Κιμουριώτης Λασιθίου
| Κιμουριώτης | |
|---|---|
 | |
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα[1] |
| Περιφέρεια | Κρήτης |
| Περιφερειακή Ενότητα | Λασιθίου |
| Δήμος | Σητείας |
| Δημοτική Ενότητα | Σητείας |
| Δημοτική Κοινότητα | Αχλαδίων |
| Γεωγραφία | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Κρήτη |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 3 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
Ο Κιμουριώτης[2] είναι μικρό χωριό της Κοινότητος Αχλαδίων του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.
Είναι χτισμένο κοντά στην αρχαία πηγή Λαψανάρι. Ανήκει στην κοινότητα των Αχλαδίων[3] και συνδέεται με αυτή μέσω παράκαμψης που ενώνει τα Αχλάδια με την Σκοπή.
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το τοπωνύμιο αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1581. Ως χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά το 1832, ως Κιμουριότι. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Κυμουριώτου, με 60 χριστιανούς κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 1900 αναφέρεται ως Κιμουργιώτης, με 75 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως Κιμουργιώτη, το 1928 αναφέρεται ως Κυμπουργιώτης, ενώ από το 1940 και έπειτα απογράφεται ως Κιμουριώτης.[4]
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
| Απογραφή[4] | 1920 | 1928 | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Πληθυσμός | 72 | 70 | 67 | 46 | 25 | 13 | 6 | 13 | 26 | 5 |
Αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ελάχιστα μέτρα μόλις από τον οικισμό βρίσκεται η όμορφη πηγή Λαψανάρι, ακριβώς δίπλα στον δρόμο που συνδέει τα Αχλάδια με τη Σκοπή. Κεντρικός ναός του Οικισμού είναι η Αγία Τριάδα ενώ κοντά βρίσκονται και τα γραφικά ξωκλήσια της Αγίας Μαρίνας και των Αγίων Πάντων. Τέλος στην ευρύτερη περιοχή του χωριού ανήκει και ο Ιερός Ναός των Αγίων Ιωακείμ και Άννης που ενώ γεωγραφικά βρίσκεται εντός της Κοινότητας Αχλαδίων, ενοριακά εντάσσεται στον ναό του Ευαγγελισμού στην Πόλη της Σητείας.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 13. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 90.
- ↑ «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2023.
- 1 2 Ανδριώτης, Νίκος (2006). Πληθυσμός και οικισμοί της ανατολικής Κρήτης (16ος-19ος αι.) (2η έκδοση). Ηράκλειο: Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη. σελ. 516. ISBN 978-960-7970-32-9.
