Θωμάς Γκρέυ, 2ος μαρκήσιος του Ντόρσετ

Θωμάς Γκρέυ, 2ος μαρκήσιος του Ντόρσετ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	22 Ιουνίου 1477;
Θάνατος	10 Οκτωβρίου 1530;
Τόπος ταφής	Church of St Mary the Virgin, Astley
Χώρα πολιτογράφησης	Βασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	στρατιώτης
Οικογένεια
Σύζυγος	Margaret Wotton, Marchioness of Dorset (από 1509); Eleanor St. John
Τέκνα	Ερρίκος Γκρέυ, δούκας του Σάφολκ; Ιωάννης Γκρέυ (ευγενής των Τυδώρ); Elizabeth Grey; Lady Margaret Grey; Ann Grey; Leonard Grey; Mary Grey; Lady Catherine Grey; Lord Thomas Grey
Γονείς	Θωμάς Γκρέυ, 1ος μαρκήσιος του Ντόρσετ και Σέσιλυ Μπόνβιλ, 7η βαρόνη Χάρινγκτον
Αδέλφια	Λεονάρδος Γκρέυ, 1ος υποκόμης Γκρέιν; Elizabeth Grey, Countess of Kildare; Cicely Grey
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις	Ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας (1501)
Θυρεός
	δεδομένα

Ο Θωμάς Γκρέυ, 2ος μαρκήσιος του Ντόρσετ, Ιππότης της Περικνημίδος, Ιππότης του Λουτρού, Ιδιαίτερος Σύμβουλος (22 Ιουνίου 1477 - 10 Οκτωβρίου 1530) ήταν Άγγλος ευγενής, αυλικός, στρατιώτης και γαιοκτήμονας τού Οίκου των Γκρέυ.

Πρώιμη ζωή

Ο Γκρέυ ήταν ο τρίτος γιος και κληρονόμος τού Τόμας Γκρέυ, 1ου μαρκησίου τού Ντόρσετ, εκείνη την εποχή τού μοναδικού μαρκήσιου τής Αγγλίας, και τής συζύγου του, Σέσιλυ Μπόνβιλ, κόρης και κληρονόμου τού Γουίλιαμ Μπόνβιλ, 6ου βαρόνου Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ. Η μητέρα του ήταν η suo jure 7η βαρόνη Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ και 2η Βαρόνη Μπόνβιλ, και η πλουσιότερη κληρονόμος στην Αγγλία. Ο 1ος μαρκήσιος ήταν ο μεγαλύτερος γιος τής βασίλισσας Ελισάβετ Γούντβιλ, θετός γιος τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, και ετεροθαλής αδελφός τού βασιλιά Εδουάρδου Ε΄.

Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, ο νεαρός Γκρέυ φοίτησε στο Mάγκνταλεν Κόλιτζ Σκουλ τής Οξφόρδης και λέγεται με βεβαιότητα ότι διδάχθηκε (στο σχολείο ή σε ιδιαίτερα μαθήματα) από τον μελλοντικό καρδινάλιο Γούλσεϋ. Σε μία γαλλική περιοδεία, δίδαξε ή τον συνόδευε ο Έρασμος.

Ο πατέρας τού Γκρέυ ήταν αντίθετος με τον βασιλιά Ριχάρδο Γ΄, και αφού ο μεγαλύτερος Θωμάς εντάχθηκε στην αποτυχημένη εξέγερση τού Μπάκιγχαμ το 1483, πατέρας και γιος κατέφυγαν στη Βρετάνη, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με τον Ερρίκο Τυδώρ. Πέντε μήνες αφότου ο Ριχάρδος Γ΄ έχασε το στέμμα από τον Ερρίκο Ζ΄ στη μάχη τού Πεδίου Μπόσγουορθ στις 22 Αυγούστου 1485, ο νέος βασιλιάς νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή τού πρώτου Ντόρσετ, Ελισάβετ τής Υόρκης, αλλά ο Ερρίκος Ζ΄ ήταν επίσης καχύποπτος με τον Ντόρσετ, ο οποίος φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια τής εξέγερσης τού Λάμπερτ Σίμνελ το 1487. Το 1492 ο Ντόρσετ κλήθηκε να δώσει εγγυήσεις πίστης στο στέμμα, και να καταστήσει τον νεαρό Θωμάς Γκρέυ κηδεμόνα τού βασιλιά.^[4]

