Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός
| Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Flavius Valerius Constantius (Λατινικά) |
| Γέννηση | 250[1] Δαρδανία |
| Θάνατος | 25 Ιουλίου 306 Εβόρακον |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Παρατσούκλι | Herculius και Chlorus |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Θρησκεία | Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Αγία Ελένη Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα |
| Τέκνα | Μέγας Κωνσταντίνος[2][3] Φλαβία Ιουλία Κωνσταντία Αναστασία Ευτροπία η Νεότερη Ιούλιος Κωνστάντιος Φλάβιος Δαλμάτιος[4] Flavius Hannibalianus |
| Γονείς | Flavius Eutropius και Μαξιμιανός και Κλαυδία (μητέρα του Κωνστάντιου Α΄) |
| Οικογένεια | Κωνσταντίνεια Δυναστεία |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος αυτοκράτορας (305–306) Ρωμαίος συγκλητικός |
Ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνστάντιος ή Κωνστάντιος Α΄, λατιν.: Gaius Flavius Valerius Constantius ( 31 Μαρτίου 250 - 25 Ιουλίου 306) ήταν Ρωμαίος, καίσαρας (293-305) και μετά Αυτοκράτορας (305-306) της Δύσης, κυρίως γνωστός ως Κωνστάντιος ο Χλωρός χάρη στους βυζαντινούς ιστορικούς, που του έδωσαν το προσωνύμιο «Χλωρός» (Chlorus) δηλαδή «Χλωμός», λόγω του χλωμού του προσώπου[5]. Ήταν ο πατέρας τού Κωνσταντίνου Α΄ του Μεγάλου, και ιδρυτής της Δυναστείας του Κωνσταντίνου.
Ως καίσαρας εκστράτευσε εκτενώς κατά μήκος των συνόρων του Ρήνου, νικώντας τους Αλαμαννούς και τους Φράγκους. Όταν έγινε Αύγουστος της Δύσης το 305, ο Κωνστάντιος ξεκίνησε επιτυχημένη τιμωρητική εκστρατεία εναντίον των Πίκτων.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πατέρας του Κωνστάντιου Α΄ ήταν ο Φλ. Ευτρόπιος (Eutropius), γόνος ευγενών από την επαρχία της Δαρδανίας και μητέρα του η Κλαυδία (Claudia), ανιψιά των Αυτοκρατόρων Κλαυδίου Β΄ και Κουιντίλλου. Ωστόσο, ιστορικοί αμφισβητούν τo κύρος τής καταγωγής του θεωρώντας το πλασματικό, και προϊόν του εγγονού του Κωνσταντίνου Β΄.
Η εξέλιξή του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Επί Kάρου ήταν κυβερνήτης της Δαλματίας, και λέγεται ότι ο Κάρος τον υιοθέτησε στη θέση τού γιου του, Καρίνου. Το 293 ο Διοκλητιανός δημιούργησε το σύστημα της Τετραρχίας, διαιρώντας τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε Ανατολικό και Δυτικό τμήμα. Ο Διοκλητιανός έγινε Αύγουστος στο Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας, με τον Γαλέριο ως καίσαρά του, ενώ παράλληλα ο Κωνστάντιος Α΄ διορίστηκε Καίσαρας στο Δυτικό τμήμα, το οποίο ανέλαβε ο Μαξιμιανός ως Αύγουστος της Δύσης. Την ίδια χρονιά χώρισε την πρώτη του σύζυγο, την Ελένη, τη μετέπειτα Αγία Ελένη, με την οποία είχε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Α' τον Μεγάλο, που έγινε ο Άγιος Κωνσταντίνος και νυμφεύτηκε τη θετή κόρη του Μαξιμιανού, τη Φλ. Μ. Θεοδώρα, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Ο χωρισμός έγινε κατόπιν συναινέσεως της Αγίας Ελένης, επειδή η ίδια δεν ήταν αριστοκρατικής καταγωγής, ενώ σύμφωνα με τα τότε Ρωμαϊκά έθιμα ο Καίσαρας θα έπρεπε να έχει γυναίκα αναλόγου ευγενικής καταγωγής. Εξάλλου όντας Καίσαρας, ο Κωνστάντιος Α΄ θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ τους καταδιωκόμενους τότε Χριστιανούς.
