Το θαύμα των κολλύβων & η Κυριακή της Ορθοδοξίας (α΄ Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής)

 

Εδώ μια επίσκεψη:

Το θαύμα των κολλύβων & η Κυριακή της Ορθοδοξίας (α΄ Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής)

Για την Κυριακή της Ορθοδοξίας (αφιερωμένη στη νίκη κατά της Εικονομαχίας, δηλ. τον οριστικό τερματισμό της με τη Σύνοδο του 843 μ.Χ.) δείτε το αφιέρωμά μας Μήπως είχαν δίκιο οι Εικονομάχοι; 
Και: Η άφθαρτη αυτοκράτειρα (η αγία Θεοδώρα & το τέλος της Εικονομαχίας) 

Αφιέρωμα στη θεολογία των αγίων εικόνων και την Κυριακή της Ορθοδοξίας

 

Με αφορμή την Κυριακή της Ορθοδοξίας (Α΄ Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής) αποτολμούμε ένα μικρό αφιέρωμα στο ζήτημα των εικόνων και της Εικονομαχίας, παραπέμποντας στα παρακάτω άρθρα:

• Είναι οι άγιες εικόνες είδωλα;
• Είναι λατρεία η προσκύνηση;
• Εικονική οντολογία
• Εικόνες στον αρχαιότερο Χριστιανικό ναό
• Εικονοκλάστες: Οι συντηρητικοί τής Ορθοδοξίας
• «Εικονομαχία, η αναστήλωση των εικόνων και μια… υποκριτική ιστορία»
• Επεξηγήσεις για την τιμή προς τον Σταυρό, την ύλη και την Παναγία
• Τιμάται ως αγία η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία;
• Περί εικόνων μέρος 1ο: Οι άγιες εικόνες, ως προϊόν Χαρισματικής εμπειρίας της Εκκλησίας
• Περί εικόνων μέρος 2ο: Η διάκριση κτιστού - Ακτίστου και η Θεολογία τής Εικόνας
• Περί εικόνων μέρος 3ο: Η έλλειψη ορατού ομοιώματος τού Θεού, ως αιτία τής απαγόρευσης τού Νόμου
• Περί εικόνων μέρος 4ο: Η απεικόνιση όσων είδαμε επιτρέπεται!
• Περί εικόνων μέρος 29ο: Ιστορικές μαρτυρίες αγίων Πατέρων υπέρ αγίων Εικόνων. Η ιστορική μαρτυρία τής αιμορροούσας
• Περί εικόνων μέρος 30ο: Ιστορικές μαρτυρίες υπέρ αγίων Εικόνων
• Περί εικόνων μέρος 31ο: Αγιογραφικά επιχειρήματα τού αγίου Λεοντίου Νεαπόλεως
• Έλλογη Απεικόνιση
• Θεολογία της Εικόνας και ενανθρώπιση του Θεού Λόγου
• Αρχές Αγιογραφίας Η Εικόνα τής Παναγίας
• Το περιγραπτό τής ανθρώπινης φύσεως τού Θεού Λόγου και οι άγιες Εικόνες
• Θεολογία τής Εικόνας Μάθημα 2ο: Η αγία εικόνα τής Γέννησης τού Χριστού
• Θεολογία τής Εικόνας Μάθημα 3ο: Ανάλυση της θεολογίας της εικόνας του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου
• Θεολογία τής Εικόνας Μάθημα 4ο: Η αγία εικόνα τής Υπαπαντής τού Χριστού
• Νοθείες αρχαίων και νέων Εικονομάχων, σε κείμενα αγίων Πατέρων περί εικόνων

Συμπλήρωμα:

Ιωάννη Τσέντου, Ιουλιανός ο Παραβάτης
7 Κυριακές (οι Κυριακές της Μ. Σαρακοστής - ώς το Πάσχα - και τι γιορτάζουμε κάθε μία απ' αυτές)
Μεγάλη Σαρακοστή: να μην ξεχάσω...  
Τα Σάββατα της Μεγάλης Σαρακοστής
Η Ορθοδοξία, μια απορία και η αποστολή μας

Και ένα μικρό, ταπεινό κέρασμα:

ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ! 

ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!
Αυτογνωσία 
Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός όταν...
Για την αλλαγή των άλλων (οσία Γαβριηλία)

Ο Νυμφίος & ο Βασιλεύς της Δόξης: δύο εικόνες του Χριστού με πολλά μηνύματα

 

Ευχή

Τις πρώτες ημέρες της Μ. Εβδομάδας βλέπουμε στις εκκλησίες μας και ασπαζόμαστε μια «παράδοξη» εικόνα του Ιησού Χριστού.

Ονομάζεται «ο Νυμφίος» (δηλ. «ο Γαμπρός») και απεικονίζει τον Κύριο κατά την ώρα του βασανισμού Του, πριν σταυρωθεί.

Τότε, οι Ρωμαίοι στρατιώτες, αφού τον μαστίγωσαν φρικτά (όπως συνηθιζόταν πριν από κάθε σταύρωση), αποφάσισαν να τον γελοιοποιήσουν ντύνοντάς τον «ψευτοβασιλιά» των Ιουδαίων, δηλ. των Εβραίων. Για στέμμα του φόρεσαν στο κεφάλι ένα στεφάνι από τρομερά αγκάθια, τον τύλιξαν με την κόκκινη μπέρτα (χλαμύδα) ενός στρατιώτη (δήθεν ότι φοράει το κόκκινο βασιλικό ένδυμα, την πορφύρα), και του έβαλαν στα χέρια ένα φτωχό καλάμι αντί για το βασιλικό σκήπτρο (βλ. Ματθ. 27, 26-31).

Ιησούς, ο Βασιλεύς των Ιουδαίων

Το έκαναν αυτό, επειδή οι κατήγοροι του Ιησού, οι Αρχιερείς των Ιουδαίων, τον είχαν καταγγείλει πως «είχε ανακηρύξει τον εαυτό του βασιλιά», άρα πως ήταν επαναστάτης κατά της Ρώμης, που είχε απλώσει την αυτοκρατορία της σε όλη τη Μεσόγειο (Λουκ. 23, 2, Ιωάνν. 19, 12-16). Γι’ αυτό ο Ρωμαίος διοικητής Πόντιος Πιλάτος, στη συνέχεια, διέταξε να γράψουν στην επιγραφή που κρέμασε στο σταυρό «Ιησούς Ναζωραίος, Βασιλεύς των Ιουδαίων»: ήταν η κατηγορία εναντίον του, αν και ο Πιλάτος φαίνεται πως το έγραψε επίτηδες διφορούμενα, σαν να αναγνώριζε κατά βάθος πως ο Ιησούς ήταν όντως ο βασιλιάς – δεν τόλμησε όμως να τον διασώσει από τη σταύρωση, επειδή φοβήθηκε, και αυτό ήταν το λάθος του.

Ο Ιησούς κατηγορήθηκε ότι ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά, επειδή είχε παραδεχτεί ότι είναι ο Μεσσίας που περίμεναν οι Εβραίοι. Η λέξη «Χριστός» είναι ελληνική μετάφραση του εβραϊκού «Μεσσίας» και σημαίνει χρισμένος, δηλ. ότι έχει λάβει εξουσία και μάλιστα από τον Θεό. Οι Εβραίοι στην Παλαιά Διαθήκη είχαν προφητείες, που μιλούσαν για τον ερχομό ενός θεόσταλτου βασιλιά, που θα έφερνε στον κόσμο ειρήνη, δικαιοσύνη και τη λατρεία του αληθινού Θεού. Αυτός θα ήταν ο Μεσσίας. Επειδή για αιώνες ήταν υπόδουλοι, περίμεναν ότι ο Μεσσίας θα είναι πολεμιστής, που θα κηρύξει επανάσταση, θα διώξει τους Ρωμαίους κατακτητές και θα βασιλεύσει στη χώρα τους (στο Ισραήλ) ως διάδοχος του αρχαίου και μεγάλου βασιλιά Δαβίδ, του οποίου θα ήταν απόγονος και νόμιμος διάδοχος.

