Εξαιρετική
εικόνα με τους αγίους πάντες της Γεωργίας. Στη μέση εικονίζεται το
κομμένο δέντρο (στο οποίο τοποθετήθηκε ένας κίονας), κάτω από το οποίο
είναι θαμμένη η κόρη ενός τοπικού Εβραίου ραββίνου, κρατώντας αγκαλιά
τον άρραφο χιτώνα του Χριστού. Κατά την παράδοση, ο ραββίνος (που ζούσε
την εποχή του Χριστού) είχε πιστέψει σ' Αυτόν απ' όσα είχε ακούσει.
Έτσι, φρόντισε ν' αγοράσει το χιτώνα από το Ρωμαίο στρατιώτη που τον
είχε κερδίσει στα ζάρια. Όμως η ενάρετη κόρη του, κρατώντας τον στην
αγκαλιά της, ξεψύχησε (ως αγία). Στάθηκε αδύνατο να τον πάρουν απ' τα
χέρια της κι έτσι τον έθαψαν μαζί της. Με τον καιρό φύτρωσε το δέντρο,
που πάλι στάθηκε αδύνατο να το ξεριζώσουν. Η ιστορία καταγράφεται σ' αυτό το βιβλίο, απ' όπου και η εικόνα.
«Η πόρτα της
Εκκλησίας δεν είναι δυνατόν να κλείσει και θα παραμείνει ανοικτή για
όσους το επιθυμούν» δήλωσε ο Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας κ.κ. Ηλίας
("Ν": αυτός είναι ο τίτλος του Ορθόδοξου Πατριάρχη Γεωργίας) τονίζοντας ωστόσο, ότι είναι απαραίτητο να τηρούνται όλοι οι περιορισμοί
ασφαλείας που έχουν αποφασίσει οι αρμόδιες αρχές Σε νέα ανακοίνωσή του ο Προκαθήμενος της Γεωργιανής Ορθοδόξου Εκκλησίας
τονίζει ότι σήμερα που μία παγκόσμια πανδημία απειλεί τις ζωές των
ανθρώπων, είναι πολύ φυσικό για τους πιστούς να θέλουν να προσεύχονται
και να πηγαίνουν στις εκκλησίες.
«Για τους πιστούς, η πνευματική τροφή είναι εξίσου σημαντική και
απαραίτητη με την φυσική τροφή. Επομένως, δεν είναι δυνατό να κλείσει η
πόρτα της εκκλησίας. Θα είναι ανοικτή σε όσους επιθυμούν να έρθουν για
να λάβουν τη χάρη του Θεού και να ενισχυθούν πνευματικά» τονίζει.
Στην ανακοίνωσή του, καλεί επίσης του Ιερείς να τηρούν τους κανόνες
υγιεινής αλλά και στις αποστάσεις ασφαλείας, και να διασφαλίζουν ότι το
ίδιο θα πράττουν και οι πιστοί. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και των Ιερών Ακολουθιών
συνιστάται στους πιστούς να παραμένουν έξω από τις εκκλησίες, ενώ σε
μικρές εκκλησίες θα μπορούν οι λειτουργίες να τελούνται εκτός του ναού.
Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Γεωργίας Γκιόργκι Γκαχάρια σε
τηλεοπτική του συνέντευξή του στο Imedi TV Open Air τόνισε ότι η
κυβέρνηση βρίσκεται σε επικοινωνία με την εκκλησία: «Κατανοούμε πολύ
καλά τον ρόλο της εκκλησίας. Είμαι πεπεισμένος ότι και η Εκκλησία
κατανοεί επίσης τον ρόλο του κράτους και την άμεση υποχρέωση που έχουμε
να διασφαλίσουμε την δημόσια υγεία. Και πρέπει να κάνουμε κάποιους
συμβιβασμούς» υπογράμμισε και πρόσθεσε ότι όπου είναι δυνατόν, είναι καλό
οι πιστοί να παραμένουν και να παρακολουθούν τις λειτουργίες από το
σπίτι. Αναφερόμενος στο Πάσχα ο πρωθυπουργός της Γεωργίας τόνισε ότι είναι πολύ
νωρίς ακόμα για να ληφθούν οι όποιες αποφάσεις, και πώς όλα θα
εξελιχθούν ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΕΩΡΓΙΑΣ Ο κάθε άνθρωπος κατά την ώρα δοκιμασίας αναζητά την σωτηρία και την
παρηγοριά. Σήμερα όταν στον κόσμο η πανδημία απειλεί την ζωή του
πληθυσμού, είναι φυσικό ότι οι πιστοί την ελπίδα τους την στηρίζουν στον
Θεό και έλκονται προς το ναό. Η πνευματική τροφή για τους πιστούς είναι τόσο σημαντική όσο και η υλική
τροφή, γι’ αυτό είναι αδύνατο να κλείσουν οι Εκκλησίες και γι αυτό θα
παραμείνουν ανοιχτές γι΄ αυτούς (τους πιστούς) που επιθυμούν να πάνε
στην εκκλησία για να λάβουν την θεία χάρη και να ενισχυθούν πνευματικά. Για τους κληρικούς η τέλεση των Ιερών Ακολουθιών αποτελεί αναπόσπαστο
μέρος των καθηκόντων τους και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία για όλο τον
λαό.
