Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού
Συντεταγμένες: 37°56′7.4″N 22°17′4.9″E / 37.935389°N 22.284694°E
| Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού Κορινθίας | |
|---|---|
| οικιστική μονάδα και μοναστήρι | |
| αρχαιολογικός χώρος στην Ελλάδα | |
![]() | |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 37°56′7″N 22°17′5″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Δήμος Σικυωνίων και Δημοτική Κοινότητα Αρχαίας Φενεού Κορινθίας |
| Χώρα | Ελλάδα[1] |
| Δεδομένα () | |
Η Μονή Αγίου Γεωργίου ή Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού[2] βρίσκεται στην Πελοπόννησο και την Κορινθία, σε υψόμετρο 945 μέτρων βόρεια/δίπλα από την τεχνητή λίμνη Δόξα[3]. Απέχει περίπου 90 χιλιόμετρα Δ. από την Κόρινθο, 66 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Κιάτο και 3 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Αρχαία Φενεό.
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το μοναστήρι αρχικά βρισκόταν 1,7 χιλιόμετρα νοτιότερα από την σημερινή του τοποθεσία και από το παλιό (Παλαιοµονάστηρο) διασώζεται µόνο το καθολικό (ο ναός του Αγίου Φανουρίου). Ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα ενώ η μεταφορά του έγινε το 1693 εξ αιτίας των πλημμυρών της λίμνης Φενεού, η οποία συχνά κατέκλυζε ολόκληρο το λεκανοπέδιο του Φενεού και απειλούσε όλα τα παραλίμνια χωριά. Η νέα μονή ανακαινίστηκε το 1754 εξαιτίας πυρκαγιάς που είχε προηγηθεί και είχε προκαλέσει μεγάλες καταστροφές. Η μονή, πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, στήριξε τον απελευθερωτικό αγώνα είτε με τον τότε ηγούμενο Ναθαναήλ που συμμετείχε στην Φιλική Εταιρεία, είτε φιλοξενώντας τον Παπαφλέσσα, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και άλλους οπλαρχηγούς.[2][4]
Περιγραφή μονής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το σημερινό μοναστήρι αποτελείται από ένα τριώροφο οικοδόμημα, το οποίο περιστοιχίζεται από ψηλό λιθόκτιστο περίβολο, η είσοδός του είναι στη νότια πλευρά του ενώ έχει χαρακτηριστικό τριώροφο κωδωνοστάσιο. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, βρίσκεται στο κέντρο πλακόστρωτης αυλής με γύρω του τα κελιά και πρόκειται για βασιλική με τρούλο η οποία είναι διακοσμημένη με αξιόλογες αγιογραφίες κρητικής τεχνοτροπίας (έργα του Παναγιώτη από τα Ιωάννινα - 1754) καθώς και επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο, με διάφορες παραστάσεις της περιόδου 1762-68 (πιθανότατα από τον ίδιο καλλιτέχνη).[2]
Διοικητικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Φενεού.[5] Διοικητικά με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αρχαία Φενεό, το Λούζι και τα Βίλια αποτελούν στην Κοινότητα Αρχαίας Φενεού που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φενεού του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφηκε 1 μοναχός / μοναχή.[6]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
- 1 2 3 «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΝΕΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ». Μοναστήρια της Ελλάδος. 11 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ, Δήμος ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού». Korinthiaguide.com. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Μονή Αγίου Γεωργίου ή Φενεού (Πλάκα)». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 21902 (σελ. 320 του pdf)
