Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1948
| 3o Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων | |
|---|---|
| Διοργανώτρια πόλη |  Βρυξέλλες, Βέλγιο |
| Ημερομηνία(ες) | 3–4 Σεπτεμβρίου[1][2][3] |
| Κύριο στάδιο | Στάδιο Χέιζελ[1] |
| Επίπεδο | Ανώτερο |
| Είδος | Ανοιχτός Στίβος |
| Μετέχουσες χώρες | 7[1][2][3] |
| Αγωνίσματα | 18[1] |
| Ρεκόρ | 9[1][4] Ρεκόρ πρωταθλήματος |
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1948 ήταν η 3η[5] διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Χέιζελ, στις Βρυξέλλες μεταξύ 3 και 4 Σεπτεμβρίου του 1948.[1][4]
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 7 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.[1][2][3] Κατά τη διάρκεια των αγώνων καταρρίφθηκαν 9 ρεκόρ πρωταθλήματος.[1][4] Η τελετή έναρξης θύμιζε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και η προσέλευση των θεατών ήταν πολύ μεγάλη.[1][2]
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Γαλλία με 6 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά.[1][4] Η Μεγάλη Βρετανία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 5 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά.[1][4] Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ολλανδία με 3 χρυσά μετάλλια και 8 συνολικά.[1][4]
Αποτελέσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]1946 | 1947 | 1948 | 1949 | 1950
| Αγώνισμα | Χρυσό | Αργυρό | Χάλκινο | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Αγωνίσματα πίστας και δρόμου | ||||||
| 100 μέτρα[1][2][3][4] λεπτομέρειες |
Γιαν Λάμερς Ολλανδία (NED) | 10.6 ΡΠ | Πολ Βαλέ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 10.8 | Ζοζέφ Στεφάν Γαλλία (FRA) | 10.9 |
| 200 μέτρα[1][2][3][4] λεπτομέρειες |
Γιαν Λάμερς Ολλανδία (NED) | 21.6 | Πολ Βαλέ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 21.6 | Μαρκ Λιτουντόν Γαλλία (FRA) | 22.7 |
| 400 μέτρα[1][3][4] λεπτομέρειες |
Τέρι Χίγκινς Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 48.6 | Ντουπό Γαλλία (FRA) | 50.2 | Λις Ολλανδία (NED) | 50.3 |
| 800 μέτρα[1][4] λεπτομέρειες |
Τζοσί Μπαρτέλ Λουξεμβούργο (LUX) | 1:54.1 | Σκοτ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 1:55.3 | Τουντάλ Γαλλία (FRA) | 1:55.7 |
| 1500 μέτρα[1][4] λεπτομέρειες |
Τζοσί Μπαρτέλ Λουξεμβούργο (LUX) | 3:55.4 ΡΠ | Ρίτσαρντ Μόρις Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 3:56.6 | Πολ Σέζνεκ Γαλλία (FRA) | 3:59.0 |
| 5000 μέτρα[1][4] λεπτομέρειες |
Αχμέντ Λαμπιντί Γαλλία (FRA) | 15:04.2 | Ετιέν Γκαϊλί Βέλγιο (BEL) | 15:09.8 | Ράιτ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 15:37.6 |
| 110 μέτρα εμπόδια[1][3][4] λεπτομέρειες |
Ντον Φίνλεϊ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 14.7 ΡΠ | Φαν ντερ Χούφεν Ολλανδία (NED) | 15.3 | Μπρεσιανί Γαλλία (FRA) | 15.6 |
| 400 μέτρα εμπόδια[1][4] λεπτομέρειες |
Ζακ Αντρέ Γαλλία (FRA) | 54.9 | Φαν Χαντενχόφεν Βέλγιο (BEL) | 57.7 | Μπόξλεϊ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 58.8 |
| 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία[1][4] λεπτομέρειες |
 Μεγάλη ΒρετανίαΝάιτ Τζάκσον Ροτς Πολ Βαλέ | 42.3 ΡΠ | Γαλλία | 42.6 | Ολλανδία | |
| 4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία[1][4] λεπτομέρειες |
Γαλλία Ντουπό Πετιτμπά Λεζάντρ Ζακ Αντρέ | 3:19.6 ΡΠ | Μεγάλη Βρετανία | 3:23.6 | Ολλανδία | 3:26.0 |
| Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων | ||||||
| Άλμα εις ύψος[1][4] λεπτομέρειες |
