close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1952

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
7o Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων
Διοργανώτρια πόληImage Κοπεγχάγη, Δανία
Ημερομηνία(ες)13–14 Σεπτεμβρίου[1]
Κύριο στάδιοΣτάδιο Έστερμπρο[2]
ΕπίπεδοΑνώτερο
ΕίδοςΑνοιχτός Στίβος
Μετέχουσες χώρες9[3]
Αγωνίσματα19[1][4][5]


Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1952 ήταν η 7η[6] διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Έστερμπρο (Østerbro Stadium), στην Κοπεγχάγη μεταξύ 13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1952.[1][2][4][5]

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 9 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.[1][3][4][5]

Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 6 χρυσά μετάλλια.[1][4][5] Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 5 χρυσά μετάλλια.[1][4][5] Την τρίτη θέση κατέκτησε η Τουρκία με 3 χρυσά μετάλλια.[1][4][5] Στη γενική βαθμολογία η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια.[1][5] Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Γαλλία και την τρίτη η Ελλάδα.[1][4][5]

1950 | 1951 | 1952 | 1953 | 1954

Image
O πρωταθλητής στη δισκοβολία, Τζουζέπε Τόζι.
Αγώνισμα Χρυσό Αργυρό Χάλκινο
Αγωνίσματα πίστας και δρόμου
100 μέτρα[1][5]
λεπτομέρειες
Αλέν Πορτό
Image Γαλλία (FRA)
10.8 Χένρυ Τόμσον
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
10.9 Γιούργκεν Φένγκελ
Image Δανία (DEN)
11.1
200 μέτρα[1][4][5]
λεπτομέρειες
Χένρυ Τόμσον
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
22.2 Αλέν Πορτό
Image Γαλλία (FRA)
22.3 Γιούργκεν Φένγκελ
Image Δανία (DEN)
22.5
400 μέτρα[1][4][5]
λεπτομέρειες
Εντ Γουάιτ
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
48.6 Βασίλης Σύλλης
Image Ελλάδα
48.7 ΕΡ Οκτάβ Χάουσταντ
Image Γαλλία (FRA)
49.1
800 μέτρα[1][5]
λεπτομέρειες
Εκρέμ Κοτσάκ
Image Τουρκία (TUR)
1:55.5 Ρομπίντο
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
1:56.0
1500 μέτρα[1][4][5]
λεπτομέρειες
Μπομπ Ροντίμπο
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
3:53.6 Εκρέμ Κοτσάκ
Image Τουρκία (TUR)
3:54.0 Ροζέ Μπις
Image Γαλλία (FRA)
3:55.4
5000 μέτρα[1][5]
λεπτομέρειες
Αχμέντ Λαμπιντί
Image Γαλλία (FRA)
15:10.0 Καχίτ Ονέλ
Image Τουρκία (TUR)
15:13.0
110 μέτρα εμπόδια[1][4][5]
λεπτομέρειες
Εντμόν Ρουντνιτσκά
Image Γαλλία (FRA)
15.0 Τζόουνς
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
15.1 Ιωάννης Καμπαδέλης
Image Ελλάδα
15.9
400 μέτρα εμπόδια[1][4][5]
λεπτομέρειες
Γουόρφιλντ
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
54.8 Μαρσέλ Ντίτς
Image Βέλγιο (BEL)
55.0 Σταμάτης Σμυρνιώτης
Image Ελλάδα
55.1
3000 μέτρα στιπλ[1][4]
λεπτομέρειες
Πιερ Πρατ
Image Γαλλία (FRA)
9:19.6 Καχίτ Ονέλ
Image Τουρκία (TUR)
9:37.8 Ροζέ Ντεβέρ
Image Βέλγιο (BEL)
9:41.6
4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία[1][4][5]
λεπτομέρειες
Image Ηνωμένες Πολιτείες
42.6 Image Γαλλία
43.0 Image Βέλγιο
43.3
4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία[1][4][5]
λεπτομέρειες
Image Ηνωμένες Πολιτείες
3:18.8 Image Γαλλία
3:22.4 Image Βέλγιο
3:24.0
Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων
Άλμα εις ύψος[1][4][5]
λεπτομέρειες
Ζακ Ντελελιέν
Image Βέλγιο (BEL)
1,90 μ. Ράινχαρτ
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
1,85 μ. Μιχαήλ Παναγιωτόπουλος
Image Ελλάδα
1,80 μ.
Άλμα επί κοντώ[1][5]
λεπτομέρειες
Ρήγας Ευσταθιάδης
Image Ελλάδα
3,90 μ. Μπίρσον
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
3,90 μ.
Άλμα εις μήκος[1][4][5]
λεπτομέρειες
Μπγιορν Άντερσεν
Image Δανία (DEN)
6,94 μ. Δημήτρης Κηπουρός
Image Ελλάδα
6,91 μ. Ρενέ Λίμπερτ
Image Βέλγιο (BEL)
6,86 μ.
Άλμα εις τριπλούν[1][5]
λεπτομέρειες
Ρουχί Σαριάλπ
Image Τουρκία (TUR)
14,84 μ. Τζέσε Τόμας
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
14,62 μ. Μιχαήλ Μιχαήλ
Image Ελλάδα
14,19 μ.
Σφαιροβολία[1][5]
λεπτομέρειες
Βορσέλ
Image Γαλλία (FRA)
14,12 μ. Μπάμπ
Image Βέλγιο (BEL)
14,05 μ. Νουρί Τουράν
Image Τουρκία (TUR)
14,05 μ.
Δισκοβολία[1][4][5]
λεπτομέρειες
Τζουζέπε Τόζι
Image Ιταλία (ITA)
49,82 μ. Μπιλ Μπάρτον
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
45,27 μ. Ραφαλί
Image Γαλλία (FRA)
43,16 μ.
Ακοντισμός[4]
λεπτομέρειες
Γιόοπ Φίκερτ
Image Ολλανδία (NED)
62,52 μ. Βασίλης Καλλιμάνης
Image Ελλάδα
59,22 μ. Μπγιορν Άντερσεν
Image Δανία (DEN)
54,90 μ.
Σφυροβολία[1]
λεπτομέρειες
Ρουτζέρο Καστανιέτι
Image Ιταλία (ITA)
49,06 μ. Μπιλ Μπάρτον
Image Ηνωμένες Πολιτείες (USA)
44,42 μ.

