Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1947
| 2o Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων | |
|---|---|
| Διοργανώτρια πόλη |  Βερολίνο, Γερμανία |
| Ημερομηνία(ες) | 13–14 Σεπτεμβρίου[1] |
| Κύριο στάδιο | Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου[1] |
| Επίπεδο | Ανώτερο |
| Είδος | Ανοιχτός Στίβος |
| Μετέχουσες χώρες | 8[1] |
| Αγωνίσματα | 18[1][2] |
| Ρεκόρ | 11 Ρεκόρ πρωταθλήματος |
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1947 ή Ολυμπιακοί Αγώνες Στίβου Συμμαχικών Ενόπλων Δυνάμεων[1], ήταν η 2η[3] διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο, στο Βερολίνο μεταξύ 13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1947.[1]
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 8 χώρες-μέλη του ΑΣΣΔ.[1][2] Η Νορβηγία συμμετείχε για πρώτη φορά.[1][2] Κατά τη διάρκεια των αγώνων καταρρίφθηκαν 11 ρεκόρ πρωταθλήματος. Η διοργανώτρια αρχή ανέδειξε τον Γιαν Κλέιν από την Ολλανδία, ως τον καλύτερο αθλητή της διοργάνωσης.[1] Τους αγώνες παρακολούθησαν 30.000 θεατές.[4]
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Δανία με 4 χρυσά μετάλλια και 7 συνολικά.[1][2] Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 3 χρυσά μετάλλια και 16 συνολικά.[1][2] Την τρίτη θέση κατέκτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 3 χρυσά μετάλλια και 13 συνολικά.[1][2] Στην επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η Γαλλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 38 βαθμούς.[1] Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών με 34 βαθμούς και την τρίτη η Μεγάλη Βρετανία με 26 βαθμούς.[1][5]
Αποτελέσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
| Αγώνισμα | Χρυσό | Αργυρό | Χάλκινο | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Αγωνίσματα πίστας και δρόμου | ||||||
| 100 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Γιαν Κλέιν Ολλανδία (NED) | 10.7 ΡΠ | Μάντοκς Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 10.8 | Τζο Πέιν Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 11.0 |
| 200 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Γιαν Κλέιν Ολλανδία (NED) | 21.2 ΡΠ | Τζο Πέιν Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 22.0 | Ραιμόν Κραπέ Γαλλία (FRA) | 22.3 |
| 400 μέτρα[2] λεπτομέρειες |
Τζορτζ Μπέργκερ Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 49.6 | Καστέλ Γαλλία (FRA) | 49.9 | Λελουαργκάντ Γαλλία (FRA) | |
| 800 μέτρα[2] λεπτομέρειες |
Νιλς Χολστ-Σόρενσεν Δανία (DEN) | 1:53.9 | Μαρσέλ Μπινί Γαλλία (FRA) | 1:55.2 | Drgurr Γαλλία (FRA) | 1:55.7 |
| 1500 μέτρα[1][2][6] λεπτομέρειες |
Τζοσί Μπαρτέλ Λουξεμβούργο (LUX) | 3:55.5 ΡΠ, ΕΡ | Πολ Φρίντεν Λουξεμβούργο (LUX) | 4:00.6 | Έμε Β. Γ. Γκρόεν Ολλανδία (NED) | 4:00.8 |
| 5000 μέτρα[1][2] λεπτομέρειες |
Τσαρλς Σμαρτ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 15:17.1 | Αχμέντ Λαμπιντί Γαλλία (FRA) | 15:22.0 | Λουσιέν Τέις Βέλγιο (BEL) | 15:40.3 |
| 110 μέτρα εμπόδια[2][5] λεπτομέρειες |
Φλέμινγκ Κίλαντερ Λάρσεν Δανία (DEN) | 15.7 | Ντεριέν Γαλλία (FRA) | 15.8 | Χάρις Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 15.9 |
| 400 μέτρα εμπόδια[1][2][5] λεπτομέρειες |
Ζακ Αντρέ Γαλλία (FRA) | 54.0 ΡΠ | Άλφρεντ Λάρσεν Δανία (DEN) | 56.2 | Πόουπ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 57.2 |
| 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία[2] λεπτομέρειες |
 Μεγάλη Βρετανία | 43.1 ΡΠ | Γαλλία | 43.2 |  Ηνωμένες Πολιτείες | 43.4 |
| 4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία[1][2][5] λεπτομέρειες |
Γαλλία | 3:19.7 ΡΠ | Δανία | 3:23.9 | Ηνωμένες Πολιτείες | 3:24.6 |
| Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων | ||||||
| Άλμα εις ύψος[1][2][5] λεπτομέρειες |