Ο Χριστός όμως διακήρυξε κάτι πράγματα απίστευτα: ότι η βασιλεία του Θεού «είναι μέσα μας» (Λουκ. 17, 20-21) και ότι κάθε άνθρωπος ταπεινός και γεμάτος αγάπη, ο οποίος προσφέρει βοήθεια στον πλησίον του, είναι και κληρονόμος της βασιλείας του Θεού! Ότι η βασιλεία του Θεού «είναι δική μας», προορίζεται για μας και δεν μπαίνουμε μέσα σαν δούλοι, αλλά σαν πρίγκιπες! (Ματθ. 5, 3. 25, 34-40. Αποκάλυψις 22, 5). Δηλαδή πρόκειται για μια κατάσταση πνευματική, όχι εγκόσμια και πολιτική, στην οποία δεν υπάρχουν υπήκοοι ή δούλοι, αλλά κάθε άνθρωπος που μπαίνει σ’ αυτήν είναι εξίσου βασιλιάς όσο και όλοι οι άλλοι – όπως και ο ίδιος ο Χριστός, που είναι «πρωτότοκος αδελφός μας» και όλοι μαζί κληρονομούμε τη βασιλεία του Πατέρα μας, του Θεού! (προς Ρωμαίους 7, 29. 8, 14-17).

Γι’ αυτό και μας έμαθε να λέμε «Πάτερ ημών… ελθέτω η βασιλεία Σου» κ.τ.λ. Γι’ αυτό το βιβλίο που τα γράφει αυτά ονομάζεται «διαθήκη» (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), επειδή περιέχει την κληρονομιά του Θεού προς όλους εμάς (προς Εβραίους 9, 15-17).

Γι’ αυτό επίσης, όταν ο Πιλάτος τον ρώτησε «εσύ είσαι ο βασιλιάς των Ιουδαίων;», Εκείνος απάντησε: «Η δική μου βασιλεία δεν είναι αυτού του κόσμου, αλλιώς οι υπηρέτες μου θα είχαν αγωνιστεί, για να μη συλληφθώ από τους Ιουδαίους» (Ιωάνν. 18, 33-37).

 Η εικόνα του Νυμφίου

 Η εικόνα λοιπόν του «Νυμφίου», που βλέπουμε τη Μ. Εβδομάδα, παρουσιάζει με συγκλονιστικό τρόπο τι είδους βασιλιά θεωρούμε τον Ιησού Χριστό οι χριστιανοί: έναν βασιλιά που ο κόσμος δεν τον καταλαβαίνει, τον κοροϊδεύει, τον μαστιγώνει και τον σταυρώνει, ενώ εκείνος ταπεινώνεται μέχρι θανάτου για να σώσει τα πλάσματά του, φτάνοντας στο σημείο να θέλει να σώσει ακόμη κι εκείνους που τον σταύρωσαν!

Από τι να μας σώσει; Από τον αιώνιο θάνατο – η σωτηρία που έφερε ο Χριστός έγκειται στο ότι γεφύρωσε την απόσταση ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους (επειδή ο ίδιος είναι και Θεός και άνθρωπος) και, με τη σταύρωσή του, που ήταν πράξη απόλυτης υπακοής στο θέλημα του Θεού Πατέρα (την οποία ο Ιησούς επέλεξε ελεύθερα, παρότι για μια στιγμή δείλιασε ως άνθρωπος),  έδωσε σε κάθε άνθρωπο τη δυνατότητα να διανύσει όλο το δρόμο και να ενωθεί κι αυτός με τον Θεό μέσω του Χριστού. Αυτή είναι η σωτηρία, αυτός είναι ο παράδεισος, αυτό είναι η αγιότητα.

Λίγο πριν σταυρωθεί, ο Χριστός είχε πει: «Εσείς δεν θα είστε όπως οι άρχοντες και οι μεγιστάνες των εθνών, που τα εξουσιάζουν και τα καταδυναστεύουν, αλλά όποιος από εσάς θέλει να είναι πρώτος, θα είναι υπηρέτης όλων. Όπως ο Υιός του Ανθρώπου» (δηλ. ο ίδιος ο Χριστός) «δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του για τη σωτηρία των πολλών» (Ματθ. 20, 25-28, Μάρκ. 9, 25. 10, 42-45). Αυτό το σημείο μάλιστα διαβάζεται το πρωί της Μ. Πέμπτης.

Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να υπάρξει πιο προωθημένη πολιτική και κοινωνική σκέψη απ’ αυτήν που απορρέει απ’ όλα τα παραπάνω: όλοι βασιλιάδες, κανείς υπήκοος ή δούλος, και μεγαλύτερος απ’ όλους εκείνος που θυσιάζει τον εαυτό του για τους άλλους.

Γιατί όμως η εικόνα ονομάζεται «Νυμφίος», δηλ. γαμπρός; Η ονομασία αυτή σημαίνει την πλήρη ένωση του Θεού με τον άνθρωπο, που έγινε στο πρόσωπο του Χριστού: Θεός και άνθρωπος ενώθηκαν τόσο βαθιά, όσο ο γαμπρός και η νύφη σ’ ένα γάμο! Αυτός είναι ο «γάμος» του Ιησού Χριστού (η ένωση του Θεού με τον άνθρωπο) και γι’ αυτό το λόγο ο Χριστός δεν μπορεί να είχε παντρευτεί, επειδή είναι «ο Νυμφίος της Εκκλησίας», η «νύμφη» Του είναι το σύνολο των ανθρώπων που ενώνονται μαζί Του (αυτό είναι η Εκκλησία) και όχι μία γυναίκα.

Ο ίδιος ο Χριστός είχε πει παραβολές, όπου παρομοιάζει τον εαυτό του με νυμφίο, την αποστολή του στον κόσμο με γάμο και τον παράδεισο με το τραπέζι αυτού του γάμου. Οι γνωστότερες απ’ αυτές είναι η παραβολή των δέκα παρθένων (Ματθ. 25, 1-13, που διαβάζεται το πρωί της Μ. Τρίτης) και η παραβολή των βασιλικών γάμων (Ματθ. 22, 1-14), και από αυτές προέρχονται οι ανάλογοι στίχοι των τροπαρίων «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα σου βλέπω».

 Η εικόνα «ο Βασιλεύς της Δόξης»

 Άλλη μια παράδοξη εικόνα εμφανίζει τον Ιησού Χριστό ως τον βασιλιά που εννοούμε και αναγνωρίζουμε οι χριστιανοί: ονομάζεται «ο Βασιλεύς της Δόξης» (ή «η Άκρα Ταπείνωσις») και, αντί να παρουσιάζει τον Ιησού με βασιλικά ενδύματα και κορώνα στο κεφάλι, τον παρουσιάζει νεκρό και γυμνό, μετά από τη σταύρωσή του, με τα σημάδια από τα καρφιά στα χέρια και την πληγή από τη λόγχη του στρατιώτη στην πλευρά του, ενώ απεικονίζονται επίσης ο Τάφος και ο Σταυρός. Στην επιγραφή του Σταυρού γράφει «ο Βασιλεύς της Δόξης», συντομογραφικά, με τον τρόπο της ορθόδοξης αγιογραφίας (τον ρωμαίικο τρόπο).

Η εικόνα αυτή συνήθως αγιογραφείται μέσα στο ιερό βήμα, στην κόγχη της προθέσεως, όπου γίνεται η προετοιμασία της θείας κοινωνίας, πριν μεταφερθεί στην αγία τράπεζα.

Στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός ονομάζεται «βασιλεύς των βασιλευόντων και κύριος των κυριευόντων» (Α΄ προς Τιμόθεον, 6, 15), «βασιλεύς βασιλέων και κύριος κυρίων» (Αποκ. 17, 14, και 19, 16). Όμως αυτός ο υπέρτατος βασιλιάς έρχεται να μας υπηρετήσει και να θυσιαστεί για όλους μας.

Έχει σημασία ότι αυτές τις εικόνες (ιδιαίτερα τον Νυμφίο, αφού ο Βασιλεύς της Δόξης βρίσκεται στο ιερό βήμα) τις βλέπουν στην εκκλησία διαχρονικά και οι αυτοκράτορες και οι πρωθυπουργοί και οι βουλευτές και οι πρόεδροι της Δημοκρατίας και οι δικαστές και οι βιομήχανοι και οι εφοπλιστές και όλοι οι άνθρωποι που έχουν εξουσία ή πλούτο. Δεν παρουσιάζονται τυχαία σ’ αυτούς, αλλά για να δώσουν το μήνυμά τους, ότι έτσι πρέπει να είναι η εξουσία που παίρνει στα χέρια του ένας άνθρωπος του Θεού: εξουσία για να υπηρετήσεις τους άλλους, ακόμη και θυσιάζοντας τον εαυτό σου, και όχι για να υπηρετήσεις την τσέπη σου και να ικανοποιήσεις τον διογκωμένο εγωισμό σου. Αφού ο μέγιστος βασιλιάς, ο Βασιλεύς της Δόξης, δίνοντας το παράδειγμα, σήκωσε τα βάρη όλου του κόσμου στους πληγωμένους ώμους Του!

