Θωμάς Γκρέυ, 1ος μαρκήσιος του Ντόρσετ
Ο Θωμάς Γκρέυ, 1ος μαρκήσιος του Ντόρσετ, 1ος κόμης του Χάντινγκτον, 7ος βαρόνος Φέρερς τού Γκρόμπυ, Ιππότης τής Περικνημίδος (1455) – 20 Σεπτεμβρίου 1501 [4]) ήταν Άγγλος ευγενής, αυλικός και ο μεγαλύτερος γιος τής Ελισάβετ Γούντβιλ και τού 1ου συζύγου της σερ Τζον Γκρέυ τού Γκρόμπυ. Ο δεύτερος γάμος της με τον βασιλιά Εδουάρδο Δ΄ την έκανε βασίλισσα τής Αγγλίας, ανεβάζοντας έτσι το κύρος τού Γκρέυ στην αυλή και στο βασίλειο, ως θετού γιου τού βασιλιά. [5] Χάρη στις προσπάθειες τής μητέρας του, έκανε δύο γάμους με πλούσιες κληρονόμους, την ανιψιά τού βασιλιά Άννα Χόλλαντ και την εξαδέλφη τού βασιλιά, Σέσιλυ Μπόνβιλ, 7η βαρόνη Χάρινγκτον. Με την τελευταία απέκτησε 14 παιδιά.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τόμας Γκρέυ γεννήθηκε το 1455 κοντά στα Ανάκτορα τού Γουέστμινστερ, κοντά στο Σίτι τού Λονδίνου. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Τζον Γκρέυ (π. 1432-1461) από το Γκρόμπυ στο Λέστερσαϊρ, και τής συζύγου του Ελισάβετ Γούντβιλ, η οποία αργότερα έγινε βασιλική σύζυγος τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄. [6]
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η μητέρα του προσπάθησε να βελτιώσει τις ιδιοκτησίες του με τις συμβατικές μεθόδους τής τάξης και τής εποχής τους, μέσω των γάμων του και τής αγοράς κηδεμονικών θέσεων. Επίσης, βρήκε την εύνοια τού Εδουάρδου, πολεμώντας στη μάχη τού Τιούκσμπερι το 1471. Ο Γκρέυ έγινε λόρδος Χάρινγκτον και Μπόνβιλ από τη δεύτερη σύζυγό του, Σέσιλυ Μπόνβιλ. Το 1475 χρίστηκε μαρκήσιος τού Ντόρσετ, και ήταν επίσης Ιππότης τής Περικνημίδος και μυστικός σύμβουλος. [6]
Μετά το τέλος τού θετού πατέρα του, Εδουάρδου Δ΄, ο Γκρέυ αποδείχθηκε ανίκανος να διατηρήσει τη θέση τής οικογένειάς του. Δεν ήταν δυνατό να οργανωθεί μία αντιβασιλεία στο Γούντβιλ. Οι εσωτερικές διαμάχες, ιδιαίτερα η μακροχρόνια μάχη για την κυριαρχία στο Λέστερσαϊρ μεταξύ των οικογενειών Γκρέυ και Χέιστινγκς, ήταν πλέον σε εθνικό επίπεδο. Ο Ριχάρδος Γ΄ ανέβηκε στνο θρόνο όταν οι γιοι τής ένωσης τού Εδουάρδου Δ΄ με την Ελισάβετ Γούντβιλ ανακηρύχθηκαν νόθοι. Η οικογένεια Γκρέυ ήταν σύμμαχη με τον Εδουάρδο Δ΄.
Στις 25 Ιουνίου 1483, μία συνέλευση τού Κοινοβουλίου ανακήρυξε τον Ριχάρδο Γ΄ νόμιμο βασιλιά, και ο θείος τού Τόμας, Άντονι Γούντβιλ, 2ος κόμης τού Ρίβερς, και ο αδελφός του Ρίτσαρντ Γκρέυ, εκτελέστηκαν. Αργότερα το καλοκαίρι, μαθαίνοντας για την προφανή δολοφονία και των δύο νεαρών ετεροθαλών αδελφών του, ο Γκρέυ εντάχθηκε στην εξέγερση τού δούκα τού Μπάκιγχαμ εναντίον τού Ριχάρδου Γ΄. Όταν η εξέγερση απέτυχε, κατέφυγε στη Βρετάνη, για να ενταχθεί στον Ερρίκο (Ζ΄) Τυδώρ, ο οποίος υποσχέθηκε να νυμφευτεί την ετεροθαλή αδελφή τού Γκρέυ, Ελισάβετ τής Υόρκης, και να θεραπεύσει το χάσμα μεταξύ των Γιορκιστών και των Λάνκαστεριανών.
