Παναγιώτης Παναγιωτάκος
| Παναγιώτης Παναγιωτάκος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Παναγιώτης Παναγιωτάκος (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1882 |
| Θάνατος | 26 Δεκεμβρίου 1960 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Λαϊκόν Κόμμα |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Πειραιά) |
Παναγιώτης Παναγιωτάκος (Βαχός Λακωνίας, περ. 1882 – 26 Δεκεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός του Μεσοπολέμου. Ειδικευμένος φθισίατρος, διετέλεσε προσωπικός ιατρός του Βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄, υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιατρός σε δύο πολέμους και διετέλεσε βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Λαϊκό Κόμμα. Ήταν αδελφός του Αντιστρατήγου Χαρίλαου Παναγιωτάκου και πατέρας του διπλωμάτη και συγγραφέα Κωνσταντίνου Παναγιωτάκου.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Παναγιώτης Παναγιωτάκος καταγόταν από τον Βαχό της Λακωνίας, στη Μάνη. Από την πλευρά της μητέρας του ανήκε στις ιστορικές οικογένειες της Επανάστασης του 1821 Σκαλτσά/Σκαλτσοδήμου και Στάικου.[1]
Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη φθισιολογία.[2] Άσκησε το ιατρικό επάγγελμα στον Πειραιά και αναμείχθηκε ενεργά στην πολιτική ζωή και την τοπική αυτοδιοίκηση.[3] Διετέλεσε προσωπικός ιατρός του Βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄, τον οποίο συνόδευσε στην εξορία στην Ελβετία το 1917.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία υπηρέτησε ως ανθυπίατρος κατά τα έτη 1919–1922.[3] Υπηρέτησε εκ νέου ως ιατρός κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940–1941.[3]
Πολιτική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ανήκε στο βασιλόφρον στρατόπεδο και πολιτεύτηκε με το Λαϊκό Κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη, την κεντρική συντηρητική δύναμη του Μεσοπολέμου. Εξελέγη βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Πειραιώς και Νήσων στις εκλογές της 9ης Ιουνίου 1935 και επανεξελέγη στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 — τις τελευταίες πριν την επιβολή της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά.[3]
Κατά την κρίσιμη περίοδο του 1935, διαφώνησε με τον Γεώργιο Κονδύλη ως προς τον τρόπο παλινόρθωσης της μοναρχίας: τάχθηκε υπέρ της επαναφοράς του θρόνου μέσω δημοψηφίσματος, αντίθετα με την επιδίωξη του Κονδύλη για άμεση παλινόρθωση χωρίς λαϊκή ετυμηγορία.[4] Η θέση αυτή συνέπιπτε με εκείνη του πρωθυπουργού Τσαλδάρη, ο οποίος επίσης ζητούσε δημοψήφισμα.[5]
Επεισόδιο στη Βουλή (Σεπτέμβριος 1935)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον Σεπτέμβριο του 1935, κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης που οδήγησε στο πραξικόπημα Κονδύλη, ο Παναγιωτάκος τραυματίστηκε ελαφρά όταν επενέβη στους διαδρόμους της Βουλής για να αποκαταστήσει την τάξη κατά τη διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης. Αξιωματικός του κονδυλικού στρατοπέδου τον κατηγόρησε δημοσίως εντός της αίθουσας, γεγονός που ανέδειξε την ανοιχτή ρήξη του αδελφού του Αντιστρατήγου Χαρίλαου Παναγιωτάκου με τον Κονδύλη.[6]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Παναγιώτης Παναγιωτάκος απέκτησε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Π. Παναγιωτάκο (Ζυρίχη, 2 Δεκεμβρίου 1917 – Αθήνα, 29 Μαΐου 1993), ο οποίος έγινε διπλωμάτης και συγγραφέας.[7] Αδελφός του ήταν ο Αντιστράτηγος Χαρίλαος Παναγιωτάκος, Διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού.[8]
Στον Πειραιά υπήρχε στάση του ιστορικού τροχιοδρόμου Πειραιά–Περάματος (1936–1977) με το όνομα «Παναγιωτάκου» προς τιμή του. [εκκρεμεί παραπομπή]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), Ευρετήριο Ιστορικών Προσώπων, καταχώρηση Παναγιωτάκου Παναγιώτη· https://greekarchivesinventory.gak.gr.
- ↑ Αρχείο οικογένειας Παναγιωτάκου.
- 1 2 3 4 Γενικά Αρχεία του Κράτους, ό.π.
- ↑ «Η Δικτατορία του Κονδύλη», Ριζοσπάστης, 13 Οκτωβρίου 2001· «Αφιέρωμα: Ο Ελληνικός 20ός Αιώνας – Τα Γεγονότα 1935», Τα Νέα, 22 Νοεμβρίου 1999.
- ↑ Θάνος Βερέμης, Οι επεμβάσεις του στρατού στην ελληνική πολιτική: 1916–1936, Αθήνα: Εξάντας, 1977, σ. 273.
- ↑ «Το Κονδυλικό πραξικόπημα της 9ης Σεπτεμβρίου 1935», Eleftheria.gr, 17 Σεπτεμβρίου 2017· «Ένα άγνωστο περιστατικό με γροθιές, πυροβολισμούς και τραυματισμούς», Kallitheaonline.gr, 28 Σεπτεμβρίου 2017.
- ↑ Βικιπαίδεια, λήμμα «Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος».
- ↑ «Ένα άγνωστο περιστατικό με γροθιές, πυροβολισμούς και τραυματισμούς», Kallitheaonline.gr, 28 Σεπτεμβρίου 2017.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βερέμης, Θάνος. Οι επεμβάσεις του στρατού στην ελληνική πολιτική: 1916–1936. Αθήνα: Εξάντας, 1977.
- Δαφνής, Γρηγόριος. Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, 1923–1940, τόμ. Β΄. Αθήνα: Κάκτος, 1997.
- Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), Ευρετήριο Ιστορικών Προσώπων: https://greekarchivesinventory.gak.gr
