close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1954

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1954
Fußball-Weltmeisterschaft 1954 Schweiz (Γερμανικά)
Championnat du Monde de Football 1954 (Γαλλικά)
Image
Επίσημο λογότυπο
Πληροφορίες
ΧώραΕλβετία
ΔιοργανωτήςFIFA
Ημερομηνίες16  Ιουνίου 1954
Τερματισμός4  Ιουλίου 1954
Στάδια6
Κατάταξη
Πρώτη θέσηImage Δυτική Γερμανία (1ος τίτλος)
Δεύτερη θέσηImage Ουγγαρία
Τρίτη θέσηImage Αυστρία
Τέταρτη θέσηImage Ελβετία
Στατιστικά
Καλ. παίκτηςΦέρεντς Πούσκας
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1954 ήταν η 5η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου και διεξήχθη στην Ελβετία από τις 16 Ιουνίου μέχρι τις 4 Ιουλίου.[1] Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Δυτική Γερμανία που σε ένα από τους σημαντικότερους αγώνες της ποδοσφαιρικής ιστορίας υπέταξε προς έκπληξη στον τελικό την Ουγγαρία με 3–2 σε ένα από τα καλύτερα Παγκόσμια Κύπελλα της ιστορίας.[2][3]

Ήταν η πρώτη φορά μετάδοσης των αγώνων από την τηλεόραση, που έδωσε την ευκαιρία στους φιλάθλους να έχουν και αυτοί άμεση εικόνα και γνώμη, πέραν της αθλητικής απόλαυσης που εισέπραξαν.[4][5] Συνολικά οκτώ αγώνες μεταδόθηκαν τηλεοπτικά, το ραδιόφωνο παρέμεινε ο κύριος τρόπος για να βιώσει κανείς το Παγκόσμιο Κύπελλο. Σχεδόν 60 εκατομμύρια Δυτικογερμανοί άκουσαν τον τελικό στη Βέρνη μέσω ραδιοφώνου.[6]

Επιλογή διοργανωτή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 πάρθηκε στις 26 Ιουλίου 1946 στην Πόλη του Λουξεμβούργου την ίδια μέρα όπου αποφασίστηκε ο διοργανωτής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Ο λόγος της επιλογής της Ελβετίας ως οικοδέσποινα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954 έγινε λόγω του ότι το 1954 η FIFA θα γιόρταζε τα 50άχρονά της (καθώς ιδρύθηκε το 1904) και θεώρησαν ότι το καλύτερο θα ήταν η διοργάνωση να γίνει στην έδρα της διοργανώτριας αρχής.[7] Ως αποτέλεσμα, ήταν και το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που διοργανώθηκε στην Ευρώπη.

Προκριματικά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 συμμετείχαν 45 ομάδες. Στη συνέχεια η FIFA αρνήθηκε τη συμμετοχή 7 εθνικών ομάδων και έμειναν 37 ομάδες για τη διεκδίκηση των 14 θέσεων της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καθώς οι 2 από τις 16 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Ουρουγουάη και τη διοργανώτρια Ελβετία. Η Σοβιετική Ένωση ήθελε να αποφύγει μία ενδεχόμενη κακή πορεία, μετά την απογοητευτική εμφάνιση στο ολυμπιακό τουρνουά του 1952, η Πολωνία αποσύρθηκε και έτσι η εκπληκτική Ουγγαρία της εποχής προκρίθηκε άνευ αγώνα, ενώ η Τουρκία κέρδισε στο νόμισμα την Ισπανία και προκρίθηκε και αυτή. Για πρώτη φορά στη διοργάνωση συμμετείχαν η Τουρκία, η Νότια Κορέα και η Σκωτία.[8]

Οι ομάδες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 16 ομάδες που εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954 ήταν οι εξής:

Βόρεια Αμερική (CONCACAF)

Image Μεξικό

Νότια Αμερική (CONMEBOL)

Image Ουρουγουάη
Image Βραζιλία

Ασία (AFC)

Image Νότια Κορέα

Ευρώπη (UEFA)

Image Αγγλία
Image Αυστρία
Image Βέλγιο
ImageΤσεχοσλοβακία
Image Γαλλία
Image Ουγγαρία
Image Ιταλία
Image Σκωτία
Image Δυτική Γερμανία
Image Τουρκία
Image Γιουγκοσλαβία
Image Ελβετία


Image

Στάδια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την τελική φάση χρησιμοποιήθηκαν τα εξής 6 στάδια:

Βασιλεία Βέρνη Γενεύη
Σανκτ Γίακομπ Στάδιο Βάνκντορφ Στάδιο Σαρμίλλ Στάδιο
Χωρητικότητα: 51.500 Χωρητικότητα: 64.000 Χωρητικότητα: 27.000
Image Image Image
Λωζάνη Λουγκάνο Ζυρίχη
Στάδιο Ολιμπίκ ντε λα Ποντές Κορναρέντο Στάδιο Χάρντρουμ
Χωρητικότητα: 50.000 Χωρητικότητα: 15.000 Χωρητικότητα: 27.500
Image Image Image

Διαιτητές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Νότια Αμερική
  • Image Μάριο Βιάνα
  • Image Εστέμπαν Μαρίνο
Ευρώπη
  • Image Ρέιμον Βίσλινγκ
  • Image Μπέντζαμιν Γκρίφθις
  • Image Τσάρλι Φόλτλες
  • Image Μανουέλ Ασένσι
  • Image Ζοζέ ντα Κόστα Βιέιρα
  • Image Ραϊμόν Βινσεντί
  • Image Ουίλιαμ Λινγκ
  • Image Άρθουρ Έλις
  • Image Λωράν Φρανκέν
  • Image Βιντσέντζο Ορλαντίνι
  • Image Βάσα Στεφάνοβιτς
  • Image Καρλ Έριχ Στάινερ
  • Image Ίστβαν Ζολτ
  • Image Έμιλ Σμέτσερ