Λόγω της καταστάσεως θέλω να σας απευθυνθώ πνευματικά μου παιδιά και να σας παρακαλέσω να λάβετε τις εξής συμβουλές: Μέχρι να περάσει η δοκιμασία ακολουθήστε τις σχετικές οδηγίες: Κρατήστε μια απόσταση κατά την επικοινωνία με ανθρώπους, αλλά επίσης κατά την παραμονή σας στους ναούς ή στις αυλές των ναών. Κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας (και των άλλων τελετών) στους
ναούς να μείνουν οι κληρικοί, οι ψάλτες και νεοκόροι, ενώ στους μεγάλους
καθεδρικούς ναούς περιορισμένος αριθμός των πιστών Γενικά συνιστάται οι πιστοί να μείνουν στην αυλή του ναού, δηλαδή σε
ανοιχτό χώρο και έτσι να συμμετάσχουν στις ιερές ακολουθίες. Σε περίπτωση που οι ναοί είναι μικροί επιτρέπεται οι ιερές ακολουθίες να
τελούνται έξω από το ναό σε ανοιχτό χώρο όπου θα ετοιμαστεί και
συγκεκριμένος μέρος για την Αγία Τράπεζα. Στους κληρικούς και τους διακονήτες των ναών θα δοθούν σχετικές οδηγίες λόγω της συγκεκριμένης κατάστασης. Οι πιστοί οι οποίοι λόγω της ηλικίας ή αδυναμίας ανήκουν σε ευπαθείς
ομάδες, επίσης να μείνουν στο σπίτι. Σε περίπτωση επιθυμίας ή έκτακτης
καταστάσεως μπορούν να καλέσουν τον ιερέα στο σπίτι ο οποίος επί τόπου
θα τελέσει τις Ιερές Ακολουθίες Η Αγία Τριάδα, η Υπεραγία Θεοτόκος και οι Άγιοι να ευλογήσουν την χώρα
μας και τον κόσμο αλλά και τον κάθε άνθρωπο που βρίσκεται σε δοκιμασία. Προσευχηθείτε και πάρτε δύναμη. Κύριος ἰσχὺν τῷ λαῷ αὐτοῦ δώσει, Κύριος εὐλογήσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν είρήνη.
Με αγάπη για σας προσευχόμενος Ηλίας Β’ Αὐτοὶ μποροῦν, ἐμεῖς γιατί δὲν μποροῦμε, θὰ μᾶς ἀπαντήσει κανείς;
"Ν": Σκληρή γλώσσα, πικραμένη, αλλά, και αν αυτό ενοχλεί, ας κρατήσουμε την ουσία. "Συγχωρήσωμεν πάντα τη αναστάσει", αλλά η αλήθεια είναι αλήθεια - και η σίγουρη αλήθεια είναι το παράπονο και η αγανάκτηση χιλιάδων χριστιανών, που πονούν, λαχταρούν την εκκλησία και τη θεία κοινωνία και το κράτος (με υπακοή της Εκκλησίας) τους τα έχει απαγορεύσει (ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ)!
Κρίσιμη
συνεδρίαση πραγματοποιείται σήμερα [25 Απριλίου 2020] στο Μέγαρο Μαξίμου, με στόχο να ληφθεί
μια απόφαση για τη σταδιακή άρση των των περιοριστικών μέτρων που
ελήφθησαν για τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού. Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς στις 4 Μαΐου πρόκειται να
ανοίξουν: μικρά εμπορικά καταστήματα, κομμωτήρια, κέντρα αισθητικής. Για το άνοιγμα των Εκκλησιών ούτε λόγος!
The Republic of Georgia is one of the olderst Orthodox nations. I
find their music to be astounding. This is a small clip for Pascha. The
hymn being sung is the Georgian: Christ is risen from the dead,
trampling down death by death, and upon those in the tombs bestowing
life! Christ is risen! Ancient faith / Glory 2 God for all things dato tavadze
Many
miracles occurred by the prayers of the Elder Gabriel (Urgebadze)
during his lifetime—people were healed, they were encouraged and
strengthened in their faith, and they learned love. The Elder himself
would often say: “May no one think that love is an innate talent. Love
can be learned and you should strive for this. The Lord does not love
pompous words; He loves action. A good deed is love. When you do good
you climb up one step, but when you sin, you fall down. Our whole life
consists of these rises and falls.”
People
are inspired by Elder Gabriel’s prayers today too, receiving healing by
his prayers, and they gladly share such stories with us. We present one
such story about a miraculous healing for your attention.
I
became closely connected with Fr. Gabriel when my son David became the
producer of a film about the saint: “The Elder’s Diadem.” I had heard
various stories about Batiushka, about what kind of person he was, how
he helped people, denigrating himself at the same time so that they
wouldn’t think well of him. From everything I had heard, I was glad that
my son and his friends were making a film about such a saint.
Sts. Seraphim of Sarov and Gabriel (Urgebadze) as symbols of Russian-Georgian friendship
One
beautiful day, an interview was taking place in my house with a
religious girl from Russia, Elena. I didn’t know about it, I came home
from work tired, I went inside, I saw the equipment, the lighting; I was
surprised by what was going on, and I heard the story the girl was
telling:
“I
had a melanoma on my shoulder. I anointed it with oil from the lampada
at Elder Gabriel’s grave then went for an analysis and to an oncologist:
‘Show me what’s going on.’ I took off my jacket and showed my shoulder.
The doctor asked: ‘Where?’ ‘What do you mean, where? Here, on my
shoulder!’ He asked the same question again and I said again: ‘On my
shoulder!’ He turned me to the mirror and I saw that there was nothing
on my shoulder! It was all clear! The doctor looked at me over his
glasses and said: ‘Well, young lady, take your analyses and go in peace!