Σίλκιρτις Νίκολς Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 1,88 μ. ΡΠ | Τζον Χάνσεν Δανία (DEN) | 1,85 μ. | Βαν Αβέρ Γαλλία (FRA) | |
| Άλμα επί κοντώ[1][5] λεπτομέρειες |
Ρούντι Στγιέρνιλντ Δανία (DEN) | 3,79 μ. ΡΠ | Άγνωστος Ηνωμένες Πολιτείες (USA) Άγνωστος Ηνωμένες Πολιτείες (USA)Άγνωστος Γαλλία (FRA) | δεν απονεμήθηκε | ||
| Άλμα εις μήκος[1][2] λεπτομέρειες |
Ρενέ Λίμπερτ Βέλγιο (BEL) | 6,96 μ. ΡΠ | Μαν Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 6,90 μ. | Κραπέ Γαλλία (FRA) | 6,72 μ. |
| Άλμα εις τριπλούν[2][5] λεπτομέρειες |
Χόλγκερ Ντένκερ Δανία (DEN) | 13,86 μ. ΡΠ | Πίτερ Γκόλντσμιθ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 13,74 μ. | Μαρσέλ Ρουζ Γαλλία (FRA) | 13,70 μ. |
| Σφαιροβολία[2] λεπτομέρειες |
Τζον Τζάιλς Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 13,74 μ. | Πέρσιν Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 13,62 μ. | Φαν ντερ Βελ Ολλανδία (NED) | 13,60 μ. |
| Δισκοβολία[2] λεπτομέρειες |
Ρεϊμόν Κίντζιγκερ Βέλγιο (BEL) | 41,48 μ. | Φαν ντερ Βελ Ολλανδία (NED) | 41,38 μ. | Γκιγιέ Γαλλία (FRA) | 40,90 μ. |
| Ακοντισμός[1][2] λεπτομέρειες |
Γουίλιαμ Τσάιναγουεθ Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 58,42 μ. ΡΠ | Χάινς Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 58,10 μ. | ||
| Σφυροβολία[2] λεπτομέρειες |
Ζωρζ Μαργκό Γαλλία (FRA) | 43,40 μ. | Ντομπρόφσκι Ηνωμένες Πολιτείες (USA) | 42,20 μ. | Σλούτμαν Ολλανδία (NED) | 40,86 μ. |
|
ΠΡ παγκόσμιο ρεκόρ | ΡΗ ρεκόρ ηπείρου (Ασίας, Αφρικής, Βόρειας Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Ευρώπης και Ωκεανίας) | ΡΠ ρεκόρ πρωταθλήματος | ΡΑ ρεκόρ αγώνων | ΕΡ εθνικό ρεκόρ | ΟΡ Ολυμπιακό ρεκόρ | ΠΚ προσωπικό καλύτερο | ΚΠ καλύτερο περιόδου | ΕΚΑ ευρωπαίος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ΠΚΑ παγκόσμιος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ||||||
Στατιστικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πίνακας μεταλλίων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Θέση | Χώρα | Χρυσά | Αργυρά | Χάλκινα | Σύνολο |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  Δανία | 4 | 3 | 0 | 7 |
| 2 | Γαλλία | 3 | 6 | 7 | 16 |
| 3 | Ηνωμένες Πολιτείες | 3 | 6 | 4 | 13 |
| 4 | Μεγάλη Βρετανία | 3 | 3 | 1 | 5 |
| 5 | Ολλανδία | 2 | 1 | 3 | 6 |
| 6 |  Βέλγιο | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 7 | Λουξεμβούργο | 1 | 1 | 0 | 2 |
| Σύνολο (7 χώρες) | 18 | 20 | 16 | 54 | |
Βαθμολογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:[1][5]
| Θέση | Χώρα | Βαθμοί |
|---|---|---|
| 1 | Γαλλία | 38 |
| 2 | Ηνωμένες Πολιτείες | 34 |
| 3 | Μεγάλη Βρετανία | 26 |
| 4 | Δανία | 24[5] (ή 29[1]) |
| 5 | Ολλανδία | 16 |
| 6 | Βέλγιο | 11 |
| 7 | Λουξεμβούργο | 8 |
| 8 |  Νορβηγία | 0 |
Μετέχουσες χώρες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 8 χώρες-μέλη του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC).[1]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 Εφημερίδα Luxemburger Wort, 15/9/1947, σ. 4 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 4 Απριλίου 2021
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Εφημερίδα D’Unio’n, 18/9/1947, σ. 6 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 4 Απριλίου 2021
- ↑ Armed Forces Sports - About CISM armedforcessports.defense.gov, Ανακτήθηκε 4 Απριλίου 2021
- ↑ Εφημερίδα: Overijsselsch dagblad, 15-09-1947, Koninklijke Bibliotheek (1618–1995) (Delpher), Ανακτήθηκε 4 Απριλίου 2021
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Εφημερίδα Horsens Social-Demokrat, 15/9/1947, σ. 3 statsbiblioteket.dk, Ανακτήθηκε 4 Απριλίου 2021
- ↑ Εφημερίδα Escher Tageblatt, 15/9/1947, σ. 6 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 4 Απριλίου 2021