Ας πολιτικοποιήσουμε λίγο το θέμα κι ας πούμε ότι γι’ αυτό πρέπει να κυβερνούν τις χώρες άνθρωποι του Θεού (βέβαια αυθεντικοί, όχι ψεύτικοι), οι οποίοι θα νιώθουν ταπεινοί και γεμάτοι διάθεση να προσφέρουν στους άλλους και θα θεωρούν συμφέρον τους να πάρουν θέση στη βασιλεία των ουρανών κι όχι να γίνουν πλούσιοι ή τύραννοι ή σκληροί κυβερνήτες σ’ αυτό τον κόσμο χάνοντας τελικά την ψυχή τους! Γι’ αυτό η πολιτική πρέπει να αποσυνδεθεί από τη διαφθορά και να συνδεθεί με την αρετή και την ηθική.

Καλή Ανάσταση!

Το θαύμα των κολλύβων & η Κυριακή της Ορθοδοξίας (α΄ Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής)

 

Εδώ μια επίσκεψη:

Το θαύμα των κολλύβων & η Κυριακή της Ορθοδοξίας (α΄ Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής)

Για την Κυριακή της Ορθοδοξίας (αφιερωμένη στη νίκη κατά της Εικονομαχίας, δηλ. τον οριστικό τερματισμό της με τη Σύνοδο του 843 μ.Χ.) δείτε το αφιέρωμά μας Μήπως είχαν δίκιο οι Εικονομάχοι; 
Και: Η άφθαρτη αυτοκράτειρα (η αγία Θεοδώρα & το τέλος της Εικονομαχίας)
 
Ιωάννη Τσέντου, Ιουλιανός ο Παραβάτης
7 Κυριακές (οι Κυριακές της Μ. Σαρακοστής - ώς το Πάσχα - και τι γιορτάζουμε κάθε μία απ' αυτές)
Μεγάλη Σαρακοστή: να μην ξεχάσω...  
Τα Σάββατα της Μεγάλης Σαρακοστής
Η Ορθοδοξία, μια απορία και η αποστολή μας

Συμπλήρωμα - κέρασμα:

ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ! 

ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!
Αυτογνωσία 
Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός όταν...
Για την αλλαγή των άλλων (οσία Γαβριηλία)

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΡΩΝΑ

Παναγία η Σκέπη του Κόσμου, η Επουράνια Βασίλισσα, η Μόνη Ελπίς και Προστάτης
Προσκυνητής

Ένα από τα ιστορικότερα κειμήλια της Κρήτης.
Ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού του Μέρωνα Ρεθύμνου στην επαρχία Αμαρίου.
Πρόκειται για ένα ορεινό χωριό, το οποίο απλώνεται σε μια κατάφυτη πλαγιά, με θέα στον Ψηλορείτη και την εύφορη κοιλάδα του Αμαρίου στο οποίο βρίσκονται αρκετοί ναοί της εποχής της Βενετοκρατίας.
Ο Ναός είναι μια τρίκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική του 14ου αιώνα με το κεντρικό κλίτος αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, το βόρειο στον Άγιο Γεώργιο και το νότιο κλίτος, που προστέθηκε τον 15ο αιώνα, στους Αγίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.
O Ναός της Παναγίας στον Μέρωνα αποτελεί ένα θρησκευτικό «στολίδι» του οικισμού.
Μέσα σε αυτόν, φιλοξενείται ένα χριστιανικό κειμήλιο μεγάλης ιστορικής σημασίας, η εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας.
Ο Ναός αυτός ανήκε στην οικογένεια Καλλέργη. Πρόκειται για μια από τις πιο γνωστές και ισχυρές ελληνικές οικογένειες της εποχής, η οποία κατείχε εκτεταμένα φέουδα στην περιοχή της Άνω και Κάτω Συβρίτου, που τα διατήρησε καθ’ όλη τη διάρκεια της Βενετοκρατίας.
Από το 1300 εγκαταστάθηκε εκεί ο πολύ γνωστός από τη ιστορική του δράση Αλέξιος Καλλέργης ο οποίος κι έφερε από την Κωνσταντινούπολη αγιογράφους που τοιχογράφησαν την εκκλησία που σήμερα αποτελείται από 3 κλίτη.

Η Παναγία η Οδηγήτρια χρονολογείται τον 14ο αιώνα, προέρχεται από τον τόπο κατασκευής που ήταν η Μονή των Οδηγών στην Κωνσταντινούπολη. Φιλοτεχνήθηκε στη Μόνη Οδηγών της Κωνσταντινούπολης περί τα τέλη του 14ου αιώνα. Την φιλοτέχνησε ο Αγγελος Ακοτάντος και έκανε δώρο στο Ναό ο Αλέξιος Καλλέργης.
Η Μονή των Οδηγών βρισκόταν κάποτε στην περιοχή ανάμεσα στη θάλασσα και στο Μεγάλο Παλάτι, στα δεξιά της διαδρομής από την Αγία Σοφία προς τον Άγιο Γεώργιο των Μαγγάνων.
Η συγκεκριμένη Μονή λέγεται πως ιδρύθηκε από την αυτοκράτειρα Πουλχερία, για να τοποθετήσει εκεί την εικόνα της Οδηγήτριας που της έστειλε η αυτοκράτειρα Ευδοκία από την Αντιόχεια, κατά την διάρκεια του πρώτου ταξιδιού της στους Αγίους Τόπους.
Φέρεται την πρώτη αυτή εικόνα να είχε ζωγραφίσει ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Στη συνέχεια όμως από τη Μονή Οδηγών έγιναν αντίγραφα της που εστάλησαν στη Ρωσία, στην Κύπρο, και σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, μεταξύ αυτών και στην Κρήτη.
Για την εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας στο Μέρωνα Αμαρίου χρησιμοποιήθηκε αυγοτέμπερα σε ξύλο ενώ η προετοιμασία της είχε γίνει σε ύφασμα.
Παρά τις φθορές στην επιφάνειά της εικόνας είναι ξεκάθαρο πως έχουμε να κάνουμε με τον καθιερωμένο εικονογραφικό τύπο του Παλλαδίου της Κωνσταντινούπολης.
Η Παναγία φοράει σκούρο βυσσινί μαφόριο. Το πρόσωπο της, με τα καλοσχηματισμένα χαρακτηριστικά, είναι αυστηρό και θλιμμένο γιατί γνωρίζει τι θα βιώσει ο μονογενής της.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως από τη μορφή του Χριστού λείπει το τμήμα που τον παρουσιάζει να ευλογεί με το δεξί χέρι κρατώντας κλειστό ειλητάριο με το αριστερό.Από τον ολόσωμο Χριστό, μόνο το κεφάλι και ο λαιμός έχουν σωθεί.
Ο κάμπος, όπου τοποθετούνται οι δυο μορφές, είναι χρυσός και για τη δημιουργία του χρησιμοποιήθηκαν φύλλα χρυσού.
Στο χρυσό κάμπο της εικόνας έχουν επίσης σωθεί τα γράμματα [Οδη]ΓΗ[τρια] σε κόκκινη κεφαλαιογράμματη γραφή, τα συμπιλήματα Θ[εο]Υ, από το Μητήρ Θεού, καθώς και το Ι[ησου] CX (ριστό) C.
Να σημειώσουμε πως η συγκεκριμένη εικόνα είχε μεταφερθεί στην Αθήνα και συμμετείχε στην έκθεση «Χειρ Αγγέλου» στο Μουσείο Μπενάκη.
Στην έκθεση αυτή παρουσιάστηκε το έργο ζωής του σπουδαίου ζωγράφου του 15ου αιώνα Άγγελου Ακοτάντου, που έζησε στην Βενετοκρατούμενη Κρήτη.
Ανάμεσα στα εκθέματα ήταν και η εικόνα της Παναγίας του Μέρωνα την οποία εικάζεται πως ο ζωγράφος είχε χρησιμοποιήσει ως πρότυπο για τα δικά του έργα.
Μάλιστα, η Παναγία η Οδηγήτρια, ή αλλιώς η «Μόνα Λίζα του Βυζαντίου» κατέχει μια σημαντική θέση ανάμεσα στα ιστορικά εκθέματα της χώρας.

