ΛΙΔΟΡΙΚΙΩΤΙΚΟ ..ΣΑΛΟΝΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ !!

 

  ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ  ΣΤΟ  ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Σήμερα , θα γυρίσουμε πίσω μερικές...δεκαετίες , παρακολουθώντας βήμα - βήμα την Λιδορικιώτικη αυτοκινητο..εξέλιξη....

Απρίλης 1913 !! Αντώνης ...Το...εξπρές του..Λιδορικίου ετοιμάζεται για το μακρινό του ταξίδι , μέχρι το...χάνι , την Ερατεινή , οι επιβάτες , ένας φουστανελάς , ένας φαντάρος , το..ιππήλατον όχημα του Κούτρα , είναι δυνάμεως...δύο ίππων ή...μπλαριών , αριστερά ο πλάτανος και δεξιά η βρύση του Αντώνη .Για το πόσες ώρες διαρκούσε το ταξίδι , πόσο..κόστιζε το εισιτήριο και πόσων ...θέσεων ήταν το..όχημα , δυστυχώς δεν μπορούμε να σας απαντήσουμε , αυτή τη στιγμή τουλάχιστον , θα το ψάξουμε όμως....

Πρώτα χρόνια της 10 ετίας του 1920 , η..ΚΟΠΕΛΑ του Δ.Χριστόπουλου - Καλομοίρη , αραγμένη μπροστά στο σπίτι του Πολύζου , στις Λάκκες , το όχημα όπως βλέπετε είναι...Γοτθικού...ρυθμού , τετράγωνο , με πολλά - πολλά παράθυρα , καταλαβαίνετε το λόγο , και έχει και...ρόδες . Επί του..οχήματος ο συμβολαιογράφος Ζώης , κερνάει τον ιδιοκτήτη και τον Κλώσσα , παραδίπλα ο τσαγκάρης Μπούγαλης , απ' το Κλήμα . Μετά από μια 10ετία περίπου , αναφέρεται απ' τους ..” Λοιδορικιώτες “ , το ...ξεβράκωτο του Καλομοίρη , γιατί έχει ήδη χάσει πολλά απ' τα..εξαρτήματά του , και γύρω στο 1935 παροπλίζεται..οριστικά .

Τα " Βαρδούσια " το..υπερπολυτελές...καμπριολέ , όχημα του Μαλαντρινιώτη Αριστείδη Πρωτόπαπα , έτοιμο για το δρομολόγιο Λιδορίκι - Ερατεινή , εκκίνηση απ' τον Αντώνη , επιβάτες : Κ.Μαργέλλος - Καφτάνιας , Μαρία Λαλαγιάννη - Ψιμάρα και πίσω Λαλαγιανναίοι , όλα αυτά την Πρωτομαγιά του 1928 !!!

Άμφισσα , 2-7-1933 , το FORDάκι του μπάρμπα Βασίλη Ρέλλου αραγμένο μπροστά στο εστιατόριο , μάλλον το " ΑΜΕΡΙΚΗ " του Κάζου , με επιβάτες τους : Ν.Ι.Πέτρου , με την τραγιάσκα και τον Γ.Αλ. Μάρκο Κακκαβά , που μάλλον ετοιμάζονται για Λιδορίκι .

 

Λιδορίκι ...αντιπροσωπεία του..σώματος Λιδορικιωτών , και όχι μόνον , οδηγών , ποζάρει στη βρύση του Αντώνη , μπροστά στο ..πολυτελές , για την εποχή , λεωφορείο FORD , από αριστερά : Κώστας Ανέστος , Παχνάς ( εξ...Αμφίσσης ) , Χαρ.Ζέκιος , Στ. Υφαντής ( Κατροδαύλης ) , Τάσος Μπούτσικος ( εκ..Κονιάκου-Κροκυλείου ) , Θυμ. Γεωργουσόπουλος ( Ταρανοθύμιος ) και Ανδρέας Μαργέλλος ( Ελλαδαντρέας ) . Εν ..μηνί Φεβρουαρίω του σωτηρίου ..έτους 1953 !!!

 

Την ίδια εποχή , 1953 , στην Άμφισσα , μπροστά στο πρακτορείο του 12ου ΚΤΕΛ , Χαρ. Ζέκιος , Ανδρ. Γκομόζιας ( του Γυφτοτάσιου ) , ο τρίτος ...άγνωστος ..

