρυσούλα Γατάκη, παντρεύτηκε το Θανάση Χορταριά και απέκτησαν τρία παιδιά.
β) Βασιλική Γατάκη (1887), παντρεύτηκε (1913) τον Δημήτριο Χρήστου Καραγιώργο (1865) και απέκτησαν τρία παιδιά.
γ) Κώστας Γατάκης (1893), παντρεύτηκε (1917) την Ευθυμία Αθανασίου Κάρλου (1894-1982) και απέκτησαν ένα γιο.
Καλό  σας  βράδυ…Κ.Κ.-

ΠΩΣ ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΝΕΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1950

   Χθες  φίλοι  μου , κάναμε  μία  αναφορά  στην ίδρυση  του  Γυμνασίου  μας το  1924 , και  στο  χτίσιμό  του το  1931 , όπως  επίσης  δημοσιεύσαμε  ένα  ντοκουμέντο , “ ΤΑ  ΣΧΕΔΙΑ  ΤΟΥ  ΚΤΙΡΙΟΥ  “ που  έγιναν  το  1931  απ’ τον  Π.Γεωργακόπουλο .
   Σήμερα  φίλοι  μου θα  ακολουθήσουμε  όλη  τη  διαδρομή του  χτισίματος του  νέου  μας  Γυμνασιακού  κτιρίου , έρανοι κλπ και  φυσικά  στο  τέλος  του  δημοσιεύματος θα  αναρτήσουμε  και  τα  σχέδια του νέου  Γυμνασίου  μας ..

   Ένα " Λεύκωμα " με το ιστορικό της ανέγερσης του Γυμνασίου Λιδορικίου και τα ονόματα όλων όσων βοήθησαν γι' αυτό το σκοπό , είχε ετοιμάσει η Ερανική Επιτροπή να βγάλει το 1967 , αλλά τελικά , δεν το κατόρθωσε . Το βασικό κείμενο του Λευκώματος , το είχε γράψει ο παλιός Πρόεδρος Γιώργος Παπαδόπουλος , αυτός για τον οποίο ο Ιταλός Φρούραρχος Λιδορικίου σημείωσε πως έμοιαζε " με Ρωμαίο Συγκλητικό ".

   Ο ακούραστος μπάρμπα Γιώργης , είχε αναλάβει , σαν μέλος της Επιτροπής , την αλληλογραφία , τις δημοσιεύσεις κλπ . Όταν του ζητήθηκε , απ' το " ΛΙΔΩΡΙΚΙ " , το ιστορικό του λευκώματος έγραψε :

   " Η έκδοσίς του δεν κατέστη δυνατή , λόγω του μάκρους της πολυετίας που κράτησε ο έρανος και του θανάτου πολλών εκ των μελών της Επιτροπής . Επτά από τα δέκα μέλη της , χρόνο με το χρόνο απεδήμησαν εις Κύριον .  Μένομεν εν ζωή ακόμα τρεις : Ο Γιατρός ο Παπαδόπουλος , ο Γιάννης Μποβιάτσης κι' εγώ .

   Τα ονόματα των μελών της Επιτροπής είναι εγγεγραμμένα εις μαρμάρινον στήλη ανηρτημένη εντός του Γυμνασίου . Δεν είδαμε όμως , ο εκάστοτε Σύλλογος των Καθηγητών να αισθανθή την υποχρέωσιν να παραστή στην κηδείαν κανενός εκ των θανόντων μελών της και κυρίως εις τον υπηρετήσντα ως Πρόεδρον αυτής αείμνηστον Βασ. Κουλόπουλον , θανόντα πέρυσι .

   Τέσσερις πέντε μαθητές θα μπορούσαν να αποτελέσουν την τιμητική φρουρά της κηδείας . Δεν θα τους έβλαπτε , τουναντίον , τούτο θα ήτο προς τιμήν των ".

   Το κείμενο που είχε ετοιμάσει ο μπάρμπα Γιώργης για το " ΛΕΎΚΩΜΑ " είναι γραμμένο το 1967 και λέει :

   " Το λεύκωμα αυτό αφιερούται προς τιμήν όλων εκείνων , όσοι συνεισέφεραν μεγάλα η μικρά ποσά μέσω της Ερανικής Επιτροπής , δηλαδή της στεγάσεως και παραδόσεως προς λειτουργίαν του Γυμνασίου . Δεν έβλαψεν όμως η καθυστέρησις της εκτυπώσεως και η σιωπηλή παράτασις του εράνου . Κατά το μεσολαβήσαν πενταετές χρονικόν διάστημα προσετέθησαν και άλλα ποσά είς τον έρανον ενεργείας του προ πενταετίας ελθόντος και διαμένοντος έκτοτε εν Ελλάδι θαλερού πρεσβύτου κ. Στ. Κατζιού .

   Ο κ.Σταύρος Κατζιός , ως Πρόεδρος της εν Σικάγω Ερανικής Επιτροπής , υπήρξε η ψυχή του εν Αμερική εράνου και διεδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλον εις την διεξαγωγήν και τόνωσιν αυτού κατά την εκεί διαμονήν του, αλλά και μετά την εδώ άφιξίν του . Κορύφωμα των ενέργειών του υπήρξεν το προ διετίας ληφθέν τσεκ τριων χιλιάδων δολλαρίων εκ μέρους τριών δωρητών συμπατριωτών μας , ανα χίλια δολλάρια έκαστος , περιπλέον των όσων ούτοι συνεισέφεραν , επίσης γενναιοδώρως , εις τον αρχικόν έρανον .