Αυλικός

Μεταξύ των στενότερων συγγενών τής βασίλισσας τής Αγγλίας, ο Γκρέυ και οι νεότεροι αδελφοί του, Λέοναρντ και Έντουαρντ, ήταν ευπρόσδεκτοι στην αυλή, και έγιναν αυλικοί, και αργότερα στρατιωτικοί. Το 1494 ο Γκρέυ χρίστηκε ιππότης τού Μπαθ, και το 1501 ιππότης τής Περικνημίδας.^[5] Επίσης το 1501 ο πατέρας του απεβίωσε, και ο νεότερος Θωμάς κληρονόμησε τούς τίτλους του και ορισμένα από τα κτήματά του. Ωστόσο, μεγάλο μέρος τής γης τού πρώτου μαρκησίου πήγε στη χήρα του, και όχι στον γιο του, ο οποίος δεν απέκτησε την πλήρη κληρονομιά του μέχρι το τέλος τής μητέρας του το 1529, λίγο πριν από το δικό του τέλος.^[5]

Αργότερα το 1501 ήταν ο «κύριος ανταποκριτής» στον γάμο τού Αρθούρου, πρίγκιπα τής Ουαλίας, και τής Αικατερίνης τής Αραγωνίας, και τού δόθηκε ένα διαμάντι και ένα ρουμπίνι από ροζ Τυδώρ σε μία κονταρομαχία τής αυλής. Αλλά το 1508 στάλθηκε στον Πύργο τού Λονδίνου, και αργότερα σε μία φυλακή στο Καλαί, υπό την υποψία συνωμοσίας εναντίον τού Ερρίκου Ζ΄.^[4] Αν και σώθηκε από την εκτέλεση το 1509 με την άνοδο στον θρόνο τού Ερρίκου Η΄, ο Γκρέυ απέκτησε χάρη, και έχασε τούς τίτλους του. Ωστόσο, αργότερα, το 1509, τού δόθηκε χάρη και επέστρεψε στην αυλή, και στο κοινοβούλιο κλήθηκε βαρώνος Φέρερς τού Γκρόμπυ. Το 1511 κλήθηκε μαρκήσιος τού Ντόρσετ.^[5]

Από το 1509 ο Ντόρσετ ήταν και πάλι ενεργός αυλικός, και συμμετείχε με μεγάλη διάκριση σε πολλά τουρνουά τής αυλής. Τον Φεβρουάριο τού 1511 συμμετείχε στο τουρνουά τού Γουέστμινστερ, που πραγματοποιήθηκε για να εορταστεί τη γέννηση τού Ερρίκου, δούκα τής Κορνουάλης. Ο Ντόρσετ συνοδεύτηκε από τον Τόμας Μπολέυν φορώντας στολές με σύμβολα προσκυνήματος στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Τον Μάρτιο του 1524 παραλίγο να σκοτώσει τον βασιλιά.

Το 1511 ο Ντόρσετ πώλησε γη κοντά στο Άλθορπ, στο Νορθάμπτονσαϊρ, στον Τζον Σπένσερ. Η πώληση περιελάμβανε τα χωριά Λιτλ Μπρίνγκτον και Γκρέιτ Μπρίνγκτον, καθώς και την ενοριακή εκκλησία τής Αγίας Μαρίας τής Παρθένου.

Το 1514 με τον Κάρολο Μπράντον, 1ο δούκα τού Σάφολκ, ο Ντόρσετ συνόδευσε την κόρη τού Ερρίκου Ζ΄, πριγκίπισσα Μαρία στη Γαλλία, για τον γάμο της με τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄.

Ο Ντόρσετ κατείχε γη σε δεκαέξι αγγλικές κομητείες, και ήταν ειρηνοδίκης για αρκετές από αυτές. Το 1516, κατά τη διάρκεια μίας αντιπαλότητας στο Λέστερσαϊρ με τον Τζορτζ, τον βαρόνο Χάστινγκς και τον σερ Ρίτσαρντ Σάσεβερελ, ο Ντόρσετ αύξησε παράνομα την ακολουθία του στην αυλή, και οδηγήθηκε ενώπιον τού Αστικού Επιμελητηρίου και τού Δικαστηρίου του Βασιλικού Τάγματος. Συνελήφθη για καλή συμπεριφορά. Στο πλαίσιο αυτής τής αντιπαλότητας, επέκτεινε σημαντικά το προγονικό του σπίτι στο Μπράντγκεϊτ τού Λέστερσαϊρ.^[6]

Το 1520 στο Πεδίο τού Χρυσού Υφάσματος, ο Ντόρσετ έφερε το σπαθί τού κράτους. Το 1521 συνάντησε τον αυτοκράτορα τής Γερμανίας Κάρολο Ε΄ στο Γκράβλιν στις ακτές τής Γαλλίας, και τον συνόδευσε σε μία επίσκεψη στην Αγγλία.^[7] Βοήθησε στην ψυχαγωγία τής αυλής, διατηρώντας μία ομάδα ηθοποιών.

