close
Showing posts with label ΜΑΧΗ ΚΡΗΤΗΣ. Show all posts
Showing posts with label ΜΑΧΗ ΚΡΗΤΗΣ. Show all posts

12.1.14

“ ΕΦΥΓΕ “ ΕΝΑΣ ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

 

«Έφυγε» ένας θρύλος της Μάχης της Κρήτης

Μια ιστορική προσωπικότητα για την Κρήτη κι ένας ήρωας της Αντίστασης, ο Θεόδωρος Καλλίνος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 100 ετών.
Ο Θεόδωρος Καλλίνος ή Αμάρμπεης υπήρξε θρυλική μορφή για τη Μάχη της Κρήτης, καθώς ηγήθηκε ενός λόχου στο μοναδικό νικηφόρο αγώνα των Ελλήνων στο νησί, τη Μάχη Κοψά.
Σύμφωνα με τις διηγήσεις του, μόλις πάτησε το πόδι του στην Κρήτη, παρουσιάστηκε στο φρούραρχο και του ζήτησε να αναλάβει κάποιο τμήμα. Η απάντηση που έλαβε τον ξάφνιασε δυσάρεστα, του είπε ότι δεν υπάρχει τμήμα. Σε μία βδομάδα, λοιπόν, κατάφερε και οργάνωσε ένα λόχο από 150 με 160 Κρητικούς και όχι μόνο. Ξαναπήγε στο φρούραρχο, ο οποίος δεν πίστεψε αμέσως ότι είχε καταφέρει κάτι τέτοιο, και του ζήτησε όπλα. Με τα πολλά πήρε από την αποθήκη μερικά τουφέκια.
Δεν είχε περάσει πολύς καιρός, όταν του ζητήθηκε να αναλάβει μια αποστολή,

να φτάσει σε μια τοποθεσία από όπου θα είχε την δυνατότητα να καλύψει την ανατολική πλευρά του Ηρακλείου από αποβάσεις από αέρα και θάλασσα.
Ο Θεόδωρος Καλλίνος γεννήθηκε το 1914 στην Τσαριτσάνη της επαρχίας Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Το Σεπτέμβρη 1935 έδωσε πετυχημένες εξετάσεις στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.
- Πολέμησε και δεν παραδόθηκε στο Οχυρό Κάλη στη γραμμή Ρούπελ.
- Εθελοντής Διοικητής Λόχου στη Μάχη της Κρήτης το Μάιο 1941.
- Έλαβε μέρος και ηγήθηκε στην αντίσταση κατά την εισβολή των Γερμανών στο ύψωμα του Κοψά βορειοανατολικά του Ηρακλείου.
- Στρατιωτικός του Στρατηγείου Ανταρτών του ΕΑΜ Θεσσαλίας (11-11- 42).
- Στρατιωτικός του Αρχηγείου Βόρειας Θεσσαλίας (4-2-43), του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ (Ιούλιος ’43). Καπετάνιος της ΧVIης Μεραρχίας Θεσσαλίας του ΕΛΑΣ και της ΧΙΙΙης Ρούμελης του ΕΛΑΣ (10-9-44).
- Διοικητής Ταξιαρχίας και Επιτελάρχης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας το 1947-49.
- Πολιτικός Πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση το 1949-67 και στη Γιουγκοσλαβία το 1967-82. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1982, ίδρυσε την ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
- Πάλεψε μέχρι το τέλος της ζωής με όλες του τις δυνάμεις ενάντια στα Μνημόνια και την νέα Γερμανική κατοχή του 4ου Ράιχ.
- Κηδεύτηκε στη Θεσσαλονίκη χθες, ώρα 12 π.μ. στον Άγιο Παντελεήμονα Καλαμαριάς.
Πηγή: cretalive

 πίσω στα παλιά

7.6.13

ΣΤΕΛΛΑ ΤΣΙΑΜΗ

 

 Η άγνωστη ιστορία μιας ηρωίδας της Μάχης της Κρήτης

Kανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η μικρόσωμη γυναίκα, που πέθανε πρόσφατα, ήταν ηρωίδα.

Image

Η ιστορία της έγινε γνωστή από την εφημερίδα «Νέος Κόσμος» με την ευκαιρία της επετείου της Μάχης της Κρήτης.

