close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ισοδύναμα σχήματα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Ένας κύκλος και ένα ισοδύναμο τετράγωνο.

Στην επιπεδομετρία, δύο σχήματα είναι ισοδύναμαισεμβαδικά) αν έχουν ίσο εμβαδόν.[1]:146-151[2]:3

Στην στερεομετρία, δύο στερεά λέγονται ισοδύναμα αν έχουν ίσο όγκο.[3]

  • Όλα τα ίσα σχήματα είναι και ισοδύναμα.
  • Ένας κύκλος με ακτίνα και ένα τετράγωνο με πλευρά είναι ισοδύναμα (καθώς το εμβαδόν τους είναι ).
Image
Δύο παραλληλόγραμμα με το ίδιο εμβαδόν.

Κατασκευή ισοδύναμων σχημάτων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Μετατροπή παραλληλογράμμου σε ισοδύναμο ορθογώνιο.
Image
Μετατροπή ορθογωνίου σε ισοδύναμο τρίγωνο.

Ένα κοινό πρόβλημα στην γεωμετρία είναι δοθέντος ενός γεωμετρικού σχήματος, η κατασκευή ενός άλλου ισοδύναμου με κάποιες συγκεκριμένες ιδιότητες.

Για παράδειγμα, το πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου ζητάει την κατασκευή ενός τετραγώνου (με κανόνα και διαβήτη) που έχει ίσο εμβαδόν με έναν δοσμένο κύκλο. Το πρόβλημα αυτό απασχόλησε τους μαθηματικούς από την Αρχαία Ελλάδα, και τελικά το 1882, ο μαθηματικός Φέρντιναντ Φον Λίντεμαν απέδειξε ότι μία τέτοια κατασκευή είναι αδύνατη.

Σε αντίθεση με τον τετραγωνισμό του κύκλου, κάθε κυρτό πολύγωνο μπορεί να τετραγωνιστεί, δηλαδή να κατασκευαστεί ισοδύναμο τετράγωνο.[1]:148 Επίσης κάθε κυρτό πολύγωνο μπορεί επίσης να τριγωνιστεί.[1]:146-147

Πιο συγκεκριμένα, ισχύουν τα παρακάτω:

  • Για κάθε πολύγωνο με πλευρές (για ) μπορεί να κατασκευαστεί ένα ισοδύναμο πολύγωνο με πλευρές.[1]:146-147
  • Για κάθε πολύγωνο με πλευρές, μπορεί να κατασκευαστεί ένα ισοδύναμο τρίγωνο.[1]:146-147
  • Για κάθε ορθογώνιο μπορεί να κατασκευαστεί ισοδύναμο τετράγωνο.[1]:148
  • Για κάθε τρίγωνο μπορεί να κατασκευαστεί ισοδύναμο τετράγωνο.[1]:148
  • Για κάθε πολύγωνο μπορεί να κατασκευαστεί ισοδύναμο τετράγωνο.[1]:148
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Κανελλου, Σπ. Γ. (1975). Ευκλείδειος Γεωμετρία. Αθήνα: Οργανισμός εκδόσεως διδακτικών βιβλίων.
  2. Τόγκας, Πέτρος Γ. (1957). Θεωρητική Γεωμετρία. Αθήνα: Πέτρου Γ. Τόγκα Ο.Ε.
  3. Δρακόπουλος, Μ. Κ. (1970). Στερεομετρία. Αθήνα. σελ. 88.