Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος
| Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1917 Ζυρίχη |
| Θάνατος | 1993 Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Ελληνικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | διπλωμάτης |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (1972) πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο (1970–1972) πρέσβης της Ελλάδας στις ΗΠΑ |
Ο Κωνσταντίνος Π. Παναγιωτάκος (2 Δεκεμβρίου 1917 - 29 Μαίου 1993) ήταν διακεκριμένος Έλληνας διπλωμάτης, νομικός επιστήμονας και συγγραφέας. Υπηρέτησε σε κρίσιμες διπλωματικές θέσεις κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου και ταυτίστηκε με τον χειρισμό του Κυπριακού ζητήματος στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Ζυρίχη το 1917, γιος του ιατρού και πολιτικού Παναγιώτη Παναγιωτάκου. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1940. Ακολούθησε ακαδημαϊκή πορεία ανακηρυσσόμενος διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών (1944) και αργότερα υφηγητής Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου (1948).[1]
Εισήχθη στο Διπλωματικό Σώμα στο 1947 και υπηρέτησε στην Ιερουσαλήμ, στη Μασσαλία, στην Τρίπολη, στην Άγκυρα και στη Βοστώνη. Προήχθη σε πρέσβυ το 1966 επί κυβέρνησης Στέφανου Χ. Στεφανόπουλου.[2]
Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδος στo Νέο Δελχί (1968 - 1969), στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1969) και στην Λευκωσία (1970-1972). Διετέλεσε υπηρεσιακός υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Γ. Παπαδόπουλου το 1972[3]. Η θητεία του εκεί συνέπεσε με την ένταση μεταξύ Αθήνας και Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Στην συνέχεια διορίστηκε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (1972-1973). Το 1974 υπηρέτησε ως Πρέσβης στην Ουάσιγκτον (1974).[4]
Το 1978 παραιτήθηκε από το Διπλωματικό Σώμα, αφιερώνοντας τον χρόνο του στη συγγραφή απομνημονευμάτων και πολιτικών αναλύσεων.
Με την σύζυγό του Ειρήνη απέκτησε έναν γιο.
Το "Μνημόνιο Παναγιωτάκου"
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μία από τις πιο πολυσυζητημένες υποθέσεις της καριέρας του ήταν το λεγόμενο «Μνημόνιο Παναγιωτάκου». Πρόκειται για ένα έγγραφο που διέρρευσε από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου το 1974-75, το οποίο φερόταν να έχει συντάξει ο ίδιος το 1972, προτείνοντας τη συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας για την ανατροπή του Μακαρίου με σκοπό την επίλυση του Κυπριακού (σχέδιο διπλής ένωσης).
Μετά τη δημοσιότητα που έλαβε, ο ίδιος ο Παναγιωτάκος ζήτησε τη διεξαγωγή Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης. Η έρευνα ανατέθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών στον Αρεοπαγίτη Σόλωνα Ράγκα και το πόρισμα της 12ης Μαΐου 1975 κατέληξε ότι το αποκαλούμενο «Μνημόνιο Παναγιωτάκου» δεν ήταν αυθεντικό, χαρακτηρίζοντάς το όχι μόνο πλαστό αλλά και ανύπαρκτο, καθώς ουδέποτε εντοπίστηκε πρωτότυπο έγγραφο.[5]
Παρά τα παραπάνω, το «Μνημόνιο» έχει επανεμφανιστεί σε διάφορες δημοσιεύσεις. Μνημονεύθηκε, μεταξύ άλλων, στο άρθρο του Γ. Α. Λεονταρίτη «Η ΣΙΑ πίσω από το πραξικόπημα στην Κύπρο» στην εφημερίδα Καθημερινή (20 Ιουλίου 1996),[6] καθώς και σε διαδικτυακό άρθρο της ιστοσελίδας Protagon (Ιούλιος 2024).[7]
Συγγραφικό έργο[8]
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Τυπικόν Διπλωματικής και Προξενικής Αλληλογραφίας, Β. Υπουργείον Εξωτερικών, Εθνικόν Τυπογραφείον 1960, 1965 (Β' Έκδοσις)
- Στην Πρώτη Γραμμή Αμύνης, 1978, 1980 (γ' έκδοση).
- Ανάλεκτα Περί Κυπριακού και Φακέλλου, 1984.
- Κύπρος. Ο Φάκελλος της Μεγάλης Προδοσίας, Φιλιππότης 1986.
- 30 Καυτά Μερόνυχτα (15 Ιουλίου - 15 Αυγούστου 1974). Η Κυπριακή Τραγωδία από την Σκοπιά του Αμερικανικού Τύπου, Φιλιππότης 1987.
- Πολλές δημοσιεύσεις στον τομέα του Διεθνούς Δικαίου.[4]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Καρακώστας, Ιωάννης Κ. (2020). Ιστορία της Νομικής Αθηνών Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1941-1974) ΙV. Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη. σελ. 374. ISBN 978-960-654-225-1.
- ↑ Παναγιωτάκος, Κωνσταντίνος (1982). Στην Πρώτη Γραμμή Αμύνης. Αθήνα: Δ' Έκδοση. σελ. 427.
- ↑ Κυβέρνηση Παπαδοπουλου, από την Γενική Γραμματεία Κυβέρνησης
- 1 2 «The Permanent Representatives of the Past».
- ↑ Καθημερινή, Τόμος 77, Αριθμός 23331, 25 Ιουλίου 1996, επιστολή Παύλου Κ. Παναγιωτάκου: «Το “μνημόνιο” Παναγιωτάκου».
- ↑ Καθημερινή, Τόμος 77, Αριθμός 23327, 20 Ιουλίου 1996, άρθρο Γ. Α. Λεονταρίτη: «Η ΣΙΑ πίσω από το πραξικόπημα στην Κύπρο».
- ↑ Protagon.gr, άρθρο: «Όταν η Χούντα ζητούσε τη βοήθεια της Τουρκίας για να ανατρέψει τον Μακάριο», 13 Ιουλίου 2024.
- ↑ Βασιλάκης, Αδαμάντιος (2002). Διπλωματία και Συγγραφικό Έργο. Αθήνα: Υπουργείο Εξωτερικών. σελ. 137. ISBN 960-86653-3-7.