Οι αγώνες της διοργάνωσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 αρχίζει να μοιάζει λίγο περισσότερο με τα σύγχρονα, αφού ξεκίνησε με τέσσερις ομίλους και στη συνέχεια περνά σε νοκ άουτ παιχνίδια. Έχει πάντως και τις διαφορές του. Οι δύο πρώτοι που διασταυρώνονται σε νοκ - άουτ αγώνες. Στους ομίλους κάθε ομάδα δεν παίζει και με τους τρεις αντιπάλους της (όπως καθιερώθηκε από τη διοργάνωση του 1958 και μέχρι σήμερα), αλλά μόνο με δύο. Σε περίπτωση ισοβαθμίας θα δινόταν ένας αγώνας που θα έβαζε τα πράγματα στη θέση τους. Η νίκη έδινε ακόμη δύο βαθμούς πάντως (από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 καθιερώθηκε διεθνώς να δίνει η νίκη 3 βαθμούς) και η ισοπαλία έναν.[4]

Αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου ήταν η «Χρυσή Ομάδα» της Ουγγαρίας έχοντας επιβληθεί στη φάση των ομίλων με δύο συντριπτικές νίκες, επί της Νότιας Κορέας με 9–0 και της Δυτικής Γερμανίας με 8–3 στη σίγουρα μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης στη φάση των ομίλων ακόμη και σε μεγάλη διοργάνωση.[9] Η ουγγρική εθνική θεωρούνταν ότι αγωνιζόταν παίζοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο που έχει δει ποτέ η παγκόσμια σκηνή.[10][11] Αλλά ενώ οι Δυτικογερμανοί ήταν πολύ ταπεινωμένοι, ο μέσος Βέρνερ Λίμπριχ έκανε πιθανώς το πιο σκληρό και σημαντικό λάκτισμα του τουρνουά, που οδήγησε τον Φέρεντς Πούσκας να χωλαίνει στο γήπεδο με τραυματισμό στον αστράγαλο. Αλλά ακόμη και χωρίς τον «Καλπάζοντα Ταγματάρχη» τους, λίγοι έβλεπαν τους νικητές της διοργάνωσης να είναι οποιοσδήποτε άλλος εκτός από τους Ούγγρους.[12][13] Κατά πολλούς, το μαρκάρισμα που του προκάλεσε κάταγμα αστραγάλου, ήταν εσκεμμένο.[14][15] Στη συνέχεια, οι Ούγγροι επιβλήθηκαν με το ίδιο σκορ (4–2) επί των δύο φιναλίστ του προηγούμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου, Βραζιλίας και Ουρουγουάης, σε δύο αγώνες που έμειναν στην ιστορία, με το ρόλο του Πούσκας να αναλαμβάνει ο Ζόλταν Τσίμπορ.[16][17]

Ο αγώνας με τη Βραζιλία έμεινε στην ιστορία ως «Μάχη της Βέρνης» εξαιτίας των επεισοδίων που έγιναν τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και στα αποδυτήρια, μετά τη λήξη όπου οι παίκτες των δύο ομάδων συνεπλάκησαν κατ’ επανάληψη. Η Βραζιλία δεν είχε κατακτήσει το προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο (χάνοντας στον τελικό και μάλιστα μέσα στο Στάδιο Μαρακανά), αλλά είχε παίκτες που θα το έκαναν τέσσερα χρόνια αργότερα, όπως οι Ντζάλμα Σάντος, Νίλτον Σάντος και Ντίντι. Η Ουγγαρία αρχικά προηγήθηκε 2–0 χάρη σε ένα γκολ του Νάντορ Χιντεγκούτι στο 4ο λεπτό και του Σάντορ Κότσις (πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης με ρεκόρ επίτευξης τερμάτων 11 γκολ) στο 8ο λεπτό, αλλά δεν είχε στη διάθεσή της τον τραυματία Φέρεντς Πούσκας. Η Βραζιλία μείωσε με πέναλτι του Ντζάλμα Σάντος στο 18ο λεπτό. Ο Μιχάλι Λάντος έκανε το 3–1 επίσης με πέναλτι στο 60ό λεπτό και από εκεί και μετά ξεκίνησε η μάχη, με τον Γιόζεφ Μπόζικ και τον Νίλτον Σάντος να διαπληκτίζονται στο 71ο λεπτό και να φεύγουν με την κόκκινη κάρτα του Άγγλου διαιτητή και τον Ουμπέρτο να κλωτσάει τον Γκιούλα Λόραντ και να παίρνει την άγουσα για τα αποδυτήρια στο 79ο λεπτό. Συνολικά δόθηκαν 42 φάουλ, ένα για σχεδόν κάθε δύο λεπτά παιχνιδιού, ενώ ο καβγάς δεν έμεινε μόνο στο γήπεδο. Αφού ο Κότσις πέτυχε το τελικό 4–2 δύο λεπτά πριν τη λήξη, οι δύο ομάδες έστησαν πολύ εκτεταμένο καβγά στα αποδυτήρια και ο προπονητής Γκούσταβ Σέμπες χρειάστηκε τέσσερα ράμματα μετά από γρονθοκόπημα.[18][19][20] Δύο ομάδες που προηγουμένως θαυμάζονταν για την επιδεξιότητά τους και το επιθετικό τους ποδόσφαιρο, είχαν δώσει έναν αγώνα ντροπής και η Βραζιλία επέστρεψε σπίτι χωρίς δόξα και με μώλωπες.[21] Ο Άγγλος διαιτητής του παιχνιδιού Άρθουρ Έλις σχολίασε: «Νόμιζα ότι θα ήταν το καλύτερο παιχνίδι που είχα δει ποτέ. Ήμουν στην κορυφή του κόσμου. Το αν η πολιτική και η θρησκεία είχαν να κάνουν με αυτό δεν ξέρω, αλλά συμπεριφέρονταν σαν ζώα. Ήταν ένα φρικτό ματς. Στο σημερινό κλίμα τόσοι πολλοί παίκτες θα είχαν αποβληθεί, που το παιχνίδι θα είχε εγκαταλειφθεί. Η μόνη μου σκέψη ήταν ότι ήμουν αποφασισμένος να το τελειώσω».[22] Στην αυτοβιογραφία του (1962) έγραψε: «Είμαι πεπεισμένος, μετά από τόσα χρόνια προβληματισμού, ότι η περιβόητη Μάχη της Βέρνης ήταν μια μάχη πολιτικής και θρησκείας... Η πολιτική των κομμουνιστών Ούγγρων και η θρησκεία των Καθολικών Βραζιλιάνων».[23]

