Εκλογές στο Αφγανιστάν
Στο Αφγανιστάν διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για κοινοβούλιο.
Προεδρικές εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2019)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2019.
Προηγούμενες προεδρικές εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]2004
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αφγανιστάν στις 9 Οκτωβρίου 2004. Ο Χαμίντ Καρζάι κέρδισε τις εκλογές με το 55% των ψήφων και τριπλάσιες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο. Δώδεκα υποψήφιοι έλαβαν λιγότερο από το 1% των ψήφων. Εκτιμάται ότι περισσότερα από τα τρία τέταρτα των σχεδόν 12 εκατομμυρίων εγγεγραμμένων ψηφοφόρων του Αφγανιστάν προσήλθαν στις κάλπες. Οι εκλογές επιβλέπονταν από το Κοινό Σώμα Εκλογικής Διαχείρισης, υπό την προεδρία του Ζακίμ Σαχ και την αντιπροεδρία του Ρέι Κένεντι, ενός Αμερικανού που εργαζόταν για τα Ηνωμένα Έθνη.[1][2][3][4][5][6][7][8]
Μετά από ορισμένες καταγγελίες για νοθεία που κυκλοφόρησαν την ημέρα των εκλογών, τουλάχιστον δεκαπέντε υποψήφιοι δήλωσαν ότι απείχαν από την ψηφοφορία, αλλά το μποϊκοτάζ διαλύθηκε όταν τα Ηνωμένα Έθνη ανακοίνωσαν ότι θα συγκροτούσαν μια τριμελή ανεξάρτητη επιτροπή για τη διερεύνηση των κατηγοριών για παρατυπίες. Η επιτροπή περιλάμβανε έναν πρώην Καναδό διπλωμάτη, έναν Σουηδό εκλογικό εμπειρογνώμονα, ενώ το τρίτο μέλος ορίστηκε αργότερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ημερομηνία είχε αρχικά οριστεί για τις 5 Ιουλίου 2004. Οι εκλογές αναβλήθηκαν δύο φορές, πρώτα για τον Σεπτέμβριο και στη συνέχεια για τον Οκτώβριο. Οι υποψήφιοι για την προεδρία όρισαν επίσης δύο υποψηφίους για την αντιπροεδρία. Ορισμένοι υποψήφιοι χρησιμοποίησαν αυτή τη δυνατότητα για να εξισορροπήσουν το ψηφοδέλτιό τους σε σχέση με τις τρεις κύριες εθνοτικές κοινότητες του Αφγανιστάν. Εάν κανένας υποψήφιος δεν είχε εξασφαλίσει το 50% των ψήφων, θα διεξαγόταν επαναληπτικός γύρος εκλογών.
Οι εκλογές του 2004 ήταν ιστορικές καθώς αποτέλεσαν την πρώτη άμεση δημοκρατική εκλογή προέδρου στη χώρα. Ο Χαμίντ Καρζάι, αν και εθνοτικά Παστούν, κατάφερε να συγκεντρώσει υποστήριξη από διάφορες ομάδες.
2009
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Αυγούστου του 2009. Το 2009 διεξήχθησαν ταυτόχρονα και εκλογές για την ανάδειξη των 420 επαρχιακών συμβουλίων.Εγγεγραμμένοι ήταν 15,6 εκατομμύρια ψηφοφόροι και το 35-38% αυτών ήταν γυναίκες.[9] Ωστόσο αρκετά ΜΜΕ και η ανεξάρτητη επιτροπή για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές αμφισβήτησαν τα παραπάνω στοιχεία, κάνοντας λόγο για παρατυπίες.[10][11] O ΓΓ του NATO, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν χαρακτήρισε τις εκλογές "πετυχημένες από άποψη ασφάλειας".[12] Ο κύριος αντίπαλος του προέδρου Χαμίντ Καρζάι, Αμπντάλα Αμπντάλα, ισχυρίστηκε ότι έγινε νοθεία στις προεδρικές εκλογές.[13]. Στις 23 Αυγούστου και οι δύο κύριοι διεκδικητές, ο Καρζάι και ο Αμπντάλα, ανακήρυξαν τη νίκη τους στις εκλογές.[14]
Στις 25 Αυγούστου η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι με καταμετρημένο το 10% των ψήφων ο Καρζάι προηγούνταν με 41% των ψήφων έναντι 39% για τον Αμπντάλα.[15]
Στις 6 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ότι με καταμετρημένο το 74,2% των ψήφων,τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:[16][17]
- Χαμίντ Καρζάι – ~2.080.000 ψήφοι, 48,6%
- Αμπντάλα Αμπντάλα – ~1.360.000 ψήφοι, 31,7%
