Περιγράψιμο πολύγωνο
Στην γεωμετρία, ένα πολύγωνο λέγεται περιγράψιμο σε κύκλο αν υπάρχει κύκλος εσωτερικός του πολυγώνου που εφάπτεται σε όλες του τις πλευρές.[1][2] Ο κύκλος αυτός είναι μοναδικός και λέγεται ο εγγεγραμμένος κύκλος του πολυγώνου. Το πολύγωνο λέγεται ότι είναι περιγεγραμμένο σε αυτόν.
Ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ένα πολύγωνο είναι περιγράψιμο ανν οι διχοτόμοι των γωνιών του διέρχονται από το ίδιο εσωτερικό σημείο. Το σημείο αυτό είναι το κέντρο του εγγεγραμμένου κύκλου του πολυγώνου.
| Απόδειξη |
|
Θα χρησιμοποιήσουμε την βασική ιδιότητα της διχοτόμου μίας γωνίας ότι είναι ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που ισαπέχουν από τις πλευρές της. () Θεωρούμε ένα πολύγωνο του οποίου οι διχοτόμοι διέρχονται από το ίδιο σημείο . Θεωρούμε τις προβολές του στις πλευρές του πολυγώνου. Αφού οι διχοτόμοι των γωνιών , ισχύει ότι
Επομένως, ο κύκλος με κέντρο και ακτίνα εφάπτεται στις πλευρές του πολυγώνου. () Έστω ένα πολύγωνο για το οποίο υπάρχει κύκλος με κέντρο και ακτίνα που εφάπτεται στις πλευρές του πολυγώνου στα σημεία , δηλαδή . Τότε, από την αντίστροφη ιδιότητα της διχοτόμου, το σημείο ανήκει στην διχοτόμο της γωνίας , της γωνίας , ... και της γωνίας . Συνεπώς, το είναι και το σημείο τομής τους. |
Μετρικές σχέσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- (Γενίκευση θεωρήματος Πιτό) Σε ένα περιγράψιμο πολύγωνο με πλευρές, ισχύει ότι το άθροισμα των περιττών πλευρών είναι ίσο με το άθροισμα των άρτιων πλευρών. Πιο συγκεκριμένα, στο πολύγωνο ισχύει ότι[4]
- ,
- όπου η ημιπερίμετρος του πολυγώνου.[Σημείωση 1][5][6]
- Το έγκεντρο , το κέντρο βάρους του πολυγώνου και το κέντρο βάρους της περιφέρειας του πολυγώνου είναι συνευθειακά και επιπλέον[7]
- .
Εμβαδόν
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ,
- όπου είναι η ημιπερίμετρος του πολυγώνου.
| Απόδειξη |
|
Έστω ένα πολύγωνο περιγεγραμμένο σε κύκλο με κέντρο και ακτίνα , και σημεία επαφής . Το εμβαδόν του πολυγώνου είναι ίσο με το άθροισμα των εμβαδών των ορθογωνίων τριγώνων , δηλαδή καθώς . |
- Για μία δοσμένη περίμετρο και μία δοσμένη ακολουθία γωνιών, το περιγράψιμο πολύγωνο είναι το πολύγωνο που έχει το μεγαλύτερο εμβαδόν.[7]: Ενότητα 6
Ειδικές περιπτώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Όλα τα τρίγωνα είναι περιγράψιμα, καθώς οι διχοτόμοι διέρχονται από το ίδιο σημείο, το έγκεντρο του τριγώνου.
- Στα τετράπλευρα, ισχύουν οι εξής αναγκαίες και ικανές συνθήκες για να είναι περιγράψιμο:
- Ένα τετράπλευρο είναι περιγράψιμο σε κύκλο αν και μόνο αν τρεις από τις διχοτόμους του διέρχονται από το ίδιο σημείο.
- (Θεώρημα Πιτό) Ένα τετράπλευρο είναι περιγράψιμο σε κύκλο αν και μόνο αν το άθροισμα των απέναντι πλευρών είναι το ίδιο.
- Όλα τα κανονικά πολύγωνα είναι περιγράψιμα σε κύκλο.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ξενόγλωσσα άρθρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Klamkin, M. S. (1980). Inequalities for Inscribed and Circumscribed Polygons. 87. The American Mathematical Monthly, σελ. 469-473. doi:.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Παπανικολάου, Γεώργιος Χρ. (1966). Θεωρητική γεωμετρία (3 έκδοση). Αθήνα. σελίδες 176–177.
- 1 2 Ταβανλης, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία. Αθήνα: Ι. Χιωτελη. σελίδες 243–244.
- ↑ de Villiers, Michael (2011). «95.14 Equiangular cyclic and equilateral circumscribed polygons». The Mathematical Gazette 95, (532): 102-107. https://www.jstor.org/stable/23248632.
- ↑ Laudano, Francesco (2020). «Proof Without Words: Magic of Tangential Polygons». The College Mathematics Journal 51 (3): 218. https://www.jstor.org/stable/48662738.
- ↑ Humbert, P. (1953). «L'œuvre mathématique d'Henri Pitot.». Revue d'histoire des sciences (6-4): 322-328.
- ↑ Pitot, Henri (1725). «Propriétés élémentaires des polygones circonscrits autour du cercle». Histoire de l'Académie royale des sciences avec les mémoires de mathématique et de physique tirés des registres de cette Académie: 45-47. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k35266.image.f211.pagination.langFR.
- 1 2 Apostol, Tom M.; Mnatsakanian, Mamikon A. (2004). Figures Circumscribing Circles. 111. The American Mathematical Monthly, σελ. 853-863. doi:.
- ↑ Reinford, Daniel J.. «The generality of a simple are formula». The Mathematics Teacher 86 (9): 738-740. https://www.jstor.org/stable/27968652.

