close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Συμπληρωματικές γωνίες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Δύο συμπληρωματικές γωνίες και .

Στην γεωμετρία, δύο γωνίες λέγονται συμπληρωματικές αν το άθροισμα τους ισούται με μία ορθή γωνία (ή αντίστοιχα ή ). Κάθε μία από τις δύο λέγεται συμπληρωματική της άλλης.[1]:176[2]:39[3]:21[4]

Από τον παραπάνω ορισμό, προκύπτει ότι δύο εφεξής γωνίες είναι συμπληρωματικές όταν οι μη κοινές πλευρές τους σχηματίζουν μία ορθή γωνία.

  • Οι γωνίες και είναι συμπληρωματικές, καθώς .
  • Οι γωνίες και είναι συμπληρωματικές, καθώς .
  • Οι γωνίες και είναι συμπληρωματικές, καθώς .
  • Οι γωνίες και είναι συμπληρωματικές, καθώς .
  • Οι γωνίες και είναι συμπληρωματικές, καθώς .
Image
Οι δύο οξείες γωνίες και σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο είναι συμπληρωματικές.

Έστω και δύο συμπληρωματικές γωνίες. Τότε, ισχύει ότι:[5]:190-191[6]:9-10

  • Το ημίτονο της μίας ισούται με το συνημίτονο της άλλης. Δηλαδή, και .
  • Η εφαπτομένη της μίας ισούται με την συνεφαπτομένη της άλλης. Δηλαδή, και (όταν καμία από τις δύο δεν είναι ).
  1. Βανδουλάκης, Ι.· Καλλιγάς, Χ.· Μαρκάκης, Ν.· Φερεντίνος, Σ. Μαθηματικά Α' Γυμνασίου. Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Υπολογιστών και Εκδόσεων "Διόφαντος". ISBN 978-960-06-2670-4.
  2. Ταβανλη, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία 1. Αθήνα: Ι. Χιωτέλης.
  3. Τόγκας, Πέτρος Γ. (1957). Θεωρητική Γεωμετρία. Αθήνα: Πέτρου Γ. Τόγκα Ο.Ε.
  4. Αναστάσιος Ι., Σκιαδάς (1973). Γεωμετρία: Επιπεδομετρία Τεύχος Α' (2η έκδοση). Αθήνα. σελ. 29.
  5. Κατσαργύρης, Βασίλειος· Παπασταυρίδης, Σταύρος· Πολύζος, Γεώργιος· Σβέρκος, Ανδρέας (1991). Άλγεβρα και στοιχεία πιθανοτήτων. Αθήνα: Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων "Διόφαντος".
  6. Τόγκας, Πέτρος Γ. (1957). Ευθύγραμμος Τριγωνομετρία. Αθήνα: Πέτρου Γ. Τόγκα Ο.Ε.