Μίμης Δομάζος
 Ο Μίμης Δομάζος με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στον τελικό του Γουέμπλεϊ το 1971 | |||
| Προσωπικές πληροφορίες | |||
|---|---|---|---|
| Πλήρες όνομα | Δημήτριος Δομάζος | ||
| Ημερ. γέννησης | 22 Ιανουαρίου 1942 | ||
| Τόπος γέννησης | Αθήνα | ||
| Ημερ. θανάτου | 24 Ιανουαρίου 2025 (83 ετών) | ||
| Τόπος θανάτου | Αθήνα | ||
| Θέση | Μέσος | ||
| Ομάδες νέων | |||
| 1955-1959 | Άμυνα Αμπελοκήπων | ||
| Επαγγελματική καριέρα* | |||
| Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
| 1959-1978 | Παναθηναϊκός | 490 | (134) |
| 1978-1979 | Α.Ε.Κ. | 34 | (5) |
| 1979-1980 | Παναθηναϊκός | 12 | (0) |
| Σύνολο | 536 | (139) | |
| Εθνική ομάδα | |||
| Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
| 1959 | Ελλάδα Κ19 | 1 | (0) |
| 1959-1980 | Ελλάδα | 50 | (4) |
| * Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). | |||
Ο Μίμης (Δημήτρης) Δομάζος (Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1942 - Αθήνα, 24 Ιανουαρίου 2025) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού μέσου. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.[1][2] Ήταν δύο φορές υποψήφιος για την Χρυσή μπάλα, το 1969 και το 1971.[3] Το 2003 ψηφίστηκε ως ο δεύτερος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής από την ΕΠΟ για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.[4] Η IFFHS τον επέλεξε στην καλύτερη 11άδα όλων των εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου το 2021[5], ενώ ο ΠΣΑΤ το 2001 τον ψήφισε ως τον Ελληνα κορυφαίο ποδοσφαιριστή της μεταπολεμικής περιόδου.[6][7] Ήταν ένας από τους λαμπαδηδρόμους που μετέφεραν τη φλόγα μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.
Καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε συλλογικό επίπεδο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις αλάνες της περιοχής δίπλα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού και στα 13 του έβγαλε δελτίο στην Άμυνα Αμπελοκήπων,[8] δηλώνοντας ψεύτικη ηλικία για να μπορεί ν’ αγωνίζεται. Ο πατέρας του ήταν υγειονομικός υπάλληλος με καταγωγή από τη Σάμο και η μητέρα του νοσοκόμα μικρασιάτικης καταγωγής. Σύντομα το όνομά του άρχισε ν’ ακούγεται στους ποδοσφαιρικούς κύκλους και προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού. Η ανεπίσημη πρεμιέρα του Δομάζου με τα πράσινα ως δεξί εξτρέμ έγινε σε φιλικό αγώνα εναντίον της ΑΕΚ (0-2) για το Κύπελλο των Χριστουγέννων, που διεξήχθη στις 26 Δεκεμβρίου 1958. To 1959 ο τότε προπονητής των «πρασίνων», Σβέτισλαβ Γκλίσοβιτς εισηγήθηκε την απόκτησή του, και σε ηλικία 17 ετών μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό.[9]
Στο "τριφύλλι" έκανε σπουδαία καριέρα και δικαίως θεωρείται ως ένας εκ των κορυφαίων ποδοσφαιριστών που φόρεσαν τη φανέλα του αθηναϊκού συλλόγου. Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε συνολικά σε 502 αγώνες πρωταθλήματος, επίδοση που τον κατατάσσει πρώτο σε συμμετοχές στην ιστορία των "πρασίνων". Κορυφαία του στιγμή υπήρξε η συμμετοχή του στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 στο Γουέμπλεϊ, απέναντι στην κορυφαία ομάδα της εποχής στην Ευρώπη, Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ. Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκε δέκατος καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη με πρώτο τον Γιόχαν Κρόιφ.
