close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκλογές στο Χονγκ Κονγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στο Χονγκ Κονγκ διεξάγονται εκλογές για βουλή (Νομοθετικό Συμβούλιο) και για περιφερειακά συμβούλια.

Στις άμεσες εκλογές δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι είναι 18 ετών για το ήμισυ της βουλής και την πλειοψηφία των εδρών σε 18 επαρχιακά συμβούλια. Οι ψηφοφόροι θα πρέπει να είναι μόνιμοι κάτοικοι και να έχουν ζήσει στο Χονγκ Κονγκ για τα 7 προηγούμενα έτη. Στις έμμεσες εκλογές λαμβάνουν μέρος περίπου 220.000 μέλη από λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες και μία 1500-μελή Εκλογική Επιτροπή [1].

Εκλογικό σύστημα βουλευτικών εκλογών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τι προβλέπει ο Βασικός Νόμος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τον Βασικό Νόμο του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος ήταν μέρος της Σινο-βρετανικής Κοινής Διακήρυξης του 1984, η εφαρμογή της άμεσης καθολικής ψηφοφορίας για το σύνολο των εδρών του Νομοθετικού Συμβουλίου πρέπει να είναι ο «απόλυτος στόχος» της κυβέρνησης.[2]

Τρόποι εκλογής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο εκλογικό σύστημα του Χονγκ Κονγκ υπάρχουν πολλοί τρόποι εκλογής των μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου. Κάθε πολίτης του Χονγκ Κονγκ, έχει δύο ψήφους στις εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου: μία ψήφο για μία γεωγραφική περιφέρεια, και μία δεύτερη ψήφο για την λειτουργική περιφέρεια στην οποία ανήκει. Αναλυτικά οι τρόποι εκλογής είναι οι εξής:

  1. Γεωγραφικές περιφέρειες: Όπως και στις περισσότερες δημοκρατικές χώρες, το Χονγκ Κονγκ διαιρείται σε 5 γεωγραφικές περιφέρειες. Κάθε γεωγραφική περιφέρεια εκλέγει έναν καθορισμένο αριθμό βουλευτών για το Νομοθετικό συμβούλιο. Η ψηφοφορία είναι άμεση και καθολική για όλους τους πολίτες.[3]
  2. Λειτουργικές περιφέρειες: Οι περιφέρειες αυτές δεν αντιπροσωπεύουν κάποια γεωγραφική περιοχή, αλλά όλους εκείνους τους τομείς που έχουν νευραλγική σημασία για την ανάπτυξη και την ευημερία της κοινωνίας. Υπάρχουν 28 λειτουργικές περιφέρειες από τις οποίες κάθε μία εκλέγει έναν βουλευτή, με εξαίρεση την Εργατική περιφέρεια, η οποία εκλέγει τρεις βουλευτές. Για παράδειγμα, κάποιες λειτουργικές περιφέρειες είναι οι εξής: Υγειονομική περιφέρεια, Αγροτική και Αλιευτική περιφέρεια, Βιομηχανική Α', Βιομηχανική Β', Εμπορική, Εκπαιδευτική περιφέρεια κ.α.[4] Δικαίωμα ψήφου έχουν όχι μόνο φυσικά άτομα αλλά και ολόκληρες εταιρίες και επιχειρήσεις. Στην πράξη αυτοί που ψηφίζουν για τις λειτουργικές περιφέρειες είναι μόνο μερικές χιλιάδες άτομα και κάποιες εκατοντάδες μεγάλων εταιριών: το 2020 υπήρχαν 232.252 ψηφοφόροι, έναντι των 4,6 εκατομμυρίων περίπου πολιτών οι οποίοι ψηφίζουν στις γεωγραφικές περιφέρειες.[5][6] Λόγω αυτού οι λειτουργικές περιφέρειες εκλέγουν γενικά φιλοκινεζικούς υποψηφίους για το Νομοθετικό Συμβούλιο.
  3. Λειτουργική Περιφέρεια Περιφεριακών Συμβουλίων (Β'): Αυτή είναι μία ειδική κατηγορία λειτουργικής περιφέρειας. Σε αυτήν ψηφίζουν όσοι πολίτες δεν είναι εγγεγραμμένοι σε κάποια άλλη λειτουργική περιφέρεια, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Με αυτόν τον τρόπο εκλέγονται 5 βουλευτές για το Νομοθετικό Συμβούλιο. Ο τρόπος αυτός εισήχθη με μία εκλογική μεταρρύθμιση του 2010. Ωστόσο με την εκλογική μεταρρύθμιση του 2021 (βλέπε παρακάτω) ο τρόπος αυτός καταργήθηκε.[3]
  4. Εκλογική Επιτροπή: Η εκλογή βουλευτών από την Εκλογική Επιτροπή είχε καταργηθεί από τις εκλογές του 2004, ωστόσο αυτός ο τρόπος επανήλθε με την εκλογική μεταρρύθμιση του 2021. Η Εκλογική Επιτροπή είναι μία επιτροπή που αποτελείται από 1500 μέλη τα οποία εκλέγονται κυρίως από τις λειτουργικές περιφέρειες. Κύριος ρόλος της επιτροπής αυτής είναι η εκλογή του Κυβερνήτη του Χονγκ Κονγκ. Ωστόσο από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2021 και μετά, η Εκλογική Επιτροπή θα εκλέγει και 40 από τα 90 μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου. Δεδομένου ότι η Εκλογική Επιτροπή ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το Πεκίνο, αναμένεται ότι οι βουλευτές που θα εκλέγονται να είναι κυρίως φιλοκινεζικοί.[7]

Προηγούμενα εκλογικά συστήματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1995, και καθώς πλησίαζε η ημερομηνία παράδοσης του Χονγκ Κονγκ από την Μεγάλη Βρετανία στην Κίνα, ο τελευταίος Βρετανός Κυβερνήτης εισήγαγε ένα νέο εκλογικό σύστημα. Αυτό προέβλεπε την αύξηση του αριθμού των εδρών στις 60 συνολικά, οι οποίες θα εκλέγονταν ως εξής: 20 εκλέγονταν απευθείας από τον λαό με καθολική -και όχι περιορισμένη- ψηφοφορία, 30 έδρες από τις λεγόμενες «λειτουργικές περιφέρειες», οι οποίες εκπροσωπούσαν τον οικονομικό τομέα, ενώ οι υπόλοιπες 10 εκλέγονταν από μία Εκλογική Επιτροπή. Η τελευταία αποτελούνταν από 400 μέλη, και ήταν αυτή που θα εξέλεγε στο εξής τον Κυβερνήτη του Χονγκ Κονγκ.[8]

Από τις εκλογές του 2000 και έπειτα ο αριθμός των άμεσα εκλεγμένων μελών σταδιακά αυξάνεται. Παράλληλα, καταργείται η εκλογή μελών του Συμβουλίου από από την Εκλογική Επιτροπή, η οποία πλέον είναι υπεύθυνη μόνο για την εκλογή του κυβερνήτη. Μία μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος το 2010 αύξησε τον αριθμό των μελών του συμβουλίου από 60 σε 70, ενώ πλέον 5 βουλευτές θα εκλέγονταν από την νέα λειτουργική περιφέρεια Περιφερειακών Συμβουλίων (Β'). Έτσι, η σύσταση του Νομοθετικού Συμβουλίου ήταν η εξής: 35 μέλη εκλέγονται από άμεση καθολική ψηφοφορία από 5 γεωγραφικές εκλογικές περιφέρειες, 30 από τις λεγόμενες λειτουργικές περιφέρειες και 5 με τον προαναφερθέντα τρόπο.[9]