Whatever you were dreaming about, I don’t know!’ Alarmed, I left
silently. On Friday, I had stage 1 melanoma, and on Monday it was all
clear!”
Having
heard this story, I was stupefied. I crossed myself and immediately
went over to the icons. “Thou art great, O Lord,” I said.
A
little more than a year passed when a disaster occurred in my life:
Some kind of spot appeared on my head that was growing and turned dark.
Liquid started flowing from this spot and we went to the doctor. They
told us it’s a tumor and I needed an operation and immediate procedures.
Doctors from Italy said the same thing.
Relics
from Elder Gabriel were soon brought to my family: His hat, part of his
mantia, and an icon of the saint. I venerated the sacred objects with
great reverence, I began to anoint the tumor with oil from Elder
Gabriel’s lampada, I prayed, and I visited Samtavro Monastery, and I
soon noticed that the flow of liquid from the tumor had stopped. A few
weeks later, the tumor was completely gone. There was no happier person
than me. My whole family thanked our beloved Elder Gabriel, by whose
prayers the Lord manifested such a miraculous healing.
When
I was examined after everything that happened, the doctors couldn’t
believe that the tumor had dissolved without surgery. My tests came back
100 percent. When we sent photographs to Italy, they also couldn’t
believe it. “It can’t be!” they said. “Without surgery? How?!” “Well,” I
answered joyfully, bowing my head, “I have a good surgeon here—it
worked itself out without an operation.”
“And
what if an operation were needed then?” people sometimes ask me, and I
answer that everything is from the Most High, and the main thing is to
never lose hope and to entreat God’s help. Whoever asks receives, and
then you fear nothing and an operation isn’t so terrible: The Lord works
by the hands of the doctors. The main thing is to raise your voice to
God and not lose hope. And when such a great saint is near, like our
beloved Elder Gabriel, then you have to pray to him and be assured that
Batiushka will bear your sinful call to God by his fervent prayers. The
Lord is merciful, and when He is near, everything will go as needed—that
is, it will go well.
The Lord works such miracles by the prayers of Elder Gabriel. Glory and thanksgiving to Him for everything. Amen!
Γεωργία, Τυφλίδα. Διάλεξη στο Παγκόσμιο Συνέδριο οικογενειών Παρακαλούμε, παρακολουθήστε το χωρίς προκατάληψη. Να θυμάστε, παρακαλώ, ότι οι χριστιανοί δεν αγανακτούμε για την ύπαρξη των
ομοφυλόφιλων, αλλά για τη συντονισμένη και ενορχηστρωμένη προπαγάνδα
υπέρ της ομοφυλοφιλίας, θύματα της οποίας είναι και οι ίδιοι οι
ομοφυλόφιλοι αδελφοί μας. Αυτή
η προπαγάνδα, ναι, δυναμιτίζει την κοινωνία, την οικογένεια, την
ανθρώπινη ψυχή, των πιο ευάλωτων αδελφών μας - επίσης όλα αυτά τα
δυναμιτίζουν δεκάδες άλλοι παράγοντες, ακόμη και τα λάθη τα δικά μας,
των χριστιανών. Όλοι
είμαστε αμαρτωλοί, όλοι έχουμε ανάγκη από μετάνοια και πνευματικό -
ηθικό αγώνα. Δεν είμαστε ρατσιστές, δεν αναζητούμε αποδιοπομπαίους
τράγους, δεν μισούμε τους ομοφυλόφιλους αδελφούς μας, δεν νιώθουμε ότι
απειλούμαστε από την παρουσία τους. Απλώς επιθυμούμε τη σωτηρία και τη
δική τους και όλου του κόσμου, ακόμη και των ίδιων των "LGBT"
ακτιβιστών, και των εχθρών μας και των εχθρών της Εκκλησίας. Κατόπιν, παρακαλώ, αν θέλετε, επισκεφτείτε την ενότητά μας για την ομοφυλοφιλία και την ιστοσελίδα omofylofilia.gr.
Ο Πατριάρχης που σέβεται την Εκκλησία του και τον εαυτό του... Ο Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας Β΄ προς τον Πάπα Φραγκίσκο : «Μόνο η αληθινή πίστη και η αληθινή αγάπη θα ανοίξει το δρόμο προς την ενότητα»...