Δυο υπέροχοι άνθρωποι , ένα ..υπερσύγχρονο λεωφορείο , η FARGO του αξέχαστου Ι.Ανδρεόπουλου , από Ερατεινή , στο Αλωνάκι το 1951 , οι αλησμόνητοι καλοί φίλοι , Ν.Σταματόπουλος και Θαν.Φωτόπουλος , αριστερά το σπίτι του Κ.Γεωργίου ( Γαζοντίνου ) , με ..διπλοπαρκαρισμένο ένα..γάιδαρο και δεξιά φαίνεται λίγο το καφενείο Παπαδόπουλου , όπως βλέπετε το λεωφορείο , κι' ο...γάιδαρος , φυσικά , είναι σταθμευμένα μέσα στην πλατεία .

 

Εφοδιο..πομπή , προπολεμικό Λιδορίκι , φορτηγό γεμάτο εμπορεύματα για το μαγαζί του Δημ .Ευσταθίου , έρχεται από Ερατεινή , συνοδοί του...φορτίου οι Κ.Ευσταθίου και Κ.Μίχος ο δάσκαλος , σε κάποια απ' τις πολλές ..στάσεις του μακρινού...ταξιδιού , για..ανακούφιση , βεβαίως..βεβαίως...

 

Η πολύτελής ...καμπριολέ !! FORD του μπάρμπα Βασίλη Ρέλλου , ξεσκέπαστη , σε κάποιο ταξιδάκι , δίπλα στον οδηγό ο Κ.Ευσταθίου , προπολεμική φυσικά περίοδος ...

Η ..ωραία Αμερικάνα , Σεβρολετάρα με τα..ούλα της , την κυκλοφορούσε και..καμάρωνε ο αξέχαστος μπάρμπα Βασίλης , ο..Ρέλλος φυσικά…εδώ πλάϊ στου Τσίγκα τις ..τσαγαλιές , που είναι και..ολάνθιστες παρακαλώ…

Λεωφορείον ο…Πόθος , πιλότος ο αξέχαστος φίλος Θόδωρος Τσιώτας και..συγκυβερνήτης ο Μπάμπης Φαλίδας , σε..νεαρή ηλικία κι’ οι δυό , ένεκα που η φωτογραφία είναι βγαλμένη καλοκαίρι του..1950 !!, εξω απ’ την ταβέρνα του Καραθανάση , στην Αράχωβα , πηγαίνοντας γιά…Αθήνα .

Αραγμένος σε κάποια..ανηφόρα , ο ..στόλος των αεροδιαστημο..λεωφορείων της περιοχής μας , ..ισως λόγω…καλοκαιριάτικης ζέστης , θυμάστε βέβαια οι  ..παλιότεροι τι σήμαινε αυτό , στάση κάνα..μισάωρο , τουλάχιστον , ν’ ανασάνει το..μοτέρ , πότισμα και…ξεμάτιασμα , γιά το κακό..μάτι..και ενίοτε μετά..ολίγου..σπρωξίματος !!!

Εδώ αδέρφια , απλά..κλείνεις τα μάτια και…προσεύχεσαι , τι ..άλλο μπορούσε να κάνεις ; Πίστη..κουράγιο και…υπομονή , απαραίτητα στο μέγα..ταξίδι Λιδορίκι-Μουσουνίτσα , στη δεκαετία του ‘50..φυσικά..

…Μία απ’ τα..ίδια , συμπληρώνοντας και το..πλάϊ..γκρεμός και..γύρω..ρέμα , πιλότος , εδώ όπως και στην προηγούμενη ο..Βαατάνεν του Λιδορικίου , ο αγαπημένος πρωτοξάδερφος Μπάμπης Φαλίδας , εις..νεαράν, πάντα , ηλικίαν…σε  δρομολόγιο “ άγονης ..γραμμής “ όπως  έλεγαν  τότε ..