Η εικόνα έχει λάβει μέρος σε πάρα πολλά μουσεία και εκθέσεις στην Ελλάδα. Έχει χαρακτηριστεί ως η Μόνη Λίζα του Βυζαντίου, με την εικασία ότι ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι χρησιμοποίησε αυτή ως πρότυπο για να ζωγραφίσει τη Τζοκόντα [Ν: Εδώ θα διαφωνήσω. Νομίζω πως χαρακτηρίζεται Μόνα Λίζα του Βυζαντίου επειδή είναι καλλιτεχνικά άριστη και επειδή φαίνεται να έχει ένα ελαφρύ μειδίαμα που σε κάποιους θύμισε συνειρμικά τη Τζοκόντα].
Πρόκειται για ένα θρησκευτικό κειμήλιο, που οι κάτοικοι του Μέρωνα έχουν «αγκαλιάσει» με σεβασμό και ευλάβεια, ενώ χιλιάδες είναι οι επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου που σπεύδουν στον οικισμό για να προσκυνήσουν και να θαυμάσουν από κοντά την εντυπωσιακή εικόνα.
Ο χώρος του ναού είναι πάντα ανοιχτός, τον επιμελούνται οι κάτοικοι του Μέρωνα και έρχονται προσκυνητές από όλο το κόσμο. Κάθε χρόνο, έρχονται περίπου 4.000 επισκέπτες για την εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας.
Είναι μια εξαιρετικά παλαιά εικόνα η οποια σε συνεργασία με την εφορία αρχαιοτήτων συντηρειται κατα καιρους. Εχει συντηρηθεί και παρά τις φθορές, τα χαρακτηριστικά του προσώπου της Παναγίας και του Χριστού είναι τόσο καλά συντηρημένα που αποτελούν μια πολύ ζωντανή μορφή.
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση τις φθορές στην εικόνα της Οδηγήτριας προκάλεσαν Οθωμανοί που είχαν πάει στο Μέρωνα, την περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να βεβηλώσουν το ναό. Λέγεται πως αφού άγγιξαν την εικόνα ξαφνικά και χωρίς αιτία "έσβησαν" κι άφησαν την τελευταία τους πνοή μπροστά της. Στη συνέχεια οι ντόπιοι τους πήραν από εκεί και τους έθαψαν έξω από το κτίσμα.
Ο ναός σήμερα είναι προσβάσιμος αλλά και επισκέψιμος.
Εορτάζει την 15η Αυγούστου.

Άξιο λόγου είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, οι κάτοικοι, σκέπασαν με σοβά τις τοιχογραφίες ώστε να τις διασώσουν από τη μανία των Οθωμανών που βεβήλωναν οποιοδήποτε Χριστιανικό σύμβολο.
Να σημειώσουμε πως εντός του ναού υπάρχουν 36 τάφοι όπου ενδεχομένως τάφηκαν πρόσωπα που σκοτώθηκαν σε κάποια επιδρομή.
Θα πρέπει να σημειώσουμε πως κάποτε πολύ παλιά πριν ακόμα δημιουργηθεί ο Μερωνας υπήρχαν στον χώρο αυτό μικροί οικισμοί όπως του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Γεωργίου, τα Μετόχια στους οποίους υπήρχαν και οι αντίστοιχοι ναοί. Από τον οικισμό του Αγίου Ιωάννη που βρίσκεται απέναντι, οι κάτοικοι ένα βράδυ είδαν μια παράξενη λάμψη, ένα φως.
Αποφάσισαν να πλησιάσουν, αφού το φως επέμενε για συνεχόμενα βράδια και βρήκαν ότι αυτή η λάμψη προέρχονταν από ένα βάτο στο εσωτερικό του οποίου διέκριναν ένα «σανίδι» που στην αρχή θεώρησαν ότι πρόκειται για πλαστήρι (εργαλείο που πλάθεται το ψωμί).
Το «σανίδι» αυτό, το πήραν και το έφεραν στο Άγιο Ιωάννη. Το επόμενο βράδυ προς έκπληξη τους, ανακάλυψαν ότι το «πλαστήρι» είχε επιστρέψει στη θέση του εκπέμποντας και πάλι την ίδια λάμψη. Οι κάτοικοι έβαλαν φωτιά στο βάτο που κάηκε χωρίς όμως το «σανίδι» να καεί μαζί του. Τότε ήταν που διέκριναν ότι το υποτιθέμενο «σανίδι –πλαστήρι» ήταν μια εικόνα της Παναγίας.
Το σκηνικό της μεταφοράς επαναλήφθηκε για μία φορά ακόμα κι έτσι οι κάτοικοι αποφάσισαν να χτίσουν στο σημείο μια εκκλησία και καθώς πίστεψαν πως στο συγκεκριμένο σημείο «μέρεψε» η Χάρη της, το χωριό πήρε το όνομα Μέρωνας.

Το σανίδι αυτό, εκείνη η αρχική εικόνα υπάρχει σήμερα και φυλάσσεται στον Ναό της Παναγίας της Οδηγήτριας. Πρόκειται για μια εικόνα που ονομάστηκε λιτανείας καθώς καταλήγει σε ένα άκρο από το οποίο μπορεί να κρατηθεί.
Πριν χρόνια εστάλη ένα κομμάτι από την εικόνα και συγκεκριμένα αυτό που υπέδειξε το Ερευνητικό Κέντρο Δημόκριτος και εξετάστηκε με την γνώση μέθοδο χρονολόγησης του άνθρακα 14.
Η απάντηση επιβεβαιώνει περίτρανα την παράδοση που λέει, ότι το κομμάτι αυτό του ξύλου που εστάλη χρονολογείται από το 1240 με απόκλιση 30 χρόνων πάνω ή κάτω. Πάνω στην εικόνα έγινε ένα είδος ακτινογραφίας, που βεβαιώνει ότι υπάρχει υπόστρωμα που δείχνει ότι αυτό το κενό σήμερα ξύλο, ήταν ζωγραφισμένο.

Ζωγράφισαν εικόνα του Αγίου Σεραφείμ της Βύριτσα σε Κλινική

 

ΡΟΜΦΑΙΑ

Τον περασμένο Δεκέμβριο στην Βύριτσα της Περιφέρειας Λένινγκραντ, πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια τοιχογραφίας του Αγίου Σεραφείμ της Βύριτσα.

Συγκεκριμένα στο εξωτερικό τοίχο της κλινικής του Περιφερειακού νοσοκομείου της Βύριτσας, δεσπόζει πλέον μια τεράστια τοιχογραφία του Αγίου.

Το έργο αυτό υλοποιήθηκε από το τμήμα νεολαίας της Επισκοπής Γκάτσινα, υπό τη διεύθυνση του π. Αλεξίου Κοβαλτσούκ και το φιλανθρωπικό ίδρυμα "Άγιος Σεραφείμ Βύριτσας" υπό την προεδρία του π. Θεοδοσίου Αμπαρτσούμοβ.

Η ανάπτυξη του σκίτσου της τοιχογραφίας και η υλοποίησή της στον τοίχο πραγματοποιήθηκε από πτυχιούχους και φοιτητές της Ακαδημίας Τεχνών "ΊΛΙΑ ΡΕΠΙΝ" της Αγίας Πετρούπολης.

«Ο π. Σεραφείμ ήταν συμπατριώτης μας, ασχολήθηκε με τη φιλανθρωπία και τώρα είναι μεταξύ των Αγίων. Είναι ένα άξιο παράδειγμα προς μίμηση για τη νέα γενιά. Θεωρούμε σημαντική τη διατήρηση της μνήμης του, μέσω οπτικών εικόνων σε κοινωνικά σημαντικούς χώρους. Επιπλέον, η τοιχογραφία θα γίνει ένα έργο τέχνης για την περιοχή μας», σημείωσε ο π. Αλέξιος Κοβαλτσούκ.

Για τον άγιο Σεραφείμ της Βύριτσα:

Στο ιστολόγιό μας

Γενικά στο Διαδίκτυο

 

Δείτε επίσης, παρακαλώ:

Αγία Νίνα η Ισαπόστολος, η Φωτίστρια της Γεωργίας (14 Ιανουαρίου)

 
Οι άγιοι ασκητές που σκοτώθηκαν στο Σινά και τη Ραϊθώ

16 Αυγούστου: του αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή και Σπηλαιώτη (& του αγίου μανδηλίου)

 

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής ο και Σπηλαιώτης, ένας μεγάλος άγιος του 20ού αιώνα, αναμορφωτής της πνευματικής ζωής του Αγίου Όρους (εικ. από π. Γεώργιο Σχοινά)

 

16 Αυγούστου: ανάμνηση της μεταφοράς της αχειροποίητης εικόνας του Κυρίου, δηλ. του ιερού Μανδηλίου, από την Έδεσσα της Συρίας στην ΚΠολη.