Δόξα και ευχαριστία οφείλουμε στον Τριαδικό Θεό, διότι σε κρίσιμες στιγμές για την Εκκλησία Του φανερώνει προσωπικότητες που λειτουργούν ως σημεία αναφοράς και αξιομνημόνευτα παραδείγματα Ορθοδόξου αυτοσυνειδησίας και αξιοπρέπειας. Ασφαλώς αναφέρομαι στον Μακαριώτατο Προκαθήμενο της μικρής αλλά ιστορικής και Αποστολικής Εκκλησίας της Γεωργίας Ηλία Β΄ και στην στάση που τήρησε κατά την επίσκεψη του πάπα Φραγκίσκου στη Γεωργία (30.9-2.10.16). Ορισμένοι θα επιθυμούσαν ο Πατριάρχης να περιφρονήσει τελείως τον πάπα. Να μη συμμετάσχει καθόλου στην υποδοχή και να μην συναντηθεί καθόλου μαζί του. Η αυστηρή αυτή προσέγγιση δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί πρακτικά να εφαρμοστεί στις σημερινές συνθήκες, τόσο λόγω των συγκεκριμένων σχέσεων Κοινωνίας-Κράτους-Εκκλησίας στη Γεωργία, όσο και του ευρύτερου πλαισίου των διεθνών γεωπολιτικών συνθηκών. Ας μη ξεχνάμε ότι ο πάπας είναι και αρχηγός του Κράτους του Βατικανού. Μελετώντας με προσοχή τα άρθρα των ανταποκριτών του Βατικανού και των δυτικών ειδησεογραφικών Πρακτορείων είναι εμφανής η προκατάληψή τους έναντι της Εκκλησίας της Γεωργίας, την οποία παρουσιάζουν ως στερούμενη και αυτής της κοινωνικής αγάπης και δέσμια ακροδεξιών στοιχείων που δεν επιθυμούν ούτε την απλή επικοινωνία με ο,τιδήποτε προερχόμενο από τη Δύση. Έτσι η τυχόν άρνηση του Πατριαρχείου οποιασδήποτε συνεργασίας στην παπική επίσκεψη μάλλον θα ευνοούσε τα σχέδια των παπικών, οι οποίοι περιφρονώντας την Ορθόδοξη Εκκλησία θα δημιουργούσαν γέφυρα επικοινωνίας απευθείας με την πολιτική ηγεσία της χώρας! Ας μας επιτραπεί να μην πούμε περισσότερα επ’ αυτού … Νομίζω όμως ότι το κρίσιμο σημείο δεν είναι αν υπήρξε ή όχι συνάντηση, αλλά το πλαίσιο και το περιεχόμενό της. Άλλωστε και η παράδοση της Εκκλησίας μας δεν είναι απόλυτη στο σημείο αυτό, καθώς ποικίλει κατά περίπτωση ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες, πάντοτε όμως στα αυστηρά πλαίσια της ορθοδόξου εκκλησιολογίας και κανονικής παραδόσεως. Πριν σχολιάσουμε τα της επισκέψεως του πάπα στη Γεωργία, αξίζει να επισημάνουμε τη στάση του Πατριαρχείου της Γεωργίας έναντι των Ορθοδόξων Γεωργιανών που διαμαρτυρήθηκαν για την επίσκεψη. Ούτε περιφρόνηση ούτε απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί (ταλιμπάν, φονταμενταλιστές, φανατικοί, ψυχασθενείς, ζηλωτές κοκ), αλλά με αξιομίμητο σεβασμό προς τους πιστούς του το Πατριαρχείο σε επίσημο ανακοινωθέν του ενημερώνει με σαφήνεια ότι η επίσκεψη του πάπα στη Γεωργία «στοχεύει στην ενίσχυση των διεθνών σχέσεων με σκοπό την διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή», ενώ «η προσευχητική-μυστηριακή κοινωνία μεταξύ ημών και της Καθολικής Εκκλησίας της Ρώμης έχει διακοπεί από τους μεσαιωνικούς χρόνους, και για όσο καιρό υφίστανται δογματικές διαφορές μεταξύ μας, σύμφωνα με τους Κανόνες της Εκκλησίας μας, οι Ορθόδοξοι δεν λαμβάνουν μέρος στις ακολουθίες τους»! Τέλος, το ανακοινωθέν Πατριαρχείου Γεωργίας καταλήγει: «Η Εκκλησία της Γεωργίας έχει κρατήσει αυστηρή στάση σε θέματα οικουμενισμού, αφού διέκοψε την συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών από το 1983 και επίσης απείχε από την πρόσφατη πανορθόδοξη συνάντηση στην Κρήτη, διατυπώνοντας μάλιστα κριτική επί των εγγράφων της συναντήσεως, ως και επί της κοινής δήλωσης που προέκυψε από την πρόσφατη συνάντηση μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών στο Chieti της Ιταλίας» (ανακοινωθέν Πατριαρχείου Γεωργίας, 28.9.16). Μακάρι όλες οι Ηγεσίες των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Αποστολικής Εκκλησίας της Γεωργίας στην αντιμετώπιση των Ορθοδόξων πιστών τους! Ας έρθουμε στα της επισκέψεως του πάπα: Όποιος παρακολούθησε με προσοχή τις πολύωρες τηλεοπτικές μεταδώσεις του CTV (τηλεόραση του Βατικανού) και τις ανταποκρίσεις Διεθνών Ειδησεογραφικών Πρακτορείων μπορεί χωρίς δυσκολία να διαπιστώσει την καθ’ όλα αξιοπρεπή και ορθόδοξη στάση της Εκκλησίας της Γεωργίας απέναντι στον κατά κόσμο υψηλό προσκεκλημένο αρχηγό του Κράτους του Βατικανού και ηγέτη των Ρωμαιοκαθολικών, πάπα Φραγκίσκο. Αυτή ακριβώς την εκτίμηση την επιβεβαιώσαμε και σε επικοινωνία που είχαμε με Γεωργιανούς φίλους στην Τιφλίδα. Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την αρχοντική αγάπη και φιλόξενη διάθεση, η οποία δεν κατέληξε σε φθηνή αγαπολογία που «κνήθει τάς ἀκοάς τῆς παπικῆς μοναρχοκεντρικῆς ἐκκλησιολογίας», τις ευγενείς προσρήσεις μέσα στα αυστηρά όρια της Ορθοδόξου εκκλησιολογίας και τον απόλυτο σεβασμό στην εκκλησιαστική κανονική παράδοση εκ μέρους του Πατριάρχου, και συνολικά της Εκκλησίας της Γεωργίας. Έτσι, δόξα τω Θεώ, δεν υπήρξε η παραμικρή συμπροσευχή ούτε συντάχθηκαν για την περίπτωση βλάσφημοι «ύμνοι» ούτε ακούσαμε απαράδεκτες προσφωνήσεις ούτε τοποθετήθηκαν ασεβή πανό (π.χ. «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»), ούτε πραγματοποιήθηκαν ατελή συλλείτουργα ούτε λειτουργικοί ασπασμοί ούτε εκφωνήθηκε από τον πάπα το «Πάτερ ημών», ούτε… ούτε… ούτε… Μάλιστα κατά την επίσκεψη στον Καθεδρικό Ναό της Mtskheta (1.10.16) ο Πατριάρχης προ της αφίξεως του πάπα εισήλθε στον Ι. Βήμα, προσκύνησε μόνος του και μετά βγήκε για να υποδεχθεί τον πάπα κλείνοντας την Αγία Πύλη του Βήματος! Όποιος αναλογίζεται το τι συμβαίνει κάθε φορά που πάπας επισκέπτεται την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι, δεν μπορεί παρά να ευφραίνεται για την Εκκλησία της Γεωργίας και να θλίβεται για την περιφρόνηση της εκκλησιαστικής παραδόσεως στα καθ’ ημάς … Στη Γεωργία, δόξα τω Θεώ, δεν σημειώθηκαν χειροφιλήματα στον Πάπα από πατριαρχικούς αρχιδιακόνους ή ακόμα και επισκόπους, όπως με θλίψη είδαμε προ ημερών στην Ασίζη, μπροστά στα μάτια του Οικουμενικού Πατριάρχου! Δεν είναι δυνατόν να μη χαρούμε αφού ζούμε, επιτέλους, το αυτονόητο: «Ναι» στην επικοινωνία και τις συναντήσεις, αλλά απολύτως καμμία εν τη λατρεία κοινωνία με τον πάπα. Ο Πατριάρχης Ηλίας σεβόμενος την εκκλησιαστική τάξη δεν έστειλε ούτε τυπική αντιπροσωπεία στη παπική λειτουργία στο στάδιο της Τιφλίδας, γεγονός που κακοφάνηκε ιδιαίτερα στο Βατικανό, αν κρίνουμε από τα μάλλον πικρά σχόλια των ανταποκριτών του! Όπως δε μετέδωσε το πρακτορείο Reuters οι παπικοί της Γεωργίας ανέμεναν «πολύ μεγαλύτερη προσέλευση από τους περίπου 3.000 ανθρώπους που ήρθαν στη λειτουργία σε ένα στάδιο στην πρωτεύουσα που έχει χωρητικότητα 25.000. Ήταν ένα από τα μικρότερα πλήθη που συγκεντρώθηκαν ποτέ σε υπαίθρια παπική λειτουργία στα 16 ταξίδια του πάπα Φραγκίσκου στο εξωτερικό. Επίσης, η αντιπροσωπεία που εκπροσωπεί τον Πατριάρχη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας, Ηλία ΙΙ, την οποία ανέμενε το Βατικανό να παραστεί στη Θ. Λειτουργία, δεν εμφανίστηκε»! (Philip Pullella and Margarita Antidze, Richard Balmforth). Στην ανταπόκριση αυτή υπονοείται ότι το Πατριαρχείο είχε υποσχεθεί ότι θα στείλει αντιπροσωπεία, αλλά τελικά υπαναχώρησε. Όμως, όπως μας ενημέρωσαν κατηγορηματικά από τη Γεωργία, το Πατριαρχείο είχε από την αρχή καταστήσει απολύτως σαφές στους παπικούς ότι δεν θα υπάρξει καμία Ορθόδοξη αντιπροσωπεία του στην παπική λειτουργία. Σημαντικές είναι οι προσφωνήσεις του Πατριάρχου Ηλία στις δύο συναντήσεις του με τον πάπα: Με την προσφώνηση στο Πατριαρχικό Μέγαρο (30.9.16) απάντησε εμμέσως πλην σαφώς στην κακόβουλη δυτική προπαγάνδα εναντίον της πιστότητας της Γεωργιανής κοινωνίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τις ηθικές αρχές του Ευαγγελίου. Στην προσφώνησή του στον περίφημο Καθεδρικό Ναό Svetitskhoveli της Mtskheta (1.10.16), ο Πατριάρχης Ηλίας δεν δίστασε καταλήγοντας να «χτυπήσει» τον συγκρητιστικό οικουμενισμό στην αχίλλειο πτέρνα του τονίζοντας την μοναδική αξία της αληθινής πίστης και αγάπης στην ενότητα των Χριστιανών. Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια: το αρχικό κείμενο κατέληγε: «Είθε ο Θεός να ενώσει τους χριστιανούς επί τη βάσει της αληθούς πίστεως, αμήν!», ενώ ο Πατριάρχης συνέχισε την προσφώνησή του και είπε με ιδιαίτερη έμφαση στον πάπα εκτός χειρογράφου: «Μόνο η αληθινή πίστη και η αληθινή αγάπη θα ανοίξει το δρόμο προς την ενότητα». Επίσης, λίγο νωρίτερα πάλι τόνισε: «Η αληθινή πίστη, ταπείνωση, μετάνοια και η φιλανθρωπία συνθέτουν το συντομότερο δρόμο προς τη σωτηρία». Η σπουδαιότητα των Πατριαρχικών λόγων δεν έμεινε ασχολίαστη από την ανταποκρίτρια του Βατικανού Inés San Martín! Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι ο Γεωργιανός Προκαθήμενος δεν “υπέκυψε” στην λεκτική “πίεση” που δέχθηκε από τον πάπα, ο οποίος στην προσφώνησή του αναφέρθηκε πολλές φορές στην ενότητα του «χριστιανικού βαπτίσματος». Ο Πατριάρχης δεν προέβη στο, δυστυχώς, σύνηθες ατόπημα άλλων Ορθοδόξων Προκαθημένων που εκφράζοντας άλλη εκκλησιολογία, αλλότρια προς την Ορθόδοξη, αναγνωρίζουν την κανονικότητα και εγκυρότητα του βαπτίσματος των αιρετικών. Η αξιοπρέπεια της Γεωργιανής εκκλησιαστικής Ηγεσίας έναντι του πάπα εκδηλώθηκε και από το γεγονός ότι αρνήθηκε να τον ακολουθεί ως θεραπαινίς του κατά πόδας, σε όλες τις εμφανίσεις και συναντήσεις που είχε στην Γεωργία. Η εικόνα άλλων Προκαθημένων επ’ αυτού - με πιο πρόσφατη αυτή του Οικουμενικού στην Ασσίζη - είναι τουλάχιστον αξιοθρήνητη… Ίσως το μήνυμα που έλαβε ο πάπας από την καθ’ όλα Ορθόδοξη στάση της Εκκλησίας της Γεωργίας να είναι πολύ πιο έντονο από την απόλυτη περιφρόνηση που ορισμένοι πρότειναν... Μακαρίζαμε τους Γεωργιανούς Ορθοδόξους για την καθοδηγητική στάση της Εκκλησίας τους στη Σύνοδο της Κρήτης. Τους μακαρίζουμε για την πνευματική τους Ηγεσία, για τον Πατριάρχη και τους Επισκόπους τους, οι οποίοι κράτησαν και τώρα στάση αξιοπρεπή και σύμφωνη με την Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση. Τους ευχαριστούμε πολύ! Ευχόμαστε και προσευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και οι λοιπές Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ηλιού του Μακαριωτάτου και θεοπροβλήτου Πατριάρχου Μετσχέτης και Τιφλίδος και πάσης Ιβηρίας (Γεωργίας) πολλά τα έτη!
ΥΓ: Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του ο Jesse Dominick εύστοχα επισημαίνει μεταξύ άλλων: «Ο Πατριάρχης Ηλίας συναντήθηκε με τον πάπα με σεβασμό και αξιοπρέπεια, αλλά δεν τον αντιμετώπισε ως ορθοτομούντα την Αλήθεια επίσκοπο της αληθινής Εκκλησίας. Δεν τον κάλεσε να κηρύξει κατά τη διάρκεια Ορθόδοξης Θ. Λειτουργίας, ούτε να ευλογήσει τους ορθοδόξους πιστούς, ούτε τον ανέβασε σε επισκοπικό θρόνο, ούτε αντάλλαξε τον λειτουργικό ασπασμό της ειρήνης, ενέργειες που μόνο τραυματίζουν την Ορθόδοξη συνείδηση των πιστών, προκαλώντας σύγχυση και θυμό. Ως σοφός και απαιτητικός ποιμένας, ο Πατριάρχης Ηλίας II, διατηρεί μια ισορροπία μεταξύ του σεβασμού τού επισκέπτου του και του σεβασμού προς το δικό του ποίμνιο και την Εκκλησία του, και τη δική του αρχιερωσύνη, με όλες τις επακόλουθες ευθύνες της, δίνοντας το παράδειγμα για τις σχέσεις μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών, και προσφέροντας φωνή στην Ορθόδοξη αλήθεια στη δική του ομιλία του στον καθεδρικό ναό του Svetitskhoveli: "Η αληθινή πίστη, η ταπείνωση και οι παραδόσεις μας, αυτοί είναι οι αρχαίοι θησαυροί που διατηρούμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε στο μέλλον. Σας χαιρετώ και πάλι και ομολογώ ότι η ενότητά μας είναι στην αληθινή πίστη. Μόνο η αληθινή πίστη και η αληθινή αγάπη θα ανοίξει το δρόμο προς την ενότητά μας"» (www.pravoslavie.ru/english/97534.htm).
TBILISI, DFWatch–A witness has told how a Georgian
priest helped save people before he himself perished in the Norman
Atlantic disaster.
Father Ilia Kartozia reinforced other passengers’ confidence,
which aided in the evacuation of the doomed ferry, Irakli, a Georgian
survivor, told Italian daily la Repubblica. He said Kartozia comforted him and gave him the strength to bring his nine year old son, wife and in-laws to safety. “He was the one to save me, to give me strength,” the 25 year old told the newspaper. When the fire started he took his son and started to run, but felt scared. “He urged me, reassured me, told me to be confident and think about God.” When people got to where the lifeboats were and it was his turn, the
priest saw a woman with a little girl, possibly of Greek nationality,
and he told them to go before him. Then when he was leaving the ferry
the rescuing rope yielded. Someone threw him a life vest but he was
unable to reach it due to the rough sea and he drowned, Irakli recalled.
