Έχω ξεκινήσει να γράφω αυτό το ποστ εδώ και μερικές μέρες. Αν έγραφα με κλασσική γραφομηχανή θα είχα γεμίσει το δωμάτιο με τσαλακωμένα χαρτιά.
Ο λόγος μάλλον είναι ότι από την πρώτη στιγμή που έμαθα για την επίθεση στο World Trade Center μέχρι και σήμερα, δεν έχω καταφέρει ακόμα να ξεκαθαρίσω τα αισθήματα μου τόσο γιά το ίδιο το γεγονός όσο και γιά τις συνέπειες του. Το μόνο που μπορώ ξεκάθαρα να θυμηθώ είναι οι εικόνα των ανθρώπων που έπεφταν από τα μπαλκόνια. Συγκλονίστηκα τόσο που ακόμα και σήμερα έξι χρόνια μετά η εικόνα αυτή δεν με αφήνει όχι μόνο να εκφέρω γνώμη αλλά ούτε καν να μπω στην διαδικασία να αναλύσω το όλο συμβάν και πιστέψτε με γιά έναν ξερόλα σαν και μένα αυτό είναι πολύ περίεργο.

Συνέχεια ανάγνωσης →