Το 1521 ο Ντόρσετ δίκασε τον δούκα τού Μπάκιγχαμ, παρά το γεγονός ότι είχε συγγένεια εξ αίματος και γάμου. Ο Ερρίκος Η΄ αντάμειψε τον Ντόρσετ με τρία από τα φέουδα (manors) τού Μπάκιγχαμ.

Από τις 17 Ιουνίου 1523 μέχρι το τέλος του το 1530, ο Ντόρσετ ήταν δικαστής στο Έιρ νότια τού Τρεντ. Ως εκ τούτου, προήδρευε τού τριετούς Δικαστηρίου, το οποίο ασχολούνταν με θέματα δασικού δικαίου.^[8]

Το 1524 η διαμάχη τού Ντόρσετ στο Λέστερσαϊρ με τον λόρδο Χάστινγκς μετατράπηκε σε μάχη μεταξύ εκατοντάδων ανδρών, και ο καρδινάλιος Γούλσεϋ ανέλαβε δράση. Και οι δύο αντίπαλοι έπρεπε να καταθέσουν εγγύηση καλής συμπεριφοράς ύψους χιλίων λιρών, και ο Ντόρσετ στάλθηκε στην Ουαλία ως λόρδος Διδάσκαλος τού Συμβουλίου τής πριγκίπισσας Μαρίας.

Το 1528 ο Ντόρσετ έγινε κοντόσταυλος τού Κάστρου Γουόρικ, και το 1529 τού Κάστρου Κένιλγουορθ.

Το 1529 ενθυμούμενος τον ρόλο του ως «κύριου απαντητή» στον γάμο τού Αρθούρου, πρίγκιπα τής Ουαλίας, ο Ντόρσετ ήταν ένας κρίσιμος μάρτυρας υπέρ τού διαζυγίου τού Ερρίκου Η΄ από την Αικατερίνη τής Αραγωνίας. Υποστήριξε σθεναρά τον ισχυρισμό τού βασιλιά ότι ο γάμος τού Αρθούρου και τής Αικατερίνης είχε ολοκληρωθεί.

Το 1530, κατά τούς τελευταίους μήνες τής ζωής του, βοήθησε τον βασιλιά στην καταδίκη τού καρδινάλιου Γούλσεϋ.

Στρατιωτικός

Το 1512 κατά τη διάρκεια τού Πολέμου τής Συμμαχίας τού Καμπραί, ο Ντόρσετ ηγήθηκε μίας ανεπιτυχούς αγγλικής στρατιωτικής εκστρατείας στη Γαλλία, για την ανακατάληψη τής Ακουιτανίας, την οποία η Αγγλία είχε χάσει κατά τη διάρκεια τού Εκατονταετούς Πολέμου. Ο Φερδινάνδος Β΄ τής Αραγωνίας δεν έδωσε κάτι από την υποστήριξη, που είχε υποσχεθεί.^[9] Ενώ ο Φερδινάνδος Β΄ καθυστέρησε, και προσπάθησε να πείσει τον Ντόρσετ να τον βοηθήσει να επιτεθεί στη Ναβάρρα αντί για την Ακουιτανία, τα τρόφιμα, η μπύρα και οι μισθοί τού αγγλικού στρατού τελείωσαν, πολλοί άρχισαν να πίνουν κρασί και αρρώστησαν, έτσι ο στρατός στασίασε.^[9]

Το 1513 πολέμησε στην πολιορκία τού Τουρναί και στη μάχη τού Γκινεγκάτ (γνωστή και ως μάχη των Σπειρουνιών) και πολέμησε ξανά το 1523 στα Σκωτικά σύνορα. Όλα αυτά τού έδωσαν την ευκαιρία να επανορθώσει για την ήττα τής Ακουιτανίας. Για να βοηθήσει τον Ντόρσετ στην αντιμετώπιση των Σκώτων, διορίστηκε λόρδος Φύλακας των Βάλτων, αποκαταστάθηκε στο Ιδιωτικό Συμβούλιο και έγινε ευγενής τού θαλάμου.^[5]

