ΟΣΑ ΘΥΜΑΜΑΙ
Θα αναρωτηθείτε φίλοι μου , τι μ’ έπιασε πρωινιάτικα και ..μεσοβδομαδιάτικα , να ξεκινήσουμε τη μέρα μας με τις “ γεμιστές “ ντομάτες , που μπορεί , όπως είπαν και ..μεγάλοι άνθρωποι , όπως η κυρά Θεανώ , η..υπουργός μας (!!) , να είναι το φαί των φτωχών , προσωπικά όμως δηλώνω , πως άμα τα γεμιστά , χωρίς κιμά πάντα , είναι καλοφτιαγμένα και καλοπροσεγμένα , είναι το καλύτερο φαγητό ..
Ύστερα και ..Θεανώς ..ένεκεν , έγιναν πασίγνωστες , αλλά όμως κακά τα ψέματα , μπορεί να πούμε πως είναι και το φαί των φτωχών ..
Επειδή λοιπόν τελευταία πολυ..” φοριούνται “ τα γεμιστά , είτε για καλό είτε και όχι , το μυαλό μου γύρισε περίπου μισό αιώνα πίσω , εκεί κάπου προς το τέλος της δεκαετίας του ‘60 , όταν υπηρετούσα στην ΑΤΕ Λιδορικίου ..
Εκείνη λοιπόν την εποχή , η πρωτοξαδέλφη μου , Μαρία Φαλίδα , παντρεύτηκε στο Παρίσι έναν εξαιρετικό άνθρωπο τον αείμνηστο Γκυ Μορέλ και φυσικά έμενε στο Παρίσι ..
Απόχτησαν και ένα γιο , το 1965 και απ’ το 1967 άρχισαν να έρχονται κάθε καλοκαίρι στο Λιδορίκι , όπου έμεναν περίπου ένα μήνα , όση ήταν και η άδεια του Γκυ .
Καταενθουσιαμένος λοιπόν ο ξάδελφος την είχε ..” καταβρεί “ , όπως λέμε με το Λιδορίκι , τις ταβερνούλες του , που τότε ήταν μπόλικες και φυσικά με τα ωραία μεζεδάκια τους , ειδικά με του μπάρμπα Πέτρου του Κοράκη , που είχε το μαγαζί , “ ΟΙΝΟΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΑ 5 Φ “ , όπως έχουμε ματαξαναγράψει , απέναντι απ’ το σπίτι μας , οπότε..οι τσίκνες απ’ τα κοκορετσο..σπληνάντερα μας έσπαγαν τις …μύτες ..
Ο σχωρεμένος ήταν απλός στο φαγητό του , δεν ξέρω στο Παρίσι τι έκανε , στο Λιδορίκι όμως , ξεκίναγε με το πρωινό του , που ήταν ένα γιαουρτάκι , πρόβειο σπουδαίο απ’ τον μπάρμπα Θύμιο τον Δούκα και το ..συνόδευε με μια μπουκάλα μεγάλη ούζο , γι΄αυτό και παίρναμε απ’ τον μακαρίτη το Νάκο , κάθε δυο μέρες και μια νταμουζάνα , και ο μπάρμπα Χρήστος , μας ρώταγε , ποιός το πίνει βρε παιδιά τόσο ούζο ;
Μετά λοιπόν από ένα ωραίο πρωινό , το μεσημέρι και το βράδυ , έτρωγε καθημερινά από μία ξεγυρισμένη μοσχαρίσια μπριζόλα όχι..πολύ ψημένη αλλά να τρέχουν τα αίματα , και εμείς να..ανατριχιάζουμε ..
Κάποια μέρα λοιπόν , μετά από πολλές δικές μας πιέσεις η μάνα μας έφτιαξε γεμιστά , εμείς βέβαια , και λέω εμείς γιατί τα καλοκαίρια το σπίτι μας , μπορεί να μην είχε πολλά δωμάτια , αλλά ήταν μια ολάνοιχτη αγκαλιά , και γέμιζε με κόσμο , αδέρφια της μάνας μας με τις οικογένειές τους , ξαδέλφια απ’ το σόι του πατέρα μας και διάφοροι άλλοι , όλοι λοιπόν καλοδεχτήκαμε τη είδηση των..γεμιστών ..
Έλα όμως που όταν ήρθε η ώρα να φάμε , ο Γκυ , μόλις είδε τα γεμιστά και όχι την μπριζόλα του , ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ : Μαριά , τι θα φάω , εγώ ; Γεμιστά του έλεγε η Μαρία , αλλά ο Γκυ ανένδοτος , δεν ξέρω ίσως και να μην είχε ξαναφάει , οπότε αφού η Μαρία επέμενε , ο Γκυ , με τα ελάχιστα Ελληνικά του και κατακόκκινος , είπε δυνατά ..δυνατά , ΠΩΣ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΩΝΕ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΟΙ..”ΓΥΦΤΟΙ “ , ΜΆΛΙΣΤΑ , ΟΙ…ΓΥΦΤΟΙ ..
Βέβαια , έγινε το έλα να δεις και τότε ο Γκυ , επειδή ήταν αντίθετος με την επταετία , και πολλές φορές , έξω ου καθόμαστε , φώναζε : ΣΚΑΤΑ ΚΟΛΟΝΕΛ , ΣΚΑΤΑ ΠΑΤΤΑΚΟΣ , ενώ εμείς οι κακόμοιροι , του λέγαμε να μη φωνάζει γιατί..κινδυνεύει , τη στιγμή λοιπόν που αρπάχτηκαν με τη Μαρία για τα γεμιστά ,κι’ αφού όπως σας είπα είχε γίνει σαν παντζάρι , την αμόλυσε τη..ρουκέτα του : ΣΚΑΤΑ ΠΑΤΤΑΚΟΣ , ΣΚΑΤΑ..ΓΕΜΙΣΤΑ ..
Το τι επακολούθησε δεν περιγράφεται , η Μαρία θίχτηκε γιατί ο Γκυ πρόσβαλλε τα γεμιστά μας κλπ..κλπ , βέβαια , για πρώτη φορά τα έφαγε , με μπόλικη φέτα και φυσικά και μια..μπουκαλίτσα ούζο και σιγά σιγά τα συνήθισε και όχι μόνο δεν δυσανασχετούσε αλλά τα ζητούσε κιόλας ..Θεός..σχωρέστον…
Καλό σας μεσημέρι