- Ραμαζάν Μπασχαρντόστ – 457.909 ψήφοι, ~11%/. Δυο ημέρες αργότερα, ανακοινώθηκε ότι ο Καρζάι είχε ξεπεράσει το 50% (54%, με καταμετρημένο το 92% των εκλογικών τμημάτων), κάτι που σημαίνει ότι δεν θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος. Την ίδια στιγμή, η υποστηριζόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη αρμόδια επιτροπή εντόπισε νοθεία και διέταξε μερική ανακαταμέτρηση ψήφων.[18]
Τον Οκτώβριο του 2009, ύστερα από έρευνα, η Εκλογική Επιτροπή Παραπόνων (ECC) παρέδωσε το πόρισμά της στην Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή (ICC). Με βάση αυτό, αφαιρέθηκαν ψήφοι από τον Καρζάι και το ποσοστό του έπεσε κάτω από το 50%. Η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε πως θα διεξαχθεί επαναληπτική διαδικασία στις 7 Νοεμβρίου.[19] Την 1η Νοεμβρίου ο υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές Αμπντάλα Αμπντάλα ανακοινώνει την απόφασή του να αποσυρθεί από τον δεύτερο γύρο, εξαιτίας φόβων του ότι θα υπάρχει νοθεία στις εκλογές και παραποίηση των αποτελεσμάτων.[20] Έτσι, τελικά, ο Καρζάι ανακηρύχθηκε οριστικά νικητής των προεδρικών εκλογών, από την εκλογική επιτροπή του Αφγανιστάν.[21]
2014
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Απριλίου 2014 και στις 14 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος εξελέγη ο Ασράφ Γκάνι.
Βουλευτικές εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2018)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1931, 1934, 1937, 1940, 1943, 1946, 1949, 1952, 1955, 1958, 1961, 1965, 1969, 1988, 2005, 2010 και 2018.
2010
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Σεπτεμβρίου 2010. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 31 Οκτωβρίου.[22] Η ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή ακύρωσε το 20% των ψηφοδελτίων, έπειτα από έρευνες για νοθεία.[23] Η ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων, έπειτα από καθυστερήσεις, έγινε στις 24 Νοεμβρίου 2010 και σε όλη τη χώρα, σε όλες τις επαρχίες, σημειώθηκαν προβλήματα.[24]
Βουλή του Λαού του Αφγανιστάν, 18 Σεπτεμβρίου 2010
| Υποψήφιοι | Έδρες |
|---|---|
| Υποψήφιοι που δεν ανήκουν σε κόμμα | 249 |
| Σύνολο | 249 |
| Πηγή: IEC Αρχειοθετήθηκε 2016-10-01 στο Wayback Machine. | |
Εκλογές Συντακτικής Συνέλευσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]1964
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση διεξήχθησαν στο Αφγανιστάν το 1964. Η Συνέλευση κατάρτισε το Σύνταγμα του 1964, το οποίο εισήγαγε το δικαίωμα της γυναικείας ψήφου. Τον Μάρτιο του 1963 ο Βασιλιάς Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ ζήτησε από τον πρωθυπουργό Μοχάμεντ Νταούντ Χαν να παραιτηθεί λόγω της διαμάχης για το Παστουνιστάν, η οποία δοκίμαζε τις Σχέσεις Αφγανιστάν–Πακιστάν.[25] Δύο εβδομάδες αργότερα, ο Ζαχίρ Σαχ διόρισε μια επιτροπή για τη σύνταξη νέου συντάγματος.[26]
Το νέο σύνταγμα απαγόρευε στα μέλη της βασιλικής οικογένειας (με εξαίρεση τον μονάρχη) την ανάμειξη στην πολιτική, μια ρήτρα που θεωρήθηκε ότι είχε ως στόχο να εμποδίσει τον Νταούντ Χαν να επιστρέψει στην εξουσία.[26] Προέβλεπε ένα κοινοβούλιο δύο σωμάτων, εισάγοντας το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και δίνοντάς τους το δικαίωμα να θέτουν υποψηφιότητα για αξιώματα. Επίσης, εισήχθη μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ενώ ο ισλαμικός νόμος (Σαρία) θα χρησιμοποιούνταν εκεί όπου δεν υπήρχε κρατικός νόμος.[26]