Καταγωγή

Ο Γκρέυ ήταν γιος και κληρονόμος τού Θωμά Γκρέυ, 1ου μαρκησίου τού Ντόρσετ (π. 1456–1501), και τής συζύγου του, Σέσιλυ Μπόνβιλ, κόρης και κληρονόμου τού Γουίλιαμ Μπόνβιλ 6ου βαρόνου Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ και τής λαίδης Αικατερίνης Νέβιλ (1442–1503) και εγγονής τής Αλίκης Μόνταγκιου 5ης κόμισσας τού Σόλσμπερυ (1407–1462). Οι εκ μητρός θείοι τής Σέσιλυ Μπόνβιλ ήταν ο Ριχάρδος Νέβιλ 16ος κόμης τού Γουόρικ (που αποκαλούνταν «Γουόρικ ο βασιλιάς»), ο Ιωάννης Νέβιλ 1ος μαρκήσιος τού Μόνταγκιου και ο Τζωρτζ Νέβιλ αρχιεπίσκοπος τής Υόρκης και καγκελάριος τής Αγγλίας, ενώ οι θείες της είχαν παντρευτεί τον Ερρίκο ντε Μπωσάμπ 1ο δούκα τού Γουόρικ, τον Γουίλιαμ ΦιτζΆλαν 16ο κόμη τού Άρουντελ, τον Τόμας Στάνλεϊ 1ο κόμη τού Ντέρμπι, και τον Τζον ντε Βερ 13ο κόμη τής Οξφόρδης. Η Σέσιλυ Μπόνβιλ διαδέχθηκε τον πατέρα της ως βαρόνη Χάρινγκτον το 1460, και δύο μήνες αργότερα διαδέχθηκε τον προπάππο της Γουίλιαμ Μπόνβιλ ως βαρόνη Μπόνβιλ. Μετά το τέλος τού 1ου συζύγου της, η Σέσιλυ Μπόνβιλ παντρεύτηκε τον 1ο εξάδελφο τού εκλιπόντος συζύγου της, Χένρι Στάφορντ, 1ο κόμη τού Γουίλτσιρ, νεότερο γιο τού Ερρίκου Στάφορντ, 2ου δούκα τού Μπάκιγχαμ και τής Αικατερίνης Γούντβιλ, θείας τού Ντόρσετ.

Οι γονείς τού πατέρα τού νεότερου Θωμά Γκρέυ ήταν η βασιλική σύζυγος Ελισάβετ Γούντβιλ (π. 1437–1492) και ο πρώτος σύζυγός της σερ Τζον Γκρέυ τού Γκρόμπυ (π. 1432–1461), γιος και κληρονόμος τής Ελισάβετ Φέρερς λαίδης Φέρερς τού Γκρόμπυ,^[10] επομένως ο πατέρας του, ο πρώτος μαρκήσιος, ήταν θετός γιος τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄ και ετεροθαλής αδελφός τού βασιλιά Εδουάρδου Ε΄. Ο παππούς του, σερ Τζον Γκρέυ, σκοτώθηκε στη Β΄ μάχη τού Σαιντ Όλμπανς (1461), πολεμώντας στο πλευρό των Λάνκαστερ. Η γιαγιά του Ελισάβετ Γούντβιλ, ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Ριχάρδου Γούντβιλ 1ου κόμη τού Ρίβερς, και τής Ιακωβίνης τού Λουξεμβούργου, χήρας τού Ιωάννη τού Λάνκαστερ 1ου δούκα τού Μπέντφορντ. Μετά τον 2ο γάμο τής γιαγιάς του με τον Εδουάρδο Δ΄, μέλη τής οικογένειάς της απέκτησαν πλεονεκτήματα, και έκαναν ευημερούντες γάμους.^[10] Ο αδελφός τής Ελισάβετ, Τζον Γούντβιλ, σε ηλικία 20 ετών, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Νέβιλ χήρα δούκισσα τού Νόρφολκ, η οποία τότε ήταν στα τέλη τής δεκαετίας των 60.