Ωστόσο, λίγο πριν ο Ερρίκος και ο στρατός των Λάνκαστερ αναχωρήσουν, για να ξεκινήσουν την τελικά επιτυχημένη εισβολή τους στην Αγγλία τον Αύγουστο του 1485, ο Γκρέυ άκουσε φήμες από την Αγγλία, ότι η μητέρα του είχε έρθει σε συμφωνία με τον Ριχάρδο Γ΄, και πείστηκε να εγκαταλείψει τον Ερρίκο Τυδώρ. Συνελήφθη στο Κομπιέν καθ' οδόν προς την Αγγλία, και δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην εισβολή, ή την επακόλουθη ανατροπή τού Ριχάρδου Γ΄. Ο Γκρέυ περιορίστηκε στο Παρίσι, ως εγγύηση για την αποπληρωμή ενός δανείου που δόθηκε στον Ερρίκο Τυδώρ από τη γαλλική κυβέρνηση, μη μπορώντας να επιστρέψει στην πατρίδα του, μέχρι να εγκατασταθεί με ασφάλεια ο Ερρίκος Ζ΄ ως βασιλιάς τής Αγγλίας.
Στη συνέχεια ο Ερρίκος Ζ΄ φρόντισε να κρατήσει τον ετεροθαλή κουνιάδο του υπό έλεγχο, και ο Γκρέυ δεν είχε τη δυνατότητα να ανακτήσει την προηγούμενη επιρροή του, αν και η κυριαρχία του ανατράπηκε. Ο Τόμας Γκρέυ περιορίστηκε στον Πύργο το 1487 κατά τη διάρκεια τής εξέγερσης τού Λάμπερτ Σίμνελ, και δεν απελευθερώθηκε παρά μόνο μετά τη νίκη τού Οίκου των Τυδώρ στη Μάχη τού Στόουκ Φιλντ. Αν και συνόδευσε τον βασιλιά στην εκστρατεία του στη Γαλλία το 1492, ήταν υποχρεωμένος να δεσμευτεί γραπτώς, ότι δεν θα διέπραττε προδοσία. Τού επετράπη να βοηθήσει στην καταστολή τής εξέγερσης τής Κορνουάλης το 1497.
Ο Θωμάς Γκρέυ μαρκήσιος τού Ντόρσετ, απεβίωσε στο Λονδίνο στις 20 Σεπτεμβρίου 1501, σε ηλικία περίπου 46 ετών, και τάφηκε στην κολεγιακή εκκλησία τού Άστλεϊ, στο Γουόρικσαϊρ. Η χήρα του παντρεύτηκε τον εξάδελφο τού Γκρέυ, Ερρίκο Στάφορντ, αργότερα κόμη τού Γουίλτσιρ.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η μητέρα του προσπάθησε να τον εξασφαλίσει νυμφεύοντάς τον με πλούσιες κληρονόμους. Αυτός νυμφεύτηκε πρώτα στο Γκρίνουιτς τον Οκτώβριο τού 1466 τη λαίδη Άννα Χόλλαντ (1461 - π.1474), τη μοναχοκόρη τού Ερρίκου Χόλλαντ 3ου δούκα του Έξετερ, και τής Άννας τής Υόρκης. Η πεθερά του ήταν το δεύτερο παιδί -και η μεγαλύτερη επιζώσα κόρη- τού Ριχάρδου Πλανταγενέτη 3ου δούκα τής Υόρκης και τής Σεσίλ Νέβιλ, άρα αδελφή τού 2ου συζύγου τής μητέρας τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄.