Μετά τη σύνταξη του συντάγματος, αυτό εξετάστηκε από μια 29μελή επιτροπή, στα μέλη της οποίας περιλαμβάνονταν η Κούμπρα Νουρζάι και η Μασούμα Εσμάτι-Ουαρντάκ.[27]
Προκειμένου να εγκριθεί το σύνταγμα, ο Ζαχίρ Σαχ συγκάλεσε μια Λόγια Τζίργκα την άνοιξη του 1964. Το σώμα των 452 μελών περιλάμβανε τα 14 μέλη του υπουργικού συμβουλίου, τα 176 μέλη της Εθνοσυνέλευσης, τα 19 μέλη της Γερουσίας, τους πέντε δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, 176 εκλεγμένα μέλη, 34 μέλη διορισμένα από τον βασιλιά, επτά μέλη της συνταγματικής επιτροπής και 24 μέλη της επιτροπής που είχε συντάξει το προσχέδιο (τρεις παρευρισκόμενοι ανήκαν σε περισσότερες από μία κατηγορίες).[28] Όταν συγκλήθηκε, η Λόγια Τζίργκα περιλάμβανε δέκα γυναίκες,[28] μεταξύ των οποίων και τη Ροκία Αμπουμπάκρ.[29] Μάλιστα, μία από αυτές γέννησε κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων.[30]
Το έγγραφο υπογράφηκε και από τα 452 μέλη στις 20 Σεπτεμβρίου. Θεσπίστηκε επίσημα στις 30 Σεπτεμβρίου μετά την υπογραφή του από τον βασιλιά.[26] Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές υπό το νέο σύνταγμα διεξήχθησαν τον Αύγουστο–Σεπτέμβριο του 1965 και οδήγησαν στην εκλογή δύο γυναικών στη Βουλή του Λαού.[31]
1977
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση διεξήχθησαν τον Ιανουάριο του 1977.[32] Η Συντακτική Συνέλευση συγκλήθηκε για να συντάξει ένα νέο σύνταγμα, τέσσερα χρόνια μετά το πραξικόπημα κατά το οποίο ο Μοχάμεντ Νταούντ Χαν ανέτρεψε τον ξάδελφό του,βασιλιά Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ. Η Συνέλευση ήταν εν μέρει εκλεγμένη και εν μέρει διορισμένη.
Ο Νταούντ προχώρησε στη μετατροπή της χώρας σε προεδρική δημοκρατία, με το Εθνικό Επαναστατικό Κόμμα του Αφγανιστάν, που ιδρύθηκε το 1975, ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα.
Σχηματίστηκε μια 41μελής Συντακτική Επιτροπή για τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος, το οποίο θα εξεταζόταν και θα εγκρινόταν από μια εκλεγμένη Συνέλευση.[30]
Το σύνταγμα που συντάχθηκε προέβλεπε ένα κοινοβούλιο ενός σώματος με την ονομασία Εθνικό Συμβούλιο (Melli Jirga). Μόνο το Εθνικό Επαναστατικό Κόμμα θα μπορούσε να προτείνει υποψηφίους για τις βουλευτικές εκλογές. Ο πρόεδρος επρόκειτο να εκλέγεται για εξαετή θητεία με πλειοψηφία δύο τρίτων από μια Λόγια Τζίργκα, αποτελούμενη από το κοινοβούλιο, τα μέλη του κεντρικού συμβουλίου του Εθνικού Επαναστατικού Κόμματος, υπουργούς της κυβέρνησης, δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων, 30 διορισμένους από τον πρόεδρο και 5–8 εκπροσώπους από κάθε επαρχία.[33]
Τα 219 εκλεγμένα μέλη εξελέγησαν με παραδοσιακό τρόπο· πραγματοποιήθηκαν δημόσιες συγκεντρώσεις σε κάθε περιφέρεια, με την ψηφοφορία να παίρνει τη μορφή ανάτασης των χεριών ή ιαχών, μέχρις ότου ένας υποψήφιος να γίνει το ξεκάθαρο φαβορί.[32] Ανάμεσα στα 219 εκλεγμένα μέλη περιλαμβάνονταν τέσσερις γυναίκες: η Κούμπρα Νουρζάι (η πρώτη γυναίκα υπουργός το 1965), η Αζίζα Αμανί, η Νατζίμπα και η Νατζίμπα Σιίρ.[30] Μαζί με τα οκτώ διορισμένα γυναικεία μέλη,[30] οι γυναίκες αποτελούσαν το 15% της Συνέλευσης.[34]
Η Συνέλευση συγκλήθηκε τον Φεβρουάριο και ενέκρινε το νέο σύνταγμα, ενώ εξέλεξε ομόφωνα τον Νταούντ ως πρόεδρο.[30] Στη συνέχεια διαλύθηκε. Ο Νταούντ ανατράπηκε κατά την Επανάσταση του Σαούρ το επόμενο έτος και δεν διεξήχθησαν εκλογές υπό το νέο σύνταγμα.[33]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Joint Electoral Management Body – Profile, J. Ray Kennedy Αρχειοθετήθηκε September 3, 2009, στο Wayback Machine.