Ο πεθερός τού Γκρέυ, Όλιβερ Σαιντ Τζον (απεβ. 1497) (επίσης γνωστός ως Όλιβερ τού Έουελ ) ήταν γιος τής Μαργαρίτας Μπωσάμπ (π. 1411–1482), δισεγγονής τού Ρότζερ Μπωσάμπ, 1ου λόρδου Μπωσάμπ τού Μπλέτσο, φύλακα τού Κάστρου Ντεβίζ και κληρονόμου των κτημάτων Μπωσάμπ. Μετά το τέλος τού 1ου της συζύγου, ενός άλλου Όλιβερ Σαιντ Τζον (απεβ. 1437), παντρεύτηκε τον Τζον Μπωφόρ 1ο δούκα τού Σόμερσετ (1404–1444), αποκτώντας τη Μαργαρίτα Μπωφόρ κόμισσα τού Ρίτσμοντ. Η Ελεονώρα Σαιντ Τζον ήταν επομένως η 1η εξαδέλφη τού Ερρίκου Ζ΄. Μέσω τής Ιακωβίνης τού Λουξεμβούργου, ο Ντόρσετ καταγόταν από την Ελεονώρα τής Αγγλίας (1215–1275), κόρη τού βασιλιά Ιωάννη και τής Ισαβέλλας τού Ανγκουλέμ^[11], και από αρκετές άλλες ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες.

Ο νεότερος αδελφός του Λέοναρντ Γκρέυ, 1ος υποκόμης Γκρέιν (π. 1479 – 1541) υπηρέτησε ως λόρδος Υποδιοικητής τής Ιρλανδίας από το 1536 έως το 1540.

Η δεύτερη σύζυγός του είχε δύο αξιοσημείωτους αδελφούς, τον σερ Έντουαρντ Γουότον (1489–1551), Θησαυροφύλακα (Ταμία) τού Καλαί, και τον Νίκολας Γουότον (π. 1497–1567), έναν διπλωμάτη, που το 1539 κανόνισε τον γάμο μεταξύ τού Ερρίκου Η΄ και τής Άννας τής Κλέβης.

Οικογένεια

Ο Τόμας Γκρέυ υπέγραψε συμβόλαιο το 1483, για να νυμφευτεί την Άννα Σαιντ Λεζέρ (1476–1526), κόρη τής Άννας τής Υόρκης δούκισσας τού Έξετερ, και τού 1ου συζύγου της, σερ Τόμας Σαιντ Λεζέρ. Είναι αξιοσημείωτο ότι η Άννα Σαιντ Λεζέρ είχε ανακηρυχθεί κληρονόμος των κτημάτων τού Έξετερ, αλλά ο γάμος δεν έλαβε χώρα.

Ο πρώτος γάμος τού νεαρού Θωμά Γκρέυ ήταν με την Ελεονώρα Σαιντ Τζον, κόρη τού Όλιβερ Σαιντ Τζον από το Λύντιαρντ Τρέγκοζ τού Γουίλτσιρ και τής συζύγου του Ελίζαμπεθ Σκρόουπ, κόρης τού Ερρίκου λε Σκρόουπ 4ου βαρόνου Σκρόουπ τού Μπόλτον.

Το 1509 ο Θωμάς Γκρέυ, πλέον λόρδος Φέρερς τού Γκρόμπυ, νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο με τη Μάργκαρετ Γουότον, κόρη τού σερ Ρόμπερτ Γουότον (π. 1463–1524) από το Μπόουτον Μάλχερμπ τού Κεντ, και χήρας τού Γουίλιαμ Μέντλεϋ. Με τη Μάργκαρετ, ο νεότερος Θωμάς Γκρέυ απέκτησε τέσσερις γιους και τέσσερις κόρες.