   Αναφέρομεν εδώ , τιμητικώς , τα ονόματά των :

Χρήστος Νικ. Πέτρου , Αλέξιος Ν. Κάζος και Ευθύμιος Λέτσος . Το ποσόν αυτό ενισχυθέν με υπόλοιπον της Ερανικής Επιτροπής εχρησιμοποιήθη αποκλειστικώς εις την εγκατάσρασιν κεντρικής θερμάνσεως ( καλοριφέρ ) εις απάσας τας αιθούσας του Γυμνασίου , πλεονέκτημα , όπερ , ολίγα Γυμνασιακά διδακτήρια της Ελλάδος διαθέτουν .

Αναμνηστική φωτογραφία  απ’ την  επίσημη  θεμελίωση  του  Γυμνασίου , που έγινε στις  13 – 3 – 1955 .Την  θεμελίωση  έκανε  εκ  μέρους  της  Κυβέρνησης ο  αείμνηστος Υφυπουργός   Προεδρίας  , Λύχνος  παρουσία των  επισήμων και  πολλών  Λιδορικιωτών . Αναγνωρίστηκαν , ο  παπα Κοράκης , δεξιά  του ο  Ειρηνοδίκης Αθανασόπουλος , Βασ. Κουλόπουλος , Χαρίλαος Παπαδημητρίου , Γυμνασιάρχης  τότε  στο  χωριό  μας , η .. Παπαβασίλη , Ν.Καλλιμάνης , καθηγητής  απ’ την  Αμυγδαλιά , Σάκης Κυριαζής  , γιατρός  , Γιάννης  Παπαδόπουλος  γιατρός , Δημοσθένης  Παπαθανασόπουλος , έφορος , Γ,Πρεζαλής  , ταμιακός , Θανάσης  Φωτόπουλος , Γιάννης Κανδρής  , Κ.Ζέρβας κ.α
           ************

   Ούτω λοιπόν με τον τερματισμόν του έργου της Ερανικής Επιτροπής , σήμερον , δυνάμεθα αναπολούντες τους πολυχρονίους αγώνες και μόχθους , ους καταβάλομεν ως Ερανική Επιτροπή , διά την ανέγερσιν του Γυμνασιακού Διδακτηρίου , με ικανοποίησιν να είπωμεν ότι επιτελέσαμεν άθλον σημαντικώτατον . Παρεδώσαμεν ένα παμμεγέθες κτιριακόν συγκρότημα τελειοποιημένον και συγχρονισμένον και εφοδιασμένον με όλας τας απαιτήσεις του πολιτισμού .

   Αξίζει όμως εδώ να προσθέσωμεν χρονολογικώς το ιστορικόν της ανεγέρσεως του Γυμνασίου , όπερ είναι και ιστορία της Ερανικής Επιτροπής . 152 πρακτικά συνεδριάσεων επραγματοποιήθησαν καθ' όλην την διάρκειαν , αριθμός , ο οποίος πολλά μαρτυρεί περί της εργασίας και της αναπτυχθείσης δραστηριότητος της Επιτροπής .

   Η Ερανική Επιτροπή συνεκροτήθη διά Βασιλικού Διατάγματος δημοσιευθέντος εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως υπ' αυξ.αριθμόν 41/27-2-1953 κατόπιν ενεργειών του νεωστί αφιχθέντος Γυμνασιάρχου μας Χαριλάου Παπαδημητρίου . Είναι δίκαιον ν' αναφερθή εν προοιμίω και εξαρθή δεόντως η συμβολή του κ. Παπαδημητρίου ως εμψυχωτού και πρωτεργάτου , του όλου έργου . Με τολμηράν φαντασίαν συνέλαβε την οικτράν εικόνα και τας ανάγκας της αγόνου , κατεστραμμένης και εγκαταλελειμμένης επαρχίας μας , εξήγησε με οξυδέρκειαν τας δυνατότητας μιάς αναγεννήσεως εις τον τομέα της αρμοδιότητός του και , πέραν των παιδαγωγικών καθηκόντων του ανέλαβε μίαν σταυροφορίαν και εσάλπισε το ιερόν κήρυγμα της ανεγέρσεως του Διδακτηρίου του Γυμνασίου ως δικλείδα μελλοντικής αναγεννήσεως του τόπου . Η φωνή του δεν έπεσεν εις το κενόν , εύρε πλόυσίαν ανταπόκρισιν και αναγνώρισιν .

   Η Ερανική Επιτροπή απετελέσθη εξ εγκρίτων προσώπων της Κοινότητός μας , 10 τον αριθμόν , συνελθούσα δε συνεκροτήθη εις σώμα . Εξέλεξεν Ποόεδρον τον κ.Χαριλ. Παπαδημητρίου , Γυμνασιάρχην , Αντιπρόεδρον τον κ. Βαιλ. Κουλόπουλον , Συμβολαιογράφον , Γραμματέα τον κ. Δημ. Κατζιόν , έμπορον , Ταμίαν τον κ. Ιωαν. Παπαδόπουλον , ιατρόν , μέλη δε αυτής τους κ.κ. Κων.Πανάγον , Γεωργ.Δημ. Παπαδόπουλον , Γεωργ. Δημ . Ανδρίτσον , Νικ. Σκούταν , Ιωάν. Νικ. Μποβιάτσην και Αθαν. Ι. Κάππον .

   Εις επανειλημμένας συνεδριάσεις η Επιτροπή κατέστρωσεν σταδιακόν πρόγραμμα ενεργείας . Ως πρώτη εκκίνησις υπήρξε η πρόσκλησις του επαγγελματοβιοτεχνικού και εμπορικού κόσμου του Λιδορικίου εις την αίθουσαν του Γυμνασίου με άμεσον σκοπόν την έναρξιν του εράνου .  Κατόπιν εισηγητικής ομιλίας του κ. Γυμνασιάρχου όλοι οι παρευρισκόμενοι με παλμόν εκρηκτικού ενθουσιασμού άξιον πολλής εξάρσεως προσέφερον εντός ολίγων μόνον στιγμών το ποσόν των δώδεκα τότε εκατομμυρίων δραχμών . Το ποσόν αυτό θ' αποτελέση τον πυρήνα και το έναυσμα της δραστηριότητος της Επιτροπής , όπως στραφεί προς πάσας τας διευθύνσεις .

