close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Δήμος Λαυρεωτικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Δήμος Λαυρεωτικής
Δήμος
Image
Η θέση του δήμου στην Αττική
Image
Έμβλημα
ΧώραΕλλάδα Ελλάδα
ΠρωτεύουσαΛαύριο
Διοίκηση
ΔήμαρχοςΔημήτριος Λουκάς (2014-σήμερα)
Διοικητική υπαγωγή
Αποκ. ΔιοίκησηΑττικής
ΠεριφέρειαΑττικής
Περιφ. ΕνότηταΑνατολική Αττική
ΔιαμέρισμαΣτερεά Ελλάδα
Στατιστικά
Έκταση176.87 τ.χλμ.
Πληθυσμός25.199
(απογραφή 2021)
Κωδικοί & Επικοινωνία
Ιστότοποςhttp://www.lavreotiki.gr/

Ο Δήμος Λαυρεωτικής είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και προήλθε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κερατέας, Λαυρεωτικής και της κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 176.87 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 25.199 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Έδρα του δήμου είναι το Λαύριο. Το έμβλημα του Δήμου Λαυρεωτικής είναι "μεταλλευτική κάμινος εκπέμπουσα καπνόν" σύμφωνα με το Β.Δ. της 22 Νοεμβρίου 1891 (ΦΕΚ 333) "Περί μετονομασίας του Δήμου Σουνιέων εις Δήμον Λαυρεωτικής και καθορισμού του εμβλήματος της σφραγίδος αυτού".[1]. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Λαυρεωτική, βλέπε στο αντίστοιχο λήμμα.

Ενότητα Κοινότητες Πληθ. Οικισμοί
Λαυρεωτικής Λαυρεωτικής 10.612 Λαύριο, Άνω Θορικό, Θορικό, Κάτω Ποσειδωνία, Κάτω Σούνιο, Λεγρενά
Κερατέας Κερατέας 13.246 Κερατέα, Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου, Αγίασμα, Άγιος Γεώργιος Θορικού, Άγιος Γεώργιος Κερατέας, Άνω Δασκαλειό (τ. οι Μπουζαλάδες), Αρί, Αυρόκαστρο, Βένιο Δασκαλειού, Βίντζι Δασκαλειού, Δασκαλειό, Δημολάκι, Διόνυσος, Διψέλιζα, Ελαιοχώρι, Ελιές Δασκαλειού (τ. η Παραλία Δασκαλειού), Ζαπάνι, Ζάστανο, Κακή Θάλασσα (τ. Παραλία Κακής Θαλάσσης), Βρωμοπούσι-Καλοπήγαδο, Κόντρα Βιλαρά, Μαλιακούκι, Μαλιαστέκα, Μανούτσο, Μαρίστρα, Μαρκάτι, Μεγάλα Πεύκα, Μεγάλη Αυλή, Μητροπήσι, Μικρολίμανο, Μονή Κακιάς Θάλασσας, Μύλος, Μυρτέζα, Ντάρδεζα, Παλιοκαμάριζα, Πανόραμα Μικρολίμανου, Πεύκα, Περιγιάλι, Πλάκα, Πόρτο Εννιά, Πρισιλίμες, Ριμπάρι, Ρουμουντί, Ρουντζέρι Λεμπρού, Σάκκα, Σκάλεζα Μητραντώνη, Σπηλιαζέζα, Συντερίνα, Συρί, Τζαρδαβίλα Μόκριζας, Τζονίμα, Τογάνι Λάκιζας, Τρεχαντιέρα, Τριανταφυλλιά, Φάνωσι, Φέριζα, Χάρακας, Χάρβαλο
Αγίου Κωνσταντίνου Αγίου Κωνσταντίνου 687 Άγιος Κωνσταντίνος, Εσπερίδες

Ιστορική εξέλιξη του Δήμου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Δήμος Λαυρεωτικής του σχεδίου Καποδίστριας.

Ο Δήμος Λαυρίου συστάθηκε την 1-10-1835 (ΦΕΚ Α΄17/1835) και καταλάμβανε περίπου τον χώρο που καλύπτουν οι σημερινοί δήμοι Λαυρεωτικής και Σαρωνικού. Περιλάμβανε τους οικισμούς Κερατέα, Κουβαράς, Καλύβια, Όλυμπος, Ανάβυσσος, Εργαστήρια, και Θορικός. Ο δήμος ήταν Γ΄ τάξης και είχε πληθυσμό 1.238 κατοίκους. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Κερατέα η οποία είχε τότε πληθυσμό 474 κατοίκους. Ο Δήμος Λαυρίου διατηρήθηκε μέχρι το 1890 οπότε διασπάστηκε σε δύο νέους δήμους, τον δήμο Σουνιέων και τον δήμο Θορικίων.[2][3]

