Φθοροϋδρίδιο του αργού
| Φθοροϋδρίδιο του αργού | |
|---|---|
 | |
| Γενικά | |
| Όνομα IUPAC | Φθοροϋδρίδιο του αργού |
| Άλλες ονομασίες | αργοφθορoϋδρίδιο |
| Χημικά αναγνωριστικά | |
| Χημικός τύπος | HArF |
| Μοριακή μάζα | 59,954 amu |
| Αριθμός CAS | 163731-16-6 |
| SMILES | ArF |
| Δομή | |
| Γωνία δεσμού | 180° |
| Μοριακή γεωμετρία | Γραμμική |
| Φυσικές ιδιότητες | |
| Χημικές ιδιότητες | |
| Αυτοδιάσπαση | −256 °C |
| Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa). | |
Το φθοροϋδρίδιο του αργού ή αργοφθοροϋδρίδιο είναι η πρώτη γνωστή χημική ένωση του χημικού στοιχείου αργό.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ανακάλυψη αυτής της πρώτης γνωστής ένωσης του αργού πιστώθηκε σε μια ομάδα Φινλανδών επιστημόνων, υπό την ηγεσία του Μάρκου Ρέζενεν (Markku Räsänen). Στις 24 Αυγούστου 2000, ανακοινώθηκε η ανακάλυψη της ένωσης στο περιοδικό Nature[1]
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αυτή η χημική ένωση συνθέθηκε με μείγμα αργού (Ar) και υδροφθορίου (HF) πάνω σε επιφάνεια ιωδιούχου καισίου (CsI) στους −265 °C και εκθέτοντας το μείγμα σε υπεριώδη ακτινοβολία. Αυτή προκάλεσε την αντίδραση:
![{\displaystyle \mathrm {Ar+HF{\xrightarrow[{CsI}]{-265^{o}C,\;UV}}HArF} }](/code-https-wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1f3218acae6643f3c8712314aff80b135a28f4d4)
Η φασματοσκοπία υπερύθρου του προϊόντος αέριου μείγματος απεδειξε ότι περιέχει χημικούς δεσμούς, αν και πολύ ασθενείς. Έται, η ένωση ξαναδιασπάται σε αργό και υδροφθόριο, αν η θερμοκρασία υπερβεί τους −256 °C.
Αναφορές και παρατηρήσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Khriachtchev, Leonid; Mika Pettersson, Nino Runeberg, Jan Lundell & Markku Räsänen (24 August 2000). "A stable argon compound". Nature 406: 874–876. doi:10.1038/35022551. http://www.nature.com/nature/journal/v406/n6798/abs/406874a0.html.