   Ευθύς μετά την επομένην Κυριακήν , ο έρανος εντός του Λιδορικίου ανέρχεται εις τας 45 χιλ. δραχμάς και φθάνει τελικώς εις το ποσόν των υπέρ τας εξήκοντα χιλ. δραχμάς . Η μαρτυρική πρωτεύουσα της Δωρίδος ήρθη , τω όντι , εις το ύψος των περιστάσεων και προεβλήθη ως παράδειγμα προς μίμησιν .

   Το Γυμνάσιό μας ολοκληρωμένο , το 1958 , με πολλές βέβαια ελλείψεις , αλλά το όνειρο όλων πήρε σάρκα και ..οστά ...

   Η Επιτροπή , παραλλήλως προς τας ενεργείας της μεταξύ των εν Αθήναις και Πειραιεί διαβιούντων συμπατριωτών μας με συγκρότησιν Επιτροπής εκεί αποτελεσθείσης εκ του Προέδρου της ανασυσταθείσης τότε Δωρικής Αδελφότητος και των Προέδρων των άλλων Δωρικών Σωματείων και άλλων εγκρίτων Δωριέων , στρέφει τας ενεργείας της προς τους εν Αμερική διαβιούντας Δωριείς , προς ούς και προσβλέπει ως την κυρίαν οικονομικήν δύναμιν , ήτις θα στηρίξη σοβαρώς το αναληφθέν έργον . Πρώτη ενέργεια υπήρξεν η διά του εν Αμερική Ελληνικού τύπου ψυχολογική προπαρασκευή του εράνου . Την 10ην Δεκεμβρίου 1953 δημοσιεύεται πολύστηλος θερμοτάτη έκκλησις της Επιτροπής εις τας εκεί ημερησίας εφημερίδας , " Ατλαντίς " και " Εθνικός Κήρυξ "ήτις έσχεν ζωηροτάτην απήχησιν εις τας καρδίας όλων των εν Αμερική Δωριέων .

   Επακολουθεί βροχή , εκατοντάδων προσωπικών επιστολών προς όλους , ων είχεν τας διευθύνσεις με θερμήν προτροπήν και σύστασιν , όπως συνεννοηθώσιν μεταξύ των , καταρτίσωσιν επιτροπάς και επιδοθώσιν μεθοδικώς είς την διενέργειαν εράνου μεταξύ των εις την παροικίαν των ευρισκομένων Δωριέων . Επιτροπαί Εράνου εις Σικάγον , Μιλγουόκι , Χίμπιν και αλλαχού , αίτινες επιδίδονται με ζήλον εις την διεξαγωγήν του εράνου . Ευρισκόμεθα ήδη εις το τέλος του έτους 1953 . Η Επιτροπή έχει πραγματοποιήσει 18 συνεδριάσεις , κατά τας οποίας ελήφθησαν αποφάσεις προπαρασκευαστικαί διά την όσον οιόν τε ταχυτέραν έναρξιν του έργου . Ούτω διά των ανά χείρας χρημάτων προβαίνει εις την αγοράν του οικοπέδου εκτάσεως δέκα περίπου στρεμμάτων , εις την έκτασιν αυτήν περιλαμβάνεται και το υπό του ιατρού Λαλαγιάννη Αθανασίου δωρηθέν οικόπεδον εκ δύο στρεμμάτων αξίας 5 χιλ. δρχ . Ακολούθως κατά το έτος 1954 , καθώς ο έρανος προχωρεί μέσω της Δωρικής Αδελφότητος εν Αθήναις και εις το εξωτερικόν και έρχονται αι πρώται ενθαρρυντικαί ειδήσεις επιτυχίας του διεξαγομένου εράνου , προβαίνει εις την δέουσαν διά την έναρξιν της οικοδομης προμήθειαν 700 στατήρων ασβέστου , υλοτομεί και αποθηκεύει την απαιτουμένην ξυλείαν , καθώς και λοιπά υλικά οικοδομής , τσιμέντα , σίδηρα κλπ. Δημοπρατεί την εκθεμελίωσιν και ισοπέδωσιν του χώρου , ένθα θα κτισθή το διδακτήριον και εν συνεχεία δημοπρατεί την διά λιθοδομής τοιχοποιίαν της οικοδομής , ήτις επικυρούται εις τον συμπατριώτην μας εργολάβον Κων. Τσώνον ούτινος η μετέπειτα επιμελής εργασία είναι αξία μνείας .

   Ωσαύτως επιφορτίζεται ο κ. Γυμνασιάρχης , όπως κατά την μετάβασίν του εις Αθήνας προς πλαισίωσιν της εκεί Επιτροπής κατά την ημέραν της διενεργείας του εράνου , επισκεφθή τας αρμοδίας υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας και παρακαλέση , όπως εγκρίνουν αυτεπιστασίαν του όλου έργου υπό της Ερανικής Επιτροπής . Η μελέτη , ην είχεν εκπονήσει το Υπουργείον προέβλεπεν δαπάνην άνω των δύο εκατομμυρίων δραχμών , ποσόν όπερ θα ήτο ανεπίτευκτον ερανικώς και το έργον θα έμενε ημιτελές , εάν τούτο εδίδετο εις εργολάβον .

   Ο κ. Παπαδημητρίου συνήντησε κατανόησιν υπό του Υπουργείου και ούτω εξησφαλίσθη η ανασύνταξις της μελέτης και η αυτεπιστασία και κατά στάδια πρόοδος του έργου . Με προπαρασκευαστικήν εργασίαν διέρρευσε και το 1954.