Τρόπος εκλογής των μελών του Νομ.Συμ. από την Επανένωση του Χονγκ Κονγκ μέχρι σήμερα
Χρονιά εκλογών 1998 2000 2004 2008 2012 2016 2021
Τρόπος εκλογής των μελών
Έμμεσα, από την Εκλογική Επιτροπή 10 6 Μείωση Καταργήθηκε 40 Αύξηση
Έμμεσα, από τις λειτουργικές περιφέρειες 30 30 Σταθερό 30 Σταθερό 30 Σταθερό 30 Σταθερό 30 Σταθερό 30 Σταθερό
Άμεσα, από τις γεωγραφικές περιφέρειες 20 24Αύξηση 30Αύξηση 30Σταθερό 35 Αύξηση 35Σταθερό 20 Μείωση
Άμεσα, από την Β' Περιφερειακών Συμβουλίων Δεν υφίστατο 5 Αύξηση 5 Σταθερό 0 Μείωση
Σύνολο εδρών 60 60 60 60 70 70 90

Εκλογική μεταρρύθμιση του 2021

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάρτιο του 2021 ανακοινώθηκε η μεταρρύθμιση του υπάρχοντος εκλογικού συστήματος, με σκοπό να εφαρμοστεί για πρώτη φορά στις εκλογές του 2021 για το Νομοθετικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με αυτήν, τα μέλη του συμβουλίου θα αυξηθούν κατά 20, από 70 σε 90. Ταυτόχρονα, ωστόσο, οι έδρες οι οποίες εκλέγονται απευθείας από τους πολίτες μειώνονται από 35 σε μόλις 20. Οι έδρες οι οποίες εκλέγονται από τις λειτουργικές περιφέρειες περαμένουν οι ίδιες, δηλαδή 30. Οι υπόλοιπες 40 έδρες εκλέγονται από την Εκλογική Επιτροπή.[7] Οι αλλαγές αυτές θεωρήθηκαν ως οπισθοδρομικές και αντιδημοκρατικές, ενώ η φιλοδημοκρατική παράταξη κατηγόρησε το Πεκίνο (το οποίο προώθησε την μεταρρύθμιση) ότι προσπαθεί να ελέγξει ολοκληρωτικά το Χονγκ Κονγκ, και να αποκλείσει την πιθανότητα η φιλοδημοκρατική να αποκτήσει την πλειοψηφία στο Συμβούλιο. Έπειτα από τις δημοτικές εκλογές του 2019, στις οποίες η φιλοδημοκρατική παράταξη κατέγραψε μία εντυπωσιακή για τα χρονικά νίκη, είχαν δημιουργηθεί οι ελπίδες ότι η παράταξη αυτή θα μπορούσε να κέρδιζε την πλειοψηφία στο Νομοθετικό Συμβούλιο, παρόλα τα πρακτικά εμπόδια (ότι μόνο 40 έδρες εκλέγονται άμεσα, ενώ οι 30 εκλέγονται από τις λειτουργικές περιφέριες, οι οποίες εκλέγουν σχεδόν κατά κανόνα φιλοκινεζικούς υποψηφίους). Όμως, με την μεταρρύθμιση αυτή, ένα τέτοιο σενάριο καθίσταται ουσιαστικά αδύνατο, αφού ακόμα και αν οι φιλοδημοκρατικοί κερδίσουν όλες τις έδρες που εκλέγονται από τον λαό, θα κατέχουν μόνο 20 έδρες - πολύ μακριά από τις 46 έδρες που είναι η ελάχιστη απαιτούμενη πλειοψηφία. Το Πεκίνο από την άλλη, υποστηρίζει ότι η μεταρρύθμιση ήταν απαραίτητη, αφ' ενός για να βελτιστοποιηθεί το υπάρχον εκλογικό σύστημα, και αφ' εταίρου για να διασφαλιστεί ότι «πατριώτες θα κυβερνούν το Χονγκ Κονγκ».[10][11][12]

Βουλευτικές εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόσφατες (2025)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προηγούμενες εκλογές Νομοθετικού Συμβουλίου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έμμεσες εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1985

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλευτικές εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 1985 ήταν μια έμμεση εκλογή για τα μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ (LegCo), που διεξήχθη στις 26 Σεπτεμβρίου 1985. Ήταν οι πρώτες εκλογές στην ιστορία του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ και σηματοδότησαν την απαρχή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ.

Μετά τη Σινοβρετανική Κοινή Διακήρυξη, η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ αποφάσισε να ξεκινήσει τη διαδικασία εκδημοκρατισμού στο Χονγκ Κονγκ, βασισμένη στο συμβουλευτικό έγγραφο Πράσινη Βίβλος: Η περαιτέρω ανάπτυξη της αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης στο Χονγκ Κονγκ, το οποίο δημοσιεύθηκε στις 18 Ιουλίου 1984. Δώδεκα μέλη εκλέχθηκαν από τα εκλογικά σώματα και δώδεκα από τις λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες, τέσσερα ήταν επίσημα μέλη, ενώ οι υπόλοιπες έδρες διορίστηκαν από τον κυβερνήτη.[13]

1988
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλευτικές εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ το 1988 ήταν έμμεσες εκλογές για τα μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ (LegCo) και διεξήχθησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 1988. Ήταν οι δεύτερες εκλογές στην ιστορία του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ και βασίστηκαν στην Ανασκόπηση των εξελίξεων στην αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση του 1987, στο πλαίσιο της διαδικασίας εκδημοκρατισμού της κυβέρνησης σύμφωνα με τη συμφωνία της Σινοβρετανικής Κοινής Διακήρυξης. Δώδεκα μέλη εκλέχθηκαν από τα εκλογικά σώματα και δεκατέσσερα από τις λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες.

Συνολικά, 9.276 από σχεδόν 17.000 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους προσήλθαν στις κάλπες για την εκλογή 13 υποψηφίων σε 8 έδρες εκλογικών σωμάτων και 4 έδρες λειτουργικών εκλογικών περιφερειών, ενώ άλλες 13 έδρες καταλήφθηκαν χωρίς αντίπαλο. Το φιλελεύθερο μπλοκ υπέστη σημαντικό πλήγμα στις εκλογές, καθώς τρεις από τους πιο έντονους και προβεβλημένους ηγέτες του ηττήθηκαν.[14]

Άμεσες εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
1991
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλευτικές εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ το 1991 διεξήχθησαν για την εκλογή μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ (LegCo). Η εκλογή των μελών των λειτουργικών εκλογικών περιφερειών πραγματοποιήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1991, ενώ η εκλογή των εδρών των γεωγραφικών εκλογικών περιφερειών έλαβε χώρα στις 15 Σεπτεμβρίου. Ήταν οι πρώτες άμεσες εκλογές στην ιστορία του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ. Συνολικά, 18 μέλη προήλθαν από άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές εκλογικές περιφέρειες, 21 μέλη από λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες, 17 μέλη διορίστηκαν από τον κυβερνήτη και 3 ήταν επίσημα μέλη.

