Νεοχώρι Λακωνίας
Συντεταγμένες: 36°41′26″N 22°29′5″E / 36.69056°N 22.48472°E
Το Νεοχώρι είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.[2]
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Νεοχώρι βρίσκεται στη Χερσόνησο Ταΰγέτου (Μάνη), βορειοανατολικά από τον όρμο Σκουταρίου (Λακωνικός κόλπος) σε υψόμετρο 140 μέτρα[3] ενώ απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 17 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου).
Ο Άγγλος περιηγητής Ληκ το αναφέρει ως Neokhóri (Morea I, 258, 267). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία Néokhori να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (Sparte Orientale) → Τμήμα Φωκάς (Section de Phocas) και να έχει πληθυσμό 50 οικογένειες (συνολικά 238 άτομα). Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Καυκί στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης → Τμήμα Μαλευρίου με 50 οικογένειες (συν. 174 άτομα).[3]
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρυουπόλεως και το 1912 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[4] Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Αγερανό, τον Άγιο Βασίλειο, το Βαθύ, την Δίχοβα, τις Καμάρες και το Καυκί αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου[5], που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 49 κάτοικοι.[6]
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:
| Έτος | Πληθυσμός |
|---|---|
| 1951 | 327[7] |
| 1961 | 146[8] |
| 1971 | 84[9] |
| 1981 | 65[10] |
| 1991 | 76[11] |
| 2001 | 48[12] |
| 2011 | 34[13] |
| 2021 | 49[6] |
Σημείωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη Μάνη και το Δήμο Δυτικής Μάνης της Μεσσηνίας υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Νεοχώρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Νεόχωρι Λακωνίας στο youtube.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 45. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 75.
- 1 2 «Νεοχώριον, Το οικιστικό δίκτυο της Πελοποννήσου στα χρόνια της Επανάστασης». Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.
- ↑ «Νεοχώριον Λακωνίας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2025.
- ↑ «Νόμος 4555/2018 - Πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι»». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2024.
- 1 2 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21908 (σελ. 326 του pdf).
- ↑ Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Μαρτίου 1951, σελ. 123 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1951_1.pdf.
- ↑ Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 19ης Μαρτίου 1961, σελ. 121 του pdf. https://www.eetaa.gr/eetaa/metaboles/apografes/apografi_1961_1.pdf.
- ↑ Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971, σελ. 117 του pdf. https://www.eetaa.gr/eetaa/metaboles/apografes/apografi_1971_1.pdf.
- ↑ Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 5 Απριλίου 1981, σελ. 129 του pdf. https://www.eetaa.gr/eetaa/metaboles/apografes/apografi_1981_1.pdf.
- ↑ Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17 Μαρτίου 1991, σελ. 154 του pdf. https://www.eetaa.gr/eetaa/metaboles/apografes/apografi_1991_1.pdf.
- ↑ Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος - Απογραφή 2001, σελ. 157 του pdf. https://www.eetaa.gr/eetaa/metaboles/apografes/apografi_2001_1.pdf.
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10769 (σελ. 295 του pdf)