Άλαν Πάτερσον Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 1,80 μ. | Νίσεν Δανία (DEN) | 1,80 μ. | Κουίντον Γαλλία (FRA) | 1,75 μ. |
| Άλμα επί κοντώ[1][4] λεπτομέρειες |
Αλφρέντ Σεν-Ζουρ Γαλλία (FRA) | 3,70 μ. ΡΠ | Τζέιμς Ρέντπαθ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 3,60 μ. | Ντε Βις Βέλγιο (BEL) | 3,30 μ. |
| Άλμα εις μήκος[1][4] λεπτομέρειες |
Ρενέ Λίμπερτ Βέλγιο (BEL) | 6,83 μ. | Εφεράερτ Γαλλία (FRA) | 6,76 μ. | Φρεντ Χάμερ Λουξεμβούργο (LUX) | 6,70 μ. |
| Άλμα εις τριπλούν[1][3][4] λεπτομέρειες |
Χενκ φαν Έγκμοντ Ολλανδία (NED) | 13,73 μ. | Χάρισον Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 13,39 μ. | Όλσεν Δανία (DEN) | 13,34 μ. |
| Σφαιροβολία[1][4] λεπτομέρειες |
Ζαν Κεμπίνσκι Γαλλία (FRA) | 13,96 μ. | Ρεϊμόν Κίντζιγκερ Βέλγιο (BEL) | 13,38 μ. | Χόντκινσον Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 12,91 μ. |
| Δισκοβολία[1][4] λεπτομέρειες |
Ρεϊμόν Κίντζιγκερ Βέλγιο (BEL) | 43,26 μ. ΡΠ | Ζωρζ Μαργκό Γαλλία (FRA) | 42,09 μ. | Γιούαν Ντάγκλας Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 39,91 μ. |
| Ακοντισμός[1][3][4] λεπτομέρειες |
Μόρβιλ Τσοτ Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 61,00 μ. ΡΠ | Γιάαπ φαν ντερ Πολ Ολλανδία (NED) | 57,97 μ. | Ζαν Κεμπίνσκι Γαλλία (FRA) | 56,83 μ. |
| Σφυροβολία[1] λεπτομέρειες |
Ζωρζ Μαργκό Γαλλία (FRA) | 47,52 μ. ΡΠ | Γιούαν Ντάγκλας Μεγάλη Βρετανία (GBR) | 46,27 μ. | Χούσουμ Δανία (DEN) | 31,25 μ. |
|
ΠΡ παγκόσμιο ρεκόρ | ΡΗ ρεκόρ ηπείρου (Ασίας, Αφρικής, Βόρειας Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Ευρώπης και Ωκεανίας) | ΡΠ ρεκόρ πρωταθλήματος | ΡΑ ρεκόρ αγώνων | ΕΡ εθνικό ρεκόρ | ΟΡ Ολυμπιακό ρεκόρ | ΠΚ προσωπικό καλύτερο | ΚΠ καλύτερο περιόδου | ΕΚΑ ευρωπαίος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ΠΚΑ παγκόσμιος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ||||||
Στατιστικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πίνακας μεταλλίων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Διοργανώτρια χώρα
| Θέση | Χώρα | Χρυσά | Αργυρά | Χάλκινα | Σύνολο |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Γαλλία | 6 | 4 | 7 | 17 |
| 2 | Μεγάλη Βρετανία | 5 | 8 | 4 | 17 |
| 3 | Ολλανδία | 3 | 2 | 3 | 8 |
| 4 |  Βέλγιο | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 5 | Λουξεμβούργο | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 6 |  Δανία | 0 | 1 | 2 | 3 |
| Σύνολο (6 χώρες) | 18 | 18 | 18 | 54 | |
Μετέχουσες χώρες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 7 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM).[1][2][3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Εφημερίδα Luxemburger Wort, 6/9/1948, σ. 6 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2021
- 1 2 3 4 5 6 7 Εφημερίδα: Nieuwsblad van het Noorden, 07-09-1948, Lammers intergeallieerd sprintkampioen, Koninklijke Bibliotheek (1618–1995) (Delpher), Ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2021
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Εφημερίδα: De waarheid, 07-09-1948, Voor Nederland drie eerste plaatsen bij intergeallieerde athletiek-kampioenschappen, Koninklijke Bibliotheek (1618–1995) (Delpher), Ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2021
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Εφημερίδα Escher Tageblatt, 7/9/1948, σ. 6 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2021
- ↑ Armed Forces Sports - About CISM armedforcessports.defense.gov, Ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2021