Ένας συνασπισμός των Ενωμένων Δημοκρατών και του Σημείου Συνάντησης, μαζί με άλλα μικρότερα κόμματα, ομάδες και ανεξάρτητους του φιλοδημοκρατικού στρατοπέδου, σημείωσε σαρωτική νίκη, κατακτώντας 16 από τις 18 έδρες των γεωγραφικών εκλογικών περιφερειών. Χρησιμοποιήθηκε το εκλογικό σύστημα «δύο έδρες – δύο ψήφοι», με δύο έδρες να πληρώνονται σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Το σύστημα αυτό βοήθησε τον φιλοδημοκρατικό συνασπισμό να επιτύχει ευρεία νίκη, αλλά δέχθηκε και επικρίσεις. Τελικά, η κυβέρνηση υιοθέτησε το σύστημα απλής πλειοψηφίας στις επόμενες εκλογές. [15]

1995
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βουλευτικές εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ το 1995 για την εκλογή μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ (LegCo) διεξήχθησαν στις 17 Σεπτεμβρίου 1995. Ήταν οι πρώτες και μοναδικές πλήρως εκλεγμένες νομοθετικές εκλογές κατά την αποικιακή περίοδο του Χονγκ Κονγκ, πριν από τη μεταβίβαση της κυριαρχίας του στην Κίνα δύο χρόνια αργότερα. Οι εκλογές ανέδειξαν 20 μέλη από άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές εκλογικές περιφέρειες, 30 μέλη από έμμεσα εκλεγμένες λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες και 10 μέλη από την εκλογική περιφέρεια της Εκλογικής Επιτροπής, τα οποία εξελέγησαν από το σύνολο των μελών των Περιφερειακών Συμβουλίων.

Ως συνέπεια των κυβερνήτη Κρις Πάτεν και των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων του 1994, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με έντονη αντίθεση από την κυβέρνηση του Πεκίνου, οι εννέα νεοσύστατες λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες παραχώρησαν δικαίωμα ψήφου σε περίπου 2,7 εκατομμύρια νέους ψηφοφόρους. Καθώς οι εντάσεις μεταξύ Βρετανίας και Κίνας συνεχίζονταν, το Χονγκ Κονγκ πολιτικοποιήθηκε ραγδαία. Η κομματική πολιτική άρχισε να διαμορφώνεται, με τον φιλοκινεζικό Δημοκρατικό Συνασπισμό για την Καλυτέρευση του Χονγκ Κονγκ (DAB), το φιλοεπιχειρηματικό Φιλελεύθερο Κόμμα, το φιλοδημοκρατικό Δημοκρατικό Κόμμα και τη μεσαίας τάξης και επαγγελματικού προσανατολισμούΠροοδευτική Συμμαχία (HKPA), τα οποία συγκροτήθηκαν και κατέβασαν υποψηφίους στις εκλογές.

Οι φιλοδημοκρατικές δυνάμεις πέτυχαν άλλη μία σαρωτική νίκη μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1991, καταλαμβάνοντας 16 από τις 20 άμεσα εκλεγμένες έδρες, με το Δημοκρατικό Κόμμα να κερδίζει μόνο του 12 άμεσα εκλεγμένες έδρες. Οι Δημοκρατικοί επέστρεψαν στο νομοθετικό σώμα με συνολικά 19 έδρες, πολύ περισσότερες από τις 10 του Φιλελεύθερου Κόμματος, τις 6 της DAB και τις 4 του φιλοδημοκρατικού Συνδέσμου για τη Δημοκρατία και το Λαϊκό Βιοτικό Επίπεδο (ADPL).

Οι φιλοδημοκράτες ήλεγχαν περίπου τα μισά έδρανα του νομοθετικού σώματος και στήριξαν τον μετριοπαθή Άντριου Γουόνγκ για τη θέση του Προέδρου του Νομοθετικού Συμβουλίου. Ωστόσο, μετά την υπαναχώρηση του Πεκίνου από την υπόσχεση του «through train», η οποία εγγυόταν τη συνέχιση της λειτουργίας του νομοθετικού σώματος μετά το 1997 ως αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις του Κρις Πάτεν, το νομοθετικό σώμα λειτούργησε μόνο για 21 μήνες και αντικαταστάθηκε από το ελεγχόμενο από το Πεκίνο Προσωρινό Νομοθετικό Συμβούλιο μετά την παράδοση του Χονγκ Κονγκ, αποτελώντας το μοναδικό φιλοδημοκρατικό νομοθετικό σώμα στην ιστορία.[16]

1996
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές του Προσωρινού Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 1996 διεξήχθησαν στις 21 Δεκεμβρίου 1996 για την ανάδειξη των μελών του Προσωρινού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC). Τα 60 μέλη του PLC εξελέγησαν από την Επιτροπή Επιλογής, ένα σώμα 400 μελών που εξελέγη από την Προπαρασκευαστική Επιτροπή για την Ειδική Διοικητική Περιοχή του Χονγκ Κονγκ, ένα σώμα διορισμένο από το Πεκίνο, το οποίο ήταν υπεύθυνο για το έργο υλοποίησης που σχετιζόταν με την ίδρυση της ΕΔΠΧΚ.

Καθώς συστάθηκε για να αντικαταστήσει το υπάρχον νομοθετικό σώμα που είχε εκλεγεί το 1995, η νομιμότητα των εκλογών αμφισβητήθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση και, ως εκ τούτου, έπρεπε να διεξαχθούν στη Σενζέν.[17] Οι εκλογές μποϊκοταρίστηκαν επίσης από το κύριο φιλοδημοκρατικό κόμμα, το Δημοκρατικό Κόμμα, παρά το γεγονός ότι ένας άλλος φιλοδημοκρατικός σχηματισμός, η Ένωση του Χονγκ Κονγκ για τη Δημοκρατία και τη Διαβίωση του Λαού (ADPL), αποφάσισε να συμμετάσχει.

Ο φιλοκινεζικός Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση του Χονγκ Κονγκ (DAB) και το φιλικό προς τις επιχειρήσεις Φιλελεύθερο Κόμμα αναδείχθηκαν τα μεγαλύτερα κόμματα στο προσωρινό νομοθετικό σώμα κερδίζοντας από 10 έδρες, ενώ εξελέγησαν και οι τέσσερις υποψήφιοι της ADPL. Η Ρίτα Φαν εξελέγη Πρόεδρος του PLC. Η θητεία διήρκησε ένα έτος και το σώμα αντικαταστάθηκε από το 1ο Νομοθετικό Συμβούλιο του Χονγκ Κονγκ το 1998.[18]

1998
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 1998 διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου 1998 για την ανάδειξη των μελών του 1ου Νομοθετικό Συμβούλιο του Χονγκ Κονγκ (LegCo) μετά την ίδρυση της Ειδική Διοικητική Περιοχή του Χονγκ Κονγκ (ΕΔΠΧΚ) το 1997. Αντικαθιστώντας το Προσωρινό Νομοθετικό Συμβούλιο (PLC), το οποίο ελεγχόταν αυστηρά από την κυβέρνηση του Πεκίνου και είχε υποστεί μποϊκοτάζ από το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο, οι εκλογές ανέδειξαν 20 μέλη από άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές περιφέρειες, 10 μέλη από την Εκλογική Περιφέρεια της Εκλογικής Επιτροπής και 30 μέλη από λειτουργικές περιφέρειες, εκ των οποίων οι 10 εξελέγησαν χωρίς αντίπαλο.