 

Για τη σχέση του με τη Σινδόνη του Τορίνο, κλικ εδώ! 

 

Άγιοι στις 16, 17 & 18 Αυγούστου...

 

 

Τι ζητάει από μας η Μυροβλύζουσα Παναγία του Βύρωνα!...

40 λεπτά από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στάζει ΜΥΡΟ και συνεχίζει να κλαίει. ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ; 

 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ελληνορωμαϊκά!

Προσκυνητής

 

20 λεπτά με το 214 Λεωφορείο ή 40 λεπτά με γρήγορο βηματισμό από την πολύβουη Πλατεία Συντάγματος που αυτές τις μέρες βρίθει διαμαρτυριών φτάνεις στις παρυφές του Υμηττού στην Νέα Ελβετία του Βύρωνα.

Με τα πόδια είναι λίγο ανηφοριά αλλά είναι ευκαιρία να αναλογιστείς τον ΜΕΓΑΛΟ ΓΟΛΓΟΘΑ του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, το δικό σου μικρό Γολγοθά και τον Γολγοθά που περνάει η έρημη πατρίδα μας.

Η "Ιθάκη" στον Βύρωνα για τους πιστούς είναι ο περικαλλής Ιερός Ναός του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ με την Θαυματουργή και Εφέστεια Εικόνα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ της επονομαζόμενης Παρηγορήτριας.

Είναι πλέον γνωστό στο Πανελλήνιο αλλά και στις τέσσερες γωνιές του πλανήτη ότι εκεί πάνω η Πίστη και ο Πόνος της Ελλάδος διακονεί ένα ΕΚΤΑΚΤΟ και συνεχόμενο ανεπανάληπτο ΘΕΟΣΗΜΕΙΟ από την ημέρα του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου του Σωτηρίου έτους του 2020.

"Να κλαίει και να μυροβλύζει η ΠΑΝΑΓΙΑ τόσα χρόνια, τόσους μήνες, τόσα μερόνυχτα, δεν το έχει δει άλλη γενιά".

Πώς μπορεί να πλησιάσει κάποιος αυτό το ΘΕΟΣΗΜΕΙΟ και να μην αλλοιωθεί;

Για να το πλησιάσεις πρέπει να ζητήσεις και άλλη Πίστη σαν το Ευαγγελικό του πονεμένου πατέρα "βοήθει μοι Κύριε εν τη απιστία μου" που ακούσαμε την Κυριακή που πέρασε.

Συνεχόμενοι κρουνοί δακρύων από τους Πανάχραντους Οφθαλμούς της ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ και Μυροβλυσία αδιάκοπη από το περίτεχνο ξύλινο κουβούκλιο που φιλοξενεί το θαυματουργό αυτής εικόνισμα δεν είναι τίποτε άλλο από την Παρουσία του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ μέσα στην Εκκλησία, αλλά και μήνυμα Ιαματικό προς την έξω φρικτή καθημερινότητα της αμαρτίας, της αχαριστίας και του κοινωνικού δαιμονισμού.

Προσέρχονται οι Πιστοί και μετά την προσκύνηση της Εικόνας συλλέγουν με τα γυμνά χέρια τους τις Ναματόβρυτες Δωρεές που εκπηγάζουν ως μια άλλη ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ.

ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ και ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ;

Το εξήγησαν πολλοί Πατέρες ...

Ζητάει ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ζητάει να κάνουμε Εθνική στροφή προς τα Ιερά και Όσια μας και φυσικά δεν ζητάει η ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ πολλά και δύσκολα.

Όμως ένας παππούλης μας είπε και κάτι άλλο που ζητάει η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ειδικά όχι για τα δυσκολεμένα παιδιά της, αλλά από τα άλλα τα "φτασμένα" σε θέματα πίστης και θρησκευτικής αντίληψης.

Ακούστε τι μας είπε:

- όταν προσέρχεστε στα άγια εικονίσματα ΤΗΣ να μην λέτε "τι είναι όλα αυτά που ζούμε ΠΑΝΑΓΙΑ μας και βοήθα μας να σωθούμε από το περίπλοκο κακό της αμαρτίας που μας έφεραν"

- αλλά να λέτε, εσείς οι πιστοί "ΠΑΝΑΓΙΑ μας φτάσαμε εδώ που φτάσαμε εξ αιτίας των προσωπικών μας αμαρτιών και όχι των αμαρτιών των άλλων"

- παιδί μου, όλοι φταίξαμε και φτάσαμε εδώ, πρέπει πρώτα να κάνουμε ακτινογραφία μέσα μας και μετά στην κοινωνία.

ΣΤΩΜΕΝ καλώς

Οἱ εἰκόνες στά σπίτια μᾶς εἶναι ἀπαραίτητες διότι...

 

 

Προσκυνητής

Οἱ εἰκόνες στὴν ἐκκλησία καί στά σπίτια μᾶς εἶναι ἀπαραίτητες γιατί, ἐκτός ἀπό τούς ἄλλους λόγους, μᾶς ὑπενθυμίζουν πώς οἱ ἅγιοι εἶναι ἀθάνατοι.
«Πάντες γὰρ αὐτῷ ζῶσιν» (Λουκ. κ' 38), ὅπως εἶπε ὁ Κύριος. Ζοῦν «ἐν Θεῷ», μᾶς ἀκοῦνε καί μᾶς βοηθοῦν.

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης
(Η εν Χριστώ ζωή μου – Τόμος Γ΄ σελ. 101)
πηγή

 

Τότε εἴμαστε ὀρθόδοξοι, τότε ἔχουμε πνεῦμα ὀρθοδοξίας, τότε ζοῦμε ὀρθόδοξα.

Ὀρθοδοξία σημαίνει ὄχι ἁπλῶς ὅτι ὑπάρχει ὁ Θεός καί ἔρχεται νά σώσει τόν ἄνθρωπο θεωρητικά.
Ὁ Χριστός εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Καί κάθε πιστός γίνεται τελικά εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καί ἔτσι σώζεται. Καθώς ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε εὐθύς ἐξαρχῆς κατ᾿ εἰκόνα καί καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ, καλεῖται τώρα, μέσα ἀπό τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἑνούμενος μέ τόν Χριστό, νά φθάσει στό καθ᾿ ὁμοίωσιν.

Ὅταν ἀρχίζει νά σέ φωτίζει ὁ Θεός, καθώς βέβαια θά δεῖ τήν ἀνταπόκρισή σου, τόν καημό σου, σέ κάνει νά μή χορταίνεις τήν ἀλήθειά του, τό Εὐαγγέλιό του, τίς ἐντολές του· ὄχι μόνο μέ τήν ἔννοια τήν τυπική –«τό εἶπε αὐτό ὁ Κύριος, καί πρέπει νά τό κάνω»– ἀλλά καί γιατί στίς ἐντολές βρίσκεις ὄντως τόν Θεό.
Βρίσκεις τόν δρόμο πού σέ ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ζωή, στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τότε εἴμαστε ὀρθόδοξοι, τότε ἔχουμε πνεῦμα ὀρθοδοξίας, τότε ζοῦμε ὀρθόδοξα.

π.Συμεών Κραγιόπουλου

Προσκυνητής
πηγή

Θαύματα της Αγίας Άννας σε Τούρκους στο Βόρρι της Προποντίδας

 

Ρωμιοί της Πόλης

Από τον Μαρμαρά είχαν φέρει στην Αγία Άννα [στο Βόρρι της Προποντίδας] έναν τρελλό να γίνη καλά. Είχε τρέλλα μεγάλης μορφής. Έπαιρνε την μητέρα του και την βουτούσε στην θάλασσα να την πνίξη.

Κάποια μέρα, την ώρα που γινότανε ο αγιασμός, ο άρρωστος με την εικόνα επάνω στο κεφάλι του τον τραβούσε προς την θάλασσα.

Πέρασαν μπροστά από έναν Τούρκο. Τότε λέει ο Τούρκος, έχουν οι γκιαούρηδες ένα ξύλο και τους κτυπά.

