close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επιστολές προς τη Γαλάτεια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Επιστολές προς τη Γαλάτεια
ΣυγγραφέαςΝίκος Καζαντζάκης
ΓλώσσαΕλληνικά
Ημερομηνία δημοσίευσης1958
Τόπος δημοσίευσηςΑθήνα
Μορφήαλληλογραφία

Οι Επιστολές προς τη Γαλάτεια είναι βιβλίο του Έλληνα συγγραφέα, ποιητή και φιλοσόφου Νίκου Καζαντζάκη. Το βιβλίο αποτελείται από 81 επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη στην πρώτη σύζυγό του Γαλάτεια Καζαντζάκη. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου έγινε το 1958 από τις εκδόσεις Δίφρος, τον επόμενο χρόνο ύστερα από τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη. Ακολούθησε η δεύτερη έκδοση το 1970 και η τρίτη έκδοση το 1993 από τις ίδιες εκδόσεις. Στην πρώτη έκδοση, του 1958, τα σχόλια του βιβλίου έγιναν από τον Άρη Δικταίο, ενώ στη δεύτερη έκδοση, του 1970, από την Έλλη Αλεξίου, αδελφή της Γαλάτειας Καζαντζάκη. Οι πρόλογοι του βιβλίου είναι του Γιάννη Γουδέλη.[1]

Οι Επιστολές προς τη Γαλάτεια γράφτηκαν από τον Νοέμβριο του 1920 έως τον Μάρτιο του 1924, και είναι οι μόνες που διασώθηκαν ανάμεσα σε πολλές άλλες που είχε στείλει στην πρώτη σύζυγό του ο Καζαντζάκης. Αυτές, τις 81 επιστολές, κατέθεσε η Γαλάτεια Καζαντζάκη, το 1957, στην Εταιρεία Ιστορικών Κρητικών Μελετών του Ηρακλείου.

Ο Άρης Δικταίος αναφέρει ότι οι επιστολές ανήκουν σε τρεις περιόδους:[1]

  • Οι επιστολές 1 έως και 10 γράφτηκαν από τον Νοέμβριο του 1920 ώς τον Ιανουάριο του 1921, κατά τη διάρκεια ενός μικρού ταξιδιού του συγγραφέα στη Γαλλία, Γερμανία και βόρειο Ιταλία.
  • Οι επιστολές 11 έως και 75 γράφτηκαν από τον Μάιο του 1921 ώς τον Νοέμβριο του 1923, όταν ο Καζαντζάκης διέμενε στην Αυστρία και τη Γερμανία.
  • Και οι επιστολές 76 έως και 83 γράφτηκαν από τον Δεκέμβριο του 1923 ώς και τον Μάρτιο του 1924, κατά τη διαμονή του Καζαντζάκη στη Γερμανία και στην Ιταλία. (Η αρίθμηση των 81 επιστολών φτάνει τον αριθμό 83, διότι απουσιάζουν οι επιστολές 52 και 53.)

Στην εισαγωγή της δεύτερης έκδοσης, το 1970, η Έλλη Αλεξίου έγραψε ότι τα πρωτότυπα των επιστολών βρίσκονται στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης.

Ο Γιάννης Γουδέλης ανέφερε στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης, το 1958, ότι ο Νίκος Καζαντζάκης του είχε ομολογήσει ότι μέσα στις επιστολές του βιβλίου υπάρχουν μερικές από τις ωραιότερες σελίδες που είχε γράψει. Επιπλέον, ο Γουδέλης έγραψε στον ίδιο πρόλογο ότι φαίνεται καθαρά πως ο Καζαντζάκης δεν είχε να κρύψει τίποτα και δεν υπάρχει στις επιστολές τίποτα που να μην μπορούσε να το διακηρύξει δημόσια, αν χρειαζόταν.[1]

Στην επιστολή 64, 1 Μαΐου 1923, ο Καζαντζάκης αναφέρει ότι θα ήθελε να δημιουργήσει ένα βιβλίο με τίτλο Γράμματα στη γυναίκα μου, και στο οποίο θα έγραφε σε σειρές επιστολών την αντίληψή του για το Σχολείο. Πώς πρέπει να είναι ένα σχολείο. Επιπλέον, εκφράζει την επιθυμία να γράψει και άλλα ανάλογα επαναστατικά βιβλία σε μορφή επιστολών προς τη σύζυγό του Γαλάτεια Καζαντζάκη.

Μέσα από τις Επιστολές προς τη Γαλάτεια ο Νίκος Καζαντζάκης εκφράζεται για πάρα πολλά θέματα, όπως την επιθυμία του να εκδώσει ένα περιοδικό (επιθυμία που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ), για τη φρίκη της Βιέννης, και γενικότερα της Ευρώπης όπου «σκοτώνονται σιγά σιγά, με την πείνα, εκατομμύρια παιδιά, γυναίκες»,[σημ. 1] για την τέχνη και τους καλλιτέχνες, για τη φιλοσοφία και την ψυχολογία, για τους Έλληνες και την Ελλάδα, για τα βιβλία του, για τον κομμουνισμό, για την αγάπη του στη Γαλάτεια Καζαντζάκη, και πάρα πολλά άλλα.[1]

  1. «Ιδιαίτερη αστυνομική υπηρεσία διοργανώθηκε για να εμποδίζει τους ανθρώπους τη νύχτα να πέφτουν στο Δούναβη. Μα πολλοί διαφεύγουν την αστυνομική προσοχή και πέφτουν· προπάντων μητέρες με τα παιδιά τους. Τη νύχτα χιλιάδες γυναίκες κυκλοφορούνε στο δρόμο και ζητούνε να δοθούν για να φάνε. Ο πεινασμένος έρωτας! Δεν υπάρχει φοβερότερη πίκρα!» Και: «Είναι αδύνατο να φανταστείς σε τι ένταση έχει φτάσει η φρίκη. Πείνα και ατιμία και δίπλα τους άνθρωποι εξώλεις και προώλεις, μαζωμένοι από τα πέρατα του κόσμου, που γλεντούν και γελούν και ατιμάζουν με κυνικότητα αφάνταστη.»[1]
  1. 1 2 3 4 5 Νίκος Καζαντζάκης. Επιστολές προς Γαλάτεια. Εισαγωγή - σχόλια: Έλλη Αλεξίου και Άρης Δικταίος. Πρόλογοι: Γιάννης Γουδέλης. Δίφρος. Αθήνα. Τρίτη έκδοση 1993. Πρώτη έκδοση 1958.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]