close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1955)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Image
Image
Ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο αναδείχθηκε πρωταθλητής της σεζόν
Διοργανώτρια αρχήΔιεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου
Έναρξη16  Ιανουαρίου 1955
Λήξη11  Σεπτεμβρίου 1955
Αγώνες7[1]
Τίτλοι
ΟδηγόςImage Χουάν Μανουέλ Φάντζιο
Ιστοσελίδαformula1.com

Το 1955 διεξήχθη το 6ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 16 Ιανουαρίου από την Αργεντινή και ολοκληρώθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου, στην Ιταλία, μετά από 7 αγώνες. Νικητής ήταν, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο. Το πρωτάθλημα επισκιάστηκε από το δυστύχημα στον αγώνα 24 ωρών στο Λε Μαν την ίδια χρονιά, αλλά και από αυτό του Αλμπέρτο Ασκάρι.

Και αυτή την χρονιά, η Mercedes-Benz κυριάρχησε στους αγώνες, με τον Χουάν Μανουέλ Φάντζιο και τον Στέρλινγκ Μος, που μεταγράφηκε στην ομάδα από τη Maserati, να κατακτούν 5 από τους 7 αγώνες που διεξήχθησαν. Οι κανονισμοί ήταν οι ίδιοι με την προηγούμενη χρονιά. Ο Φάντζιο ξεκίνησε με νίκη στην Αργεντινή, ο Μορίς Τρεντινιάν με Ferrari κατάφερε να κερδίσει στο Μονακό, αλλά ο Φάντζιο επανήλθε στις νίκες, κατακτώντας την πρώτη θέση στους αγώνες του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Ιταλίας. Το βρετανικό γκραν πρι κατέκτησε την χρονιά αυτή ο Στερλινγκ Μος, ενώ το Indianapolis 500 ο Μπομπ Σουάικερτ .

Την ίδια χρονιά συνέβησαν δύο τραγικά γεγονότα που επισκίασαν το πρωτάθλημα. Στις 26 Μαΐου, ο Αλμπέρτο Ασκάρι, σε δοκιμές του μοντέλου Ferrari 750 Monza στη Μόντσα, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και σκοτώθηκε, σε ένα σημείο που από τότε φέρει το όνομά του. Στις 11 Ιουνίου, στον αγώνα 24 ωρών του Λε Μαν, ο οδηγός της Mercedes-Benz, Πιέρ Εζέν Αλφρεντ Μπουϊγέν (Pierre Eugène Alfred Bouillin), που αγωνιζόταν με το ψευδώνυμο Πιέρ Λεβέ (Pierre Levegh), έχασε τον έλεγχο της Mercedes-Benz 300 SLR που οδηγούσε. Ο ίδιος και 80 θεατές του αγώνα σκοτώθηκαν, ενώ το δυστύχημα επηρέασε και το πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1, καθώς ακυρώθηκαν οι αγώνες σε Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ελβετία. Στο τέλος του πρωταθλήματος, η Μερτσέντες αποφάσισε να αποχωρήσει από τους αγώνες της Φόρμουλα ένα, επιστρέφοντας μόνο σαν κατασκευάστρια κινητήρων το 1993.

Την χρονιά αυτή ήταν προγραμματισμένο να γίνουν 11 αγώνες. Αλλά με το ατύχημα στο Λε Μαν ακυρώθηκαν οι αγώνες σε Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ελβετία. Νέοι αγώνες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά ήταν αυτοί στο Μονακό και στην Ολλανδία. Οι νικητές ανά αγώνα:

Αγώνας Πίστα Ημερομηνία Ταχύτερος Γύρος Νικητής Ομάδα
1 Image Γκραν Πρι Αργεντινής Autódromo Juan y Óscar Gálvez 16 Ιανουαρίου Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Mercedes
2 Image Γκραν Πρι Μονακό Circuit de Monaco 22 Μαΐου Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Μορίς Τρεντινιάν Image Ferrari
3 Image Indianapolis 500 Indianapolis Motor Speedway 30 Μαΐου Image Μπιλ Βούκοβιτς Image Μπομπ Σουάικερτ Image Kurtis Kraft-Offenhauser
4 Image Γκραν Πρι Βελγίου Circuit de Spa-Francorchamps 5 Ιουνίου Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Mercedes
5 Image Γκραν Πρι Ολλανδίας Circuit Zandvoort 19 Ιουνίου Image Ρομπέρτο Μιέρες Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Mercedes
6 Image Γκραν Πρι Βρετανίας Silverstone Circuit 16 Ιουλίου Image Στέρλινγκ Μος Image Στέρλινγκ Μος Image Mercedes
7 Image Γκραν Πρι Ιταλίας Autodromo Nazionale Monza 11 Σεπτεμβρίου Image Στέρλινγκ Μος Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Image Mercedes

Οι κανόνες ήταν οι ίδιοι με τις προηγούμενες χρονιές. Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού με άλλον, ή όταν δύο ή περισσότεροι οδηγοί έκαναν τον ταχύτερο γύρο στον αγώνα, μοιράζονταν τους βαθμούς. Μόνο τα καλύτερα 5 αποτελέσματα μετρούσαν στη τελική βαθμολογία κάθε οδηγού. Από τους 82 οδηγούς που πήραν μέρος, οι παρακάτω 25 κατάφεραν να πάρουν βαθμούς, ενώ συνολικά 46 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από τους αγώνες.

Οδηγός Ομάδα Βαθμοί
1 Image Χουάν Μανουέλ Φάντζιο Mercedes-Benz 40 (41)
2 Image Στέρλινγκ Μoς Mercedes-Benz 23
3 Image Εουτζένιο Καστελιότι Lancia 12
4 Image Μορίς Τρεντινιάν Ferrari 11,33
5 Image Τζουζέπε Φαρίνα Ferrari 10,33
6 Image Πιέρο Ταρούφι Mercedes-Benz 9
7 Image Μπομπ Σουάικερτ Kurtis Kraft-Offenhauser 8
8 Image Ρομπέρτ Μιέρες Maserati 7
9 Image Ζαν Μπερά Maserati 6
10 Image Λουίτζι Μούσσο Mercedes-Benz 6
11 Image Καρλ Κλινγκ Mercedes-Benz 5
12 Image Τζίμι Ντέιβις Kurtis Kraft-Offenhauser 4
13 Image Τόνι Μπετενχάουσεν Kurtis Kraft-Offenhauser 3
14 Image Πολ Ρουσό Kurtis Kraft-Offenhauser 3
15 Image Πολ Φρερ Ferrari 3
16 Image Τζόνι Τόμσον Kurtis Kraft-Offenhauser 3
17 Image Χοσέ Φροϊλάν Γκονσάλες Ferrari 2
18 Image Τσέζαρε Περντίσα Maserati 2
19 Image Λουίτζι Βιλορέσι Lancia 2
20 Image Κάρλος Μεντιτέγουι Maserati 2
21 Image Ουμπέρτο Μαγκιόλι Ferrari 1,33
22 Image Χανς Χέρμαν Mercendes-Benz 1
23 Image Γουόλτ Φόκνερ Kurtis Kraft-Offenhauser 1
24 Image Μπιλ Χόμιερ Kurtis Kraft-Offenhauser 1
25 Image Μπιλ Βούκοβιτς Kurtis Kraft-Offenhauser 1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]