Αμέσως η εικόνα άφησε τον άρρωστο και έπιασε τον Τούρκο.

Εκείνος τότε φοβήθηκε πολύ που είπε:
– Σε πιστεύω και σε προσκυνώ, Αγία Άννα, ήμαρτον, συγχώρεσέ με.

Κατόπιν ρωτάει τον παπά τι να φέρη στην Αγία Άννα. Εκείνος του είπε ό,τι θέλεις.

Πράγματι, ο Τούρκος έφερε ό,τι του είπε ο παπάς.

Προς ένδειξιν ευγνωμοσύνης του εις την Μεγαλόχαρη, εβαπτίσθη χριστιανός.

Επίσης και ο τρελλός έγινε καλά.

***

Δυο Τούρκοι ψάρευαν στην παραλία του χωριού Βόρρι κοντά στο Μοναστήρι.

Την ώρα εκείνη η Αγία Άννα είχε έναν άρρωστο και τον πήγαινε στην θάλασσα.

Τότε λέει ο ένας Τούρκος στον άλλον (ο Τούρκος που είπε τα λόγια αυτά λεγόταν Ναζιφάκης [μάλλος Τουρκοκρητικός]):
– Έχουν οι γκιαούρηδες δυό τάβλες καρφωμένες και ένα τσίγκο και κτυπάνε και κοροϊδεύουν τον κόσμο!

Τότε φεύγει η εικόνα της Αγίας Άννης ως εκ θαύματος, από τα χέρια του αρρώστου και άρχισε να κτυπά τον Τούρκο και του έκανε το κορμί γεμάτο πληγές.

Από το κτύπημα τότε εκείνος ζήτησε συγχώρεση από την Αγία Άννα και ότι θα έφερνε ένα δοχείο λάδι στην γιορτή της.

Το κορμί του δεν γιατρευότανε από τις πληγές γι’ αυτό ζήτησε από μία χριστιανή να πάη το λάδι στην Αγία Άννα και να του φέρη λίγο αγιασμό να περάσουν οι πληγές του.

Η χριστιανή όμως δεν του πήγε τον αγιασμό, φοβούμενη μην τον πετάξη. Του πήγε όμως λίγο νερό από το πηγάδι που είχε στο προαύλιο το Μοναστήρι.

Εκείνος όμως το θεώρησε για αγιασμό και το έβαζε στις πληγές του και έτσι έγινε καλά.

Από τότε της πήγαινε ο ίδιος το λάδι που της είχε τάξει.

***

Ένας Τούρκος ονομαζόμενος Έτεμ έκλεψε ένα τραπεζομάντηλο από την Αγία Άννα και το έκανε νυκτικό του παιδιού του.

Μόλις το φόρεσε το αγοράκι και ξάπλωσε, πήρε φωτιά το νυκτικό χωρίς να πάθη το παιδί τίποτα απολύτως, αλλά φοβήθηκε τόσο πολύ που αρρώστησε βαρειά.

Τότε η μητέρα του παιδιού πήγε σε μία χριστιανή, την Ξαφένια και την παρακάλεσε να της πάη λίγο από το αγίασμα της Αγίας Άννης, μήπως και γίνη καλά το παιδί της.

Η χριστιανή φοβήθηκε να της πάη αγίασμα της Τουρκάλας, της πήρε όμως λίγο νερό από το πηγάδι που είχε το Μοναστήρι στο προαύλιό του. Εκείνη όμως το νόμισε για αγιασμό και το έδωσε στο παιδί της και πράγματι έγινε καλά.

Από τότε το παιδί το έστελναν στο ελληνικό σχολείο και έκανε παρέα μόνο με τα παιδιά των χριστιανών. Ήθελαν να το κάνουν χριστιανό, αλλά έγινε ο διωγμός των Ελλήνων και έτσι παρέμεινε Τούρκος.

Από τα τόσα θαύματα που είχε κάνει η Αγία Άννα, οι Τούρκοι την προσκυνούσαν και την εδόξαζαν. Και όταν έγινε ο πρώτος διωγμός των Ελλήνων, το 1912, και έφυγαν οι χριστιανοί από το χωριό Βόρρι και έμειναν μόνο Τούρκοι, το καντήλι της Αγίας Άννης ποτέ δεν έσβησε.Το άναβαν οι Τούρκοι.

Σήμερα η θαυματουργός εικόνα της Αγίας Άννας από το Βόρρι της Προποντίδας βρίσκεται στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης και Αγίας Άννας στον προσφυγικό συνοικισμό Αιγίου στην λεωφόρο Νικολάου Πλαστήρα.

Aπό την ανάρτηση «Αγία Άννα και θαυματόβρυτος αυτής εικών», Αἴγιον, 1980 η οποία βρίσκεται στην ηλ. διεύθυνση: http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/agiologion/agia_anna_2.htm#02

Και:

Χριστιανικά θαύματα σε μουσουλμάνους
Μουσουλμάνοι που αγίασαν ως χριστιανοί
Η Παναγία δακρύζει στο σπίτι ενός Τούρκου στο Παρίσι!...

Ζευγάρι Τούρκων ήρθε να ευχαριστήσει την Παναγιά Τσαμπίκα για το παιδί τους...

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΙ (βιβλίο)

Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας ανά τους αιώνες

Τα ψωμιά του αγίου Σπυρίδωνα (& ενός αγά στο Ηράκλειο της Κρήτης)

Παύλος, το χριστιανικό ανάλογο του Μωάμεθ
Η σωτηρία κατά το Ισλάμ και το Xριστιανισμό: μια σύγκριση
Σημειώσεις για το Ισλάμ (ηλεκτρονικό βιβλίο)

Η αχειροποίηση εικόνα του Ιησού Χριστού στα σύνορα Λευκορωσίας και Ουκρανίας...

Χώρα του Αχωρήτου / Τι και πώς

Στα σύνορα Λευκορωσίας και Ουκρανίας εμφανίζεται η ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟΣ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ σε τοίχο Ιεράς Μονής.

Όπως μεταφέρθηκε μέσω του fb και σήμερα γίνεται επίκαιρο λόγω των γεγονότων στα σύνορα αυτά:
”Το θαύμα έγινε στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως, στα σύνορα Λευκορωσίας και Ρωσίας. ["Ν": Προηγουμένως το κείμενο γράφει Λευκορωσίας και Ουκρανίας. Μάλλον η μονή βρίσκεται κοντά στα σύνορα & των τριών χωρών. Το συμπεραίνουμε από την αναφορά στην περιοχή Bryansk, που είναι ρωσική, αλλά κοντά στις δύο χώρες].
Συγκλονισμένοι οι μοναχοί – πώς εμφανίστηκε η εικόνα του Χριστού στο μοναστήρι;
«Αυτό είναι μεγάλο θαύμα», λέει ο Ιερομόναχος Ιλαρίων.
Το παλιό μοναστήρι είναι ερειπωμένο εδώ και σχεδόν ενενήντα χρόνια.

Οι ντόπιοι υπενθύμισαν ότι την πρώτη φορά που το Πρόσωπο του Σωτήρος, μη φτιαγμένο από ανθρώπινα χέρια, εθεάθη στο μοναστήρι το 1942 (ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ) από μαθητές του παιδικού οικοτροφείου, που βρίσκεται στο έδαφος του μοναστηριού στο κτίριο της πρώην εκκλησίας.
Η εικόνα εμφανίστηκε στον λευκό από ασβέστη τοίχο της τάξης, όπου πριν από την επανάσταση κρεμόταν ένας μαυροπίνακας (μια τρύπα το μαρτυρεί ακόμα), και στους τοίχους δεν φαινόταν ποτέ άλλη μπογιά εκτός από ασβέστη.
Το προσκύνημα άρχισε.
Σ' αυτό αντέδρασαν άμεσα οι κατοχικές αρχές, οι οποίες διέταξαν την καταστροφή του προσώπου στους τοίχους.
Ο τοίχος ξύστηκε σε τούβλα, στη συνέχεια σοβατίστηκε και ασβεστώθηκε ξανά…
(2022;)
Η εικόνα του Σωτήρος εμφανίστηκε αυτή τη φορά στο ίδιο μέρος, επίσης μέσα σε μια νύχτα.
Οι οικοδόμοι που ήρθαν στο κτίριο έμειναν έκπληκτοι: Το πρόσωπο του Ιησού Χριστού τους κοίταξε από τον τοίχο!