Δήμος Λαυρεωτικής 1890-2010

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Λαυρεωτικής συστάθηκε το 1890 αρχικά με την ονομασία Δήμος Σουνιέων και προήλθε από την διαίρεση του παλαιότερου δήμου Λαυρίου.[4]. Ένα χρόνο μετά, το 1891 μετονομάστηκε σε δήμο Λαυρεωτικής. Διατηρήθηκε ως ένας εκ των τριών δήμων του νομού Αττικής και μετά την διοικητική διαίρεση του 1912 (οι άλλοι δύο δήμοι ήταν ο δήμος Αθηναίων και ο δήμος Πειραιώς). Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος μέχρι το 1948 οπότε αποσπάστηκε ο οικισμός Καμάριζα ο οποίος συγκρότησε την κοινότητα Καμάριζας, μετέπειτα κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου.[5] Με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997 παρέμεινε αμετάβλητος. Την περίοδο αυτή περιλάμβανε τους οικισμούς Λαύριο, Άνω Θορικό, Θορικό, Κάτω Ποσειδωνία, Κάτω Σούνιο, Λεγρενά. Η έκτασή του ήταν 41,3 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 10.612 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.[6]. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2011, συνενώθηκαν σ΄αυτόν ο δήμος Κερατέας και η κοινότητα του Αγίου Κωνσταντίνου σχηματίζοντας τον νέο δήμο Λαυρεωτικής.

ΔήμαρχοςΑπόΈωςΣημειώσεις / Παραπομπές
Ιστορικοί Δήμαρχοι (Πριν το 1967)
Φωκίων ΝέγρηςΔιάφορες περίοδοιΜεταλλειολόγος, πολιτικός και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ευστάθιος Βογιατζής19241924Έμπορος.
19291934
Αναστάσιος Γλαντζής19401941Έμπορος.
19431943
19461949
Κωνσταντίνος Κονοφάγος19461946Καθηγητής και πρύτανης του ΕΜΠ.
Περίοδος Δικτατορίας (1967–1974)
Ιωάννης Κ. Καλαντζόπουλος19671974Διορισμένος από τη δικτατορία, με αναπληρωτή τον Ηρακλή Ν. Τσώνο.[7]
Μεταπολίτευση (1975–σήμερα)
Κωνσταντίνος Πόγκας19751994Εξελέγη το 1975, 1978, 1982, 1986 και 1990.
Σταύρος Παπασταυρόπουλος19952002Εξελέγη το 1994 και το 1998.
Δημήτριος Λουκάς200320101η περίοδος. Εξελέγη το 2002 και το 2006.
Κωνσταντίνος Λεβαντής1 Ιανουαρίου 201131 Αυγούστου 2014Εξελέγη το 2010.
Δημήτριος Λουκάς1 Σεπτεμβρίου 2014Σήμερα2η περίοδος. Επανεξελέγη το 2014, το 2019 και το 2023 (με ποσοστό 65,90%).
Πηγές: ΕΕΤΑΑ, [8]

Ο δήμος Λαυρεωτικής δημιουργήθηκε το 2011 κατά την μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης με τη συγχώνευση τριών προϋπαρχόντων δήμων, οι οποίοι μετατράπηκαν στις ακόλουθες κοινότητες:[9]

Ο δήμος έχει έκταση 175.798 τ.χλμ. και η δημοτική κοινότητα 35.484 τ.χλμ.[10]

Οι οικισμοί εντός της Λαυρεωτικής είναι οι εξής (με πληθυσμό κατά την απογραφή του 2021):

  1. Ε.Σκιαδάς: Ιστορικό διάγραμμα των Δήμων της Ελλάδος 1833-1912 (Αθήνα 1994) σελ.103
  2. «Πάντειο Πανεπιστήμιο, διπλωματική εργασία Θάλειας Νοβάκη, Δημογραφική εξέλιξη και εκπαιδευτική πορεία του Δήμου Λαυρεωτικής» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2011.
  3. Πέτρος Φιλίππου-Αγγέλου, Σχηματισμός – σύσταση και εξέλιξη των δήμων και των κοινοτήτων των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής
  4. «Δήμος Κερατέας, Διοικητικές μεταβολές». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2011.
  5. Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, Δήμος Λαυρεωτικής
  6. «Υπουργείο εσωτερικών, Δήμοι και κοινότητες του σχεδίου Καποδίστριας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2010.
  7. Επιθεώρησις Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, τεύχος ΙΒ΄, Δεκέμβριος 1967, σελ. 1121.
  8. «Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, διπλωματική εργασία Δράκου Δημήτριου» (PDF).
  9. «ΦΕΚ A 87/2010, Kallikratis reform law text». Government Gazette.
  10. «Population & housing census 2001 (incl. area and average elevation)» (PDF). National Statistical Service of Greece. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]