Του δόθηκε ο έλεγχος των επαρχιών της Βρετανίας, της Γαλατίας και της Ισπανίας. Τότε νίκησε τις δυνάμεις του Καραούσιου, που είχε αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας στη Βρετανία 6 χρόνια νωρίτερα, κοντά στη Βορονία της Γαλατίας (τη σημερινή Βουλώνη [Boulogne] της Γαλλίας). Το 296 Ο Καραούσιος σκοτώθηκε από τον Αλλέκτο, που πήρε τον έλεγχο της Βρετανίας· ο Ασκληπιόδοτος, απεσταλμένος του Κωνστάντιου Α΄, κατέκτησε το νησί. Ο σφετεριστής ηττήθηκε, σκοτώθηκε και ο Ρωμαϊκός έλεγχος αποκαταστάθηκε. Την ίδια χρονιά ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός πολέμησε τους Αλεμάνους στην ανατολική Γαλατία, και τους νίκησε στο σημερινό Windisch της Ελβετίας. Έτσι κατάφερε να ενισχύσει την άμυνα στα παραρήνια εδάφη.
Η ανάρρηση στον θρόνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 305 ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός παραιτήθηκαν από το αξίωμά τους ως συναυτοκράτορες λόγω της προβληματικής υγείας του Διοκλητιανού, συνεπώς οι Καίσαρες Κωνστάντιος Α΄ και Γαλέριος, έγιναν συναυτοκράτορες σε Δύση και Ανατολή αντίστοιχα. Νέοι Καίσαρες έγιναν ο Φλάβιος Βαλέριος στη Δύση και ο Μαξιμίνος Β΄ Δάιας στην Ανατολή. Ο Κωνσταντίνος Α΄ και ο Μαξέντιος ήταν πλέον filii Augustorum (υιοί Αυτοκρατόρων) και ήλπιζαν να τους διαδεχτούν στο μέλλον. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ακολουθούσε τον πατέρα του στις εκστρατείες του σε Γαλατία και Βρετανία.
Το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένα χρόνο αργότερα, το 306 ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός απεβίωσε στο Εβόρακον της Βρετανίας (σημερινό Γιορκ της Αγγλίας). Τότε ο Κωνσταντίνος Α΄ ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας της Δύσης από τον στρατό, αλλά ο Διοκλητιανός τον αναγνωρίζει ως καίσαρα.
Χριστιανικός θρύλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ορισμένα κείμενα του Ευσέβιου σχετικά με τη ζωή του Κωνσταντίνου του Μέγα αναφέρουν ότι ο Χλωρός ήταν Χριστιανός, παρά το γεγονός ότι προσποιούνταν ότι ήταν ειδωλολάτρης. Επίσης κατά την περίοδο που ήταν Καίσαρας επί Διοκλητιανού δεν πήρε θέση στους διωγμούς εναντίον των Χριστιανών. Η σύζυγός του, η Αγία Ελένη αναφέρεται ότι είναι αυτή η οποία βρήκε τον Τίμιο Σταυρό του Ιησού Χριστού.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε πρώτα την Αγία Ελένη και είχε τέκνο:
- Κωνσταντίνος Α΄ 272-337, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
Έπειτα νυμφεύτηκε τη Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα, κόρη του Μαξιμιανού Αυτοκράτορα της Δύσης, και είχε τέκνα:
- Φλάβιος Δαλμάτιος απεβ. 337, ύπατος (consul) το 333.
- Ιούλιος Κωνστάντιος απεβ. 337, πατρίκιος.
- Αννιβαλιανός.
- Φλ. Ι. Κωνσταντία μετά το 293-π.330, παντρεύτηκε τον Λικίνιο Αυτοκράτορα της Ανατολής, και πέντε φορές ύπατο.
- Αναστασία 4ος αι., παντρεύτηκε τον Βασιανό συγκλητικό.
- Ευτροπία απεβ. 350, παντρεύτηκε τον Βίριο Νεποτιανό.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Timothy Barnes: (Αγγλικά) The New Empire of Diocletian and Constantine. 5 Φεβρουαρίου 1982. σελ. 35. ISBN-13 978-0-674-28067-0.
- ↑ Alexander Lovyagin: «Константин Великий» (Ρωσικά)
- ↑ «Константин Великий (Гай Флавий Валерий)» (Ρωσικά)
- ↑ «Dalmatius» (Ρωσικά)
- ↑ William Tooke, William Beloe, Robert Nares, A new and general biographical dictionary, σελ. 69, G. G. and J. Robinson (1798)