   Επραγματοποιήθησαν 17 συνεδριάσεις υπό την προεδρίαν του κ. Παπαδημητρίου , οπότε ούτος εκλεγείς εκπαιδευτικός Σύμβουλος και εν συνεχεία Πρόεδρος της ΟΛΜΕ παρέμεινεν έκτοτε είς Αθήνας και του λοιπού θα προεδρεύη ο μέχρι σήμερον Αντιπρόεδρος κ . Κουλόπουλος .

    Ο κ.Παπαδημητρίου επέρασε από τον τόπον μας ως μία μεγάλη αγαθοποιός δύναμις και η μνήμη μας θα τον συνοδεύη ευγνωμόνως εφεξής .

   Κατ' αρχάς του έτους 1955 , η Ερανική Επιτροπή έχουσα εις χειρας της ικανόν ποσόν εμβασμάτων εξ Αθηνών και του εξωτερικού αποφασίζει , όπως προβή εις την θεμελίωσιν του διδακτηρίου και ορίζει την 13ην Μαρτίου , ημέραν Κυριακήν ως τελετήν αυτής . Πράγματι η τελετή αυτή έλαβεν χώραν την ορισθείσαν ημέραν και προσέλαβε πανηγυρικόν χαρακτήρα . Παρέστησαν όλαι αι αρχαί του Νομού , πλήθος κόσμου εκ των γύρω χωρίων και εξ Αθηνών . Ήλθον δε προς τούτο πλείσται προσωπικότητες και αντιπρόσωποι του Τύπου . Μετά την επί τόπου της καταθέσεως του θεμελίου λίθου ωμίλησαν κατά σειράν ο προεδρεύων της Ερανικής Επιτροπής κ. Κουλόπουλος , ο εκ των μελών της Επιτροπής κ. Γ. Παπαδόπουλος , ο Βουλευτής Αθαν. Ψιμάρας , ο Πρόεδρος της Δ. Αδελφότητος κ. Παν .Ζούκος , ο ποιητής κ. Γ.Κελεπούρης , ο Γυμνασιάρχης κ . Χαριλ. Παπαδημητρίου , ο αιδεσ. Σπ. Κοράκης , ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης εξ Αμερικής κ. Γαμβρίλης και τελευταίος ο Υφυπ. Τύπου κ. Γ. Λύχνος .

   Όλοι οι ομιληταί διά λόγων θερμών εξήρον την μεγίστην σπουδαιότητα του έργου , όπερ περατούμενον θα καταυγάζη ως φάρος και με τον πυρσόν της ακτινοβολίας του θα φωτίζει το πνεύμα των επερχομένων γενεών της Δωρικής νεολαίας εις το διηνεκές .

   Έκτοτε πολλά επετελέσθησαν , με γοργόν ρυθμόν αρχίζει η οικοδόμησις . Περάτωσις του πρώτου ορόφου του κτιρίου επιτυγχάνεται μέχρι τέλους Ιουλίου 1955 . Συνεχίζεται η τοιχοποιία , συνεχίζεται ο έρανος και αναλόγως των εισφορών του εράνου εκάστου έτους προχωρεί και το έργον . Θα ήτο ανεπίκαιρου ενδιαφέροντος η λεπτομερειακή εξιστόρησις της κατά στάδια εργασίας και προόδου του έργου της οικοδομής . Τούτο μόνον σημειούμεν , ότι τα έτη 1955- 1956 - 1957 - 1958 είναι τα πλέον μεστά εις οργασμόν και απόδοσιν εράνου και έργου . Τέλος Οκτωβρίου 1958 το όλον κτιριακόν συγκρότημα είχε περατωθή και αι οκτώ αίθουσαι του κυρίου κτιρίου είναι έτοιμοι και εσωτερικώς τελειοποιημέναι και παραδίδονται προς εγκατάστασιν και λειτουργίαν του Γυμνασίου . Κατ' αυτήν την χρονολογίαν ο έρανος τόσον εις την Αμερικήν , όσον και εν Ελλάδι είχεν ανέλθει εις 755 χιλιάδας δραχμάς , συνολικώς , ποσόν , το οποίον η Ερανική Επιτροπή διεχειρίσθη με πόνον και σεβασμόν προς την προσωπικήν θυσίαν του καθενός και όλα μετουσιώθησαν εις έργον ωφέλιμον και διά τον σκοπόν , τον οποίον εδόθησαν .

   Εις το σημείον αυτό η Ερανική Επιτροπή θα ηδύνατο να θεωρήση το αναληφθέν υπ' αυτής έργον τερματισθέν , κατόπιν ήρχισε πλέον να εκδηλούται το ενδιαφέρον του Κράτους , όπως έλθη αρωγόν προς συνέχισιν και συμπλήρωσιν των κενών του όλου έργου . Δεν το έπραξεν όμως . Θεωρεί ότι , εφ' όσον υπάρχουν ακόμη πιθανότητες συνσχίσεως του εν Αμερική εράνου , είχεν καθληκον να εξακολουθήση το έργον της .

   Τον Νοέμβριον 1959 αφικνείται ενταύθα ο κ. Σταύρος Κατζιός , Πρόεδρος της εν Σικάγω Ερανικής Επιτροπής , όστις εγχειρίζει εις τον Ταμίαν της Επιτροπής μας τσεκ 1076 δολλαρίων . Και αυτός συμφωνεί με την γνώμην της Επιτροπής , ότι αύτη πρέπει να συνεχίση υφισταμένη και ότι ο ίδιος έχει υποσχέσεις θετικάς ενισχύσεως του εράνου υπό των εν Αμερική σημαινόντων προσώπων και ότι η Ερανική Επιτροπή Σικάγου εξακολουθεί να υφίσταται . Τον κ Κατζιόν ελθόντα η Ερανική Επιτροπή τον εδεξιώθη και του εξέφρασεν την χαράν και την ευγνωμοσύνην της διά τους κόπους του υπέρ του εράνου και την μεγίστην απόδοσιν αυτών . Τον κ. Κατζιόν ετίμησε και το Γυμνάσιον το οποίον διοργάνωσεν ωραίαν σχολικήν τελετήν εν μέσω συγκινητικής ατμοσφαίρας .

