close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Καποδίστριας (Νίκος Καζαντζάκης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Καποδίστριας
ΣυγγραφέαςΝίκος Καζαντζάκης
ΤίτλοςΚαποδίστριας
ΓλώσσαΕλληνικά
Ημερομηνία δημιουργίας1944
Ημερομηνία δημοσίευσης1946
Τόπος δημοσίευσηςΑθήνα
Μορφήτραγωδία
ΘέμαΙωάννης Α. Καποδίστριας

Ο Καποδίστριας είναι έμμετρη τραγωδία του Νίκου Καζαντζάκη, βασισμένη στη ζωή και τον θάνατο του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας μετά την Επανάσταση του 1821. Το έργο γράφτηκε το 1944 κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και έναυσμα για τη συγγραφή του υπήρξε η τραγωδία Αντάρα στ' Ανάπλι του Γιώργου Θεοτοκά. Κύρια πρόσωπα της τραγωδίας εκτός από τον Καποδίστρια είναι ο Ιωάννης Μακρυγιάννης[σημ. 1] και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.[2]

Η τραγωδία διαδραματίζεται στις τελευταίες στιγμές πριν από τη δολοφονία του Καποδίστρια. Ο ήρωας γνωρίζει ότι υπάρχει συνωμοσία εναντίον του και προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κρίση με εσωτερικό και εξωτερικό διάλογο με άλλους ιστορικούς χαρακτήρες, όπως ο Μακρυγιάννης και ο Κολοκοτρώνης. Το έργο εξερευνά την ένταση ανάμεσα στις αρχές της ελευθερίας και της τάξης, και τις συνέπειες της πολιτικής αδιαλλαξίας.

Ο Καζαντζάκης χρησιμοποιεί ποιητική γλώσσα και στοιχεία χορού, με έντονη λυρική διάσταση και φιλοσοφικές προεκτάσεις. Η θεατρική γραφή συνδυάζει ιστορικά γεγονότα με υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με την προσωπική ελευθερία, την ηθική ευθύνη και την ιστορική μοίρα.[3]

Η πρώτη παράσταση του έργου δόθηκε από το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδος στις 25 Μαρτίου 1946, στο πλαίσιο των εορτασμών για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η σκηνοθεσία ήταν του Σωκράτη Καραντινού και τα σκηνικά και τα κουστούμια του Νίκου Εγγονόπουλου. Την παράσταση παρακολούθησαν ο Νίκος και η Ελένη Καζαντζάκη.[2][4]

Το έργο ξαναπαρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο το 1976 σε σκηνοθεσία του Αλέξη Σολομού και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.[5]

Αντίκτυπος και κριτική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο έχει κριθεί ως μια από τις σημαντικότερες δραματουργικές προσεγγίσεις της νεότερης ελληνικής ιστορίας στον ελληνικό 20ό αιώνα. Η χρήση ιστορικών προσώπων και η εμβάθυνση σε φιλοσοφικά και κοινωνικά ζητήματα το καθιστούν ένα έργο με διαχρονικό ενδιαφέρον, το οποίο συνεχίζει να μελετάται και να παρουσιάζεται σε θεατρικές σκηνές και ακαδημαϊκές αναλύσεις.[6]

Η τραγωδία Καποδίστριας του Καζαντζάκη αντιμετωπίζει τις συγκρούσεις μέσα στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, χρησιμοποιώντας την ιστορική μορφή του Καποδίστρια ως κεντρικό άξονα για την εξερεύνηση της προσωπικής και συλλογικής ευθύνης. Το έργο συνδέει τη σύγχρονη Ελλάδα με το παρελθόν της, διερευνώντας την έννοια της ελευθερίας και της ιστορικής μοίρας.[2]

  1. Ο Πήτερ Μπην, στη μελέτη του Καζαντζάκης: Η πολιτική του πνεύματος, αναφέρει ότι ο Καζαντζάκης θαύμαζε απεριόριστα τον Μακρυγιάννη και ενθαρρύνθηκε να γράψει τον Καποδίστρια και από το γεγονός ότι το έργο αυτό του έδινε την ευκαιρία να «αποτίσει φόρο τιμής», όπως και ο Θεοτοκάς έκανε στη δική του τραγωδία Αντάρα στ' Ανάπλι, στον στρατηγό Μακρυγιάννη. Επίσης, πριν αρχίσει τον Καποδίστρια, ο Καζαντζάκης ζήτησε από τον Θεοτοκά να του στείλει τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη.[1]
  1. Peter Bien. Καζαντζάκης: Η πολιτική του πνεύματος. Τόμος Β΄. Απόδοση στα ελληνικά Αθανάσιος Κ. Κατσικερός. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Ηράκλειο. 2007. ISBN 978-960-524-251-0.
  2. 1 2 3 Καποδίστριας. kazantzaki.gr. Ανακτήθηκε στις 26/12/2025.
  3. Νίκος Καζαντζάκης. Θέατρο Γ΄. Τραγωδίες με διάφορα θέματα. Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Σόδομα και Γόμορρα, Βούδας. Επιμέλεια Πάτροκλος Σταύρου. Εκδόσεις Καζαντζάκη. Αθήνα. 1998. Πρώτη έκδοση, με επιμέλεια Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη, 1956.
  4. Καποδίστριας (1946). nt-archive.gr. Ανακτήθηκε στις 26/12/2025.
  5. Καποδίστριας (1976). nt-archive.gr. Ανακτήθηκε στις 26/12/2025.
  6. Παναγιώτης Γεωργουδής. Ο «Καποδίστριας» του Καζαντζάκη. efsyn.gr. 24/04/2017. Ανακτήθηκε στις 26/12/2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]