Μαίρη (π. 1508 - 22 Φεβρουαρίου 1534), παντρεύτηκε τον Γουόλτερ Ντεβερέ, υποκόμη τού Χέρεφορντ
Ελισάβετ (π. 1510 - 4 Απριλίου 1561), παντρεύτηκε τον Τόμας Όντλεϋ 1ο βαρόνο Όντλεϋ τού Γουόλντεν, και ήταν γιαγιά τού Τόμας Χάουαρντ 1ου κόμη τού Σάφολκ.
Αικατερίνη (π. 1516 - 1 Μαΐου 1542) παντρεύτηκε τον Χένρι ΦιτζΆλαν, 19ο κόμη τού Άρουντελ
Ερρίκος 1ος δούκας τού Σάφολκ (1517–1554). Η 2η σύζυγός του επέζησε, και απεβίωσε το 1535 ή μετά. Ο γιος τού Ντόρσετ, Ερρίκος, τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος τού Ντόρσετ, νυμφεύτηκε τη λαίδη Φραγκίσκη Μπράντον, εγγονή τού βασιλιά Ερρίκου Ζ΄, και το 1551 (μετά το τέλος τού κουνιάδου του, Τσαρλς Μπράντον 3ου δούκα τού Σάφολκ) έγινε δούκας τού Σάφολκ, μέσω μίας νέας δημιουργίας.^[12] Η εγγονή τού Ντόρσετ:
- λαίδη Τζέιν Γκρέυ, ήταν η ορισμένη διάδοχος τού βασιλιά Εδουάρδου ΣΤ΄ με τη διαθήκη του, και τον Ιούλιο τού 1553 κάθισε για 9 ημέρες στον θρόνο τής Αγγλίας.
Λεονάρντο (π. 1520-1521), απεβ. σε βρεφική ηλικία.
Άννα (11 Ιανουαρίου 1520 - 17 Αυγούστου 1548), παντρεύτηκε τον Χένρυ Γουίλοουμπυ, βαρόνο Γουίλοουμπυ τού Γουόλαστον.
Ιωάννης (π. 1523 - 19 Νοεμβρίου 1564), λόρδος Πίργκο, νυμφεύτηκε τη Μαίρη Μπράουν, κόρη τού Άντονυ Μπράουν.
Θωμάς (π. 1526).

Το 1554 ο Ερρίκος, ο Τζον και ο Τόμας συμμετείχαν στην εξέγερση τού Γουάιατ κατά τού γάμου τής Μαρίας Α΄ με τον Φίλιππο τής Ισπανίας, και υπέρ τής λαίδης Τζέιν Γκρέυ. Όταν αυτή η εξέγερση απέτυχε, και οι τρεις συνελήφθησαν και ο Σάφολκ και ο αδελφός του Τόμας εκτελέστηκαν,^[13]

Το τέλος

Ο Ντόρσετ απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 1530, και τάφηκε στην κολεγιακή εκκλησία τού Άστλεϋ στο Γουόρικσαϊρ. Όταν απεβίωσε, κατείχε κτήματα στο Λονδίνο και σε 16 κομητείες, που αριθμούσαν πάνω από εκατό φέουδα (manors), και ήταν ένας από τούς πλουσιότερους ανθρώπους στην Αγγλία. Ο τάφος του ανοίχθηκε στις αρχές τού 17ου αι. και η μέτρηση τού σκελετού του υποδηλώνει ύψος 5' 8 (1,73 μ.) .