Εκμεταλλευόμενη το σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης που θεσπίστηκε από το Πεκίνο, η φιλοκινέζικη παράταξη, ο Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση του Χονγκ Κονγκ (DAB) —η οποία ήταν η ασθενέστερη πλευρά σε σύγκριση με το πιο οργανωμένο φιλοδημοκρατικό Δημοκρατικό Κόμμα— κατέγραψε σαφή αύξηση στον αριθμό των εδρών της.[19]

Το Δημοκρατικό Κόμμα επέστρεψε στο Νομοθετικό Συμβούλιο ως η μεγαλύτερη παράταξη με 13 έδρες, ενώ συμμετείχε και η Ένωση για τη Δημοκρατία και τη Διαβίωση του Λαού, ένα φιλοδημοκρατικό κόμμα. Το ελεγχόμενο από το Πεκίνο Προσωρινό Νομοθετικό Συμβούλιο έχασε όλες τις έδρες του.

2000
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 2000 διεξήχθησαν στις 10 Σεπτεμβρίου 2000 για την ανάδειξη των μελών του 2ου Νομοθετικού Συμβουλίου (LegCo) της Ειδική Διοικητική Περιοχή του Χονγκ Κονγκ (ΕΔΠΧΚ). Οι εκλογές ανέδειξαν 24 μέλη από άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές περιφέρειες, 6 έδρες από την Εκλογική Περιφέρεια της Εκλογικής Επιτροπής και 30 μέλη από λειτουργικές περιφέρειες, εκ των οποίων οι 9 εξελέγησαν χωρίς αντίπαλο.

Στις εκλογές σημειώθηκε πτώση του ποσοστού προσέλευσης από 53,29% το 1998 σε 43,57%. Το Δημοκρατικό Κόμμα κατάφερε να διατηρήσει την ιδιότητα του μεγαλύτερου κόμματος στο νομοθετικό σώμα διακρατώντας 12 έδρες, παρά το γεγονός ότι το ποσοστό των ψήφων του μειώθηκε απότομα κατά 8% —αν συμπεριληφθεί ο Λάου Τσιν-σεκ από τη Συνομοσπονδία Συνδικάτων του Χονγκ Κονγκ (CTU) που συμμετείχε στο ίδιο ψηφοδέλτιο με τον Δημοκρατικό Τζέιμς Το στο Δυτικό Κοουλούν— από 42% το 1998 σε 34% το 2000.[20]

Αντίθετα, ο φιλοκινεζικός Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση του Χονγκ Κονγκ (DAB) αύξησε το ποσοστό των ψήφων της μέσα σε δύο χρόνια κατά 5%, φτάνοντας στο 29,6% αν συμπεριληφθεί ο Τανγκ Σιου-τονγκ από την Προοδευτική Συμμαχία του Χονγκ Κονγκ (HKPA). Ως αποτέλεσμα, ο DAB κέρδισε 11 έδρες, μια απότομη αύξηση τριών εδρών από τις προηγούμενες εκλογές, καθιστώντας την το δεύτερο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στο νομοθετικό σώμα, παρά το φερόμενο σκάνδαλο διαφθοράς που ενέπλεκε τον αντιπρόεδρό της Τσενγκ Κάι-ναμ στο αποκορύφωμα της εκστρατείας.[20] Ο Τσενγκ δεν ανέλαβε καθήκοντα και η επαναληπτική εκλογή τον Δεκέμβριο κερδήθηκε από μια φιλοδημοκρατική ανεξάρτητη, την Όντρεϊ Γιου.

Το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο κέρδισε συνολικά 21 έδρες, εκ των οποίων οι 16 προήλθαν από τις άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές περιφέρειες, μία έδρα περισσότερη από τις προηγούμενες εκλογές, γεγονός που εξασφάλισε το ένα τρίτο των ψήφων για την άσκηση βέτο σε οποιαδήποτε κυβερνητική πρόταση συνταγματικής τροποποίησης. Μέχρι το 2025, αυτές ήταν οι τελευταίες εκλογές που κερδήθηκαν από κόμμα άλλο από τον Δημοκρατικό Συνασπισμό για την Καλυτέρευση και την Πρόοδο του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος άρχισε να κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή του Χονγκ Κονγκ από τις εκλογές του 2004.

Σύμφωνα με το Παράρτημα ΙΙ του Βασικού Νόμου του Χονγκ Κονγκ, ο αριθμός των εδρών της Εκλογικής Περιφέρειας της Εκλογικής Επιτροπής που εκλέγονται έμμεσα από την 800μελή Εκλογική Επιτροπή θα μειωνόταν από 10 σε 6 έδρες, ενώ οι έδρες των άμεσα εκλεγμένων γεωγραφικών περιφερειών θα αυξάνονταν από 20 σε 24.[21] Ως αποτέλεσμα, σε κάθε γεωγραφική περιφέρεια εκτός από τις Ανατολικές Νέες Επικράτειες προστέθηκε μία επιπλέον έδρα.

Μετά την κατάργηση των δύο δημοτικών συμβουλίων, του Αστικού Συμβουλίου και του Περιφερειακού Συμβουλίου το 1999, οι δύο αντίστοιχες λειτουργικές περιφέρειες καταργήθηκαν επίσης και αντικαταστάθηκαν από τις έδρες της Πληροφορικής και της Εστίασης.

2004
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 2004 διεξήχθησαν στις 12 Σεπτεμβρίου 2004 για την ανάδειξη των μελών του LegCo. Οι εκλογές ανέδειξαν 30 μέλη από άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές περιφέρειες και 30 μέλη από λειτουργικές περιφέρειες, εκ των οποίων οι 11 εξελέγησαν χωρίς αντίπαλο.

Ένας πρωτοφανής αριθμός 3,2 εκατομμυρίων ανθρώπων εγγράφηκε για να ψηφίσει στις εκλογές. Το ποσοστό προσέλευσης έφτασε το πρωτοφανές 55,6%, με 1.784.406 ψηφοφόρους να ρίχνουν την ψήφο τους, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του 1998 κατά 200.000 ψήφους.[22] Παρόλο που οι υποψήφιοι της φιλοδημοκρατικής αντιπολίτευσης κέρδισαν νέες έδρες στο νομοθετικό σώμα, τα κέρδη τους ήταν κατώτερα των προσδοκιών τους.

Στις γεωγραφικές περιφέρειες, οι υποψήφιοι από το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο εξασφάλισαν το 60% των εδρών σε αυτόν τον τομέα των εκλογών, λαμβάνοντας 18 έδρες (από 17) και το 62% της λαϊκής ψήφου. Από την άλλη πλευρά, οι φιλοκινέζοι και οι φιλικοί προς τις επιχειρήσεις υποψήφιοι σημείωσαν μεγαλύτερα κέρδη, κερδίζοντας 12 άμεσα εκλεγμένες έδρες (από 7). Στις λειτουργικές περιφέρειες, τις οποίες το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο επιδίωκε να καταργήσει, η παράταξη σημείωσε επίσης αύξηση (από 5 σε 7 έδρες).