Η Ουρουγουάη ήταν η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1950 και δεν είχε χάσει ποτέ αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου στην ιστορία της, κερδίζοντας και τις δύο διοργανώσεις στις οποίες είχε συμμετάσχει προηγουμένως, του 1930 και του 1950. Η Ουγγαρία αγωνίστηκε στον ημιτελικό χωρίς τον Πούσκας, που ήταν τραυματίας από τον αγώνα του πρώτου γύρου με τη Δυτική Γερμανία. Οι Μαγυάροι κατάφεραν να πάρουν το προβάδισμα μέσω του Ζόλταν Τσίμπορ. Η Ουρουγουάη συγκεντρώθηκε, αλλά δεν μπόρεσε να ισοφαρίσει ακόμη και πριν από το ημίχρονο. Σχεδόν αμέσως μετά την επανέναρξη, ο Χιντεγκούτι πέτυχε δεύτερο γκολ για την Ουγγαρία. Το αήττητο ρεκόρ του Παγκοσμίου Κυπέλλου για την Εθνική ομάδα της Ουρουγουάης φαινόταν να έχει τελειώσει, αλλά είχαν ακόμα το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου ημιχρόνου για να ανακάμψουν. Οι πρωταθλητές δεν επρόκειτο να τα παρατήσουν χωρίς να δώσουν μάχη και πέρασαν μεγάλο μέρος του υπόλοιπου αγώνα ξεκινώντας επίθεση μετά από επίθεση στην άμυνα της Ουγγαρίας. Με ένα τέταρτο της ώρας να απομένει ο Χουάν Χόμπεργκ σκόραρε για την Ουρουγουάη. Η Ουγγαρία υπερασπίστηκε απελπιστικά μέχρι το 86ο λεπτό, όταν ο Χόμπεργκ σημείωσε και δεύτερο γκολ, για να επιβάλει την παράταση. Εμφανιζόμενη ότι είχε πολύ περισσότερη ενέργεια από τους αντιπάλους της, η Ουγγαρία πήρε το προβάδισμα στα μέσα της δεύτερης περιόδου της παράτασης, όταν ο Σάντορ Κότσις σκόραρε από κοντά με κεφαλιά. Ο Κότσις σκόραρε ξανά τέσσερα λεπτά πριν από τη λήξη, με μία ακόμα κεφαλιά. Η Ουρουγουάη ηττήθηκε με 4–2, στην πρώτη της ήττα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ η Ουγγαρία πήγε στον δεύτερο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου μετά το 1938.[24][25] Το παιχνίδι ήταν σε άμεση αντίθεση με τον προημιτελικό μεταξύ Ουγγαρίας και Βραζιλίας. Τόσο η Ουγγαρία όσο και η Ουρουγουάη είχαν παίξει ελκυστικό, επιθετικό ποδόσφαιρο σε αυτό που ήταν αναμφισβήτητα μία από τις καλύτερες συναντήσεις ποδοσφαίρου όχι μόνο σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά και στην ποδοσφαιρική ιστορία.[26]

Image
Η Εθνική Ουγγαρίας όπως παρατάχθηκε στον ημιτελικό με την Ουρουγουάη.

«Το θαύμα της Βέρνης»