Οι μοναχοί δεν βρήκαν ίχνη μπογιάς στον τοίχο, δεδομένου ότι η εικόνα δεν είναι φτιαγμένη από ανθρώπινο χέρι.
Οι έκπληκτοι και ευχαριστημένοι Ορθόδοξοι προσκυνητές είναι αναρίθμητοι.
Η απόδειξη του θαύματος που δημιούργησε ο Θεός ήταν η έκχυση μύρου σε μια μικρή φωτογραφία, όπου αποτυπώθηκε ένα θραύσμα τοίχου με την εικόνα του Σωτήρος.
Αυτή η φωτογραφία προήλθε από το χωριό Lokot, στην περιοχή Bryansk. Η προφητεία των πρεσβυτέρων εκπληρώθηκε.
Είθε η ειρήνη και οι ευλογίες του Θεού να είναι μαζί σας, αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ.”

Ευχόμαστε η Χάρη του Κυρίου, διά της Θεοτόκου & πάντων των αγίων, να φέρει την ειρήνη στις αδελφικές μας αυτές χώρες, και σε όλο τον κόσμο.

Ο χάρτης από το διαδίκτυο

Ο Άγιος Σπυρίδων στον... βυθό της θάλασσας!

Η εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνα πάνω σε νοβοπάν και το υπέρλογο θαύμα με την παραμονή της για 6 μήνες στο βυθό της θάλασσας …

Τι & πώς * Αντί άλλου δώρου για τις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες...

 

Μια εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνος, που κάποτε ο Αντώνης αγόρασε από ένα βιβλιοπωλείο, όχι ζωγραφισμένη και φτιαγμένη από χέρια Αγιογράφου, μα κολλημένη σε ένα φτηνό ξύλο από νοβοπάν, δηλαδή πριονίδι συμπιεσμένο με κόλλα, που με την παραμικρή υγρασία χαλάει και γίνεται σκόνη.
Άντεξε 15 χρόνια εκείνο το εικόνισμα! Δεν ήταν η υγρασία που το πείραξε, μα η φλόγα του καντηλιού που λίγο–λίγο τόσους καιρούς μουντζούρωσε και θάμπωσε την όψη του Αγίου. Σκέφτηκε λοιπόν να παραγγείλει μια καινούργια του Αγίου που τόσο ευλαβούντο στο σπίτι τους και εκείνη την παλιά να την κάψει για να μην πεταχθεί και πατηθεί ανίερα.
Αλλά πάλι έπειτα, θυμήθηκε μια όμορφη συνήθεια που είχαν οι παλιοί ψαράδες, τα παλιά εικονίσματα και τα αγιωτικά, όλα να τα πετούν στο βυθό της θάλασσας …
Ήξερε πως τούτο δεν θα φαινόταν και τόσο οικολογικό σε κάποιους, μα ένιωθε πως οι Άγιοι μόνο να μολύνουν δεν μπορούν και έτσι πίστευε βαθιά μέσα του πως θα αγιαζόταν ο βυθός και η μάνα του η στοργική η … ιχθυόεσσα.
Αργότερα συνειδητοποίησε πως εκείνη την ημέρα που ταξίδεψε με την εικόνα ως τον Άη Γιώργη, ενάμισι μίλι απ το λιμάνι της Αγίας Γαλήνης, το ημερολόγιο έδειχνε 12 Ιουνίου.
Ανήμερα του Αγίου Πέτρου του Αθωνίτη, του Οσίου Ονουφρίου μα και του Αγίου Τριφυλλίου δηλαδή του διάκου του Αγίου Σπυριδώνου που του έφερε το κεραμίδι στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο και έκανε ο Άγιος το μεγάλο θαύμα που κατατρόπωσε τους κακοδόξους.
Σαν έφτασαν λοιπόν στα βαθιά κυανόχρωμα νερά του Αη Γιώργη πήρε την εικόνα στα χέρια του, την ασπάστηκε και την πέταξε μέσα τους σιγοψέλνοντας το απολυτίκιο του Αγίου Σπυρίδωνος:
Της Συνόδου της πρώτης ανεδείχθης υπέρμαχος και θαυματουργός Θεοφόρε Σπυρίδων πατήρ ημών …
Την έβλεπε να βυθίζεται και συγκινημένος έκανε πολλές φορές τον Σταυρό του ο Αντώνης.
Το βράδυ γυρίζοντας στο σπίτι το καντήλι έφεγγε αναμμένο δίπλα στο νέο εικόνισμα του Αγίου.

Πέρασαν σχεδόν έξι μήνες.
9 Δεκεμβρίου του 2009. Σύλληψη της Παναγίας μας από την Αγία Άννα. Και παραμονές της χάρης του Αγίου!
Γιορτή στο σπίτι, όπως κάθε μέρα συμβαίνει στα σπίτια των Ορθοδόξων Χριστιανών, που αφ΄εσπέρας πάντοτε πανηγυρίζουν την Αγία μνήμη των γνησίων φίλων του Χριστού.
-Το απόγευμα θα γυρίσω νωρίς! Μην ξεχάσεις τους άρτους και το πρόσφορο για του Αγίου τον εσπερινό, είπε στην Ευθαλία, φεύγοντας για το μεροκάματο με το καϊκι.
Ξανοίχτηκαν με τον Θανάση ως τον Άσπρο Βόλακα, που είχαν ρίξει τα δίχτυα από τα χτες.
Άρχισαν να τα ανεβάζουν και εκείνο που είδαν, δεν θα πάψουν κι οι δυο τους όσο ζουν να το διηγούνται, προς δόξαν Θεού και ωφέλεια των αδελφών τους.
Μπλεγμένη στα δίχτυα του Αντώνη του ψαρά και άθικτη, όπως ακριβώς την έριξε πριν από έξι μήνες η εικόνα του Αγίου!
Με δάκρυα στα μάτια την … ξέμπλεξε προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει αυτό το μεγάλο θαύμα που ψηλάφιζαν οι αισθήσεις του.
Αξιώθηκα και εγώ ο ταλαίπωρος σε τούτες τις θεοστυγείς μέρες να αντικρίσω αυτήν την ατίμητη …φτηνή εικόνα, που από τότε έγινε σημείο αναφοράς και θαυμαστών γεγονότων στο ευλογημένο σπιτικό του Αντώνη του ψαρά …του αλατισμένου, που δεν έχασε ποτέ του ως τώρα, με την χάρη του Θεού και τις μεσιτείες του Αγίου Σπυρίδωνος, τον αλιστικό του προορισμό …
Ο ίδιος μας διηγήθηκε:
"Όταν την "ξεψάρισα" από τα δίχτυα, βλέπω ότι ήταν άθικτη! Ούτε στρείδια, ούτε χτυπημένη ή διαλυμένη από το κουτρουβάλημα στο βυθό για τρία χιλιόμετρα απόσταση, επί έξι μήνες, λες και δεν ακούμπησε ποτέ στο βυθό, λες και δε βρισκόταν στη θάλασσα και το πιο συγκινητικό, ήταν 9 Δεκεμβρίου, τρεις ημέρες πριν τη γιορτή του Αγίου.
Ο Άγιος ήθελε να γυρίσει σπίτι του.
ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ!"

Νώντας Σκοπετέας

Απόσπασμα από το διήγημα,
το οποίο θα κυκλοφορήσει συν Θεώ σε λίγες μέρες...
"Ένας Άγιος στο βυθό"
και από το βιβλίο :
"Αυτοί οι παράξενοι Χριστιανοί"
(εκδ.Πρόμαχος Ορθοδοξίας)

~ Αξιοσημείωτο σχόλιο από τον κ.Petro Papageorgiou
"Θέλω να δώσω την τεχνολογική μου μαρτυρία, προς δόξαν Θεού, για το θέμα του νοβοπάν πάνω στο οποίο ήταν και παραμένει να είναι κολλημένη η εικόνα αυτή του Αγίου Σπυρίδωνα...
Για 7 χρόνια περίπου ήμουν διευθυντής στο εργοστάσιο της εταιρείας ΑΚΡΙΤΑΣ Α. Ε. που μεταξύ των άλλων προϊόντων ξύλου έφτιαχνε και μοριοσανίδες (το γνωστό νοβοπάν)..
Το κοινό νοβοπάν λοιπόν, αν το βάλεις για 2 ώρες στο νερό διογκώνεται περίπου κατά 30%.
Αν το αφήσεις για 24 ώρες έχει αποσυντεθεί εις τα εξ ών συνετέθη...
Δηλαδή η κόλλα του υδρολύεται πλήρως και μένουν μόνο τα τεμαχίδια του ξύλου..
Αν έχει προστεθεί και γαλάκτωμα παραφίνης στην κόλλα, τότε η διόγκωση στις 2 ώρες είναι περίπου 6% και η πλήρης αποσύνθεση συμβαίνει στις 5 μέρες περίπου..
Αυτό που συνέβη με το νοβοπάν της εικόνας του Αγίου Σπυρίδωνα, δεν μπορώ να το ερμηνεύσω παρά μόνον ως θαύμα..!!!
Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν..!!!
Άγιε Σπυρίδωνα πρέσβευε υπέρ ημών..!!!