Η Στέλλα Τσιάμη στα 17 της, στην Κρήτη, ρίσκαρε τη ζωή της για να βοηθήσει τους συμμάχους, 23 για την ακρίβεια στρατιώτες αιχμαλώτους -18 Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς και 5 Βρετανούς- που είχαν δραπετεύσει και κρύβονταν κοντά στο σπίτι της στον 'Αγιο Νικόλαo.

Η ίδια, μαζί με τον πατέρα της και δήμαρχο της περιοχής, Δημήτρη Λιβανό, τους έκρυψαν στις σπηλιές και για δυο μήνες, με κίνδυνο να βρεθεί μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα του κατακτητή, μετέφερε μηνύματα που έκρυβε στις πλεξούδες της στους στρατιώτες, μέχρι που ο αδελφός της Τάσος μπόρεσε να τους φυγαδεύσει με μια ψαρόβαρκα.

Τέτοιες πράξεις ανδρείας, εντούτοις, δεν περνούσαν από τους Γερμανούς απαρατήρητες. Κάποιος σπιούνος σήκωσε το δάχτυλο και έδειξε το σπίτι του Λιβανού.

Ο αξιωματικός ζητούσε επίμονα πληροφορίες από τη Στέλλα με την κάνη του όπλου στραμμένη στα παιδάκια της αδελφής της. Τότε όρμησε επάνω του και πάλεψε μαζί του. Θα πρέπει να θαύμασε τον ηρωισμό της γιατί έφυγε από την ανοιχτή πόρτα χωρίς να κοιτάξει πίσω του.

Η Στέλλα παντρεύτηκε έναν Έλληνα στρατιώτη τον Λίο Τσιάμη και ήλθε στην Αυστραλία με τον άντρα της και το πρώτο παιδί τους, την Ελένη, το 1956.

Μετά από ένα χρονικό διάστημα, άνοιξαν ψαράδικο στο Wollongong, όπου διακρίθηκε για τη φιλανθρωπική της δράση, με ιδιαίτερη ευαισθησία για τους πεινασμένους και άστεγους.

Ποτέ δεν μιλούσε η ίδια για την ηρωική της δράση στην Κρήτη. Όταν πέθανε, όμως, ο πατέρας της και πήγε στην Κρήτη να μαζέψει τα πράγματά του, βρήκε κάτι το οποίο αισθάνθηκε ότι όφειλε να γνωστοποιήσει. Ήταν ένα γράμμα ευχαριστίας των συμμάχων που είχαν φυγαδεύσει και στο οποίο τους ευχαριστούσαν για το γεγονός ότι τους έσωσαν τη ζωή.

Η κόρη της Ελένη θα πει αργότερα: «Όταν γυρίσαμε πίσω, έγραψα στο Υπουργείο Απόστρατων της Αυστραλίας (Veteran Affairs) και τους πληροφόρησα για το γράμμα»

Έτσι πριν 15 χρόνια σε μια τελετή που διοργάνωσε το RSL Ν. Ν. Ουαλίας, ο πρόεδρος του οργανισμού, Rusty Priest, την τίμησε με πιστοποιητικό ανδρείας.

Τρεις από τους παλαίμαχους που είχε σώσει ήλθαν ειδικά εκεί για να παρευρεθούν σ' αυτή την εξαιρετική τελετή και να την ευχαριστήσουν προσωπικά. Ήταν οι Dr. Charles Hosking, Kingsley Murphy και Jack Cole.

Η ίδια, με ταπεινοφροσύνη -για την οποία θαυμάστηκε ακόμη περισσότερο- θα πει: «Δεν είμαι ηρωίδα. Φοβόμουν. Δεν φοβόμουν όμως το θάνατο. Έκανα οικογένεια και είχα μια καλή ζωή. Ποιος μπορεί να ζητήσει κάτι περισσότερο από αυτό»;

Η Στέλλα Τσιάμη απεβίωσε πρόσφατα, μετά από μια επώδυνη ασθένεια. Ο γιος της και οι δύο κόρες της θα πουν ότι τους ζήτησε να «πενθήσουν με αξιοπρέπεια». Ήταν ο τρόπος που ταίριαζε σε μια γυναίκα που στον ανθό της νιότης της περιφρόνησε τον θάνατο!

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Copyright:  http://www.kathimerini.gr