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο τελικός ήταν μεταξύ Ουγγαρίας και Δυτικής Γερμανίας. Οι Μαγυάροι ήταν για δεύτερη φορά σε τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου (η ομάδα του 1938 είχε χάσει από την Ιταλία 4–2 στο Παρίσι). Επιπλέον, είχαν ρεκόρ 34 νικών, 6 ισοπαλιών και μίας ήττας από τον Αύγουστο του 1949, και ήταν αήττητοι στους τελευταίους 32 αγώνες τους, ρεκόρ κόσμου που διήρκεσε για τέσσερις δεκαετίες. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι Ούγγροι ήταν ο τραυματισμός στον αστράγαλο που υπέστη ο Πούσκας, από τον οποίο δεν είχε αναρρώσει πλήρως - ο Γκούσταβ Σέμπες με τη σύμφωνη γνώμη του παίκτη πήρε την απόφαση να παίξει. Ο χαρακτηρισμός «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ» ήταν τιμητικός για τη Δυτική Γερμανία στην αναμέτρηση κόντρα στους Ούγγρους που έχοντας ήδη κατακτήσει το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952, όδευε με απόλυτη βεβαιότητα προς τη σπουδαιότερη διάκριση, την οποία είχε χάσει 16 χρόνια πριν από την Ιταλία. Στο Στάδιο Βάνκντορφ της Βέρνης, σε μία βροχερή 4η Ιουλίου, ήδη περισσότερες από τρεις ώρες πριν την έναρξη του αγώνα 64.000 θεατές είχαν συγκεντρωθεί, παρά τη βροχή, για να απολαύσουν τον αναμενόμενο θρίαμβο των Ούγγρων. Τις ημέρες που προηγήθηκαν του τελικού, οι εφημερίδες έδιναν στη Δυτική Γερμανία «ελάχιστες πιθανότητες εναντίον της Ουγγαρίας».[6][27]

Η Ουγγαρία προηγήθηκε νωρίς στο 6ο λεπτό, με γκολ του Πούσκας. Δύο λεπτά αργότερα, ο Τσίμπορ έκανε το 2–0 στην Ουγγαρία και τότε όλοι θεώρησαν ότι οι Γερμανοί θα έχουν άσχημη κατάληξη. Ωστόσο, οι Γερμανοί συσπειρώθηκαν και πήραν γρήγορα το σκορ πίσω στο 2–1 μέσω του Μαξ Μόρλοκ. Στο 18ο λεπτό, οι Δυτικογερμανοί ισοφάρισαν με το γκολ που πέτυχε ο Χέλμουτ Ραν.[28][29]

Στο δεύτερο ημίχρονο, η Ουγγαρία έτρεξε μπροστά προσπαθώντας να ανακτήσει το προβάδισμα, αλλά οι προσπάθειές τους ματαιώθηκαν επανειλημμένα από τη γερμανική άμυνα, με τον τερματοφύλακα Τόνι Τουρέκ να έχει αρκετές καλές αποκρούσεις. Η υπεροχή της Ουγγαρίας όμως ήταν τέτοια που ο Πούσκας μετά τον αγώνα παραδέχθηκε ότι «αποκοιμηθήκαμε».[30]

Με έξι λεπτά να απομένουν και το σκορ 2–2, ο Ραν πέτυχε το τρίτο γκολ της Δυτικής Γερμανίας, περισσότερο προϊόν αμυντικής ολιγωρίας της Ουγγαρίας. Δύο προσπάθειες των Ούγγρων στα δοκάρια στο δεύτερο ημίχρονο (και τρία συνολικά) ήταν ενδεικτικά της πίεσης που άσκησαν.[31][32] Δύο λεπτά πριν από τη λήξη, ο Πούσκας ισοφάρισε, αλλά το γκολ ακυρώθηκε εσφαλμένα ως οφσάιντ. Το σφύριγμα της λήξης του αγώνα έληξε και το αήττητο της Ουγγαρίας, σε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο αγώνας έμεινε στην ιστορία ως το «Θαύμα της Βέρνης».[8][33][34] Η γερμανική εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού, των βιδωτών καρφιών ιδανικών για παιχνίδι στη δυνατή βροχή που έπεσε στη Βέρνη εκείνο το απόγευμα, θεωρείται από ορισμένους σημαντικός παράγοντας στην επιτυχία.[32][35][36] Το γερμανικό ποδόσφαιρο ήταν τυπικά ερασιτεχνικό εκείνη την εποχή και η διοργάνωση αυτή αποτελεί τη μοναδική μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην οποία μια εθνική ομάδα αποτελούμενη από μη επαγγελματίες κατέκτησε το τρόπαιο.[31][37] Πρέπει να ειπωθεί ότι οι Δυτικογερμανοί σε εκείνη τη διοργάνωση είχαν μια καλά οργανωμένη, πειθαρχημένη και επιπλέον, ισχυρή ομάδα. Δεν θα είχε βρει όλες οι ομάδες τη δύναμη να συνεχίσουν να αγωνίζονται στο γήπεδο, χάνοντας από τους Ούγγρους με 0-2. Οι ενέργειες των παικτών στο γήπεδο έμοιαζαν με τη δουλειά ενός καλά λαδωμένου, αξιόπιστου μηχανισμού. Επιπλέον, ο προπονητής της ομάδας, Σεπ Χέρμπεργκερ, απέδειξε ότι δεν ήταν μόνο εξαιρετικός τακτικιστής του αθλήματος, αλλά και διέθεται και ιδιαίτερη στρατηγική. Στον πρώτο αγώνα με τους Ούγγρους στη φάση των ομίλων έβγαλε μόλις έξι βασικούς παίκτες.[31][38]

Πρόκειται για έναν αγώνα που καταγράφηκε ως η προσπάθεια επιστροφής της Δυτικής Γερμανίας στη διεθνή κοινότητα γι' αυτό και η νίκη ήταν μεταμορφωτική. «Ξαφνικά η Γερμανία έγινε ξανά κάποια», θυμάται ο Φραντς Μπεκενμπάουερ. «Για όποιον μεγάλωσε στη δυστυχία των μεταπολεμικών χρόνων, η Βέρνη ήταν μια εξαιρετική έμπνευση. Ολόκληρη η χώρα ανέκτησε την αυτοεκτίμησή της»,[39][40] θεωρώντας την ως τη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, άποψη που εξακολουθεί να διατηρείται.[31][41]