   Τα ακόλουθα έτη Κρατική μερίμνη τελειοποιούνται οι βοηθητικοί χώροι αφοδευτηρίων κλπ . Επίσης τελειοποιούνται εσωτερικώς αι αίθουσαι των καθηγητών , καθώς και η αίθουσα Χημείας , παραλλήλως η Ερανική Επιτροπή διά των εις χείρας της χρημάτων , προβαίνει εις την πρόσθετον αγοράν προς Ανατολάς μεν της οικίας Τσακαλάκη μετά της περιοχής της δύο και ημίση περίπου στρεμμ΄;των , βορείως δε του αγρού Κ.Μαργέλλου . Ούτω η έκτασις της περιοχής του Γυμνασίου υπερβαίνει τα 15 στρέμματα . Κρατική μερίμνη εν συνεχεία έγινεν η περιμάνδρωσις της περιοχής , καθώς και η διάνοιξις και διαμόρφωσις εκτεταμένου εξωτερικού Γυμναστηρίου , ούτινος αι εργασίαι συνεχίζονται .

   Ώς εν αρχή ανεφέραμεν , η παράτασις της θητείας της Επιτροπής δεν έβλαψεν . Αι τρεις χιλιάδες δολλαρίων των ευγενών δωρητών με το εις χείρας μας υπόλοιπον επέτρεψεν , όπως εγκατασταθή κεντρική θέρμανσις εν τω διδακτηρίω δαπάνης 160 χιλιάδων δραχμών , πλεονέκτημα μέγα δι' οιοδήποτε Γυμνάσιον εν Ελλάδι .

   Το άρτιον και μεγαλοπρεπές αυτό οικοδόμημα , όπερ , ως σύνολον εντυπωσιάζει και από εξωτερικήν εμφάνισιν και από εσωτερικήν πληρότητα , είναι έργον του πατριωτισμού και των φιλογενών αισθημάτων των απανταχού Δωριέων και κατά κύριον λόγον των εν Αμερική εγκατεστημένων .

    Αποδίδοντες τον οφειλόμενον έπαινον υποκλινόμεθα ενώπιον της ευγενείας , της φιλοπατρίας και των γεννείων και φιλοδώρων αισθημάτων της σεμνής Δωρικής ψυχής . Βαθυτάτη είναι η ευγνωμοσύνη μας προς όλους εκείνους , οίτινες επρωτοστάτησαν διά την επιτυχή έκβασιν του εράνου .

   Εις την εντοιχισμένην εν τω Γυμνασίω μαρμαρίνην στήλην , καθώς και εις άλλην σελίδα του ανα χείρας λευκώματος είναι αναγεγραμμένα όλων τα ονόματα , όσοι λόγω του ύψους της εισφοράς των εδικαιούντο συμφώνως με την διακήρυξιν της Επιτροπής , να τύχουν τοιαύτης διακρίσεως .

   Όλοι πρέπει να αισθανόμεθα υπερήφανοι , διότι συμμετέσχομεν εις την πατριωτικήν αυτήν εκδήλωσιν , της οποίας το περατωθέν ήδη ιερόν τέμενος θα ίσταται επιβλητικόν και ασάλευτον εις διάρκειαν χρόνου σύμβολον αξιότητος του¨"΄διάβα " της εποχής μας .

   Ένα χρέος ιερόν επετελέσαμεν έναντι του τόπου της γεννήσεώς μας .΄Εν πολυετούς διαρκείας μέρος της ζωής μας ηναλώθη εις την σκέψιν και την φροντίδα της ανεγέρσεως του Γυμνασίου μας .

   Ως Ερανική Επιτροπή αισθανόμεθα βαθείαν ικανοποίησιν , διότι συνετελέσαμεν , 'ο,τι το καθήκον μας επέβαλεν .

                     Λιδωρίκιον   Δεκέμβριος 1967 .

                       Η  Ερανική  Επιτροπή .

   Αυτή λοιπόν , αγαπημένοι μας φίλοι , είναι η σύντομη αλλά τόσο κατατοπιστική..περιήγηση στη όλη διαδικασία ανέγερσης του Γυμνασίου μας , που έγινε με.."ιδρώτα και αίμα " κυριολεκτικά , πέρα όμως από αυτά που ολοζώντανα περιγράφει ο αξέχαστος μπάρμπα Γιώργης Παπαδόπουλος , υπάρχουν και οι..αναμνήσεις όλων όσων έζησαν την εποχή εκείνη από κοντά τα πράγματα , και μπορούν να βεβαιώσουν το ..πάθος όλων των Λιδορικιωτών και γενικότερα των Δωριέων , για την εκπλήρωση αυτού του ιερού...τάματος .

   Πολλά χρωστάμε , αδέρφια , στα ξενιτεμένα μας αδέρφια χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε την προσφορά των Δωριέων της Ελλάδας , που υπήρξε μεγάλη , η ανταπόκριση όμως των ξενιτεμένων μας , ήταν και συγκλονιστική αλλά και , κυρίως , ουσιαστική , γιατί κακά τα ψέματα , αν δεν υπήρχε αυτή η ανταπόκριση της ομογένειάς μας , φοβάμαι πως θάταν αμφίβολη η πραγματοποίηση αυτού του..ονείρου .

   Χρήσιμο όμως θα ήταν να έχουμε και μια..σημερινή εικόνα της κατάστασης του ιερού...τεμένους , όπως το λέει ο μπάρμπα Γιώργης , κάτι που θα γίνει σύντομα ..