Όταν η Άννα Χόλλαντ απεβίωσε νέα χωρίς απογόνους, ο Θωμάς νυμφεύτηκε για 2η φορά, με παπική άδεια, στις 5 Σεπτεμβρίου 1474 [7] την Σέσιλυ Μπόνβιλ 7η βαρόνη Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ & 2η βαρόνη Μπόνβιλ, την πλουσιότερη κληρονόμο στην Αγγλία. Η Σέσιλυ Μπόνβιλ (γενν. 1461) ήταν κόρη και κληρονόμος τού Γουίλιαμ Μπόνβιλ 6ου βαρώνου Χάρινγκτον, και τής συζύγου του Αικατερίνης Νέβιλ, κόρης τού Ριχάρδου Νέβιλ 5ου κόμη τού Σόλσμπερυ. [7] Η Αικατερίνη ήταν αδελφή τού αείμνηστου κόμη τού Γουόρικ, και επομένως θεία των κορών του.
Με τη δεύτερη σύζυγό του, ο Γκρέυ απέκτησε επτά γιους και επτά κόρες: [7]
- λόρδος Έντουαρντ Γκρέυ, μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος, ο οποίος προαπεβίωσε τού πατέρα του, και τάφηκε στην εκκλησία τού Αγίου Κλήμη Δανών, στο Λονδίνο. Νυμφεύτηκε την Άννα Τζέρνινγκχαμ (απεβ. 1515), κόρη τού σερ Έντουαρντ Τζέρνγκχαμ (απεβ. 6 Ιανουαρίου 1515) από το Σόμερλεϊτον, Σούφλοκ, και τής Μάργκαρετ Μπένντινγκφιλντ (απεβ. 24 Μαρτίου 1504), από την οποία δεν είχε κανένα παιδί. Αυτή μετά το τέλος του ξαναπαντρεύτηκε τέσσερις φορές, πρώτα με έναν σύζυγο που ονομάζεται Μπέρκλεϋ, δεύτερον με τον Ερρίκο Μπάρλυ (απεβ. 12 Νοεμβρίου 1529) από τπ Άλμπερυ, Χέρτφορντσαϊρ, τρίτο με τον σερ Ρόμπερτ Ντράυ, και τέταρτο με τον σερ Έντμουντ Γουάλσινγκχαμ.[8][9][10][11][5]
- Άντονυ Γκρέυ, προαπεβίωσε τού πατέρα του.
- Θωμάς Γκρέυ 2ος μαρκήσιος τού Ντόρσετ (22 Ιουνίου 1477 - 22 Ιουνίου 1530), νυμφεύτηκε πρώτα την Ελέανορ Σαιντ Τζον, από την οποία δεν είχε παιδιά, δεύτερον την Μάργκαρετ Γουότον, χήρα τού Γουίλιαμ Μέντλεϋ (και κόρη τού σερ Ρόμπερτ Γουότoν από την Άννα Μπελκνάπ, κόρη τού Ερρίκου Μπελκνάπ), από την οποία είχε τέσσερις κόρες και τέσσερις γιους[12], συμπεριλαμβανομένου τού:
- Ερρίκου Γκρέυ 1ου δούκα τού Σάφολκ, πατέρα τής:
- λαίδης Τζέιν Γκρέυ, για 9 ημέρες βασίλισσς της Αγγλίας.