Ωστόσο, ο τελικός εκείνος έμεινε στην ιστορία και για άλλο ένα λόγο: υπήρξαν τρία αμφιλεγόμενα περιστατικά, το καθένα ευνοώντας τους Δυτικογερμανούς. Ο Ούγγρος τερματοφύλακας Γκρόσιτς εμποδίστηκε στο δεύτερο γκολ της Γερμανίας, ο Πούσκας προφανώς ισοφάρισε στο 89ο λεπτό, αλλά θεωρήθηκε οφσάιντ και υπήρξε ανατροπή στον Κότσις στην περιοχή του πέναλτι στο τελευταίο λεπτό του παιχνιδιού. Η ευνοϊκή διαιτησία υπέρ της Δυτικής Γερμανίας με ακύρωση κανονικού γκολ την Ουγγαρίας από τον Πούσκας ελάχιστα λεπτά πριν τη λήξη συμπληρώθηκε από την αποκάλυψη μετά από σχεδόν 50 χρόνια από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λειψίας, πως το πιθανότερο είναι ότι οι ποδοσφαιριστές της Δυτικής Γερμανίας είχαν κάνει χρήση μεθαμφεταμίνης, βασικό συστατικό του περβιτίν (pervitine), ουσίας γνωστής και ως «φάρμακο του στρατιώτη» από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η περβιτίνη αποκαλούνταν ακόμα ως «πάντσερ σοκολάτα», επειδή είχε αναπτυχθεί για να βοηθήσει τους ναζί πιλότους και τους στρατιώτες να πετάξουν ή να πολεμήσουν για περισσότερο και καλύτερα.[42][43][44] Ακόμα και έτσι, ωστόσο, πολλοί θεωρούν τον αγώνα ως τον καλύτερο στην ιστορία των τελικών του θεσμού.[5][45]

Image
Η Εθνική Δυτικής Γερμανίας όπως παρατάχθηκε στον τελικό.

Εκείνος ο τελικός έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη αδικία σε τελική φάση της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, και μάλιστα ο Γιουγκοσλάβος συγγραφέας Βλαντιμίρ Ντιμιτρίεβιτς θα του αφιερώσει και ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο του La Vie est un ballon rond («Η ζωή είναι μια στρογγυλή σφαίρα») ως το απαύγασμα της αδικίας, τη μεγαλύτερη αγωνιστική τραγωδία όλων των εποχών στο ποδόσφαιρο.[46][47] Σε μια εποχή με έντονο πολιτικό χαρακτήρα στις διεθνείς σχέσεις, η ύπαρξη πολιτικής διάστασης στον αγώνα δεν θα μπορούσε να είναι απούσα. Οτιδήποτε «κόκκινο» αντιμετωπίζονταν με μεγάλη καχυποψία. Μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα, οι παλαιότερης γενιάς Ούγγροι του αθλήματος ισχυρίζονται ότι στερήθηκαν τη νόμιμη νίκη τους επειδή οι Δυτικές χώρες ήθελαν ένα «δυτικό» νικητή και δεν ήταν διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουν ένα παγκόσμιο πρωταθλητή του τότε Ανατολικού Μπλοκ, με όλες τις δυνατότητες προπαγάνδας που θα παρείχε στο σοβιετικό συνασπισμό την περίοδο του «Ψυχρού Πολέμου».[15]

Τρεις από τους 10 καλύτερους αγώνες στην ποδοσφαιρική ιστορία με βάση το σύστημα Elo διεξήχθησαν σε αυτή τη διοργάνωση: στη δεύτερη θέση ο τελικός της Βέρνης, στην 7η θέση ο προημιτελικός με τη Βραζιλία (4–2) και στην 8η θέση ο ημιτελικός με την Ουρουγουάη (4–2). Η ομάδα της Ουγγαρίας, παρά την ήττα της στον τελικό, ψηφίστηκε ως η δεύτερη καλύτερη στην ιστορία των Παγκοσμίων Κύπελλων το 2007 από το βρετανικό περιοδικό World Soccer, υστερώντας μόνο της μυθικής Βραζιλίας του 1970.[48][49] Επίσης, 6 από τους 11 παίκτες της καλύτερης ενδεκάδας της διοργάνωσης ήταν Ούγγροι.

Η διοργάνωση του 1954, όμως, έχει μείνει στην ιστορία και λόγω συνολικής παραγωγικότητας σε γκολ. Τα 140 γκολ που σημειώθηκαν στη διοργάνωση, σε μόλις 26 αγώνες, και ο εντυπωσιακός μέσος όρος 5,38 γκολ ανά αγώνα, παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ και έχει συμπεριληφθεί στο Βιβλίο ρεκόρ Γκίνες.[50] Δύο από τα τρία παιχνίδια με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία της διοργάνωσης διεξήχθησαν στο Κύπελλο του 1954: Ουγγαρία - Δυτική Γερμανία 8-3 με συνολικά 11 γκολ που ισοφάρισε το ρεκόρ συνολικής επίτευξης τερμάτων του 1938 (Βραζιλία - Πολωνία 6-5) και ο προημιτελικός Αυστρία - Ελβετία 7-5 με 12 γκολ σε ένα αγώνα εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ.[51] Η νίκη της Ουγγαρίας στον πρώτο της αγώνα επί της Νότιας Κορέας με 9-0 παραμένει ρεκόρ διαφοράς τερμάτων σε αγώνα τελικής φάσης Παγκοσμίου Κυπέλλου (ισοφαρίστηκε από την Γιουγκοσλαβία το 1974 στη νίκη της επί του Ζαΐρ με το ίδιο σκορ, και το 1982, πάλι από την Ουγγαρία στη νίκη επί του Ελ Σαλβαδόρ με 10-1). Τα 27 γκολ της Ουγγαρίας στους πέντε αγώνες της τελικής φάσης παραμένουν επίσης ρεκόρ και ως απόλυτος αριθμός και ως μέσος όρος ανά αγώνα (5,4 γκολ ανά αγώνα),[52][53] ενώ και οι δύο φιναλίστ του τελικού παραμένουν οι δύο πιο παραγωγικές επιθέσεις στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, με τη Δυτική Γερμανία στη δεύτερη θέση με 25 γκολ σε 6 αγώνες.[54][55][56]