Συνολικά, οι δημοκρατικοί έλαβαν 25 έδρες και το φιλοκυβερνητικό στρατόπεδο 35 έδρες. Τα νομοσχέδια που εισηγείται η κυβέρνηση μπορούν ακόμα να εγκριθούν μόνο με τη φιλοκυβερνητική υποστήριξη, αλλά τα νομοσχέδια που προέρχονται από μέλη του συμβουλίου δεν μπορούν να περάσουν χωρίς τη δημοκρατική υποστήριξη, καθώς αυτά τα νομοσχέδια απαιτούν απόλυτη πλειοψηφία σε κάθε τομέα (γεωγραφικό και λειτουργικό) του νομοθετικού σώματος.[23] Οι συνταγματικές τροποποιήσεις απαιτούν πλειοψηφία δύο τρίτων και, ως εκ τούτου, απαιτούν επίσης την υποστήριξη του δημοκρατικού στρατοπέδου.

Παρά την αύξηση του αριθμού των εδρών από τις γεωγραφικές περιφέρειες και τη συμμετοχή-ρεκόρ, το Δημοκρατικό Κόμμα έχασε την ιδιότητα του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στο Νομοθετικό Συμβούλιο από το φιλοκυβερνητικο DAB, το οποίο εξασφάλισε 12 έδρες (συμπεριλαμβανομένων των δύο μελών που κατέβηκαν υπό τη σημαία της Ομοσπονδίας Συνδικάτων του Χονγκ Κονγκ), και το φιλικό προς τις επιχειρήσεις Φιλελεύθερο Κόμμα που εξασφάλισε 10 έδρες, καταλήγοντας έτσι να είναι μόλις το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα. Ορισμένοι απέδωσαν την κακή απόδοση του φιλοδημοκρατικού στρατοπέδου σε τακτικούς λανθασμένους υπολογισμούς στην κατανομή των ψήφων. Σε αυτό δεν βοήθησαν και ορισμένα προσωπικά σκάνδαλα στελεχών των δημοκρατικών κομμάτων.

Τα φιλοπεκινέζικα και φιλικά προς τις επιχειρήσεις κόμματα πέτυχαν να διατηρήσουν την πλειοψηφία στο νομοθετικό σώμα. Ωστόσο, οι φιλοδημοκρατικοί υποψήφιοι διατήρησαν το όριο για να μπλοκάρουν αλλαγές, εάν χρειαστεί, στον Βασικό Νόμο του Χονγκ Κονγκ, αφού απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων για τροποποίηση. Το τρέχον Νομοθετικό Συμβούλιο είδε επίσης την είσοδο πιο ριζοσπαστικών μελών του δημοκρατικού στρατοπέδου.

Σύμφωνα με το Παράρτημα ΙΙ του Βασικού Νόμου του Χονγκ Κονγκ, η 6μελής Εκλογική Περιφέρεια της Εκλογικής Επιτροπής που εκλεγόταν έμμεσα από την 800μελή Εκλογική Επιτροπή καταργήθηκε, ενώ οι έδρες των άμεσα εκλεγμένων γεωγραφικών περιφερειών αυξήθηκαν από 24 σε 30,[21] ίσο αριθμό δηλαδή με τις έμμεσα εκλεγμένες λειτουργικές περιφέρειες. Ως αποτέλεσμα, στη Νήσο Χονγκ Κονγκ και στο Ανατολικό Κοουλούν προστέθηκε μία επιπλέον έδρα στην καθεμία (από πέντε σε έξι και από τέσσερις σε πέντε αντίστοιχα), και στις Δυτικές Νέες Επικράτειες] και στις Ανατολικές Νέες Επικράτειες προστέθηκαν δύο επιπλέον έδρες στην καθεμία (από έξι σε οκτώ και από πέντε σε επτά αντίστοιχα), ενώ ο αριθμός των εδρών στο Δυτικό Κοουλούν παρέμεινε στις τέσσερις.

2008
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 2008 διεξήχθησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2008[24] για την ανάδειξη του 4ου Νομοθετικού Συμβουλίου από την ίδρυση της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ. Υπήρχαν 60 έδρες στο 4ο Νομοθετικό Συμβούλιο, με 30 μέλη να εκλέγονται από γεωγραφικές περιφέρειες μέσω άμεσων εκλογών και 30 μέλη από λειτουργικές περιφέρειες.[25] Οι υποψήφιοι για 14 έδρες λειτουργικών περιφερειών εξελέγησαν χωρίς αντίπαλο.

Το ποσοστό προσέλευσης ανήλθε στο 45%, με 1,51 εκατομμύρια ψηφοφόρους να προσέρχονται στις κάλπες, περίπου 10% χαμηλότερα από τις προηγούμενες εκλογές του 2004. Ο Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση του Χονγκ Κονγκ (DAB) παρέμεινε το μεγαλύτερο μεμονωμένο κόμμα στο Νομοθετικό Συμβούλιο με 13 έδρες, συμπεριλαμβανομένων των δύο μελών της FTU, ενώ το φιλικό προς τις επιχειρήσεις Φιλελεύθερο Κόμμα υπέστη δεινή ήττα, καθώς δύο κορυφαία στελέχη του, ο πρόεδρος Τζέιμς Τιεν και η αντιπρόεδρος Σελίνα Τσόου, έχασαν τις έδρες τους στις περιφέρειες Ανατολικές Νέες Επικράτειες και Δυτικές Νέες Επικράτειες αντίστοιχα. Το δίδυμο παραιτήθηκε από τις κομματικές του θέσεις και η Τσόου παραιτήθηκε από το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Χονγκ Κονγκ μετά τις εκλογές, γεγονός που ακολούθησε μια μεγάλη διάσπαση του κόμματος.[26]

Υπό το πρίσμα της επιδείνωσης της οικονομίας και του αυξανόμενου πληθωρισμού, τα κόμματα που απευθύνονται στα λαϊκά στρώματα σημείωσαν νίκες, καθώς το νέο φιλοδημοκρατικό κόμμα Λίγκα των Σοσιαλδημοκρατών (LSD) είδε και τους τρεις υποψηφίους του να εκλέγονται, ενώ η FTU κέρδισε επίσης δύο έδρες στις γεωγραφικές περιφέρειες. Το κορυφαίο φιλοδημοκρατικό Δημοκρατικό Κόμμα ανέκτησε τη θέση του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος, παρά το γεγονός ότι έχασε μία έδρα από τον σύμμαχό του, το νέο και προσανατολισμένο στη μεσαία τάξη Πολιτικό Κόμμα (Civic Party), το οποίο έλαβε δύο έδρες στη Νήσο Χονγκ Κονγκ, με την επικεφαλής του κόμματος Όντρεϊ Γιου να κατεβαίνει ως δεύτερη υποψήφια πίσω από το νέο πρόσωπο του κόμματος, την Τάνια Τσαν.[27]

Το μερίδιο των ψήφων των πανδημοκρατικών κομμάτων μεταξύ των ψηφοφόρων μειώθηκε από 60% το 2004 σε 57%, γεγονός που μεταφράστηκε σε καθαρή απώλεια δύο εδρών σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές. Οι πανδημοκρατικοί εξέλεξαν συνολικά 23 έδρες: 19 στις άμεσα εκλεγμένες γεωγραφικές περιφέρειες και τέσσερις από τις λειτουργικές περιφέρειες. Χάρη στην κατοχή άνω του ενός τρίτου των εδρών στο Νομοθετικό Συμβούλιο, η ικανότητά τους να ασκούν βέτο σε συνταγματικές αλλαγές παρέμεινε ανέπαφη. Η εξουσία βέτο των πανδημοκρατικών θεωρήθηκε κρίσιμη για τις εκλογικές ρυθμίσεις των εκλογών του 2012, οι οποίες θα λάμβαναν χώρα κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας.