ΠΡ παγκόσμιο ρεκόρ | ΡΗ ρεκόρ ηπείρου (Ασίας, Αφρικής, Βόρειας Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Ευρώπης και Ωκεανίας) | ΡΠ ρεκόρ πρωταθλήματος | ΡΑ ρεκόρ αγώνων | ΕΡ εθνικό ρεκόρ | ΟΡ Ολυμπιακό ρεκόρ | ΠΚ προσωπικό καλύτερο | ΚΠ καλύτερο περιόδου | ΕΚΑ ευρωπαίος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ΠΚΑ παγκόσμιος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο)

Πίνακας μεταλλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

      Διοργανώτρια χώρα

Θέση Χώρα Χρυσά Αργυρά Χάλκινα Σύνολο
1Image Ηνωμένες Πολιτείες68014
2Image Γαλλία53311
3Image Τουρκία2316
4Image Ιταλία2002
5Image Ελλάδα1348
6Image Βέλγιο1247
7Image Δανία1034
8Image Ολλανδία1001
Σύνολο (8 χώρες)19191553

[1][5]

ΘέσηΧώραΒαθμοί
1Image Ηνωμένες Πολιτείες
2Image Γαλλία
3Image Ελλάδα

Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 9 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM).[3][7]

  1. Image Βέλγιο
  2. Image Γαλλία
  3. Image Δανία
  4. Image Ελλάδα (13)
  5. Image Ηνωμένες Πολιτείες
  6. Image Ιταλία
  7. Image Λουξεμβούργο
  8. Image Ολλανδία
  9. Image Τουρκία
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 Εφημερίδα «Ελευθερία», 16/9/1952, σ. 5 efimeris.nlg.gr, Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2021
  2. 1 2 Εφημερίδα Vestjyden, 15/9/1952, σ. 2 statsbiblioteket.dk, Ανακτήθηκε 22 Μαρτίου 2021
  3. 1 2 3 Εφημερίδα «Έθνος», 16/9/1952, σ. 2 efimeris.nlg.gr, Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2021
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Εφημερίδα Corriere dello Sport, 15/9/1952, σ. 7 dlib.coninet.it, Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2021
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Εφημερίδα «Εμπρός», 16/9/1952, σ. 4 efimeris.nlg.gr, Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2021
  6. Armed Forces Sports - About CISM armedforcessports.defense.gov, Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2021
  7. Εφημερίδα «Εμπρός», 9/9/1952, σ. 5 efimeris.nlg.gr, Ανακτήθηκε 17 Μαρτίου 2021