The priest was on his way to visit the grave crypt of Saint Nicholas
in Bari, and had with him a backpack with icons which he said he would
always carry with him. There were eight Georgians on the ferry, all of whom were rescued except Kartozia. At least ten people died in the catastrophe. Italian TV channel Rai 2 reported that when Kartozia’s body was found
on the shores at Lecce a backpack was also found filled with icons. In Georgia, comparison is drawn between the priest’s courage and the
theologian Grigol Peradze, who was arrested during World War II for
sheltering Jews and died in Auschwitz. Peradze was canonized as a saint
by the Georgian Orthodox Church in 1995.
*******
Ο Γεωργιανός ηγούμενος π. Ηλίας Kartozia, που θυσιάστηκε σώζοντας επιβάτες στο Norman Atlantic
Πορφύρης Δ., Σταφυλά Π. Ολυμπία,Ιεραποστολή Ένας μάρτυρας διηγήθηκε πώς ένας γεωργιανός μοναχός συνέβαλε στο να σωθούν ανθρώπινες ζωές πριν ο ίδιος χάσει τη δική του στην τραγωδία του Norman Atlantic. Πρόκειται για τον π. Ηλία Kartozia που εμψύχωνε τους άλλους επιβάτες και που βοήθησε στην εκκένωση του φλεγόμενου πλοίου, δήλωσε στην ιταλική εφημερίδα la Repubblica ένας γεωργιανός που επέζησε, ο Ηρακλής. Ήταν ηγούμενος στη μονή του Αγίου κτήτορος Δαβίδ στη Mtskheta. Ο ίδιος είπε ότι ο π. Ηλίας Kartozia τον παρηγόρησε στην απόγνωσή του και του έδωσε τη δύναμη να πάρει τον 9χρονο γιο του τη γυναίκα του και τα πεθερικά του στη σωτηρία. «Ήταν αυτός που μέ έσωσε δίνοντάς μου δύναμη» αποκάλυψε ο 25χρονος στην εφημερίδα. Όταν άρχισε η φωτιά ο μάρτυρας πήρε τον γιο του κι άρχισε να τρέχει, αλλά αισθανόταν φόβο. «Αυτός με παρότρυνε με καθησύχασε και μου είπε να έχω εμπιστοσύνη και να σκέφτομαι το Θεό. O π. Ηλίας μου έλεγε ο Θεός δεν θα σας
εγκαταλείψει. Μου υπέδειξε σε ποια κατεύθυνση να πάω. Όταν ήταν η σειρά
του να επιβιβαστεί σε σωστική λέμβο είδε μια γυναίκα με ένα κοριτσάκι,
ενδεχομένως ελληνικής υπηκοότητας, και τους παραχώρησε τη θέση του και
έμεινε στο φλεγόμενο πλοίο. Όταν θα κατέβαινε έσπασε το σχοινί και
βρέθηκε στη θάλασσα. Του έριξαν ένα σωσίβιο αλλά δεν ήταν σε θέση να το
φθάσει και πνίγηκε στο τρικυμισμένο πέλαγος», θυμάται ο μάρτυρας.
Ο μοναχός ταξίδευε με το καράβι για να επισκεφθεί την κρύπτη με το λείψανο του Αγίου Νικολάου στο Μπάρι της Ιταλίας. Μαζί του είχε ένα σακίδιο με εικονίδια που τα έφερε πάντα μαζί του. Το ιταλικό κανάλι Rai 2 ανέφερε ότι το σώμα του Kartozia βρέθηκε στις ακτές του Λέτσε. Βρέθηκε επίσης και το σακίδιο γεμάτο με τα εικονίδια. Στη Γεωργία έχει προκαλέσει αίσθηση το αυτοθυσιαστικό φρόνημα του ιερέα και ήδη τον συγκρίνουν με τον θεολόγο Γκριγκόλ Peradze που συνελήφθη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί έδινε καταφύγιο σε Εβραίους, και πέθανε στο Άουσβιτς. Ο Peradze αγιοποιήθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας το 1995. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι ο π. Ηλίας ήταν στο πλευρό του καπετάνιου και προσευχόταν ως το τέλος.
Περίληψη στα ελληνικά: Ο άγιος ιερομάρτυρας Γκριγκόλ (Γρηγόριος) Περάτζε (1899-1942) ήταν ένας σπουδαίος Γεωργιανός πανεπιστημιακός θεολόγος, ιστορικός και ορθόδοξος ιερομόναχος (αρχιμανδρίτης). Σπούδασε και δίδαξε σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρήκε στην Πολωνία, όπου άρχισε δράση για την προστασία των διωκόμενων Εβραίων. Το Μάιο του 1942 συνελήφθη από τους Ναζί και κατέληξε στο Άουσβιτς. Εκεί, αν και αθώος, ανέλαβε την ευθύνη για το θάνατο ενός Γερμανού αξιωματικού, για να προστατεύσει τους κρατούμενους από τα βασανιστήρια (τους είχαν βγάλει γυμνούς στο ψύχος). Τότε οι Ναζί τον έκαψαν ζωντανό. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας τον αναγνώρισε ως άγιο το 1995. Γιορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου του. Άλλους αγίους νεομάρτυρες από τους Ναζί δες στο τέλος της ανάρτησης.
Holy Hieromartyr Grigol Peradze was a famous Georgian ecclesiastic figure, theologian, historian, archimandrite,
Doctor of History, and Professor of the early twentieth century. Like
Christ Himself, Archimandrite Grigol died for having taken upon himself
the sin of another. His feast day is December 6. Life
Archimandrite Grigol Peradze was born on August 31,
1899 in the village of Bakurtsikhe, in the Sighnaghi district of
Kakheti, in Eastern Georgia. His father, Romanoz Peradze, was a priest.