Στις 4 Ιουνίου 1961, με δικό του τέρμα εξασφάλισε μαθηματικά τον τίτλο του πρωταθλητή για τον Παναθηναϊκό, σε μία ισόπαλη αναμέτρηση με 3-3 επί του Πανιωνίου.[10] Αυτό ήταν το 2ο πρωτάθλημα του Δομάζου με την πράσινη φανέλα σε ισάριθμες σεζόν. Στις 26 Νοεμβρίου 1963, σκόραρε τέσσερα τέρματα από τα πέντε που σημείωσε συνολικά η ομάδα του απέναντι στην Προοδευτική (τελικό σκορ 5-2) και έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του Παναθηναϊκού που σημειώνει 4 τέρματα σε επίσημο αγώνα.[11] Την σεζόν 1970-1971, υπό την τεχνική ηγεσία του Φέρεντς Πούσκας και χτίζοντας ένα πολύ καλό επιθετικό δίδυμο με τον Αντώνη Αντωνιάδη, οδήγησε τον Παναθηναϊκό στον τελικού του κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλει, όπου και γνώρισε την ήττα από τον Άγιαξ με 2-0.[12] Το 1971, έλαβε μέρος στους τελικούς του Διηπειρωτικού Κυπέλλου απέναντι στη Νασιονάλ (ήττα με 3-2 σε σύνολο δύο αγώνων).[13] Ήταν υποψήφιος για την Χρυσή μπάλα δύο φορές, το 1969 και το 1971.[14] Το 1977, κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο, αν και ο ίδιος δεν αγωνίστηκε στους δύο τελικούς με την Σλάβια Σόφιας.[15]
Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε συνολικά 13 τίτλους και ήταν αρχηγός της ομάδας για περίπου 15 χρόνια, λαμβάνοντας το παρατσούκλι "στρατηγός" κατά την διάρκεια της θητείας του.[16]
Τη διετία 1978-1980 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ κατακτώντας ένα πρωτάθλημα. Τον Δεκέμβριο του 1979 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου ήθελε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.[17]
Συνολικά είχε καταγράψει 536 συμμετοχές στο πρωτάθλημα (με Παναθηναϊκό και ΑΕΚ) και βρίσκεται στην πρώτη θέση όλων των εποχών σε παρουσίες και παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει πλέον περισσότερα από 30 χρόνια, παραμένει στην κορυφή του σχετικού πίνακα. Με τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ κατέκτησε συνολικά 14 τίτλους.
Στις εθνικές ομάδες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν 50 φορές διεθνής με την Ελλάδα και έχει σημειώσει 4 τέρματα, ενώ για αρκετά χρόνια είχε το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1959 στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης εναντίον της Δανίας.
Στις 11 Νοεμβρίου 1980 στο ίδιο γήπεδο διεξήχθη φιλικός αγώνας εναντίον της Αυστραλίας, στον οποίο τιμήθηκε για την πολυετή προσφορά του στο εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα αλλά και στο ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα.[18] Στον συγκεκριμένο αγώνα χρίστηκε σκόρερ, γεγονός που τον καθιστά τον μεγαλύτερο σε ηλικία παίκτη που σκόραρε ποτέ με τη φανέλα της Ελλάδας (σε λιγότερο από τρεις μήνες θα συμπλήρωνε τα 39 του χρόνια). Την εποχή εκείνη ήταν δεύτερος σε συμμετοχές στην ιστορία της εθνικής Ελλάδας, πίσω από τον Μίμη Παπαϊωάννου.
Τίτλοι - Διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 10 Πρωταθλήματα: 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972, 1977 (Παναθηναϊκός) και 1979 (ΑΕΚ)
- 3 Κύπελλα: 1967, 1969 και 1977 (Παναθηναϊκός)
- 1 Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων: 1977
- Φιναλίστ Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1971.
- Φιναλίστ Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1971.
