close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1952)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
3ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Image
Image
Ο Αλμπέρτο Ασκάρι αναδείχθηκε πρωταθλητής της σεζόν
Διοργανώτρια αρχήΔιεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου
Έναρξη18  Μαΐου 1952
Λήξη7  Σεπτεμβρίου 1952
Αγώνες8[1]
Τίτλοι
ΟδηγόςImage Αλμπέρτο Ασκάρι
ΚατασκευαστήςImage Ferrari
Ιστοσελίδαformula1.com

Το 1952 διεξήχθη το 3ο παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου αποφάσισε το πρωτάθλημα αυτό να γίνει με τους κανόνες της Φόρμουλα 2. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 18 Μαΐου και τελείωσε μετά από 8 αγώνες στις 7 Σεπτεμβρίου. Νικητής ήταν ο Ιταλός Αλμπέρτο Ασκάρι, με Φερράρι.

Η Alfa Romeo, μη μπορώντας να χρηματοδοτήσει το νέο αυτοκίνητο αποχωρεί από το πρωτάθλημα. Η FIA έκανε χρήση των κανονισμών της Φόρμουλα 2, με σκοπό να προσελκύσει περισσότερους κατασκευαστές, αν και τελικά η Φερράρι, με το μοντέλο Ferrari 500 νίκησε σε όλα τα Ευρωπαϊκά γκραν πρι. Οι κινητήρες ήταν δίλιτροι χωρίς υπερτροφοδότηση. Ο Ασκάρι νίκησε σε 6 αγώνες, ενώ δεν αγωνίστηκε στο πρώτο γκραν πρι στην Ελβετία, αφού βρισκόταν στις ΗΠΑ για το Indianapolis 500. Η Gordini και η Maserati είχαν μικρές αλλαγές, ενώ ο Μάικ Χόθορν με Cooper θα καταφέρει με την ικανότητά του να κερδίσει μια θέση στη Φερράρι την επόμενη χρονιά. Ο Φάντζιο μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, δεν πήρε μέρος σε αυτό το πρωτάθλημα.

Σε σχέση με το 2ο πρωτάθλημα αντί της πίστας της Ισπανίας υπήρχε μία νέα στη Ολλανδία. Παράλληλα διάφοροι ανεπίσημοι αγώνες διοργανώθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Οι επίσημοι αγώνες και οι νικητές τους:

Αγώνας Πίστα Ημερομηνία Ταχύτερος Γύρος Νικητής Ομάδα Ελαστικά
1 Image Γκραν Πρι Ελβετίας Circuit Bremgarten 18 Μαΐου Image Πίερο Ταρούφι Image Πίερο Ταρούφι Image Ferrari Pirelli
2 Image Indianapolis 500 Indianapolis Motor Speedway 30 Μαΐου Image Μπιλ Βούκοβιτς Image Τρόι Ρούτμαν Image Kuzma-Offenhauser Firestone
3 Image Γκραν Πρι Βελγίου Circuit de Spa-Francorchamps 22 Ιουνίου Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Ferrari Pirelli
4 Image Γκραν Πρι Γαλλίας Rouen-Les-Essarts 6 Ιουλίου Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Ferrari Pirelli
5 Image Γκραν Πρι Βρετανίας Silverstone Circuit 19 Ιουλίου Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Ferrari Pirelli
6 Image Γκραν Πρι Γερμανίας Nürburgring 3 Αυγούστου Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Ferrari Englebert
7 Image Γκραν Πρι Ολλανδίας Circuit Zandvoort 17 Αυγούστου Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Ferrari Pirelli
8 Image Γκραν Πρι Ιταλίας Autodromo Nazionale Monza 7 Σεπτεμβρίου Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Αλμπέρτο Ασκάρι Image Ferrari Pirelli

Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού με άλλον, οι δυο τους μοιράζονταν τους βαθμούς. Μόνο τα καλύτερα 4 αποτελέσματα μετρούσαν στην τελική βαθμολογία κάθε οδηγού. Από τους 104 οδηγούς που πήραν μέρος, οι παρακάτω 22 κατάφεραν να πάρουν βαθμούς, ενώ συνολικά 71 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο από τους αγώνες.

Οδηγός Ομάδα Βαθμοί
1 Image Αλμπέρτο Ασκάρι Ferrari 36 (53,5)
2 Image Τζουζέπε Φαρίνα Ferrari 24 (27)
3 Image Πίερο Ταρούφι Ferrari 22
4 Image Ρούντι Φίσερ Ferrari 10
5 Image Μάικ Χόθορν Cooper-Bristol 10
6 Image Ρόμπερτ Μάνζον Gordini 9
7 Image Τρόυ Ρούτμαν Kuzma-Offenhauser 8
8 Image Λουίτζι Βιλορέσι Ferrari 8
9 Image Χοσέ Φροϊλάν Γκονζάλεζ Maserati 6.5
10 Image Τζιμ Ράθμαν Kurtis Kraft-Offenhauser 6
11 Image Ζαν Μπεχρά Gordini 6
12 ImageΣαμ Χανκς Kurtis Kraft-Offenhauser 4
13 Image Κεν Γουάρτον Frazer-Nash-Bristol 3
14 Image Ντένις Πουρ Connaught 3
15 Image Ντουέιν Κάρτερ Lesovski-Offenhauser 3
16 Image Άλαν Μπράουν Cooper- Bristol 2
17 Image Μορίς Τριντιγνάντ Gordini 2
18 Image Πολ Φρερ HWM-Alta 2
19 Image Φελίς Μπονέτο Maserati 2
20 Image Αρτ Κρος Kurtis Kraft-Offenhauser 2
21 Image Έρικ Θόμπσον Connaught 2
22 ImageΜπιλ Βούκοβιτς Kurtis Kraft-Offenhauser 1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]