Σ’ αυτή  τη  διεύθυνση  φίλοι  μου  μπορείτε  να  απολαύσετε ‘' ΕΠΙΚΑΙΡΑ “ της εποχής  που  έχουν  μια μικρή  ταινία  απ’ την  επίσημη θεμελίωση του  Γυμνασίου  μας  που  έγινε  στις  13 – 3 – 1955
http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=3907&thid=17629
  Τα  σχέδια  του  νέου  Γυμνασίου  μας , που  έγιναν απ’ τον Ορέστη Φιντικάκη από το  1954 – 1960
  Θα  πρέπει  εδώ  να  ευχαριστήσουμε  τον  αγαπημένο  μου  ανιψιό  Θύμιο  Γ. Καψάλη που  έψαξε , βρήκε  τα  παρακάτω  στοιχεία και  μας  τα  παραχώρησε , όπως  και τα  σχέδια  του  πρώτου  Γυμνασίου  μας  το  1931 .

   Με  τη  δημοσίευση  και  των  σχεδίων του  νέου  Γυμνασιακού  κτιρίου , έχουμε  νια  ολοκληρωμένη  σχεδόν εικόνα  των  Γυμνασιακών  κτιρίων , αλλά  έχουμε  ένα  κενό  απ’ το  1924  μέχρι  το  1931 που  έγινε  το  πρώτο  κτίριο , και  θα  χρειαστεί  έρευνα  για  να μπορέσουμε  να  βρούμε  σε  ποια  Λιδορικιώτικα  σπίτια “ φιλοξενήθηκε “ το  Γυμνάσιό  μας  αυτή  την οχταετία .
   Εδώ , θέλουμε  να  παρακαλέσουμε  τους  χωριανούς  μας  που  έχουν  κάποιο φωτογραφικό  υλικό ή σχετικές  πληροφορίες  , για  το  που  ήταν  στεγασμένο  το  Γυμνάσιό  μας  απ’ το  1924 μέχρι  το 1931 ,  ώστε  με  τη ..συνένωση   των  κειμένων να  μπορέσουμε  να  ολοκληρώσουμε  την  ιστορία  του  Γυμνασίου  μας

       Καλό  σας  βράδυ , να  είστε  όλοι  καλά ….Κ.Κ.-

ΑΞΕΧΑΣΤΑ “ ΚΟΜΜΑΤΙΑ “ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΎ ΜΑΣ ΠΟΥ..ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ …

    Το  πέτρινο , παλιό  θολωτό  γεφυράκι  αυτό , αν  κάποιοι  παλιοί Λιδορικιώτες  το  θυμούνται , υπήρχε , ποιος  ξέρει  από  πότε , στο  χωριό  μας  πάνω  ακριβώς  απ’ τη  Βαθιά . Αυτό  λοιπόν  το  στολίδι , δεν  ξέρουμε  ποιος Κοινοτικός  , μάλλον ,  άρχοντας (!!) θεώρησε  να  το “ χώσει “ κι’ αντ’ αυτού έγινε το  δρομάκι που ερχόταν  απ’ το  αλσύλλιο και  πέρναγε μπροστά  απ’ το  κτήριο  του , τότε  , ΟΤΕ και  τα  Κρικελαίϊκα και  συνέχιζε , ο  δρόμος  δηλαδή  που  υπάρχει  και  σήμερα .

   Δεν  είμαστε  ειδικοί , αλλά  θα  μπορούσε  νομίζουμε , το θέμα  να  λυθεί  διαφορετικά και  να μη καταστραφεί το  όμορφο  αυτό  σημάδι  του παλιού  Λιδορικιού , όπως  επίσης και  το  “ πηγάδι “ που  υπήρχε μέσα  στην  πλατεία  της  Βαθειάς , το  οποίο  ελάχιστοι χωριανοί  μας  το  γνώριζαν ..

    Όπως  καταλαβαίνετε όλα  αυτά  τα “ ξεπάστρεψαν “ άσχετοι  άνθρωποι , που  κατά  καιρούς  έκαναν  “ κουμάντο “ στο  χωριό  μας , με  τα  γνωστά  αποτελέσματα ..

   Τα  λιγοστά εναπομείναντα “ κομμάτια  “ του  χωριού  μας που  έχουν διατηρήσει το παραδοσιακό  χρώμα του , σιγά – σιγά , εξαφανίζονται και  αντικαθίστανται από διάφορα “ πριμαρόλια “  του  καθιερωθέντος  πια  , εδώ και  μερικά  χρόνια  απ’ την ισοπεδωτική  αισθητικοί των  ..” περαστικών “ αρχόντων  μας  , που  έχει  πλέον  παντού , καθιερώσει  τον “ Αλβανιζέ “ ρυθμό , με  πρώτες  και  καλύτερες  τις  παλιές  μας  πέτρινες  βρύσες , που  έχασαν την  ταυτότητά  τους και είναι  όλες αντίγραφα  η  μια  της  άλλης , Βουλωμένη , Βουνό , Σερεντέλης κλπ , οι  μόνες  που  γλύτωσαν  απ’ τα χέρια  των..” ξυλοκόπων “ είναι  Η  βαθειά  και  ο  Αντώνης , αλλά  ως  πότε ; Αφού  κανένας  μας  δεν  νοιάζεται να  περισωθεί  Ό, ΤΙ  ΑΦΗΣΑΝ  ΑΜΟΛΕΥΤΟ , ΝΑΣ  ΕΠΝΙΞΕ  Η  ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑ …και  ρωτάει  ο  ταλαίπωρος  παλιός  Λιδορικιώτης που  έρχεται  και..τρομάζει  να  γνωρίσει  το  χωριό  μας , καλά οι  εκπρόσωποί  μας  τι  κάνουν ;

    Εδώ  τι  να  απαντήσεις ; ΤΙ ;

    ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ  ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ  ΜΟΥ  ΦΙΛΟΙ , ΝΑ  ΕΙΣΤΕ  ΟΛΟΙ  ΚΑΛΑ  ΚΑΙ  ΝΑ  ΝΟΙΆΖΕΣΤΕ  ΓΙΑ ΤΟ  ΧΩΡΙΌ  ΜΑΣ ……Κ.Κ.-

T’ ΣΟΥΤΗΡΟΥΣ ΣΤΟΥ …ΛΟΥΤΣΟΥΒΙΩΤ’ ΚΟΥ ..