Ρεκόρ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πρώτος σε συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα με 536 επίσημες συμμετοχές (502 με τον Παναθηναϊκό και 34 με την ΑΕΚ).[19]
- Παίκτης με τα περισσότερα χρόνια καριέρας στο ελληνικό ποδόσφαιρο (21 χρόνια καριέρας από το 1959 έως και το 1980)
- Σκόραρε συνολικά 139 τέρματα στην καριέρα του στο πρωτάθλημα (134 με τον Παναθηναϊκό και 5 με την ΑΕΚ) εκ των οποίων:[20]
- 124 από σουτ
- 7 από εκτελέσεις φάουλ
- 2 με κεφαλιά
- 6 με πέναλτι
Στατιστικά στοιχεία ανά περίοδο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Περίοδος | Ομάδα | Συμμετοχές | Τέρματα |
|---|---|---|---|
| 1960 | Παναθηναϊκός | 29 | 7 |
| 1961 | Παναθηναϊκός | 30 | 8 |
| 1962 | Παναθηναϊκός | 27 | 16 |
| 1963 | Παναθηναϊκός | 28 | 7 |
| 1964 | Παναθηναϊκός | 27 | 5 |
| 1965 | Παναθηναϊκός | 19 | 5 |
| 1966 | Παναθηναϊκός | 30 | 11 |
| 1967 | Παναθηναϊκός | 19 | 6 |
| 1968 | Παναθηναϊκός | 34 | 9 |
| 1969 | Παναθηναϊκός | 32 | 5 |
| 1970 | Παναθηναϊκός | 30 | 6 |
| 1971 | Παναθηναϊκός | 32 | 20 |
| 1972 | Παναθηναϊκός | 30 | 5 |
| 1973 | Παναθηναϊκός | 21 | 6 |
| 1974 | Παναθηναϊκός | 27 | 7 |
| 1975 | Παναθηναϊκός | 29 | 6 |
| 1976 | Παναθηναϊκός | 15 | 3 |
| 1977 | Παναθηναϊκός | 26 | 2 |
| 1978 | Παναθηναϊκός | 5 | - |
| 1979 | AEK | 29 | 5 |
| 1980 | AEK | 5 | - |
| 1980 | Παναθηναϊκός | 12 | - |
| Σύνολο | 536 | 139 |
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Υπήρξε παντρεμένος με τη λαϊκή τραγουδίστρια Βίκυ Μοσχολιού, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, την Ράνια (Ουρανία) το 1967 και την Ευαγγελία το 1968. Ο γάμος έγινε την Πρωτομαγιά του 1967 στην Μητρόπολη Αθηνών και πήραν διαζύγιο το 1978.
Το 1978 γνώρισε την Αργυρώ (Ηώ) Θεοδώρου και μετά από 4 χρόνια παντρεύτηκαν στον ιερό ναό της Αγίας Φιλοθέης με κουμπάρους την Ντίνα και τον Γιάννη Πάριο καθώς και τον καπετάνιο Φίλιππα Αξιώτη. Απέκτησαν μια κόρη τη δημοσιογράφο και δημοτική σύμβουλο Αθηναίων από το 2019, πρώην Πρόεδρο της ΔΑΕΜ και πρώην Πρόεδρο του Αθήνα 98.4 Θεόπη (Πόπη) Δομάζου.
Το 2016 παρουσίασε το βιβλίο - λεύκωμα με τίτλο «Μίμης Δομάζος: Μυστικά και άλλες αποκαλύψεις», στο οποίο αναφέρονται πολλά περιστατικά από τη μεγάλη καριέρα του, ενώ είναι γεμάτο από σπάνιες φωτογραφίες.[21] Με το βιβλίο αυτό - που έγινε best seller - ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα μαζί με την κόρη του Θεόπη (Πόπη) Δομάζου όπου και το παρουσίαζε.
