Ανδρέας Αθανασιάδης (Andreas Athanasiadis)

Πληροφορίες για το βιβλίο,
εδώ: http://www.epikentro.gr/index.php?isbn=9789604586974

====
Παρουσίαση
[...] Από την εποχή της ενσωμάτωσης μέρους της γεωγραφικής Μακεδονίας στον ελληνικό κορμό, ορίστηκε ως πρόβλημα "εθνικής ασφαλείας" ο "βουλγαρισμός", δηλαδή η πραγματική ή ενδεχόμενη υιοθέτηση εκ μέρους ενός τμήματος των σλαβοφώνων της ελληνικής επικράτειας της βουλγαρικής εθνικής ταυτότητας. Ιδιαίτερα προβληματικές θεωρήθηκαν οι περιοχές εκείνες όπου, παρά την πύκνωσή τους με ελληνικούς προσφυγικούς πληθυσμούς, ο σλαβόφωνος πληθυσμός διατηρούσε την αριθμητική του υπεροχή.
Ανάμεσα στις περιοχές που δημιουργούσαν φοβικό σύνδρομο στην ελληνική εθνική πολιτική, πρώτη θέση κατείχε η περιφέρεια της Φλώρινας. Το φοβικό σύνδρομο κυριάρχησε στις πολιτικές που επιλέχθηκαν για την περιοχή και χαρακτήρισε όλη την προσπάθεια ενσωμάτωσης του σλαβόφωνου πληθυσμού της στον εθνικό κορμό.
Πολύ σύντομα, και εμφανώς από τις εκλογές του 1926, η Φλώρινα ακολούθησε τις πολιτικές και κοινωνικές διαιρέσεις και συγκρούσεις που παρουσιάστηκαν στην επικράτεια καθ' όλη την κοινοβουλευτική περίοδο του Μεσοπολέμου. Παράλληλα όμως με τις διαιρέσεις μεταξύ γηγενών και προσφύγων, βενιζελικών και αντιβενιζελικών, δημοκρατικών και βασιλικών, στη Φλώρινα υπήρξε και ο διαχωρισμός μεταξύ Ελλήνων και "Βουλγάρων". Ενώ όμως ήταν εύκολο να οριστούν ως Έλληνες ή "ελληνόφρονες" οι Μοναστηριώτες πρόσφυγες από τη Σερβία, οι πρόσφυγες από την Ανατολή και οι βλαχόφωνοι ή αλβανόφωνοι κάτοικοι κάποιων κοινοτήτων της περιφέρειας, δυσκολία αποτελούσε στο να διευκρινιστεί ποιοι ήταν οι ακραιφνείς Έλληνες ανάμεσα στους σλαβόφωνους. Έτσι (παρα)δόθηκε η δυνατότητα σε θεσμικά ή εξωθεσμικά κέντρα της περιοχής ή του κέντρου να προσδιορίζουν την ποιότητα της ελληνικότητας του γηγενούς αυτού πληθυσμού, ενώ δεν υπήρξε αμφισβήτηση -μόνο- για εκείνους που κατά την ενσωμάτωση έφεραν -αυτοί ή μέλη των οικογενειών τους- τίτλους συμμετοχής τους στη "Μακεδονική Διαμάχη" με την ελληνική -σαφώς- πλευρά.
Ο φόβος της κατηγορίας του "βουλγαρισμού" εξελίχθηκε σε κυρίαρχο εργαλείο επιβολής στα χέρια των τοπικών αστυνομικών αρχών και της διορισμένης διοικητικής γραφειοκρατίας, αλλά και πεδίο πολιτικής και κοινωνικής εκμετάλλευσης του πληθυσμού της περιοχής κυρίως εκ μέρους παραγόντων της πολιτικής του ελίτ, που είχαν επιπρόσθετα αναλάβει τον ρόλο της διαμεσολάβησης και κατοχύρωσης μιας αναμφισβήτητης ελληνικότητας για τον πληθυσμό αυτό.
Το παρόν κείμενο αναζητεί τον "βουλγαρισμό" μέσα στις αποτυπώσεις των "πολιτικών και εθνικών φρονημάτων" των πολιτών της περιφέρειας Φλώρινας κατά την περίοδο τον Μεσοπολέμου. Προσπαθεί να προσεγγίσει τις επιλογές αλλά και τις δυνατότητες επιλογών, των πολιτών της περιοχής Φλώρινας, ανασκαλεύει το παρελθόν και βλέπει τις πολιτικές που χαράχτηκαν, επιλέχθηκαν ή επιβλήθηκαν έναντι αυτών στην περιοχή. [...] (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα
--------
Αρκτικόλεξα - Συντομογραφίες
Πρόλογος - Στράτος Δορδανάς
Προλογικό σημείωμα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Γη και Εθνική Ταυτότητα
1.1 Η υποχρεωτική συμβίωση
1.2 Η ιδιοκτησία ως ζήτημα "Εθνικής Ασφαλείας"
1.3 Η συνεχιζόμενη διεκδίκηση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Στην πορεία της ενσωμάτωσης
2.1 Πολιτικές αφομοίωσης και μακεδονικός τοπικισμός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 Εθνικισμός και κομμουνισμός στην "επικράτεια" των σλαβοφώνων
3.1 Η παρουσία της ΕΕΕ στη μεσοπολεμική Φλώρινα
3.2 Η κομμουνιστική οργάνωση περιοχής Φλώρινας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Επιπρόσθετες ανασφάλειες
4.1 Ο κίνδυνος των κομιτατζήδων και οι αποτυπώσεις του στην περιοχή
4.2 Οι ύποπτοι εντός του αστικού πληθυσμού ή "περί του ποιού (του εν Φλωρίνη) πράκτορος [μεταναστεύσεως] Μενελάου Γέλε"
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 Πολιτικές επιλογές και ενδοεθνοτικές διαιρέσεις
5.1 Η ανίχνευση της ψήφου των σλαβοφώνων, από την ενσωμάτωση έως τις εκλογές του 1932
5.2 Οι δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934, μια "διένεξις τοπικιστικού και φυλετικού χαρακτήρος"
5.3 Η τελευταία κοινοβουλευτική περίοδος του Μεσοπολέμου, μια νέα "οξεία διαίρεσις"
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 Η βίαιη προσαρμογή
6.1 Οδεύοντας προς τη βασιλομεταξική δικτατορία
6.2 Το "Νέον Κράτος" στην περιοχή της Φλώρινας
Επιλογικά
Πηγές
Ευρετήριο Ονομάτων
Ευρετήριο Όρων
-----
Λεπτομέρειες
ISBN13 9789604586974
Εκδότης ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ
Χρονολογία Έκδοσης Οκτώβριος 2017
Αριθμός σελίδων 424
Διαστάσεις 24x17
Επιμέλεια ΚΟΤΣΥΦΟΥ ΕΛΕΝΗ, ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ
Κωδικός Πολιτείας 1568-0452
Θέμα
ΙΣΤΟΡΙΑ - ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ - ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ/arrow ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑarrow

από: https://www.politeianet.gr/books/9789604586974-athanasiadis-ap-andreas-epikentro-sti-skia-tou-boulgarismou-apotuposeis-politikon-kai-ethnikon-fronimaton-ton-politon-tis-perifereias-florinas-kata-tin-periodo-tou-mesopolemou-274981
=====
Βλ. επίσης:
https://www.protoporia.gr/sti-skia-toy-voylgarismoy-p-464407.html

Σημείωση σχετική με το κείμενο:
Εκ λάθους του γράφοντος, στην υποσημείωση 347 , σελ. 105, γράφεται ως “Λευτέρης” ο Θεόδωρος Μαριόλης. Όμως ο Θεόδωρος Μαριόλης φονεύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1944 στα Λιβερά Κοζάνης, πολεμώντας κατά των Γερμανών.
Επίσης:
α. Ο Θεόδωρος Μαριόλης, προτού ορισθεί γραμματέας της ΠΕ Καστοριάς του ΕΑΜ και εν συνεχεία γραμματέας της ΠΕ Γρεβενών (ιδιότητα την οποία έφερε κατά το χρόνο θανάτου του), υπηρετούσε στις τάξεις της Χωροφυλακής με το βαθμό του Υπενωμοτάρχη στη Δ.Χ. Φλώρινας, από όπου και απολύθηκε στις 4 Ιουλίου του 1942 με διαταγή του τότε Αρχηγείου Χωροφυλακής. 
  β. Οι συνθήκες και οι αιτίες της απολύσεώς του, σε επίπεδο ιστορικών πηγών και βιβλιογραφίας, είναι ήδη δημοσιευμένες και γνωστές (ενδεικτικά αναφερόμαστε σε "Αυτοβιογραφία Γ. Δαβίδη" ΓΑΚ Φλώρινας ΑΒΕ : 15 ΣΑΕ : 2 σελ. 18, Θ. Ζιώγα "Η Εθνική Αντίσταση στη Φλώρινα - Καστοριά 1941-1944", εκδ. ΕΝΤΟΣ (2016), σελ. 96 - 97, Κ. Γιαγγιώργου "Σκιαγράφηση της Εθνικής Αντίστασης στη Φλώρινα" (1990), σελ. 55 - 59 κλπ), αφού ο εκλιπών διετέλεσε υπεύθυνος στην αντιστασιακή οργάνωση "Ελευθερία" αρχικά και στο ΕΑΜ στη συνέχεια, σε επίπεδο πάντα Χωροφυλακής Φλώρινας και για όσο χρόνο υπηρέτησε εκεί στην Κατοχή.
  γ. Επιπρόσθετα, σε επίπεδο διοικητικής του αποκατάστασης, δέον να επισημανθεί ότι η διαταγή απολύσεως του Θεοδώρου Μαριόλη έχει ήδη ανακληθεί δυνάμει του από 10-7-1986 ΠΔ (ΦΕΚ 198/Γ΄/2-9-1986), αφού η απόλυσή του έγινε για τα κοινωνικά του φρονήματα εν καιρώ Κατοχής, ο ίδιος δε έχει προαχθεί στο βαθμό του Υπομοιράρχου, τιθέμενος σε αποστρατεία από τις 4 Φεβρουαρίου 1944, δηλαδή από την επομένη του θανάτου του, όπως προκύπτει εκ του φύλλου μητρώου του και των λοιπών διοικητικών εγγράφων που βρίσκονται στη διάθεση συγγενών του.
Συνεπώς η παραπομπή 347, σελ. 105 είναι λανθασμένη ολοκληρωτικά.