2012
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του Χονγκ Κονγκ του 2012 διεξήχθησαν στις 9 Σεπτεμβρίου 2012 για την ανάδειξη των μελών του 5ου Νομοθετικού Συμβουλίου (LegCo) από την ίδρυση της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ.

Οι εκλογές αφορούσαν το νέο σύνολο των 70 εδρών στο LegCo, δέκα περισσότερες από ό,τι προηγουμένως, με 35 μέλη να εκλέγονται σε [γεωγραφικές περιφέρειες μέσω άμεσων εκλογών και 35 μέλη σε λειτουργικές περιφέρειες.[28] Σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν σε μια αμφιλεγόμενη ψηφοφορία του LegCo το 2010, πέντε έδρες της λειτουργικής περιφέρειας του Περιφερειακού Συμβουλίου (Δεύτερη) εκπροσωπούν και τα 18 Περιφερειακά Συμβούλια του Χονγκ Κονγκ και ψηφίζονται από όλους τους μόνιμους κατοίκους ψηφοφόρους στο Χονγκ Κονγκ (που δεν είχαν ψήφο σε καμία άλλη λειτουργική περιφέρεια), αυξάνοντας ουσιαστικά τον αριθμό των εδρών που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία σε 40.[29]

Το φιλοκινεζικό στρατόπεδο σημείωσε σημαντική επιτυχία, διατηρώντας την κυριαρχία του στις λειτουργικές περιφέρειες και κερδίζοντας 17 από τις 35 έδρες —σχεδόν τις μισές— των γεωγραφικών περιφερειών, οι οποίες θεωρούνταν το προπύργιο του πανδημοκρατικού στρατοπέδου. Ο Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση και την Πρόοδο του Χονγκ Κονγκ (DAB), το κορυφαίο κόμμα των πιστών στο Πεκίνο, κέρδισε συνολικά 13 έδρες, περισσότερες από τις διπλάσιες από αυτές του φιλοδημοκρατικού Δημοκρατικού Κόμματος ή του Πολιτικού Κόμματος (Civic Party), ή της αδελφής οργάνωσής του, της Ομοσπονδία Συνδικάτων του Χονγκ Κονγκ (FTU), που κέρδισαν από έξι έδρες το καθένα.

Το Δημοκρατικό Κόμμα, το κύριο φιλοδημοκρατικό κόμμα, υπέστη τη χειρότερη ήττα από την ίδρυσή του το 1994, κερδίζοντας μόνο έξι έδρες και χάνοντας όλες τις έδρες του στις Δυτικές Νέες Επικράτειες, ενώ οι ριζοσπάστες δημοκράτες της Λίγκας των Σοσιαλδημοκρατών και η νεοσύστατη Λαϊκή Δύναμη διπλασίασαν τις συνολικές τους ψήφους. Παρά την προσθήκη πέντε νέων εδρών γεωγραφικών περιφερειών, οι πανδημοκρατικοί κέρδισαν μία έδρα λιγότερη από ό,τι στις εκλογές του 2008, γεγονός που αποδόθηκε στις εσωτερικές διαμάχες εντός του στρατοπέδου.[30] Το Πολιτικό Κόμμα απέτυχε στην εκλογική του στρατηγική, καθώς δύο από τις εν ενεργεία βουλευτές του, η Όντρεϊ Γιου και η Τάνια Τσαν, τοποθετήθηκαν δεύτερες στις λίστες στη Νήσο Χονγκ Κονγκ και στις Δυτικές Νέες Επικράτειες και έλαβαν πάνω από 70.000 ψήφους —πολύ περισσότερες από άλλες λίστες— αλλά παρόλα αυτά δεν κατάφεραν να επανεκλεγούν.[31]

Η πρόεδρος του φιλικού προς τις επιχειρήσεις Φιλελεύθερου Κόμματος, Μίριαμ Λάου, απέτυχε να κερδίσει έδρα στη Νήσο Χονγκ Κονγκ, σημειώνοντας τον μικρότερο αριθμό εδρών στην ιστορία του κόμματος, αν και ο Τζέιμς Τιεν ανέκτησε την έδρα του στις Ανατολικές Νέες Επικράτειες. Τόσο η Μίριαμ Λάου από τους Φιλελεύθερους όσο και ο Άλμπερτ Χο από τους Δημοκρατικούς παραιτήθηκαν από τις θέσεις των προέδρων μετά την ήττα.

Το πανδημοκρατικό και το φιλοκινέζικο στρατόπεδο κατέβασαν αμφότερα από τρεις λίστες στη μάχη για τις πέντε νέες έδρες της λειτουργικής περιφέρειας του Περιφερειακού Συμβουλίου (Δεύτερη). Τρεις από αυτές πήγαν στους Δημοκρατικούς, τον Άλμπερτ Χο, τον Τζέιμς Το και τον Φρέντερικ Φουνγκ από την Ένωση για τη Δημοκρατία και τη Διαβίωση του Λαού (ADPL). Οι πιστοί στο Πεκίνο κέρδισαν μόνο δύο έδρες, με την Τσαν Γιουέν-χαν της FTU και την Στάρι Λι της DAB να λαμβάνουν από μία έδρα. Ο βετεράνος Λάου Κονγκ-γουά έγινε ο μοναδικός υποψήφιος της DAB που τοποθετήθηκε πρώτος σε λίστα υποψηφίων αλλά έχασε τις εκλογές.

Βουλευτικές εκλογές 2016
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2016 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές για το Νομοθετικό Συμβούλιο.

Βουλευτικές εκλογές 2021
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 19 Δεκεμβρίου του 2021

Εκλογές για Εκτελεστικό επικεφαλής του Χονγκ Κονγκ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές για Εκτελεστικό επικεφαλής διεξήχθησαν τα έτη 1996, 2002, 2005, 2007, 2012 2017 και 2022.

