Κάνοντας ζάπινγκ χθές έπεσα στο τέλος της (μάλλον κακής) ταινίας του Oliver Stone, Μέγας Αλέξανδρος, και συγκεκριμένα έπεσα στην σκηνή που οι στρατηγοί του, έχουν βγάλει τα σπαθιά και μαλώνουν πάνω από τον νεκρό πιά Αλέξανδρο για το ποιός θα είναι ο διάδοχος και ποιός θα πάρει την σορό του.

Με το τέλος της ταινίας ξεκίνησαν οι ειδήσεις, όπου είδα τις ίδιες σκηνές να  διαδραματίζονται στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ από ανθρώπους που πρίν δέκα ημέρες υποτίθεται ότι ήταν συναγωνιστές και διεκδικούσαν «Μαζί» την ψήφο μας και τώρα ο ένας με μάτι που γυαλίζει από το πάθος για την εξουσία και ο άλλος με το βλέμμα του αγριμιού που πάν να του πάρουν το θήραμα του και τους υπόλοιπους  να προσπαθούν να διαφυλάξουν άλλος το πολιτικό του μέλλον και άλλος την υστεροφημία του να σκοτώνονται μεταξύ τους και ταυτόχρονα να αποτελειώνουν, ότι απέμεινε τέλος πάντων, από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που εδώ και χρόνια ούτε Σοσιαλιστικό είναι πιά (αν ήταν και ποτέ δηλαδή) ούτε και Κίνημα αλλά ένα σοσιαλδημοκρατικό αστικό κόμμα εξουσίας.

Ανεξαρτήτως ιδεολογικών τοποθετήσεων και κομματικών προτιμήσεων, το θέαμα είναι θλιβερό. Όπως θλιβερή νομίζω ήταν και η επίκληση του ονόματος του Αντρέα Παπανδρέου από τον γιό του προς χάριν φαντάζομαι της ενότητας ή όπως τέλος πάντων την εννοεί αυτός την ενότητα.

Κάποιοι επιχαίρουν, κάποιοι σκέφτονται καιρός ήταν και καλά να πάθουν, όλα δεκτά, το θέμα είναι πόσο η διαφαινόμενη διάλυση του ΠΑΣΟΚ ή τέλος πάντων η εκ βάθρων αλλαγή του, θα επηρεάσει το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα.

Θα οδηγηθεί η ΝΔ πρός πιό αυταρχικό τύπο διακυβέρνησης, περνώντας νομοσχέδια που ως τώρα λόγω ύπαρξης ισχυρού αντίπαλου πόλου  δυσκολευόταν;

ή μήπως γιά τον ίδιο ακριβώς λόγο θα σταματήσει να διολισθαίνει όλο και δεξιότερα και «πατριωτικότερα»επειδή δεν θα έχει πιά τον φόβο/ανάγκη του ΛΑΟΣ  (κάνοντας του δώρα τύπου απόσυρση βιβλίου Ιστορίας) και θα προσπαθήσει να προσεταιριστεί τον κεντρώο  κόσμο  του ΠΑΣΟΚ;

Και το βασικό πως θα αντιδράσει η Αριστερά; θα παραμείνει στις δογματικές αγκυλώσεις του παρελθόντος; θα ξεπεράσει κάθε κόμμα την τάση του για κηδεμονία όλου του αριστερού χώρου; θα καταφέρει να συσπειρωθεί μετατοπίζοντας τον  δεύτερο  πόλο της πολιτικής μας ζωής αριστερότερα;

Το Μέλλον είναι εδώ, το τραίνο έφτασε και ελπίζω η Αριστερά να το προλάβει.

Αλήθεια θυμάται κανείς το «Χρονοντούλαπο της Ιστορίας»;

με email.

Η διαφορά ανάμεσα σε FERRARI

και

Συνέχεια ανάγνωσης →