 

  ΔΙΠΛΑ    ΣΤΟ   ΠΟΤΑΜΙ , ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ..ΔΕΝΤΡΑ..

  Σαν σήμερα , στα παλιά..καλά τα χρόνια , κάτω εκεί στο Λουτσοβιώτικο , στην όχθη του ποταμιού , υπήρχε ένα μικρό εκκλησσάκι χωμένο μέσα στα δέντρα , τ' Σουτήρους το λέγαμε , δίπλα απ' το ποτάμι και κάτω απ' τα δέντρα , γιά να δανειστούμε και ποιητικότερο τίτλο , απ' το ομώνυμο μυθιστόρημα του...Στάινμπεγκ (; ).....το εκκλησάκι αυτό λοιπόν , το ταπεινό , γιόρταζε και απ' όλα τα γύρω χωριά πηγαίναμε , ανάβαμε το κεράκι μας , παρακολουθούσαμε , ευλαβικά , τη θεία λειτουργία ,σεμνά και ταπεινά , χωρις μικρομεγαφωνικές ...εγκαταστάσεις ...φρου-φρου ..κι' αρώματα , και μεις , παιδιά τότε , νοιώθαμε πως κάτι όμορφο συνέβαινε στη ...φτωχική αυτή εκκλησούλα , δεν σας κρύβω πως
,πολλές φορές , συνεπαρμένος απ' την όλη ατμόσφαιρα , το λιγοστό ψως , τα αναμμένα κεράκια και την έντονη ευωδιά του θυμιάματος , πίστευα πως όπου νάναι θα βγει απ' την ωραία πύλη ο ίδιος ο Χριστός μας , έτσι όπως τον είχα πλάσει με την αθώα παιδική μου φαντασία , αδύνατος , με τα παλιά τριμμένα ...ρούχα του , ξυπόλυτος , θα μας αγκάλιαζε όλους με το γλυκό του βλεμμα και θα μας...ευλογούσε .....

   Δεν αποκλείεται να τον είχα δει και κάποια φορά , ποιός ...ξέρει , γιατί κάποια φορά ο Χριστός θα σταμάτησε και..στο...Λουτσοβιώτικο αυτό φτωχό και ταπεινό εκκλησάκι , είμαι σίγουρος πως κάνει τέτοιες ...επισκέψεις όπου υπάρχει αγάπη , πίστη στον άνθρωπο και κυρίως..ταπεινότητα και σεμνότητα ....
  Θα σας εξομολογηθώ , μεταξύ μας...βέβαια , πως το ίδιο ακριβώς συναίσθημα έννοιωσα όσες φορές πήγα στην Αρσαλή , στη Σκιά , και πήγα αρκετές , πάντα..μόνος στα μισοσκότεινα , άναψα το κεράκι μου , ταξείδεψε ο νους μου στη γαλήνη και.. στην ηρεμία , αισθάνθηκα την...έντονη..Θεική ...παρουσία ....και έννοιωσα...ξαλαφρωμένος , ανάλαφρος γεμάτος χαρά κι' αγάπη για όλους και γιά...όλα , γιά πόσο...όμως.....
   Κακά τα ψέματα , αγαπημένοι μου φίλοι , όλοι ,ναι όλοι έχουμε μέσα μας ένα δικό μας , καταδικό μας Θεό , μόνο που..σπάνια απευθυνόμαστε σ' αυτόν...συνήθως τον..αγνοούμε και κάνουμε του...κεφαλιού μας...
   Ας γυρίσουμε όμως στο ...παγκύρ τ' Σουτήρους.....
   Αφού , λοιπόν , σχόλαγε η εκκλησία , όλοι οι προσκυνητές-επισκέπτες , αλληλοασπάζονταν , έδιναν κι' έπαιρναν ευχές , με γαληνεμένα μάτια και καρδιά , γίνονταν όλοι μιά ..υπέροχη παρέα και πέρναγαν στό....καθιστικό...
   Θα πρέπει εδώ να σας πω , πως , παρέες – παρέες , είχαν πιάσει , από πριν , το...προσωπικό τους...δέντρο όπου και είχαν αφήσει τα κοφίνια με τα...πολυτελή και πανάκριβα..φαγητά , όλα νηστίσιμα όπως το...καλούσε η...μέρα , κολοκυθόπιτα , ελιές , ντομάτες , τότε είχαν αρχίσει να..βγαίνουν , ψωμάκι του Θεού..ζυμωτό , και αργότερα το ..μενού συμπληρωνόταν με..φρεσκοψαρεμένα...ποταμίσια ...ψάρια , χαμοσύρτια και δρομίτσες , όοοχι ..καπνιστό σολωμό δεν είχαμε γιατί μας έπεφτε λίγο...βαρύς , ούτε βέβαια και...χαβιάρι....γιατί είχε πλέον καταντήσει πολύ...λαικό...έδεσμα.... προσωπικά όμως , διέσχιζα κατά πλάτος το ποτάμι και πήγαινα στην απέναντι όχθη , εκεί ήταν το παλιό χάνι του μπάρμπα Μήτσου του Καραπιστόλη , του ...Ντακουίνου , ήταν συγγενής μας και μούδινε ωραίες κόκκινες , λαχταριστές ντομάτες , που μέχρι να γυρίσω στο πανηγύρι τις είχα...σχεδόν ...φάει , ντοματάς...ων.....
   Τα παιδιά με ένα...κόθρο φρεσκοζυμωμένου ψωμιού και μιά...Βελουχοβιώτικη κατακόκκινη ντομάτα στο χέρι...έπαιρναν το...μπρέκφαστ , όπως το..διαβάζετε...ακριβώς , μέσα στα πλατάνια και τα δέντρα παίζοντας , εξαπανέκαθεν στην περιοχή μας ακολουθούσαμε το...Μοντεσοριανό...εκπαιδευτικό...σύστημα...τρώγοντας και...παίζοντας... , ενώ απ' το΄...βάθος της...αίθουσας , δυό-τρία ...πλατάνια...παραπέρα , έφταναν οι πρώτες...νότες απ' τα όργανα της..μεγάλης μεικτής Δωρικής..συμφωνικής..ορχήστρας ( πνευστών , κρουστών τε και...εγχόρδων ) που έκανε τις...πρόβες της και...συντονιζόταν....μαγεία....πραγματική....
   Οι...σολίστες ήταν...διεθνώς....γνωστοί και...συγκεκριμένοι , Φαλιαμπάρας ( Αθ.Πίτσιος ) εκ..Καλλίου ..κλαρινέτο...συγγνώμη...κλαρίνο , Κατσόγιαννος , εκ Πενταγιών , ...βιολονίστας (...βιολιτζής...) , Καρμαίοι , εκ Σεβεδίκου , κλαρίνο-λαούτο , και...ενίοτε , σε ...εκτελέσεις...ειδικών...συμφωνικών...έργων η ορχήστρα ...εμπλουτιζόταν και με σαντούρι και κιθάρα , σολίστες οι Κακοπουλαίοι εκ...Σκαλούλης...βεβαίως -βεβαίως ....σε ..εξαιρετικές περιπτώσεις μετεκαλούντο και...διακεκριμένοι...σολίστες από διεθνούς φήμης ορχήστρες π.χ..της Σκάλας ...Πεντεορίων...Κολοβάτας και....Τριβιδίου....