Φάση ομίλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Ελβετίας UTC +1.[57]

1ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Β
Image Βραζιλία 2110613
Image Γιουγκοσλαβία 2110213
Image Γαλλία 2101332
Image Μεξικό 2002280
16/6/1954
18:00
 Image Βραζιλία 5 – 0 Image Μεξικό Γενεύη, Σαρμίλλ Στάδιο
Θεατές: 13.000
Διαιτητής: Ραϊμόν Βίσλινγκ Image
Μπαλταζάρ Image 23'
Ντίντι Image 30'
Πίνγκα Image 34' Image 43'
Ζουλίνιο Image 69'		 (Report)
16/6/1954
18:00
 Image Γιουγκοσλαβία 1 – 0 Image Γαλλία Λωζάνη, Στάδιο Ολιμπίκ ντε λα Ποντές
Θεατές: 27.000
Διαιτητής: Μπέντζαμιν Γκρίφθις Image
Μίλος Μιλουτίνοβιτς Image 15' (Report)
19/6/1954
17:00
 Image Βραζιλία 1 – 1
(Παράταση)		 Image Γιουγκοσλαβία Λωζάνη, Στάδιο Ολιμπίκ ντε λα Ποντές
Θεατές: 40.000
Διαιτητής: Τσάρλι Φόλτλες Image
Ντίντι Image 69' (Report) Μπράνκο Ζέμπετς Image 48'
19/6/1954
17:10
 Image Γαλλία 3 – 2 Image Μεξικό Γενεύη, Σαρμίλλ Στάδιο
Θεατές: 19.000
Διαιτητής: Μανουέλ Ασένσι Image
Ζαν Βενσάν Image 19'
Ραούλ Καρντενάς Image 49' αυτ.
Ρεϊμόν Κοπά Image 88' πεν.		 (Report) Χόσε Λουίς Λαμαδρίδ Image 54'
Τομάς Μπαλκάσαρ Image 85'

2ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Β
Image Ουγγαρία 22001734
Image Δυτική Γερμανία 210110102
Image Τουρκία 2101842
Image Νότια Κορέα 20020160
17/6/1954
18:00
 Image Δυτική Γερμανία 4 – 1 Image Τουρκία Βέρνη, Βάνκντορφ Στάδιο
Θεατές: 39.000
Διαιτητής: Ζοζέ ντα Κόστα Βιέιρα Image
Χανς Σάφερ Image 14'
Μπέρνχαρτ Κολντ Image 52'
Ότμαρ Βάλτερ Image 60'
Μαξ Μόρλοκ Image 84'		 (Report) Σουάτ Μαμάτ Image 2'
17/6/1954
18:00
 Image Ουγγαρία 9 – 0 Image Νότια Κορέα Ζυρίχη, Χάρντρουμ
Θεατές: 18.000
Διαιτητής: Ραϊμόν Βινσεντί Image
Φέρεντς Πούσκας Image 12' Image 89'
Μίχαϊ Λάντος Image 18'
Σάντορ Κότσις Image 24' Image 36' Image 50'
Ζόλταν Τσίμπορ Image 59'
Πέτερ Πάλοτας Image 75' Image 83'		 (Report)
20/6/1954
16:50
 Image Ουγγαρία 8 – 3 Image Δυτική Γερμανία Βασιλεία, Σανκτ Γιάκομπ Στάδιο
Θεατές: 65.000
Διαιτητής: Γουίλιαμ Λινγκ Image
Σάντορ Κότσις Image 3' Image 21' Image 67' Image 78'
Φέρεντς Πούσκας Image 17'
Νάντορ Χιντεγκούτι Image 50' Image 54'
Γιόζεφ Τοτ Image 73'		 (Report) Άλφρεντ Πφαφ Image 25'
Χέλμουτ Ραν Image 77'
Ρίχαρντ Χέρμαν Image 81'
20/6/1954
17:00
 Image Τουρκία 7 – 0 Image Νότια Κορέα Γενεύη, Σαρμίλ Στάδιο
Θεατές: 3.000
Διαιτητής: Εστέμπαν Μαρίνο Image
Σουάτ Μαμάτ Image 10' Image 30'
Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδης Image 24'
Μπουρχάν Σαργκίν Image 37' Image 64' Image 70'
Έρολ Κεσκίν Image 76'		 (Report)

Αγώνας Κατάταξης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
23/6/1954
18:00
 Image Δυτική Γερμανία 7 – 2 Image Τουρκία Ζυρίχη, Χάρντρουμ
Θεατές: 18.000
Διαιτητής: Ραϊμόν Βινσεντί Image
Ότμαρ Βάλτερ Image 7'
Χανς Σάφερ Image 12' Image 79'
Μαξ Μόρλοκ Image 30' Image 60' Image 77'
Φριτς Βάλτερ Image 62'		 (Report) Μουσταφά Έρταν Image 21'
Λέφτερ Κουτσκουκαντογιάντις Image 82'

3ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Β
Image Ουρουγουάη 2200904
Image Αυστρία 2200604
Image Τσεχοσλοβακία 2002070
Image Σκωτία 2002080
16/6/1954
18:00
 Image Ουρουγουάη 2 – 0 Image Τσεχοσλοβακία Βέρνη, Βάνκντορφ Στάδιο
Θεατές: 2.050
Διαιτητής: Άρθουρ Έλις Image
Όσκαρ Μίγκες Image 72'
Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο Image 81'		 (Report)
16/6/1954
18:00
 Image Αυστρία 1 – 0 Image Σκωτία Ζυρίχη, Χάρντρουμ
Θεατές: 30.000
Διαιτητής: Λοράν Φρανκέν Image
Έριχ Προμπστ Image 33' (Report)
19/6/1954
16:50
 Image Ουρουγουάη 7 – 0 Image Σκωτία Βασιλεία, Σανκτ Γίακομπ Στάδιο
Θεατές: 43.000
Διαιτητής: Βιντσέντζο Ορλαντίνι Image
Κάρλος Μπόρχες Image 17' Image 47' Image 57'
Όσκαρ Μίγκες Image 30' Image 83'
Χούλιο Αμπαντί Image 54' Image 85'		 (Report)
19/6/1954
17:00
 Image Αυστρία 5 – 0 Image Τσεχοσλοβακία Ζυρίχη, Χάρντρουμ
Θεατές: 25.000
Διαιτητής: Βάσα Στεφάνοβιτς Image
Ερνστ Στόγιαπσαλ Image 3' Image 70'
Έριχ Προμπστ Image 4' Image 21' Image 24'		 (Report)

4ος Όμιλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εθνική Α Ν Ι Η ΓΥ ΓΚ Β
Image Αγγλία 2110643
Image Ελβετία 2101232
Image Ιταλία 2101532
Image Βέλγιο 2011581
17/6/1954
17:50
 Image Ελβετία 2 – 1 Image Ιταλία Λωζάνη, Στάδιο Ολιμπίκ ντε λα Ποντές
Θεατές: 43.000
Διαιτητής: Μάριο Βιάνα Image
Ρόμπερτ Μπάλαμαν Image 18'
Γιόζεφ Χίγκι Image 78'		 (Report) Τζιαμπιέρο Μπονιπέρτι Image 44'
17/6/1954
18:10
 Image Αγγλία 4 – 4
(Παράταση)		 Image Βέλγιο Βασιλεία, Σανκτ Γίακομπ Στάδιο
Θεατές: 40.000
Διαιτητής: Έμιλ Σμέτσερ Image
Άιβορ Μπρόουντις Image 26' Image 63'
Νάτ Λόφτχαους Image 36' Image 91'		 (Report) Λέοπολντ Ανούλ Image 5' Image 71'
Χένρι Κόπενς Image 67'
Τζίμι Ντίκινσον Image 94' αυτ.
20/6/1954
17:00
 Image Ιταλία 4 – 1 Image Βέλγιο Λουγκάνο, Κορναρέντο Στάδιο
Θεατές: 26.000
Διαιτητής: Καρλ Έριχ Στάινερ Image
Εγκίστο Παντοφλίνι Image 41' πεν.
Κάρλο Γκάλι Image 48'
Αμλέτο Φρινιάνι Image 58'
Μπενίτο Λορέντσι Image 78'		 (Report) Λέοπολντ Ανούλ Image 81'
20/6/1954
17:10
 Image Αγγλία 2 – 0 Image Ελβετία Βέρνη, Βάνκντορφ Στάδιο
Θεατές: 50.000
Διαιτητής: Ίστβαν Ζολτ Image
Τζίμι Μούλεν Image 43'
Ντένις Ουίλσο Image 69'		 (Report)

Αγώνας Κατάταξης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
23/6/1954
18:00
 Image Ελβετία 4 – 1 Image Ιταλία Βασιλεία, Σανκτ Γίακομπ Στάδιο
Θεατές: 30.000
Διαιτητής: Μπέντζαμιν Γκρίφθις Image
Γιόζεφ Χίγκι Image 14' Image 85'
Ρόμπερτ Μπάλαμαν Image 48'
Ζακ Φατόν Image 90'		 (Report) Φούλβιο Νέστι Image 67'

Πορεία προς τον τελικό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πίνακας Αποτελεσμάτων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Προημιτελικοί Ημιτελικοί Τελικός
                   
27 Ιουνίου - Βέρνη        
 Image Βραζιλία  2
30 Ιουνίου – Λωζάνη
 Image Ουγγαρία  4  
 Image Ουγγαρία (παρ.)  4
26 Ιουνίου - Βασιλεία
   Image Ουρουγουάη  2  
 Image Ουρουγουάη  4
4 Ιουλίου – Βέρνη
 Image Αγγλία  2  
 Image Ουγγαρία  2
27 Ιουνίου – Γενεύη
   Image Δυτική Γερμανία  3
 Image Γιουγκοσλαβία  0
30 Ιουνίου - Βασιλεία
 Image Δυτική Γερμανία  2  
 Image Δυτική Γερμανία  6 Μικρός τελικός
26 Ιουνίου - Λωζάνη
   Image Αυστρία  1  
 Image Αυστρία  7  Image Ουρουγουάη  1
 Image Ελβετία  5    Image Αυστρία  3
3 Ιουλίου - Ζυρίχη