…Και το..υβριδικό..μονδέλο της εποχής , ..απροσδιορίστου ..φύλλου και..ταυτότητος , εντελώς..τελείως..πρωτοποριακόν…Ανάλογα από ποιά..πλευρά το έβλεπες ήταν , φορτηγο..επιβατικό..απορριματο..ανθρωπο..ζωο..μεταφορικό , τόσο…απλά..πως λέμε..σουβλάκι με..απόλα !!!  Όπως βλέπετε , είχε πλήρη..εξαερισμό..αυτόματο , πατέντα της τότε..μεγάλης Λιδορικιώτικης βαρειάς..σιδηροβιομηχανίας  Υφαντής – Κάρμας , και υπέροχο..σαλόνι , όπου ..στάλιζαν ανθρώποι και..ζα , πάσης κατηγορίας , το δρομολόγιό του ; Λιδορίκι – Μπλιά – Ξ’λογαϊδάρα (Καλλιθέα) – Μαραζιά (Δαφνοχώρι) – Βελενίκος ( Ελαία ) , και το απίθανο ; Όλα αυτά…αυθημερόν , πιλότος και ‘δω ο Μπάμπης Φαλίδας , δεκαετία του..’60..στην…” άγονη  γραμμή “ …

Αλωνάκι  1951 , το  Ανδρεοπουλαίϊκο  λεωφορείο , σταθμευμένο  καταμεσής στο  Αλωνάκι μετά  άλων..” οχημάτων “ , όρα  πίσω..αριστερά ο  σταθμευμένος γάϊδαρος !  Στη  φωτογραφία μας , αριστερά Νίκος  Σταματόπουλος , ανηψιός  του  Γιάννη  Ανδρεόπουλου  και  οδηρός του λεωφορείου και ο Θανάσης  Φωτόπουλος , πράκτορας  του  ΚΤΕΛ .

Αντώνης , Φεβρουάριος 1953 , τα..σωφεράκια  της  εποχής σε  αναμνηστική  φωτογραφία . Από  αριστερά Κώσατς  Ανέστος , μπάρμπα Τριαντάφυλλος , αγνώστων  λοιπών  στοιοχείων , Χαρ. Ζέκιος , Στ, Μαργέλλος – Κατροδαύλης  , Τάσος Μπούτσικος και  Ανδρέας Μαργέλλος – Ελλάδας .

Δεκαετία  του  ‘50 , το  Μποβιατσαίϊκο 22αρι με  τον..” πιλότο “ του Νίκο  Μποβιάτση .

Δεκαετία  του  ‘50 , το  18αρι φορτωμένο , έτοιμο για  δρομολόγιο . Από  αριστερά Χαρ. Ζέκιος , Στάθης Λελίγκος και ( μάλλον ) Αριστ. Καραχάλιος .

Το Γιώργος Μποβιάτσης , μπροστά  στο οικογενειακό  λεωφορείο , που είναι σταθμευμένο απέναντι  απ’ το  σπίτι  τους , μπροστά  στο  Παλουκαίϊκο .

Λεωφορεία φορτωμένα  , έτοιμα  για  ταξίδι , από  αριστερά : Θόδωρος  Τσιώτας , Θαν. Ράπτης και  Ανδρέας Ρέλλος  .

Αράχωβα ,  αρχή  δεκαετίας του  50 , στάση για..κοκκινιστό και  μπρούσκο κόκκινο κρασί . Αριστερά ο  αξέχαστος  μπάρμπα  Γιάννης  Ράντος με  το  βοηθό  του Γιάννη Αποστολόπουλο – Κολοτούμη , 16-17 χρόνων .

Ίδια  εποχή  στην  ίδια  ακριβώς  θέση , Βασ. Τσινταβής και  Κώστας  Χαρδαλούπας , ενώ  στο  τιμόνι  είναι  ο  Θόδωρος Τσιώτας .

Το Ρελλαίϊκο τριανταδυάρι

Ο Γιώργος Μποβιάτσης με  το  Μποβιατσαίϊκο 32αρι

Δεκαετία  του ‘60 , ο αξέχαστος Ανδρέας  Ρέλλος με τη..FORD , σε  κάποιο  γάμο .

‘Ενας  απ’ τους  πιο παλιούς Λιδορικιώτες αυτοκινητιστές , ο  Γιάννης Μποβιάτσης με  τη  Σεβρολέτα  του , μπροστά  στην  εκκλησία  μας .

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ : Όποιος απ’ τους  φίλους  μας  έχει  κάποιες  σχετικές φωτογραφίες , απ’ την  παλιά όμορφη  εποχή , ας   επικοινωνήσει  μαζί  μας  , η  διεύθυνση και  το  τηλέφωνό  μας  αναγράφονται  στην πρώτη  σελίδα  , ευχαριστούμε .

