Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1954
| 9o Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων | |
|---|---|
| Διοργανώτρια πόλη | |
| Ημερομηνία(ες) | 30–31 Ιουλίου[1][2] |
| Κύριο στάδιο | Gemeentelijk Sportpark Tilburg[2] |
| Επίπεδο | Ανώτερο |
| Είδος | Ανοιχτός Στίβος |
| Μετέχουσες χώρες | 8[3] |
| Αγωνίσματα | 18[1][2] |
| Ρεκόρ | 3 Ρεκόρ πρωταθλήματος |
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1954 ήταν η 9η[4] διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Gemeentelijk Sportpark Tilburg (πρώην έδρα της Βίλεμ Τβε), στο Τίλμπουρχ μεταξύ 30 και 31 Ιουλίου του 1954.[1][2]
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 8 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.[1][2][3]
Στον πίνακα των μεταλλίων στην πρώτη θέση κυριάρχησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 7 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά.[1][2] Η Τουρκία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 3 χρυσά μετάλλια και 4 συνολικά.[1][2] Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ελλάδα με 2 χρυσά μετάλλια και 10 συνολικά.[1][2] Στην επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 111 βαθμούς.[1] Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ελλάδα με 66 βαθμούς και την τρίτη η Γαλλία με 64 βαθμούς.[1]
Αποτελέσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]1952 | 1953 | 1954 | 1955 | 1956


| Αγώνισμα | Χρυσό | Αργυρό | Χάλκινο | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Αγωνίσματα πίστας και δρόμου | ||||||
| 100 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Τζέιμς Γκόλιντεϊ | 10.5 | Χιου Βαλεντίν | 10.7 | Άντ φαν Χάρντεβελντ | 10.7 |
| 200 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Τζέιμς Γκόλιντεϊ | 21.5 | Χιου Βαλεντίν | 21.7 | Άντ φαν Χάρντεβελντ | 21.8 |
| 400 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Ζακ Ντεγκά | 48.1 | Βασίλης Σύλλης | 48.4 | Βιντσέντζο Λομπάρντο | 49.0 |
| 800 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Λυσιέν Ντε Μάινκ | 1:50.3 ΡΠ | Βαγγέλης Δεπάστας | 1:52.4 | Γιάνσεν | 1:55.3 |
| 1500 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Εκρέμ Κοτσάκ | 3:58.7 | Κοκερό | 3:58.8 | Γιόνκερς | 3:58.9 |
| 5000 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Αμπντουλάχ Κιουκπινάρ | 14:45.4 | Αχμέντ Λαμπιντί | 15:12.6 | Σωτήρης Λαχταρίδης | 15:14.8 |
| 110 μέτρα εμπόδια[1][2] λεπτομέρειες |
Τζιμ Φίλμπυ | 14.6 | Ιωάννης Καμπαδέλης | 14.9 | Γουίλιαμ Γουίλις | 14.9 |
| 400 μέτρα εμπόδια[1][2] λεπτομέρειες |
Ιωάννης Καμπαδέλης | 53.5 | Τζιμ Φίλμπυ | 53.6 | Ντιρκ Στόκλετ | 54.9 |
| 3000 μέτρα στιπλ[1][2] λεπτομέρειες |
Αμπντουλάχ Κιουκπινάρ | 9:15.6 | Γεώργιος Παπαβασιλείου | 9:20.8 | Ναζίμ Ισλί | 9:58.2 |
| 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία[1][2] λεπτομέρειες |
41.2 ΡΠ | 42.4 | 42.7 | |||
| 4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία[1][2] λεπτομέρειες |
3:17.5 | 3:19.5 | Βασίλης Μητρόπουλος Βαγγέλης Δεπάστας Βασίλης Σύλλης Ιωάννης Καμπαδέλης | 3:19.9 | ||
| Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων | ||||||
| Άλμα εις ύψος[1][2] λεπτομέρειες |
Τζέι Λιούις Χάλ | 1,98 μ. ΡΠ | Βάλτερ Χέρσενς | 1,86 μ. | Τόμας Έλις | 1,86 μ. |
| Άλμα επί κοντώ[1][2] λεπτομέρειες |
Γεώργιος Ρουμπάνης | 4,10 μ. | Ντικ Κόλεμαν | 4,00 μ. | Ρήγας Ευσταθιάδης | 3,90 μ. |
| Άλμα εις μήκος[1][2] λεπτομέρειες |
Ρόμπερτ Τζόουνς | 6,80 μ. | Σνόου | 6,60 μ. | Ζωρζ Σαλμόν | 6,56 μ. |
| Άλμα εις τριπλούν[1][2] λεπτομέρειες |
Βάλτερ Χέρσενς | 14,58 μ. | Γουίλι Χόλι | 14,40 μ. | Ντε Γιονγκ | 14,09 μ. |
| Σφαιροβολία[1][2] λεπτομέρειες |
Σίλντς | 14,74 μ. | Άντριου Ροντέζ | 14,33 μ. | Ζαν Νταρό | 14,27 μ. |
| Δισκοβολία[1][2] λεπτομέρειες |
Τζουζέπε Τόζι | 51,17 μ. | Ζαν Νταρό | 46,86 μ. | Εκόφ | 44,38 μ. |
| Ακοντισμός[1][2] λεπτομέρειες |
Έιφ Κάμερμπεκ | 60,72 μ. | Αριστείδης Ρουμπάνης | 59,12 μ. | Τζοβάνι Λιεβόρε | 55,34 μ. |
|
ΠΡ παγκόσμιο ρεκόρ | ΡΗ ρεκόρ ηπείρου (Ασίας, Αφρικής, Βόρειας Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Ευρώπης και Ωκεανίας) | ΡΠ ρεκόρ πρωταθλήματος | ΡΑ ρεκόρ αγώνων | ΕΡ εθνικό ρεκόρ | ΟΡ Ολυμπιακό ρεκόρ | ΠΚ προσωπικό καλύτερο | ΚΠ καλύτερο περιόδου | ΕΚΑ ευρωπαίος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ΠΚΑ παγκόσμιος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ||||||
Στατιστικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πίνακας μεταλλίων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Διοργανώτρια χώρα
| Θέση | Χώρα | Χρυσά | Αργυρά | Χάλκινα | Σύνολο |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 7 | 7 | 3 | 17 | |
| 2 | 3 | 0 | 1 | 4 | |
| 3 | 2 | 5 | 3 | 10 | |
| 4 | 2 | 3 | 4 | 9 | |
| 5 | 2 | 2 | 1 | 5 | |
| 6 | 1 | 1 | 4 | 6 | |
| 7 | 1 | 0 | 2 | 3 | |
| Σύνολο (7 χώρες) | 18 | 18 | 18 | 54 | |
Βαθμολογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:[1]
| Θέση | Χώρα | Βαθμοί |
|---|---|---|
| 1 | 111 | |
| 2 | 66 | |
| 3 | 64 | |
| 4 | 57 | |
| 5 | 51 | |
| 6 | 33 | |
| 7 | 29 | |
| 8 | 7 |
Μετέχουσες χώρες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 8 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM).[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», 4/8/1954, σ. 4, ψηφ. σελ. 118[νεκρός σύνδεσμος] parliament.gr, Ανακτήθηκε 11 Μαρτίου 2021
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 Εφημερίδα: De Telegraaf, 02-08-1954, On weerstaanbare sprints van raket Golliday, Koninklijke Bibliotheek (1618–1995) (Delpher), Ανακτήθηκε 11 Μαρτίου 2021
- 1 2 3 Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», 31/7/1954, σ. 1, ψηφ. σελ. 103[νεκρός σύνδεσμος] parliament.gr, Ανακτήθηκε 11 Μαρτίου 2021
- ↑ Armed Forces Sports - About CISM armedforcessports.defense.gov, Ανακτήθηκε 11 Μαρτίου 2021
- 1 2 Εφημερίδα «Απογευματινή», 30/7/1954, σ. 5, ψηφ. σελ. 477 parliament.gr, Ανακτήθηκε 11 Μαρτίου 2021
- 1 2 Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», 4/8/1954, σ. 1, ψηφ. σελ. 115[νεκρός σύνδεσμος] parliament.gr, Ανακτήθηκε 11 Μαρτίου 2021