Δικό μας σχόλιο: Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι στο χωριό Πηγή Ρεθύμνης υπάρχει εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου, που την έβγαλε η θάλασσα πριν από δεκαετίες μαζί με δύο κηροπήγια. Στην πίσω όψη γράφει "Αποστολεύς" και το όνομα ενός Κελλίου του Αγίου Αντωνίου του Αγίου Όρους. Η εικόνα βρίσκεται στην κατοχή της οικογένειας Ψαρουδάκη από την Πηγή, μέλος της οποίας τη βρήκε όταν βγήκε από τη θάλασσα.
Όλα αυτά, συν τοις άλλοις, νομίζω πως δείχνουν ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στην ορθολογιστική βεβαιότητα της εποχής μας ότι οι διηγήσεις θαυμαστών σημείων στα παλαιά βιβλία της Ορθοδοξίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από "ευσεβείς μύθοι"...

Η αγία Άννα γαλακτοτροφούσα τη Θεοτόκο / Saint Anna breastfeeds the Virgin Mary

 

Byzantine fresco from the sanctuary of St. Stephen in Kastoria, Greece.

On December 9th the Orthodox Church commemorates the conception of the Most-holy Theotokos by the righteous Saint Anna. More here.

Βυζαντινή τοιχογραφία στο ναό Αγίου Στεφάνου Καστοριάς (Φως της Καστοριάς, Προσκυνητής)

*****

Στις 25 Ιουλίου είναι η κανονική γιορτή της αγίας Άννας (η κοίμησή της), ενώ στις 9 Δεκεμβρίου είναι δευτερεύουσα γιορτή της (η σύλληψη της Θεοτόκου - 9 μήνες πριν το γενέθλιο της Θεοτόκου, 8 Σεπτέμβρη). 

Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι οι γονείς της Παναγίας. Την απόχτησαν σε μεγάλη ηλικία, μετά από πολλή προσευχή. Είναι γνωστή η ιστορία τους. Όταν η Παναγία έγινε τριών ετών, οι γονείς της την πήγαν στο Ναό των Ιεροσολύμων και την παρέδωσαν στην προστασία του ιερέα και συγγενή τους αγίου Ζαχαρία, που αργότερα έγινε ο πατέρας του αγ. Ιωάννη του Προδρόμου. Έτσι η Παναγία έμεινε στο ναό μέχρι 15 ετών, όπου έγινε ο Ευαγγελισμός και έμεινε έγκυος στο Χριστό (χωρίς κρίνο – ο κρίνος είναι μύθος, δεν αναφέρεται στο ευαγγέλιο).

Οι γονείς της, που ήταν ηλικιωμένοι όταν γεννήθηκε, δε ζούσαν όταν έγινε ο Ευαγγελισμός. Άρα η αγία Άννα είναι η γιαγιά του Χριστού. Ιωακείμ και Άννα θεωρούνται προστάτες άγιοι των ζευγαριών που δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Λείψανο της αγίας υπάρχει στο Άγιο Όρος, στο μικρό μοναστηράκι (σκήτη) που υπάρχει εκεί προς τιμήν της. Περισσότερα εδώ.

[Το παραπάνω είναι μέρος της ανάρτησής μας Άγιοι και πανηγύρια του Ιούλη]

Δείτε και:  

Όταν η Εκκλησία γιορτάζει την εγκυμοσύνη

Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΑΣ, ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ

Παράκληση της Αγίας Άννας

Γέρων Εφραίμ Αριζόνας (+ 8 Δεκεμβρίου 2019)

Η Παναγία η Παρηγορήτρια εξακολουθεί να δακρύζει στο Βύρωνα...

Ένα συγκλονιστικό διαρκές θαύμα συντελείται εδώ και σχεδόν 12 μήνες στην Ελλάδα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στον Βύρωνα, όπου δακρύζει η εικόνα της Παναγίας της Παρηγορήτριας.

Ελευθέριος Ανδρώνης, Βήμα Ορθοδοξίας

Είναι ένα υπερθαύμαστο φαινόμενο, που ξεκίνησε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2020, ανήμερα του Γενεθλίου της Θεοτόκου, όπου, κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας στον ναό, άρχισαν να τρέχουν αυλάκια από δάκρυα στα μάτια της εικονιζόμενης Θεοτόκου, που έφταναν μέχρι τη βάση του προσκυνηταριού.

Από τότε μέχρι σήμερα, η εικόνα σχεδόν δεν σταματά να εμφανίζει νέα δάκρυα.

Πλήθος πιστών έχει σπεύσει να την προσκυνήσει, δέος έχει καταβάλει κάθε αυτόπτη μάρτυρα του θαύματος, αναρτήσεις επί αναρτήσεων γίνονται στα social media, εξήγηση δεν μπορεί να δοθεί από κανέναν, μεγάλα sites έχουν αναφερθεί στο γεγονός, κανάλια έχουν κάνει ρεπορτάζ και πρωτοσέλιδα εφημερίδων έχουν κυκλοφορήσει, περιγράφοντάς το.

Ακόμη και θαύματα ιάσεων έχουν αναφερθεί από νοσούντες που προσκύνησαν την εικόνα της Παναγίας της Παρηγορήτριας. Η εκκλησία μένει ανοιχτή από το πρωί έως το βράδυ. Λαμπάδες, τάματα και προσευχές εναποθέτονται στο μεγαλείο της Θεοτόκου, που φανερώνεται θαυματουργικώς. [...]

Συμπάσχει μαζί μας; Κλαίει για εμάς; Είναι κάποιο ταρακούνημα για τις αμαρτίες μας και για την έλλειψη μετανοίας που υπάρχει στη χώρα; Μας παρηγορεί με την αγάπη της ή προμηνύει κάποιο κακό γεγονός; Δεν μπορούμε να ξέρουμε. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι συμβαίνει και ότι είναι 100% αληθινό. [...]

Αυτή η πίστη έχει θεμελιωθεί επάνω στα θαύματα. Ολόκληρο το Ευαγγέλιο είναι πλημμυρισμένο από καταπληκτικά σημεία και θαύματα. Οι βίοι των Αγίων, η ιερά παράδοση της Ορθοδοξίας, η παράδοση του λαού. Παντού ακατάπαυστα θαύματα, εδώ και δύο χιλιετίες.

Άλλα ας πάμε και πιο κοντά. Κάθε Κυριακή συντελείται σε όλους τους Ορθόδοξους ναούς, ένα άφατο θαύμα. Στη Θεία Λειτουργία, το ψωμί και το κρασί μυστηριωδώς μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού και γίνονται φάρμακο αθανασίας και αιωνιότητας. [...]

Μήπως τελικά η Θεοτόκος κλαίει γιατί βλέπει πως κλήρος και λαός, κινδυνεύουμε να χάσουμε τελείως τον πνευματικό προσανατολισμό μας;

***

Σχετικές αναφορές, βίντεο και λοιπά στο Διαδίκτυο

"Ν": Το υπόλοιπο του άρθρου το έκοψα, και ζητώ συγγνώμη γι' αυτό, γιατί θεωρώ ότι δε χρειάζεται παντού αρνητική κριτική, έστω και αν ενίοτε είναι δικαιολογημένη. Πάντως το ιστολόγιό μας επιθυμεί απλώς να είναι ένα βήμα πληροφόρησης για το θαύμα της Παναγίας και αυτό αρκεί.

Ας έχουμε όλοι, ο καθένας ξεχωριστά, ως οικογένειες και ως κοινωνία και ολόκληρη η ανθρωπότητα την ευλογία, προστασία και φροντίδα της Παναγίας μας.

Παρακαλώ, για μια επίσκεψη στην ενότητα του ιστολογίου μας που αναφέρεται σε Αυτήν.