- Ερρίκου Γκρέυ 1ου δούκα τού Σάφολκ, πατέρα τής:
- σερ Ρίτσαρντ Γκρέυ, νυμφεύτηκε τη Φλόρενς Πάντσεϋ. Αναφέρεται στη διαθήκη τού αδελφού του, σερ Τζον Γκρέυ. [7][13]
- σερ Τζον Γκρέυ, νυμφεύτηκε πρώτα την Eλίζαμπεθ Κέιτσμπυ, χήρα τού Ρίτζερ Γουέικ (απεβ. 16 Μαΐου 1504) από το Μπλίσγουορθ, Noρθάμπτονσιρ, κόρη τού σερ Γουίλιαμ Κέιτσμπυ, και δεύτερον την Άννα Μπάρλεϋ ή Μπαρλεέ (πεθανόν το 1557 ή 1558), χήρα τού σερ Ρόμπερτ Σέφηλντ τού Μπάτεργουικ, Λίνκολνσιρ, Πρόεδρου τής Βουλής των Κοινοτήτων. Ο Γκρέυ προφανώς δεν είχε κανένα παιδί με κάποια από τις γυναίκες του, καθώς η διαθήκη του τής 3ης Μαρτίου 1523 δεν αναφέρει παιδιά. Μετά το τέλος τού Γκρέυ η χήρα του, Άννα, παντρεύτηκε τον σερ Ρίτσαρντ Κλέμεντ (απεβ. 1538) του Ίγκθαμ Μότε, Κεντ.[12][11]
- Λέοναρντ Γκρέυ, 1ος υποκόμης Γκρέιν (π. 1490 - 28 Ιουνίου 1541). σύμφωνα με τον Ρίτσαρντσον, ο Γκρέυ νυμφεύτηκε πρώτα την Ελίζαμπεθ Άρουντελ, χήρα τού σερ Τζάιλς Ντάουμπενυ, δεύτερον την Ελεάνορ Σάτον, κόρη τού Έντουαρντ Σάτον 2ου βαρόνου Ντάντλεϋ από τη Σέσιλυ Γουίλογκμπυ, κόρη και συγκληρονόμου τού σερ Γουίλονγκμπυ. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Λάιονς δεν είναι σαφές αν ο Γκρέυ νυμφεύτηκε ποτέ. [12][14][15] Αναφέρεται στη διαθήκη τού αδελφού του, σερ Τζον Γκρέυ.[13] Υπηρέτησε ως λόρδος Υποδιοικητής τής Ιρλανδίας.
- Τζορτζ Γκρέυ, ιερέας. Αναφέρεται στη διαθήκη τού αδελφού του, σερ Τζον Γκρέυ. [7][13]
- Σέσιλυ Γκρέυ (απεβ. 28 Απριλίου 1554 στο Σαιντ Μάργκαρετ, Γουέστμινστερ),[16] παντρεύτηκε τον Τζον Σάτον, 3ο βαρόνο Ντάνλεϋ.[12]
- Μπρίτζιτ Γκρέυ, πιστεύεται ότι απεβ. νεαρή.[7]
- Ντόροθι Γκρέυ, βαρόνη Μοντζόι (1480-1552), παντρεύτηκε πρώτα τον Ρόμπερτ Γουίλομπυ 2ο βαρόνο Γουίλομπυ ντε Μπροκ από τον οποίο είχε απογόνους, και δεύτερον τον Γουίλιαμ Μπλόουντ 4ο βαρόνο Μοντζόι. [17][12]
- Ελίζαμπεθ Γκρέυ, παντρεύτηκε τον Τζέραλντ ΦιτζΖέραλντ 9ο κόμη τού Κίλντερ.[7]
- Μάργκαρετ Γκρέυ, παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Γουέικ, αναφέρεται, ως 'Μάργκαρετ Γκρέυ', στη διαθήκη τού αδελφού της, τού σερ Τζον Γκρέυ. [7][13]
- Ελέανορ Γκρέυ (ή "Ελισάβετ") Γκρέυ, (απεβ. Δεκέμβριο 1503) ήταν η πρώτη σύζυγος τού σερ Τζον Άρουντελ (1474-1545) τού Λανέρν, τής Κορνουάλης, γενικός παραλήπτης τού Δουκάτου τής Κορνουάλης, και "ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη επαρχία".
- Μαίρη Γκρέυ (1493 - 22 Φεβρουαρίου 1538),[18][19] παντρεύτηκε τον Γουόλτερ Ντεβερέ 1ο υποκόμη Χεέρεφορντ.[7]
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βαρώνος Άστλεϊ, από το 1461, κληρονόμησε μετά τον θάνατο του πατέρα του
- Κόμης του Χάντινγκτον, 1471–1475, δημιούργησε για αυτόν. Παραδόθηκε και δόθηκε στον Γουίλιαμ Χέρμπερτ, 2ο Κόμη του Πέμπροκ, ο οποίος ο ίδιος αναγκάστηκε να παραδώσει τον τίτλο του ώστε ο βασιλιάς να τον δώσει στον γιο του, Εδουάρδο.
