close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Flavius Valerius Constantius (Λατινικά)
Γέννηση250[1]
Δαρδανία
Θάνατος25  Ιουλίου 306
Εβόρακον
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
ΠαρατσούκλιHerculius και Chlorus
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
ΘρησκείαΘρησκεία στην αρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΛατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑγία Ελένη
Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα
ΤέκναΜέγας Κωνσταντίνος[2][3]
Φλαβία Ιουλία Κωνσταντία
Αναστασία
Ευτροπία η Νεότερη
Ιούλιος Κωνστάντιος
Φλάβιος Δαλμάτιος[4]
Flavius Hannibalianus
ΓονείςFlavius Eutropius και Μαξιμιανός και Κλαυδία (μητέρα του Κωνστάντιου Α΄)
ΟικογένειαΚωνσταντίνεια Δυναστεία
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος αυτοκράτορας (305–306)
Ρωμαίος συγκλητικός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνστάντιος ή Κωνστάντιος Α΄, λατιν.: Gaius Flavius Valerius Constantius ( 31 Μαρτίου 250 - 25 Ιουλίου 306) ήταν Ρωμαίος, καίσαρας (293-305) και μετά Αυτοκράτορας (305-306) της Δύσης, κυρίως γνωστός ως Κωνστάντιος ο Χλωρός χάρη στους βυζαντινούς ιστορικούς, που του έδωσαν το προσωνύμιο «Χλωρός» (Chlorus) δηλαδή «Χλωμός», λόγω του χλωμού του προσώπου[5]. Ήταν ο πατέρας τού Κωνσταντίνου Α΄ του Μεγάλου, και ιδρυτής της Δυναστείας του Κωνσταντίνου.

Ως καίσαρας εκστράτευσε εκτενώς κατά μήκος των συνόρων του Ρήνου, νικώντας τους Αλαμαννούς και τους Φράγκους. Όταν έγινε Αύγουστος της Δύσης το 305, ο Κωνστάντιος ξεκίνησε επιτυχημένη τιμωρητική εκστρατεία εναντίον των Πίκτων.

Πατέρας του Κωνστάντιου Α΄ ήταν ο Φλ. Ευτρόπιος (Eutropius), γόνος ευγενών από την επαρχία της Δαρδανίας και μητέρα του η Κλαυδία (Claudia), ανιψιά των Αυτοκρατόρων Κλαυδίου Β΄ και Κουιντίλλου. Ωστόσο, ιστορικοί αμφισβητούν τo κύρος τής καταγωγής του θεωρώντας το πλασματικό, και προϊόν του εγγονού του Κωνσταντίνου Β΄.

Επί Kάρου ήταν κυβερνήτης της Δαλματίας, και λέγεται ότι ο Κάρος τον υιοθέτησε στη θέση τού γιου του, Καρίνου. Το 293 ο Διοκλητιανός δημιούργησε το σύστημα της Τετραρχίας, διαιρώντας τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε Ανατολικό και Δυτικό τμήμα. Ο Διοκλητιανός έγινε Αύγουστος στο Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας, με τον Γαλέριο ως καίσαρά του, ενώ παράλληλα ο Κωνστάντιος Α΄ διορίστηκε Καίσαρας στο Δυτικό τμήμα, το οποίο ανέλαβε ο Μαξιμιανός ως Αύγουστος της Δύσης. Την ίδια χρονιά χώρισε την πρώτη του σύζυγο, την Ελένη, τη μετέπειτα Αγία Ελένη, με την οποία είχε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Α' τον Μεγάλο, που έγινε ο Άγιος Κωνσταντίνος και νυμφεύτηκε τη θετή κόρη του Μαξιμιανού, τη Φλ. Μ. Θεοδώρα, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Ο χωρισμός έγινε κατόπιν συναινέσεως της Αγίας Ελένης, επειδή η ίδια δεν ήταν αριστοκρατικής καταγωγής, ενώ σύμφωνα με τα τότε Ρωμαϊκά έθιμα ο Καίσαρας θα έπρεπε να έχει γυναίκα αναλόγου ευγενικής καταγωγής. Εξάλλου όντας Καίσαρας, ο Κωνστάντιος Α΄ θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ τους καταδιωκόμενους τότε Χριστιανούς.