- ↑ Afghanistan on tenterhooks[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Andrew North (24 Ιουλίου 2004). «Afghan candidate list published». BBC News. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2010.
Zakim Shah, the chairman of the joint electoral management body, said 23 people had met the Monday deadline to register for the October poll.
- ↑ Afzal Khan (11 Ιουλίου 2004). «Afghanistan Postpones Elections For All The Wrong Reasons». 1 (49). Eurasia Daily Monitor. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2010.
- ↑ Simon Jeffreys (11 Αυγούστου 2004). «Rumsfeld visits Afghanistan for talks». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2010.
- ↑ «Afghan presidential poll on October 9». Daily Times (Pakistan). 10 Ιουλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2010.
But parliamentary polls, which were meant to have been held at the same time, will be delayed until April, Zakim Shah, the chairman of the Joint Electoral Management Body (JEMB), said in an announcement on state-run Kabul TV.
- ↑ «18 out of 23 candidates qualified for Afghan presidential race». Xinhua. 10 Αυγούστου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2010.
- ↑ Adam Jay (3 Νοεμβρίου 2004). «Karzai confirmed as Afghan president». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2010.
- ↑ «NATO: 15.6 million Afghans are registered to vote». Associated Press. 11 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2009.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Gopal, Anand (24 Δεκεμβρίου 2008). «Afghan voter registration marred». The Christian Science Monitor. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2009.
- ↑ «Afghanistan votes amid fear of Taleban attacks and alleged fraud». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
- ↑ «Νοοz.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
- ↑ Xinhua
- ↑ «Δύο οι «νικητές» στο Αφγανιστάν». Καθημερινή. 23 Αυγούστου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
- ↑ CBC News - World - Karzai leads in early Afghan election results
- ↑ BBC NEWS | South Asia | Karzai closer to Afghan poll win
- ↑ Karzai baut Vorsprung weiter aus (International, NZZ Online)
- ↑ «Αβεβαιότητα στο Αφγανιστάν με προβάδισμα Καρζάι και διαπιστώσεις για νοθεία». Το Βήμα. 8 Σεπτεμβρίου 2009.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ «Afghan election goes to run-off». bbc.co.uk. BBC. 20 Οκτωβρίου 2009.
- ↑ «Afghanistan election challenger Abdullah Abdullah pulls out of runoff». Guardian. 1 Νοεμβρίου 2009.
- ↑ «Νικητής των προεδρικών εκλογών του Αφγανιστάν ανακηρύχθηκε ο Χαμίντ Καρζάι». in.gr. 2 Νοεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
- ↑ Recount ordered in seven Afghan provinces
- ↑ «Afghan officials cancel 1.3m votes». Al Jazeera. 20 Οκτωβρίου 2010.
- ↑ «Ανακοινώθηκαν τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών στο Αφγανιστάν». Ελευθεροτυπία. 24 Νοεμβρίου 2010.
- ↑ Daoud as Prime Minister, 1953–63 Library of Congress Country Studies
- 1 2 3 4 The King Reigns: The Last Decade of the Monarchy, 1963–73 Library of Congress Country Studies
- ↑ Sarfraz Khan (2013) Politics of policy and legislation affecting women in Afghanistan: One step forward two steps back Central Asia Journal, Number 73
- 1 2 Scott S. Smith (2019) [[suspicious link removed] Loya Jirgas and Political Crisis Management in Afghanistan: Drawing on the Bank of Tradition] US Institute of Peace
- ↑ World Who's Who of Women 1992–93 p404
- 1 2 3 4 5 Hafizullah Emadi (2008) Establishment of Afghanistan’s Parliament and the Role of Women Parliamentarians Retrospect and Prospects Internationales Asienforum, Volume 39, Number 1–2, pp5–19 Σφάλμα αναφοράς: Μη έγκυρη ετικέτα
<ref>• όνομα " HE " ορίζεται πολλές φορές με διαφορετικό περιεχόμενο - ↑ Women and the Elections: Facilitating and Hindering Factors in the Upcoming Parliamentary Elections AFEU
- 1 2 Louis Dupree (1978) Toward Representative Government in Afghanistan: Steps six through nine, and beyond?
- 1 2 Ντίτερ Νόλεν, Florian Grotz & Christof Hartmann (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p508 (ISBN 0-19-924959-8)
- ↑ Afghanistan: Women and reconstruction International Crisis Group