Είχα πρόσφατα μια συζήτηση για το ανεξέλεγκτο παρκάρισμα, την ολιγωρία των αρχών και την γαϊδουριά των ανθρώπων.

Η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από την ατάκα «και τι θα κάνω εγώ το αμάξι μου; Θα το φάω;»

Φάτο.

Ακολουθούν δύο παραδείγματα με απόσταση 2 λεπτών και 100 μέτρων μεταξύ τους.

Βολεύει να παρατήσω εδώ το αμάξι μου που έχω παραδώσει πινακίδες  ή τις πήρε η τροχαία; (χλωμό το δεύτερο πάντως, κλήση δεν υπήρχε)

Βολεύει! (τι και αν είναι διαβάσεις πεζών, 100 μέτρα από το πάρκινγκ της Αστυνομίας/τροχαίας)

Μιχαήλ Ψελλού με Αδερφών Πούλου στο Ντεπώ.

.

Βολεύει να τα αφήσουμε και εμείς απέναντι;

Βολεύει!

.

.

Βολεύει να το αφήσω εδώ; (διάβαση, φανάρι, στροφή, ΡΑΜΠΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ, επίσης 100 μέτρα από το πάρκινγκ της Αστυνομίας/τροχαίας, 30 μέτρα από κάμερα παρακολούθησης κίνησης)

Βολεύει!

Β. Όλγας με Αιγαίου (Νοτιοανατολικό σύνορο Ντεπώ-Καλαμαριάς.

.

Βολεύει και εμείς να παρκάρουμε πίσω από αυτό πάνω στον λεωφορειόδρομο; (από Αιγαίου έως το Νταλίπη; )

Βολεύει ΣΕ λέω αφού!

.