In 1918, Peradze graduated from the Tbilisi Theological Seminary. He then continued his studies at the Tbilisi State University graduating in 1921. On February 25,
1921, Georgia was occupied by Soviet forces that had taken over the
government of Russia. After his graduation he began to teach at the
university, but the Church of Georgia sent him to Germany in November 1921 to study theology.
Initially, Grigol studied theology and eastern languages at the
University of Berlin from 1922 to 1925. In 1925, he transferred to the
University of Bonn from which he graduated in 1927 with a doctoral
degree in Philosophy, awarded for his dissertation History of the Georgian Monasticism from its creation until 1064. He also attended lectures in theology at the University of Louvain until 1927.
In early 1927, Grigol moved to England to continue his academic
career. In England he found in the library collections of the British
Museum and Oxford University old patristic manuscripts. In July 1927, he
was named an Associate Professor at the University of Bonn, to which he
returned to lecture on the history of Georgian and Armenian literature
until 1932.
In 1931, Grigol Peradze entered a monastic life and was tonsured a monk. He was then ordained a priest
in the Greek Orthodox Cathedral of London and was appointed dean of the
St. Nino Georgian Orthodox church in Paris. Also in 1931 he began to
publish a Georgian scientific journal titled "Jvari Vazisa" ("Cross of Vine").
At the invitation of Orthodox Metropolitan Dionysius Waledinsky
of All Poland in 1932, Grigol taught until 1934 at the Faculty of
Orthodox Theology of Warsaw University in Poland as a Professor of
Patrology. In 1934, he also received the rank of archimandrite.
Throughout the 1930s, Archim. Grigol continued his search for
manuscripts concerning Georgian Christian culture. He discovered many in
Romania, Bulgaria, Greece, Italy, Germany, and Austria. These included
manuscripts of the Typikon of the Georgian Petritsoni Monastery
(Bachkovo, Bulgaria), the so-called Tischendorf manuscripts of the
Apagae of the Monastery of the Holy Cross at the University Library in
the University of Leipzig, Germany, as well as others.
The invasion of Poland by German troops in 1939 made Archim.
Grigol's position in Poland precarious, for his being in solidarity with
Jews in peril went without saying. He helped wherever he could. He did
not hesitate to visit the imprisoned Polish Metr. Dionysius. These
activities were viewed with growing suspicion by the Nazi occupiers and
brought Archim. Grigol's fruitful ecclesiastic and scientific activities
to an end.
On May 4,
1942, he was arrested by the German Gestapo for sheltering and aiding
Jews and other victims of fascist persecutions. The priceless collection
of Georgian manuscripts he had collected (in hopes of returning them to
Georgia) disappeared a search of his quarters. Initially, incarcerated
in Pawiak prison in Warsaw, he was deported to Auschwitz in November
1942.
At Auschwitz, a German officer was killed by one of the inmates.
To get a confession, the guards drove everyone out of the barracks
completely naked into the below freezing weather. To save the innocent
prisoners from freezing to death, Archim Grigol chose to take the blame
for the murder. Upon his admission the guards let loose dogs on the [martyr], then poured gasoline over him, and lit him on fire.
It was on December 6,
1942, at 4:45PM, that Grigol Peradze was martyred in the Nazi
concentration camp of Auschwitz. In the end, like Christ Himself,
Archimandrite Grigol died for having taken upon himself the sin of
another.
Grigol Peradze was glorified by the Georgian Orthodox and Apostolic Church in 1995.
The main fields of scientific activity of Grigol Peradze were: the
history of the Georgian Orthodox and Apostolic Church, source studies of
the history of Georgia and the Georgian Church, Patrology, history of
Georgian literature, and Rustvelology (Shota Rustaveli a great Georgian
poet of the 12th century).
Die Anfänge des Mönchtums in Georgien.- "Zeitschrift für Kirchengeschichte", 47, Heft 1, Stuttgart, 1928, pp. 34-75 (in German)
L'activité littéraire des moines géorgiens au monastère
d'Iviron au mont Athos.- "Revue d'histoire ecclésiastique", 27, Fasc. 3,
Paris, 1927, pp. 530-539 (in French)
Über das georgische Mönchtum.- "Internationale Kirchliche Zeitschrift", 34, Heft 3, Bern, 1926, pp. 152-168 (in German)
Die Probleme der ältesten Kirchengeschichte Georgiens.-
"Oriens Christianus", 29, Bd. 7, Wiesbaden, 1932, pp. 153-171 (in
German)
Zur vorbyzantinischen Liturgie Georgiens.- "Le Museon", 42, Fasc. 2, Louvain, 1929, pp. 90-99 (in German)
Les Monuments liturgiques prébyzantins en langue géorgienne.- "Le Museon", 45, Fasc. 4, Louvain, 1932, pp. 255-272 (in French)
The Liturgy of Saint Peter.- "Kyrios", 2, Fasc. 3, 1937, pp. 260-262
An Account of the Georgian Monks and Monasteries in Palestine
as revealed in the Writings of Nongeorgian Pilgrims.- "Georgica", 2,
Vol. 4-5, London, 1937, pp. 181-246
Über die Georgischen Handschriften in Österreich.- "Wiener
Zeitschrift für die Kunde des Morgenlandes", 47, Heft 3-4, Wien, 1940,
pp. 219-232 (in German)
Im Dienste der Georgischen Kultur.- "Aus der Welt des Ostens", Königsberg, 1940, pp. 30-50 (in German)