Εκλογές περιφερειακών συμβουλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Οι 18 περιφέρειες του Χονγκ Κονγκ. Κάθε περιφέρεια έχει ένα περιφερειακό συμβούλιο: 1.Κεντρική και Δυτική 2. Γουάν Τσάι 3.Ανατολική 4.Νότια 5.Γιάο Τσιμ Μονγκ 6.Σαμ Σούι Πο 7.Πόλη του Κόλοουν 8. Γουόνγκ Τάι Σιν 9.Κγουόν Τονγκ 10.Κγουάι Τσίνγκ 11.Τουέν Γουάν 12.Τουέν Μουν 13.Γιουέν Λόνγκ 14.Βόρεια 15.Τάι Πο 16.Σά Τιν 17.Σάι Κουνγκ 18.Νησιωτική

Εκτός από τις βουλευτικές εκλογές, στο Χονγκ Κονγκ διεξάγονται κάθε τέσσερα έτη εκλογές για την ανάδειξη των περιφερειακών συμβουλίων. Συνολικά αναδεικνύονται 452 περιφερειακοί σύμβουλοι χωρισμένοι σε 18 περιφερειακά συμβούλια. Τα περιφερειακά συμβούλια έχουν περιορισμένες αρμοδιότητες και κυρίως ασχολούνται με την διαχείριση των απορριμάτων, την ανακύκλωση, τα μέσα μεταφοράς και την δημόσια υγιεινή. Οι πιο πρόσφατες εκλογές πραγματοποιήθηκαν το 2023. Επίσης τα περιφερειακά συμβούλια εκλέγουν 117 εκλέκτορες από τους συνολικά 1.200 οι οποίοι εκλέγουν με την σειρά τους τον Εκτελεστικό Επικεφαλή του Χονγκ Κονγκ.

Πρόσφατες περιφερειακές εκλογές (2023)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές των Περιφερειακών Συμβουλίων του Χονγκ Κονγκ του 2023 διεξήχθησαν στις 10 Δεκεμβρίου 2023 για τα 18 Περιφερειακά Συμβούλια του Χονγκ Κονγκ, με σκοπό την πλήρωση 264 από τις 470 έδρες των συμβουλίων.[32] Υπό το νέο εκλογικό σύστημα, 88 από τις 264 έδρες εξελέγησαν άμεσα από 4,3 εκατομμύρια ψηφοφόρους, ενώ 176 από αυτές εξελέγησαν έμμεσα από περίπου 2.400 μέλη των διορισμένων από την κυβέρνηση Περιφερειακών Επιτροπών. Περισσότερο από το ένα τρίτο των υπολοίπων εδρών διορίστηκε απευθείας από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο.

Οι εκλογικές αλλαγές που ψηφίστηκαν νωρίτερα μέσα στο έτος επανέφεραν τις διορισμένες έδρες στα σώματα, εισήγαγαν έδρες που εκλέγονται από κυβερνητικές επιτροπές και αυστηροποίησαν τα κριτήρια επιλεξιμότητας με ελέγχους ασφαλείας και υποχρεωτική υποστήριξη (nomination) από μέλη των Περιφερειακών Επιτροπών. Ως αποτέλεσμα, αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές στο Χονγκ Κονγκ στις οποίες συμμετείχαν αποκλειστικά υποψήφιοι του φιλοπεκινέζικου στρατοπέδου,[33] καθώς το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο —το οποίο είχε κερδίσει με συντριπτική πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές— αντιμετώπισε σοβαρά εμπόδια λόγω του νόμου περί εθνικής ασφάλειας. Υπό τους νέους κανόνες, τόσο τα φιλοδημοκρατικά όσο και τα μετριοπαθή κόμματα απέτυχαν να εξασφαλίσουν αρκετές υπογραφές υποστήριξης για να συμμετάσχουν.

Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να ενισχύσει την προσέλευση, μόλις 1,19 εκατομμύρια ψηφοφόροι (27,5% των εγγεγραμμένων) ψήφισαν, ποσοστό που αποτελεί το ιστορικό χαμηλό για τα Περιφερειακά Συμβούλια και το χαμηλότερο σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση από τότε που η Κίνα ανέλαβε τον έλεγχο του Χονγκ Κονγκ. Το μεγαλύτερο φιλοκινέζικο κόμμα, ο Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση και την Πρόοδο του Χονγκ Κονγκ (DAB), ανέκτησε τη θέση του ως η ισχυρότερη παράταξη στα συμβούλια κερδίζοντας συνολικά 109 έδρες, ενώ πολλά μικρότερα κόμματα, που στερούνταν ισχυρών δικτύων και πόρων, απέτυχαν να κερδίσουν σημαντικό αριθμό εδρών.

Προηγούμενες εκλογές περιφερειακών συμβουλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές για Περιφερειακά Συμβούλια διεξήχθησαν τα έτη: 1982, 1985, 1988, 1991, 1994, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015, 2019 και 2023.

Περιφερειακές εκλογές 2011

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περιφερειακές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2011. Η συμμετοχή έφτασε στο 41,5% (περίπου 1,2 εκατομμύρια άτομα). Ο Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση και την Πρόοδο του Χονγκ Κονγκ (DAB) μαζί με την ομοσπονδία συνδικαλιστικών οργανώσεων κατάφεραν να κερδίσουν 165 θέσεις περιφερειακών συμβούλων και όλα από τα 18 περιφερειακά συμβούλια . Η φιλοδημοκρατική παράταξη κέρδισε μόλις 47 θέσεις. Άλλα μικρότερα κόμματα της φιλοκινεζικής παράταξης κέρδισαν τις υπόλοιπες θέσεις.[34]

Περιφερειακές εκλογές 2015

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 22 Νοεμβρίου 2015 έγιναν και εκλογές για την ανάδειξη των μελών στα 18 περιφερειακά συμβούλια.[35] Ο αριθμός των ψηφοφόρων που προσήλθαν στις κάλπες ήταν ρεκόρ (το 47% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους). Το στρατόπεδο που είναι φίλα προσκείμενο στο Πεκίνο διατήρησε τον έλεγχο όλων των 18 συμβουλίων και μεγαλύτερο κόμμα παρέμεινε ο Δημοκρατικός Συνασπισμός για την Καλυτέρευση και την Πρόοδο του Χονγκ Κονγκ (DAB).

Περιφερειακές εκλογές 2019

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκλογές αποτελούν ορόσημο στην ιστορία των περιφερειακών εκλογών, καθώς σημειώθηκε νέο ρεκόρ συμμετοχής (71%), με 2,9 εκατομμύρια άτομα να προσέρχονται στις κάλπες. Στις εκλογές νίκησε συντριπτικά η φιλοδημοκρατική παράταξη, κερδίζοντας 17 από τα 18 περιφερειακά συμβούλια και 380 με 400 περιφερειακούς συμβούλους (περίπου το 85% με 90%). Οι εκλογές διεξήχθησαν έπειτα από μήνες αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, που ζητούσαν περισσότερη δημοκρατία και εξέφραζαν την δυσαρέσκεια του κόσμου για την τωρινή κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ και για τον έλεγχο του Πεκίνου στα πολιτικά πράγματα της περιοχής. Σύμφωνα με αναλυτές, η υψηλή συμμετοχή δικαιολογείται διότι οι εκλογές πήραν την μορφή άτυπου δημοψηφίσματος για την σημερινή κατάσταση της περιοχής.[36][37][38]

Δημοψηφίσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1896

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία δημόσια ψηφοφορία σχετικά με το αν το Συμβούλιο Υγιεινής θα πρέπει να έχει επίσημη ή μη επίσημη πλειοψηφία διεξήχθη στο Χονγκ Κονγκ στις 16 Μαΐου 1896.[39] Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν συντριπτικά (91,4%) υπέρ της μη επίσημης πλειοψηφίας, ωστόσο δεν έγιναν συνταγματικές αλλαγές για το Συμβούλιο Υγιεινής, αν και οι συνθέσεις του Εκτελεστικού Συμβουλίου και του Νομοθετικού Συμβουλίου τροποποιήθηκαν καθώς προστέθηκαν μη επίσημα μέλη ως αποτέλεσμα.