Του δόθηκε ο έλεγχος των επαρχιών της Βρετανίας, της Γαλατίας και της Ισπανίας. Τότε νίκησε τις δυνάμεις του Καραούσιου, που είχε αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας στη Βρετανία 6 χρόνια νωρίτερα, κοντά στη Βορονία της Γαλατίας (τη σημερινή Βουλώνη [Boulogne] της Γαλλίας). Το 296 Ο Καραούσιος σκοτώθηκε από τον Αλλέκτο, που πήρε τον έλεγχο της Βρετανίας· ο Ασκληπιόδοτος, απεσταλμένος του Κωνστάντιου Α΄, κατέκτησε το νησί. Ο σφετεριστής ηττήθηκε, σκοτώθηκε και ο Ρωμαϊκός έλεγχος αποκαταστάθηκε. Την ίδια χρονιά ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός πολέμησε τους Αλεμάνους στην ανατολική Γαλατία, και τους νίκησε στο σημερινό Windisch της Ελβετίας. Έτσι κατάφερε να ενισχύσει την άμυνα στα παραρήνια εδάφη.

Η ανάρρηση στον θρόνο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 305 ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός παραιτήθηκαν από το αξίωμά τους ως συναυτοκράτορες λόγω της προβληματικής υγείας του Διοκλητιανού, συνεπώς οι Καίσαρες Κωνστάντιος Α΄ και Γαλέριος, έγιναν συναυτοκράτορες σε Δύση και Ανατολή αντίστοιχα. Νέοι Καίσαρες έγιναν ο Φλάβιος Βαλέριος στη Δύση και ο Μαξιμίνος Β΄ Δάιας στην Ανατολή. Ο Κωνσταντίνος Α΄ και ο Μαξέντιος ήταν πλέον filii Augustorum (υιοί Αυτοκρατόρων) και ήλπιζαν να τους διαδεχτούν στο μέλλον. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ακολουθούσε τον πατέρα του στις εκστρατείες του σε Γαλατία και Βρετανία.

Ένα χρόνο αργότερα, το 306 ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός απεβίωσε στο Εβόρακον της Βρετανίας (σημερινό Γιορκ της Αγγλίας). Τότε ο Κωνσταντίνος Α΄ ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας της Δύσης από τον στρατό, αλλά ο Διοκλητιανός τον αναγνωρίζει ως καίσαρα.

Χριστιανικός θρύλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ορισμένα κείμενα του Ευσέβιου σχετικά με τη ζωή του Κωνσταντίνου του Μέγα αναφέρουν ότι ο Χλωρός ήταν Χριστιανός, παρά το γεγονός ότι προσποιούνταν ότι ήταν ειδωλολάτρης. Επίσης κατά την περίοδο που ήταν Καίσαρας επί Διοκλητιανού δεν πήρε θέση στους διωγμούς εναντίον των Χριστιανών. Η σύζυγός του, η Αγία Ελένη αναφέρεται ότι είναι αυτή η οποία βρήκε τον Τίμιο Σταυρό του Ιησού Χριστού.

Νυμφεύτηκε πρώτα την Αγία Ελένη και είχε τέκνο:

Έπειτα νυμφεύτηκε τη Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα, κόρη του Μαξιμιανού Αυτοκράτορα της Δύσης, και είχε τέκνα:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Προκάτοχος:
Μαξιμιανός (στη Δύση)
Διοκλητιανός (στην Ανατολή)

Αυτοκράτορας της Ρώμης
Συναυτοκράτορας:
Γαλέριος 305-306 (στην Ανατολή)

Διάδοχος:
Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος (στη Δύση)
και Γαλέριος (στην Ανατολή)