Καισάρι Κορινθίας
Συντεταγμένες: 37°57′6″N 22°33′48″E / 37.95167°N 22.56333°E
| Καισάρι | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα[1] |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου |
| Περιφέρεια | Πελοποννήσου |
| Περιφερειακή Ενότητα | Κορινθίας |
| Δήμος | Σικυωνίων |
| Δημοτική Ενότητα | Στυμφαλίας |
| Γεωγραφία | |
| Νομός | Κορινθίας |
| Υψόμετρο | 880 |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 354 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Ταχ. κώδικας | 200 17 |
| Τηλ. κωδικός | 2742 |
Το Καισάρι ή Καισάριο είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.[2][3]
Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Καισάρι βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Κυλλήνη (Ζήρεια) σε υψόμετρο 880 μέτρων.[2][4] Απέχει περίπου 47 χιλιόμετρα Δ. από την Κόρινθο και 22 χιλιόμετρα ΝΑ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου).
Νοτιοδυτικά του χωριού και επάνω σε λόφο υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού κτίσματος με την τουρκική ονομασία «Γουλάς». Πρόκειται για κυκλικό πύργο διαμέτρου περίπου 18 μέτρων στου οποίου το δομικό υλικό περιλαμβάνονται και αρχαία κομμάτια, πιθανότατα από ναό της ελληνιστικής εποχής που υπήρχε εκεί.[3] Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Παναγία η Καισαριώτισσα, η οποία κτίστηκε το 1800 με αξιόλογο εικονοστάσι (του 1920) φιλοτεχνημένο από τον Γιαννιώτη τεχνίτη Ιωάννη Βασιλείου.[5]
Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως Kaiseri (Voyage V, 184) να υπάγεται στην Επαρχία Κορινθίας (Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme) → Τμήμα Σικυώνας ή Βόχας (Sicyonie ou Voca) με αριθμό οικογενειών: 40. Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Λήκ την αναφέρει ως Késari (Morea III, 225). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία Kaesari να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (Corinthe) με αριθμό οικογενειών: 49 και συνολικό πληθυσμό: 233. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Καίσαρι στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Τρικάλων με αριθμό οικογενειών: 49 και συνολικό πληθυσμό: 212 άτομα.[6]
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τιτάνης. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[7] Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα[8], που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 434 κάτοικοι[9] ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 434[10].
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
- 1 2 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 31. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 183.
- 1 2 «Δήμος Σικυωνίων - Κοινότητες Δημοτικής Ενότητας Στυμφαλίας».
- ↑ «ΚΑΙΣΑΡΙ (Χωριό) ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ - Greek Travel Pages». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Καισαρίου». Δήμος Σικυωνίων. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Καίσαρι - Το οικιστικό δίκτυο της Πελοποννήσου στα χρόνια της Επανάστασης». Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.
- ↑ «Σούλι Κορινθίας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Νόμος 4555/2018 - Πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι»». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21902 (σελ. 320 του pdf).
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10766 (σελ. 292 του pdf)