Θάνατος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα].jpg)
Ανήμερα των γενεθλίων του στις 22 Ιανουαρίου 2025, ευρισκόμενος σε ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο για προγραμματισμένες ιατρικές εξετάσεις διαγνώστηκε με πνευμονικό οίδημα και λίγο αργότερα υπέστη ανακοπή καρδιάς. Μεταφέρθηκε στον νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, όπου και απεβίωσε δύο ημέρες αργότερα, συνεπεία πολυοργανικής ανεπάρκειας.[22] Η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα το πρωί της 27ης Ιανουαρίου, στο παρεκκλήσι του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών πριν την κηδεία του, ενώ νωρίτερα η νεκροφόρα που περιείχε τη σορό του σταμάτησε έξω από το Γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης» για ολιγόλεπτο διάστημα. Ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Top-10: Οι μεγαλύτεροι Έλληνες Ποδοσφαιριστές». Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ Νίκος Ραλλίδης (9 Μαΐου 2024). «Οι κορυφαίοι Έλληνες όλων των εποχών σύμφωνα με την τεχνητή νοημοσύνη ΑΙ». www.sportrikala.gr.
- ↑ «Οι Έλληνες διεκδικητές της Χρυσής Μπάλας! | Gazzetta». www.gazzetta.gr. 7 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Ο Χατζηπαναγής ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 ετών». Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.
- ↑ «Αυτή είναι η κορυφαία 11άδα όλων των εποχών στην Ελλάδα». Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
- ↑ Κορυφαίος ο Δομάζος (2001) tanea.gr
- ↑ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σελ 55». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2001.
- ↑ Άκης Κατσούδας. «Άμυνα Αμπελοκήπων: Η ομάδα της προσφυγικής παραγκούπολης που κάποτε κοίταξε στα μάτια τον Παναθηναϊκό». www.lifo.gr.
- ↑ Μίμης Δομάζος: Ο «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου - sansimera.gr
- ↑ «oldfootball.gr». www.oldfootball.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Προοδευτική-Παναθηναϊκός 2-5, 26/11/1961». 6 Οκτωβρίου 1970. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ UEFA.com. «History: Ajax 2-0 Panathinaikos: UEFA Champions League 1970/71 Final». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ Σήμερα .gr, Σαν. «Ο Παναθηναϊκός στον τελικό του Διηπειρωτικού». Σαν Σήμερα .gr. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Οι Έλληνες διεκδικητές της Χρυσής Μπάλας! | Gazzetta». www.gazzetta.gr. 7 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Balkan Cup 1970-79». www.rsssf.org. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Μίμης Δομάζος: Σαν σήμερα γεννήθηκε ο «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου - ONLARISSA.GR Νέα Ειδήσεις Λάρισα». ONLARISSA.GR ενημέρωση, ειδήσεις, νέα για Λάρισα. Θεσσαλία, Κόσμο, Αθλητισμό. 22 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ Σπύρος Μήτσης (25 Δεκεμβρίου 1979). «Ο Δομάζος και πάλι στον Παναθηναϊκό». Αθλητική Ηχώ. σελίδες 1, 2. Unknown parameter
|lang=ignored (|language=suggested) (βοήθεια) - ↑ «Το "αντίο" του Δομάζου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2013.
- ↑ «Wayback Machine». www.iffhs.de. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Panathinaikos:Master of the game 10/11/2006». www.panatha.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Δομάζος: Ιστορική μεταγραφή στον ΠΑΟ μ' ένα κοστούμι και μια...πορτοκαλάδα | thetoc.gr». 22 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
- ↑ «Πέθανε ο Μίμης Δομάζος στα 83 του χρόνια – Ποιος ήταν ο «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου». newsbeast.gr.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Σπορ ιστορίες: Μίμης Δομάζος (Αρχείο της ΕΡΤ)
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Μίμης Δομάζος στο Wikimedia Commons- Μίμης Δομάζος στην UEFA (Αγγλικά)
- Μίμης Δομάζος's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.com
- Μίμης Δομάζος στην IMDb (Αγγλικά)