Η ψηφοφορία του 1896 καταγράφεται ως το μόνο δημοψήφισμα που διεξήχθη από την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ. Το άλλο «de facto» δημοψήφισμα που ξεκίνησε από το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο μέσω των επαναληπτικών εκλογών του 2010 δεν αναγνωρίστηκε επίσημα. Το δημοψήφισμα μπορεί να θεωρηθεί ως μέρος της πρώτης σημαντικής συζήτησης για τη συνταγματική μεταρρύθμιση στην αποικία του στέμματος κατά τη δεκαετία του 1890. Ήταν πολύ νωρίτερα από το Σχέδιο Γιάνγκ του κυβερνήτη Μαρκ Έιτσινσον Γιανγκ στη δεκαετία του 1940 και 1950 και την άνοδο του σύγχρονου φιλοδημοκρατικού στρατοπέδου τη δεκαετία του 1980.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «CIA World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2015.
  2. ↑ https://fas.org/sgp/crs/row/IF10500.pdf Hong Kong’s Legislative Council (Legco). Congressional Research Service. Στην ενότητα "The Basic Law and Legco". Ανακτήθηκε στις 5/4/2021.
  3. 1 2 Legco elections explained in three minutes: how Hong Kong’s system works, https://www.youtube.com/watch?v=x8lveXndaoY, ανακτήθηκε στις 2021-04-06
  4. ↑ «REO : Who may register / how to register - Functional constituencies». www.reo.gov.hk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2021.
  5. ↑ «Voter Registration Statistics: Geographical Constituency». www.voterregistration.gov.hk. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2021.
  6. ↑ «Voter Registration Statistics : Functional Constituency». www.voterregistration.gov.hk. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2021.
  7. 1 2 Καράγιωργας, Ιωάννης (30 Μαρτίου 2021). «Κίνα: Αλλαγή στο εκλογικό σύστημα του Χονγκ Κονγκ». euronews. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2021.
  8. ↑ https://fas.org/sgp/crs/row/IF10500.pdf Hong Kong’s Legislative Council (Legco). Congressional Research Service. (σε μορφή PDF). Ανακτήθηκε στις 2/4/2021.
  9. ↑ «Legislative Council of the Hong Kong Special Administrative Region - History of the Legislature». www.legco.gov.hk. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2021.
  10. ↑ «Hong Kong: China limits parliament to 'patriots'». BBC News (στα Αγγλικά). 30 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
  11. ↑ «Beijing imposes sweeping overhaul of Hong Kong's electoral system». France 24 (στα Αγγλικά). 30 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
  12. ↑ Welle (www.dw.com), Deutsche. «China approves Hong Kong electoral system reform bill | DW | 30.03.2021». DW.COM (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
  13. ↑ The Hong Kong Government (1984). White Paper: The Further Development of Representative Government in Hong Kong. Hong Kong: Government Printer.
  14. ↑ «Defeat for liberals in Legco poll». South China Morning Post. 23 Σεπτεμβρίου 1988.
  15. ↑ Scott, Ian (1991). «An Overview of the Hong Kong Legislative Council Elections of 1991». Asian Journal of Public Administration 13 (2): 11–37. doi:10.1080/02598272.1991.10800247. https://hkjo.lib.hku.hk/archive/files/9a143dfa460b1378f2b447a98a057d8e.pdf.
  16. ↑ Report on the 1995 Legislative Council General Election. 1995. σελ. 34.
  17. ↑ Wacks, Raymond (1999). The New Legal Order in Hong Kong. Hong Kong University Press. σελ. 68.
  18. ↑ Provisional Legislative Council (PDF). σελ. 12.
  19. ↑ Kwong, Bruce Kam-kwan (2009). Patron-Client Politics and Elections in Hong Kong. Routledge. σελ. 79.
  20. 1 2 Poon, Kit (2007). The Political Future of Hong Kong: Democracy Within Communist ChinaΔωρεάν πρόσβαση υπoκείμενη σε περιορισμένη δοκιμή, συνήθως απαιτείται συνδρομή. Routledge. σελ. 72.
  21. 1 2 «Annex II : Method for the Formation of the Legislative Council of the Hong Kong Special Administrative Region and Its Voting Procedures». The Basic Law. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2017.
  22. ↑ «2004 Legislative Council Election» (PDF). Electoral Affairs Commission. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009.
  23. ↑ Sing, Ming (2009). Politics and Government in Hong Kong. Taylor & Francis.
  24. ↑ Electoral Calendar-international elections world elections
  25. ↑ Electoral Calendar- world elections, US elections, presidential election, world parties
  26. ↑ Ambrose Leung, "Liberals' defeat raises doubt over trade-based seats stance", South China Morning Post, p. A3, 9 September 2008
  27. ↑ Chris Yeung, "Beijing's hand in polls is more of a ham fist", South China Morning Post, p. A14 (17 September 2008)
  28. ↑ «Hong Kong votes in key legislative elections». Al Jazeera. 9 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2012.
  29. ↑ Maximiliano Herrera. «Electoral Calendar- world elections, US elections, presidential election, world parties». Mherrera.org. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2012.
  30. ↑ «Pan democrats election setbacks blamed infighting». South China Morning Post. 11 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012.
  31. ↑ «Civic Party defends election strategy despite two big losses». South China Morning Post. 11 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012.
  32. ↑ «区议会选举12月10日举行». 香港政府新闻网. 24 Ιουλίου 2023.
  33. ↑ «「整頓」後首屆香港區議會選舉以「史上最低」投票率落幕». BBC News 中文 (στα Κινεζικά). 11 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2023.
  34. ↑ https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=JOIN:2012:0011:FIN:EL:PDF
  35. ↑ «Polling date for 2015 District Council ordinary election published». Hong Kong Government. 13-3-2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-09-24. Ανακτήθηκε στις 2015-11-28. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  36. ↑ «Τεράστια νίκη του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2021.
  37. ↑ Newsroom (25 Νοεμβρίου 2019). «Χονγκ Κονγκ: Συντριπτική νίκη του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας στις εκλογές - δημοψήφισμα». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2021.
  38. ↑ Capital.gr. «Χονγκ Κονγκ: Εμφατική νίκη των φιλοδημοκρατικών υποψηφίων στις τοπικές εκλογές». Capital.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2021.
  39. ↑ «Sanitary Board Reform» (PDF). Parliamentary Debates (Hansard). Legislative Council of Hong Kong. 8 Ιουλίου 1896. "Hon. T. H. WHITEHEAD—Does the Government intend to take any action for the reconstruction of the Sanitary Board in accordance with the opinion expressed by the British members of the community at the ballot taken on the 16th day of May last, the result of which was duly reported to the Government by Mr. N. J. Ede?"
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Εκλογές_στο_Χονγκ_Κονγκ&oldid=11464296"