  Αφου τελείωναν οι...δοκιμές και η ορχήστρα ήταν πανέτοιμη..εμφανιζόταν ο...Δ/της ..της ..ορχήστρας με τη..μπαγκέτα ανα...χείρας (από...γνήσια...πουρναρόκλαρα...) ανέβαινε αργά..αργά και..επιβλητικά στο...πόντιουμ (...ηπισήμους...ηνδυδιμένους...) και ..άρχιζε η...μουσική...πανδαισία....
   Η ορχήστρα άρχιζε , κατά τα...ειωθότα , με ένα...μαρσάκι , όπως έλεγε ο μπάρμπας μου ο Φαλιαμπάρας , και συνέχιζε με...δημώδη..τοπικά..άσματα , ξέχασα να αναφέρω πως σε..παρακείμενο...πλάτανο , προετοιμαζόταν το...μπαλλέτο , οι...πρίμες ...μπαλαρίνες και οι ...πρωτοχορευτές κάνοντας τα...σπαγγάτα και τις...πιρουέτες τους , και αμέσως χαμήλωναν τα...φώτα και..άρχιζε το...γλέντι.....τ' αικούς...μαυρειδερούλα μου , κόψτην Ελένημ΄την ελιά...Πρωτομαγιά μου τάριξες και άλλες...άριες από ...γνωστές...όπερες.....και...οπερέττες..

   Σιγά-σιγά έβγαιναν και τα παγούρια με το κρασί , άρχιζαν τα...κεράσματα και η...περιρρέουσα...ατμόσφαιρα πέρναγε πιά στον...ονειρικό...χώρο...κάπως έτσι πρέπει να είναι ο...παράδεισος.....αν βέβαια...υπάρχει....
   Γνήσιο Ελληνικό γλέντι , γνήσιο λαικό πανηγύρι , ακριβώς σαν κι' αυτό που γίνεται τώρα στη...Βαθειά στα...πολιτιστικά...εννιάμερα ...συγγνώμη και πάλι , τριήμερα...ήθελα να..πω...
  'Ετσι πέναγαν οι ώρες , με γλέντι , κέφι , πλουσιο...φαγητό , πιοτό και κυρίως...χορό μεχρί τελικής...πτώσεως.....όλα όμως τα ωραία πράγματα στη ζωή τελειώνουν...γρήγορα , έτσι μόλις ο ήλιος..παραέγερνε , άρχιζε η διαδικασία της..επιστροφής , άλλος μπελάς αυτός , οι ...παρκαδόροι έλυναν τα...πολυτελή...πούλμαν , γμάρια...μπλάρια κ.λ.π , τα....σμάρωναν και άρχιζε το φόρτωμα , κοφίνια , ταγάρια ,όοοχι σακ-βουαγάζια και τα ...παρόμοια δεν είχαν ακόμα...εφευρεθεί , και παρέες-παρέες , κατά χωριό , παίρναν το δρόμο της επιστροφής , με τραγούδια, γέλια και πειράγματα μέχρι το χωριό , σουρούπωμα φτάναμε , κατάκοποι αλλά και...τρισευτυχισμένοι , άλλη μιά ονειρεμένη μέρα , μιά μέρα..αξέχαστη , είχαμε..ζήσει , εξ' ου και .......

Ανοίγω το παράθυρο...χαράματα...
με..βαλαντώνει τ' αηδονιού η λαλιά..
Θεέ μου σου κάνω...χίλια..τάματα ,
γύρνα με πάλι ..πίσω στά...παλιά....

Να περάσετε   καλά και να σκέφτεστε πάντα...Ελληνολιδορικιώτικασετε τ' Σουτήρους όμορφα , να είστε πάντα.....δυνατά.....

       Απ’ το πανέμορφο χωριό μας ..

ΤΟ…ΛΙΔΟΡΙΚΙ  ΜΑΣ..με αγάπη ……..Κ.-