     Καλό  σας  βράδυ  , να  περνάτε  καλά

        Απ’ το  “ Λιδωρίκι “ με  αγάπη …….Κ.Κ.-

 

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΤΟ ΛΙΔΟΡΙΚΙ

 

   …. ΚΑΙ ΤΟ  ΑΔΟΞΟ …ΤΕΛΟΣ  ΤΟΥ

 

 

   Το πρώτο αυτοκίνητο που πάτησε τις...ρόδες του στο Λιδορίκι , ήταν ένα φορτηγάκι του Παναγιώτη Μποβιάτση ( Γύφτου ) απ' τη Στρούζα , το 1919 , πριν από 93χρόνια .

   Ο φριχτός παγκόσμιος πόλεμος του 1914-1918 , με τα εκατομμύρια των νεκρών και τις συμφορές που σκόρπισε σ' όλη την Ευρώπη , είχε τελειώσει . Οι στάχτες των ερειπίων είχαν καθαριστεί κι' άρχιζε η ανοικοδόμηση . Διορατικοί άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο , άρχισαν να οραματίζονται ένα καλύτερο μέλλον για την ανθρωπότητα και να δουλεύουν για να  γιατρέψουν  τις..πληγές .

   Μπορεί ο πόλεμος να χε σωρέψει χίλια δυο  δεινά , σκόρπισε φρίκη και τρόμο , έφερε όμως και μεγάλη τεχνική πρόοδο . Για την κάλυψη των αναγκών του , αναπτύχθηκαν πολύ τα μέσα συγκοινωνίας . Το υποβρύχιο , το αεροπλάνο , τα τανκς , τ' αυτοκίνητα , έφτασαν σε ζηλευτό ανάπτυξης και τώρα , που οι σκοτωμοί είχαν τελειώσει , έπρεπε τις τεχνικές αυτές βελτιώσεις να τις εκμεταλλευτούν οι άνθρωποι .

   Χιλιάδες στρατιωτικά καμιόνια -άχρηστα πλέον-σκούριαζαν και διαλύονταν σαν παλιοσίδερα . Το συμμαχικό υλικό , αξίας δισεκατομμυρίων χρυσών λιρών , πήγαινε χαμένο στις διάφορες μάντρες , αζήτητο κι' άχρηστο .

   Τότε , ο Παναγιώτης Μποβιάτσης , νέος με όνειρα πολλά και ανοιχτό μυαλό , δεν ήρθε απ' την Αμερική να αγοράσει γίδια , όπως έκαναν άλλοι , αλλά βλέποντας μπροστά που πάει η..ζωή κι' ο κόσμος αλλά και που υπάρχει ψωμί , έριξε το χρήμα του στην αγορά χωραφιών στο Χαλάνδρι και στ' αυτοκίνητα . Τ' αδέρφια και τα ξαδέρφια του του λεγαν να " πάρει γίδια και να τους κρεμάσει τα μεγαλύτερα κυπριά , ν' αχολογάνε οι..Στρουζόραχες σαν τα..σαλαγάνε ", όπως έκαναν αυτοί , δεν τους άκουσε και κοίταξε τ' αυτοκίνητα , και τα πράγματα των δικαίωσαν.

   Με λίγα λεφτά - σχεδόν τζάμπα - αγόρασε , απ' τον τότε ΟΔΙΣΥ , ένα στρατιωτικό παλιό καμιόνι , σκοπεύοντας να το δρομολογήσει Ερατεινή-Λιδορίκι , με οδηγό τον αδερφό του Νίκο . Ο ίδιος είχε στο Χαλάνδρι ένα άλλο μεγάλο αμάξι , το καμιόνι αυτό ήταν μάρκας Φορντ , με συμπαγή λάστιχα και αλυσίδα , όπως οι σημερινές μοτοσυκλέτες περίπου , τα δε φανάρια του λειτουργούσαν με...ασετιλίνη ! Το μέγεθός του όχι μεγαλύτερο από ένα σημερινό καλό τρίκυκλο .

   Απ' τον Πειραιά , γεμάτο με διάφορα εμπορεύματα , το φόρτωσε σ' ένα μεγάλο καίκι κι' έφτασε στην Ερατεινή. Εκεί το ‘ βγαλαν με μεγάλα μαδέρια. Στην Ερατεινή , στο μώλο , μαζεύτηκε όλο το χωριό να το δει και να το θαυμάσει . Έγινε αγιασμός , και μετά τα σχετικά κεράσματα , το αυτοκίνητο , με οδηγό τον ίδιο τον Γύφτο , και επιβάτες τ' αδέρφια του Νίκο και Γιάννη ( το γνωστό μας Λιδορικιώτη αυτοκινητιστή ) , ξεκίνησε για το Λιδορίκι , εγκαινιάζοντας μια καινούργια...εποχή .

