Πετρώνιος Μάξιμος
| Πετρώνιος Μάξιμος | |
|---|---|
.jpg) Σόλιδος που απεικονίζει τον Πετρώνιο Μάξιμο. Επιγρ.: D. N. PETRONIVS MAXIMVS P. F. AVG. / VICTORIA AVGGG, R-M, COΝ. OB. | |
| Περίοδος | 17 Μαρτίου 455 - 22 Απριλίου 455 |
| Προκάτοχος | Ουαλεντινιανός Γ΄ |
| Διάδοχος | Άβιτος |
| Γέννηση | 396 |
| Θάνατος | 22 Απριλίου 455 (59 ετών) Ρώμη, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία |
| Σύζυγος | Η πρώτη είναι άγνωστη Λικινία Ευδοξία |
| Απόγονοι | Παλλάδιος Ολύβριος (;) |
| Πατέρας | Μάξιμος (;) ή Ανίκιος Προμπίνος |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Ο Πετρώνιος Μάξιμος[1] (Flavius Anicius Petronius Maximus Augustus[2], 396 – 22 Απριλίου 455)[3] ήταν Ρωμαίος Αυτοκράτορας της Δύσης για δυόμισι μήνες το 455. Πλούσιος συγκλητικός και εξέχων αριστοκράτης, συνέβαλε στις δολοφονίες του στρατιωτικού διοικητή Φλάβιου Αέτιου και του Ουαλεντινιανού Γ΄ Αυτοκράτορα της Δύσης.
Θεωρείται ως ο Αυτοκράτορας που σηματοδοτεί την έναρξη του οριστικού τέλους της Δυτικής Αυτοκρατορίας. Δολοφονήθηκε πιθανότατα από τον ρωμαϊκό όχλο δύο μήνες μετά την ενθρόνισή του. Διάδοχός του ήταν ο Άβιτος.
Η ανάρρηση στον θρόνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πετρώνιος Μάξιμος ήταν αξιωματικός στην υπηρεσία τού Ονώριου Αυτοκράτορα της Δύσης από το 411 μέχρι το 423, οπότε ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία.[4] Το 455 δολοφόνησε τον Ουαλεντινιανό Γ΄ Αυτοκράτορα της Δύσης κατά τη διάρκεια τοξοβολίας στο Άρεως Πεδίον στη Ρώμη, χρησιμοποιώντας δύο Ούννους υπηρέτες, με αφορμή την προσβολή τής συζύγου του[4]. Ως εκ τούτου ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας με τη βοήθεια τού στρατού[5].
Η Βασιλεία και το τέλος του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Δεν επέδειξε ηγετικά προσόντα, γεγονός συμβατό με τη γενικότερη παρακμή τού βασιλείου του.[5] Όταν απεβίωσε η σύζυγός του (Λουκίνα), νυμφεύτηκε τη χήρα του Ουαλεντινιανού Γ΄, Λικινία Ευδοξία.[6]Η Λικινία, η οποία πιθανώς τον παντρεύτηκε για να εκδικηθεί τον θάνατο τού πρώτου της συζύγου[4], δεν άργησε να προσεταιριστεί τον πανίσχυρο τότε βασιλιά των Βανδάλων Γιζέριχο και να του ζητήσει βοήθεια, ώστε να απαλλαγεί από τον σύζυγό της. Ο Γιζέριχος αποβιβάστηκε στην Ιταλία, και αφού κατέλαβε τη Ρώμη, εκθρόνισε τον Πετρώνιο, ο οποίος δολοφονήθηκε λιθοβολούμενος από τον όχλο της Ρώμης[5]. Κατά άλλη εκδοχή αναφέρεται ότι σκοτώθηκε από «έναν Ρωμαίο στρατιώτη, που ονομαζόταν Ursus[7]. Το σώμα του πετάχτηκε ακρωτηριασμένο στον Τίβερη ποταμό.[4][8] Ο γιος του από τον πρώτο του γάμο Παλλάδιος, ο οποίος υπήρξε καίσαρας στο ίδιο διάστημα, και είχε νυμφευτεί την Ευδοκία, μεγαλύτερη κόρη του Ουαλεντινιανού Γ΄, πιθανότατα δολοφονήθηκε επίσης από τον όχλο.[4][9] Εντωμεταξύ ο αρχηγός των Βανδάλων Γιζέριχος απέσπασε λάφυρα, συνέλαβε αιχμαλώτους και πήρε τη Λικινία Ευδοξία και τις δύο κόρες της μαζί του.[5]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, J. Morris, The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume 2, AD 395-527, σελ. 749, Cambridge, Αγγλία: Cambridge University Press (1992) ISBN 0-521-20159-4.
- ↑ John Drinkwater, Hugh Elton, Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?, σελ. 117-118, Cambridge, Αγγλία: Cambridge University Press (2002) ISBN 0-521-52933-6
- ↑ John Julius Norwich, Byzantium: The Early Centuries, σελ. 162, Penguin (1990) ISBN 9780140114478
- 1 2 3 4 5 Mathisen
- 1 2 3 4 Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα
- ↑ Jones & Martindale, pg. 751
- ↑ Brown, p. 350
- ↑ Canduci, pg. 161
- ↑ Cameron, pg. 21
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρωτογενείς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δευτερογενείς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 270.
- Canduci, Alexander (2010). Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors. Pier 9. ISBN 978-1-74196-598-8.
- Drinkwater, John· Elton, Hugh (2002). Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?'. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52933-6.
- Jones, Arnold Hugh Martin· Martindale, John Robert (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire volume 2. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20159-4.