- Λόρδος Χάρινγκτον και Μπόνβιλ δεξιά της (δεύτερης) συζύγου του, από το 1474, καθώς η σύζυγός του δεν μπορούσε να καθίσει στο Κοινοβούλιο
- Μαρκήσιος του Ντόρσετ, από το 1475, δημιούργησε για τον Τόμας Γκρέι στις 14 Μαΐου 1475 (Κυριακή της Πεντηκοστής) στη θέση της ανακτημένης κομητείας του Χάντινγκτον.
- Λόρδος Φέρερς του Γκρόμπι, από το 1483, κληρονόμησε μετά τον θάνατο της γιαγιάς του Ελίζαμπεθ Φέρερς.
- Επίτευξε το 1484 μετά την προσπάθεια εκδίωξης του Ριχάρδου Γ΄
- Μετά την ανατροπή της κατάκτησής του από τον Ερρίκο Ζ΄, αυτοανακηρύχθηκε μαρκήσιος του Ντόρσετ, λόρδος Φέρερς του Γκρόμπι, του Μπόνβιλ και του Χάρινγκτον.
Απεικονίσεις στη μυθοπλασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τόμας Γκρέι, 1ος Μαρκήσιος του Ντόρσετ, απεικονίζεται σε:
- Ριχάρδος Γ΄ του Σαίξπηρ
- Το μυθιστόρημα The Sunne in Splendor της Sharon Kay Penman
- Ως δευτερεύων χαρακτήρας στη μίνι σειρά The White Queen
Θυρεός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το οικόσημο του επικεφαλής της οικογένειας Γκρέι είναι οικόσημο του Μπάρι με έξι ασημένια και γαλάζια οικόσημα, τρία χρυσά κρόσσια σε χρυσό χρώμα . [ απαιτείται παραπομπή ]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ρέγκιναλντ Γκρέυ, 3ος βαρόνος ντε Ρουθύν | ||||||||||||||||
| Εδουάρδος Γκρέυ | ||||||||||||||||
| Ιβάννα του Άστλεϋ, βαρόνη Άστλεϋ | ||||||||||||||||
| σερ Ιωάννης Γκρέυ του Γκρόμπυ | ||||||||||||||||
| Ερρίκος Φέρερς | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Φέρερς, 6η βαρόνη του Γκρόμπυ | ||||||||||||||||
| Ισαβέλλα του Μόουμπρεϋ | ||||||||||||||||
| Θωμάς Γκρέυ, 1ος μαρκήσιος του Ντόρσετ | ||||||||||||||||
| Ριχάρδος Γουύντεβιλ | ||||||||||||||||
| Ριχάρδος Γούντβιλ, 1ος κόμης Ρίβερς | ||||||||||||||||
| Ιωάννα Μπέντισγκεϊτ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Γούντβιλ | ||||||||||||||||
| Πέτρος Α΄ του Λουξεμβούργου-Σαιν-Πολ | ||||||||||||||||
| Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα του Μπω | ||||||||||||||||
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 «Kindred Britain»
- 1 2 p10757.htm#i107561. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Cokayne 1916.
- 1 2 Pugh 2004.
- 1 2 Chisholm 1911, σελ. 431.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Richardson II 2011, σελ. 304.
- ↑ Richardson II 2011, σελ. 93.
- ↑ Hyde 2004.
- ↑ Campling 1937.
- 1 2 Challen 1963.
- 1 2 3 4 5 Richardson II 2011.
- 1 2 3 4 Challen 1963, σελ. 6.
- ↑ Richardson IV 2011.
- ↑ Lyons 2004.
- ↑ Oxford, Bodleian Library MS Digby 57, fol. 2*r
- ↑ Wiltshire Notes and Queries 1908, σελ. 95.
- ↑ As stated on the inscribed monumental brass of Sir John Arundell in St Columb Major Church, Cornwall (See: Jewers, Arthur John (ed.), The registers of the parish of St. Columb Major, Cornwall, from the year 1539 to 1780, London, 1881, Preface XI )
- ↑ Byrne, Muriel St. Clare, (ed.) The Lisle Letters, 6 vols, University of Chicago Press, Chicago & London, 1981, vol.1Byrne, vol.1, p.307
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Leigh Rayment's Peerage Pages