   Ο δρόμος ήταν ο ίδιος ο σημερινός , μόνο που ήταν στενότερος και σκυροστρωμένος , για τα κάρα , και βόλευε το καμιόνι με τα συμπαγή λάστιχα .Έβγαλε λοιπόν καλά τον ανήφορο μέχρι τ' Ανάθεμα , αν και κάπου-κάπου οι επιβάτες κατέβαιναν να πετάξουν καμιά πέτρα , ν' ανοίξουν το δόμο , όπου ήταν στενός , και να κάνουν και κάνα..σταυρό , να βάλει ο Θεός το..χέρι του !

   Όταν όμως έφτασαν στ' Ανάθεμα και πήραν τον κατήφορο , ο Γύφτος διαπίστωσε με τρόμο πως δεν έπιαναν τα φρένα του . Κρύος ιδρώτας τον έπιασε , γιατί παρακάτω το γεφύρι ήταν πολύ στενό και η στροφή απότομη και φοβόταν μήπως πέσει έξω . Εξ' άλλου τ' αμάξια εκείνης της εποχής δεν ήταν ούτε " Μερσέντες " , ούτε " Ρολς- Ρους " .

   Ψύχραιμος ο γύφτος , αναλογίστηκε την κατάσταση και τον κίνδυνο , είπε στ' αδέρφια του να κατεβούν και να πάνε να τον περιμένουν πιο κάτω , αυτός δε πήγε ως το γεφύρι , ίσιωσε μ' ένα φτυάρι λίγο το μέρος , ..έριξε μια ματιά στ' αδέρφια του , έκανε το σταυρό του , έβαλε μπροστά και..ξεκίνησε...

   Η Παναγιά η Κουτσουριώτισσα , έβαλε το χέρι της κι' όλα πήγαν καλά , πέρασαν τη Βελλά και το Παραδείσι , καθυστέρησαν λίγο , από μια μικροβλάβη , στου Κορδοπλή το ρέμα , και σε λίγο έμπαιναν θριαμβευτικά στο Λιδορίκι , κι' ακολουθούμενοι από την ..ξυπόλυτη..πιτσιρικαρία έφτασαν και στάθμευσαν στ' Αλωνάκι , όπου τ' αμάξι έμεινε για πάντα , όπως θα δούμε παρακάτω .

   Ο μακαρίτης ο Γύφτος , λογάριαζε να πάρει άδεια εκμετάλλευσης της γραμμής , βάζοντας οδηγό τον αδερφό του Νίκο . Τον έφαγε όμως η...πολιτική , τα δυο κόμματα , Βενιζελικοί και Βασιλικοί , ήταν στα μαχαίρια , ο Γύφτος ήταν αντίθετος με την κατάσταση και δεν του δωσαν την άδεια . Μετά έγινε η επιστράτευση , ο αδερφός του πήγε στρατιώτης -κι' έμεινε για πάντα στη Μικρασία -κι' έτσι τ'αυτοκίνητο έμεινε για πάντα αραγμένο στ' Αλωνάκι , έρμαιο στα χέρια των πιτσιρικάδων , ώσπου διαλύθηκε , έχοντας κάνει ένα και μοναδικό..ταξίδι...

   Ο ίδιος ο Γύφτος , έφερε και το 1935 το πρώτο λεωφορείο στο Λιδορίκι , μια κίτρινη ΦΑΡΓΚΟ , αλλά και πάλι δεν μπόρεσε να πάρει..άδεια , κι' έτσι το δωσε στους Σιώκο και Ράντο .

   Βέβαια στις  αρχές της  δεκαετίας  του  ‘20 , άρχισαν  να  εμφανίζονται  τα  πρώτα  αυτοκίνητα  στο  χωριό μας , αλλά  αυτά θα  τα  πούμε  κάποια  άλλη  στιγμή ..

   Αυτό , λοιπόν , το άδοξο τέλος είχε το πρώτο αυτοκίνητο του Λιδορικιού , στο..σωτήριο έτος ..1919, τώρα..τελευταία δηλαδή....Κ.-