Πρόγονοι

Εδουάρδος Γκρέυ

σερ Ιωάννης Γκρέυ του Γκρόμπυ

Ελισάβετ Φέρερς, 6η βαρόνη Φέρερς του Γκρόμπυ

Θωμάς Γκρέυ, 1ος μαρκήσιος του Ντόρσετ

Ριχάρδος Γούντβιλ, 1ος κόμης Ρίβερς

Ελισάβετ Γούντβιλ

Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου

Θωμάς Γκρέυ, 2ος μαρκήσιος του Ντόρσετ

Γουλιέλμος Μπόνβιλ

Γουλιέλμος Μπόνβιλ, 6ος βαρόνος Άρλινγκτον

Ελισάβετ Άρλινγκτον

Σέσιλυ Μπόνβιλ, 7η βαρόνη Χάρινγκτον

Ριχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι

Αικατερίνη Νέβιλ, βαρόνη του Χέιστινγκς

Αλίκη Μόνταγκιου, 5η κόμισσα του Σόλσμπερι

Αναφορές

1 2 3 4 5 «Kindred Britain»
1 2 p10501.htm#i105002. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
1 2 3 4 5 6 7 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
1 2 T. B. Pugh, Henry VII and the English nobility, in The Tudor nobility, ed. G. W. Bernard (Manchester, 1992), 49–110
1 2 3 4 Grey, Thomas, second marquess of Dorset (1477–1530), magnate and courtier (login required) by Robert C. Braddock in Dictionary of National Biography (Oxford University Press, 2004)
↑ Nichols, John, The history and antiquities of the county of Leicester, 4 vols. (1795–1815)
↑ Edward Hall, The triumphant reigne of kyng Henry the VIII, ed. C. Whibley, 2 vols. (1904)
↑ Turner, G.J., The Justices of the Forest South of Trent in The English Historical Review 18 (1903) pp. 112–116
1 2 .
1 2 Sir John Grey (c.1432–1461), knight in Grey, Sir Richard (d. 1483), nobleman by Rosemary Horrox in Dictionary of National Biography online (accessed 26 November 2007)
↑ Ελεονώρα της Αγγλίας (1215-1275) > Γκι του Μονφόρ > Αναστασία του Μονφόρ > Ροβέρτος ΟΡσίνι > Νικόλα Ορσίνι, κόμης της Νόλα > Σβέβα Ορσίνι > Μαργαρίτα του Μπω > Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου
↑ Grey, Henry, duke of Suffolk (1517–1554), magnate by Robert C. Braddock in Dictionary of National Biography (Oxford University Press, 2004)
↑ Grey, Thomas, second marquess of Dorset (1477–1530), magnate and courtier (login required) by Robert C. Braddock in Dictionary of National Biofgraphy (Oxford University Press, 2004) όπως και η ίδια η λαίδη Τζέιν και ο σύζυγός της λόρδος Γκίλφορντ Ντάντλεϋ. Ο λόρδος Τζον Γκρέυ επέζησε, και τον Ιούλιο τού 1603 ο μικρότερος γιος του, Χένρι Γκρέυ, αποκαταστάθηκε στη Βουλή των Λόρδων από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ ως βαρόνος Γκρέυ τού Γκρόμπυ.<ref name="dnbJG" >Grey, Lord John (d. 1564), nobleman by Stanford Lehmberg in Dictionary of National Biography (Oxford University Press, 2004)

[e6596ed0d2b81634d4a2b94f1bd23a5d26a198cf-1] 1 2 3 4 5 «Kindred Britain»

[26bb52bf1a481e57b5025b15414a5d4da0ca7475-2] 1 2 p10501.htm#i105002. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.

[3913844e06e055e8cd81608f22bad0e604d89d2d-3] 1 2 3 4 5 6 7 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.

[pugh-4] 1 2 T. B. Pugh, Henry VII and the English nobility, in The Tudor nobility, ed. G. W. Bernard (Manchester, 1992), 49–110

[dnb-5] 1 2 3 4 Grey, Thomas, second marquess of Dorset (1477–1530), magnate and courtier (login required) by Robert C. Braddock in Dictionary of National Biography (Oxford University Press, 2004)

[nichols-6] Nichols, John, The history and antiquities of the county of Leicester, 4 vols. (1795–1815)

[hall-7] Edward Hall, The triumphant reigne of kyng Henry the VIII, ed. C. Whibley, 2 vols. (1904)

[turner-8] Turner, G.J., The Justices of the Forest South of Trent in The English Historical Review 18 (1903) pp. 112–116

[publishing.cdlib.org-9] 1 2 .

[JGofG-10] 1 2 Sir John Grey (c.1432–1461), knight in Grey, Sir Richard (d. 1483), nobleman by Rosemary Horrox in Dictionary of National Biography online (accessed 26 November 2007)

[11] Ελεονώρα της Αγγλίας (1215-1275) > Γκι του Μονφόρ > Αναστασία του Μονφόρ > Ροβέρτος ΟΡσίνι > Νικόλα Ορσίνι, κόμης της Νόλα > Σβέβα Ορσίνι > Μαργαρίτα του Μπω > Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου

[hgds-12] Grey, Henry, duke of Suffolk (1517–1554), magnate by Robert C. Braddock in Dictionary of National Biography (Oxford University Press, 2004)

[dnbJG-13] Grey, Thomas, second marquess of Dorset (1477–1530), magnate and courtier (login required) by Robert C. Braddock in Dictionary of National Biofgraphy (Oxford University Press, 2004) όπως και η ίδια η λαίδη Τζέιν και ο σύζυγός της λόρδος Γκίλφορντ Ντάντλεϋ. Ο λόρδος Τζον Γκρέυ επέζησε, και τον Ιούλιο τού 1603 ο μικρότερος γιος του, Χένρι Γκρέυ, αποκαταστάθηκε στη Βουλή των Λόρδων από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ ως βαρόνος Γκρέυ τού Γκρόμπυ.<ref name="dnbJG" >Grey, Lord John (d. 1564), nobleman by Stanford Lehmberg in Dictionary of National Biography (Oxford University Press, 2004)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]