Προημιτελικοί

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
26/6/1954
17:00
 Image Αυστρία 7 – 5 Image Ελβετία Λωζάνη, Στάδιο Ολιμπίκ ντε λα Ποντές
Θεατές: 35.000
Διαιτητής: Τσάρλι Φόλτλες Image
Τέοντορ Βάγκνερ Image 25' Image 27' Image 53'
Άλφρεντ Κόρνερ Image 26' Image 34'
Ερνστ Ότσβιρκ Image 32'
Έριχ Προμπστ Image 76'		 (Report) Ρόμπερτ Μπάλαμαν Image 16' Image 39'
Γιόζεφ Χίγκι Image 17' Image 19' Image 58'
26/6/1954
17:00
 Image Ουρουγουάη 4 – 2 Image Αγγλία Βασιλεία, Σανκτ Γίακομπ Στάδιο
Θεατές: 35.000
Διαιτητής: Καρλ Έριχ Στάινερ Image
Κάρλος Μπόρχες Image 5'
Ομπντούλιο Βαρέλα Image 39'
Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο Image 46'
Χαβιέρ Αμπρόις Image 78'		 (Report) Νατ Λόφτχαους Image 16'
Τομ Φίνευ Image 67'
27/6/1954
17:00
 Image Βραζιλία 2 – 4 Image Ουγγαρία Βέρνη, Βάνκντορφ Στάδιο
Θεατές: 60.000
Διαιτητής: Άρθουρ Έλις Image
Ντζάλμα Σάντος Image 18' πεν.
Ζούλιο Μποτέλο Image 65'		 (Report) Νάντορ Χιντεγκούτι Image 4'
Σάντορ Κότσις Image 7' Image 88'
Μίχαϊ Λάντος Image 60' πεν.
27/6/1954
17:00
 Image Γιουγκοσλαβία 0 – 2 Image Δυτική Γερμανία Γενεύη, Σαρμίλλ Στάδιο
Θεατές: 20.000
Διαιτητής: Ίστβαν Ζολτ Image
(Report) Ίβαν Χόρβατ Image 9' αυτ.
Χέλμουτ Ραν Image 85'

Ημιτελικοί

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
30/6/1954
18:00
 Image Ουγγαρία 4 – 2
(Παράταση)		 Image Ουρουγουάη Λωζάνη, Στάδιο Ολιμπίκ ντε λα Ποντές
Θεατές: 37.000
Διαιτητής: Μπέντζαμιν Γκρίφθις Image
Ζόλταν Τσίμπορ Image 13'
Νάντορ Χιντεγκούτι Image 46'
Σάντορ Κότσις Image 111' Image 116'		 (Report) Χουάν Χόμπεργκ Image 75' Image 86'
30/6/1954
18:00
 Image Δυτική Γερμανία 6 – 1 Image Αυστρία Βασιλεία, Σανκτ Γιάκομπ Στάδιο
Θεατές: 58.000
Διαιτητής: Βιντσέντζο Ορλαντίνι Image
Χανς Σάφερ Image 31'
Μαξ Μόρλοκ Image 47'
Φριτς Βάλτερ Image 54' πεν. Image 64' πεν.
Ότμαρ Βάλτερ Image 61' Image 89'		 (Report) Έριχ Προμπστ Image 51'

Μικρός τελικός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
3/7/1954
17:00
 Image Ουρουγουάη 1 – 3 Image Αυστρία Ζυρίχη, Χάρντρουμ
Θεατές: 35.000
Διαιτητής: Ρέιμον Βίσλινγκ Image
Χουάν Χόμπεργκ Image 22' (Report) Ερνστ Στόγιασπαλ Image 16' πεν.
Λούις Κρούς Image 59' αυτ.
Ερνστ Ότσβρικ Image 89'

Τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
4/7/1954
17:00
 Image Δυτική Γερμανία 3 – 2 Image Ουγγαρία Βέρνη , Βάνκντορφ Στάδιο
Θεατές: 64.000
Διαιτητής: Γουίλιαμ Λινγκ Image
Μαξ Μόρλοκ Image 10'
Χέλμουτ Ραν Image 18' Image 84'		 Report Φέρεντς Πούσκας Image 6'
Ζόλταν Τσίμπορ Image 8'
Image
Image
Image
Image
Image
Δυτική Γερμανία
Image
Image
Image
Image
Image
Ουγγαρία


Image
Δυτική Γερμανία:
GK1Τόνι Τούρεκ
DF7Γιόζεφ Πόζιπαλ
DF3Βέρνερ Κόλμαγιερ
DF6Χορστ Έκελ
MF8Καρλ Μάι
MF10Βέρνερ Λίμπριχ
FW15Ότμαρ Βάλτερ
FW16Φριτς Βάλτερ (Αρχηγός)
FW20Χανς Σάφερ
FW12Χέλμουτ Ραν
FW13Μαξ Μόρλοκ
Προπονητής:
Image Ζεπ Χέρμπεργκερ
Image
Ουγγαρία:
GK1Γκιούλα Γκρόσιτς
DF2Γένο Μπουζάνσκι
DF4Μίχαϊ Λάντος
MF5Γιόζεφ Μπόζικ
MF3Γκιούλα Λόραντ
MF6Γιόζεφ Ζάκαριας
FW20Μίχαϊ Τοτ
FW11Ζόλταν Τσίμπορ
FW8Σάντορ Κότσις
FW9Νάντορ Χιντεγκούτι
FW10Φέρεντς Πούσκας (Αρχηγός)
Προπονητής:
Image Γκούσταβ Σέμπες
  • Β. Διαιτητές
    • Βιντσέντζο Ορλαντίνι Image
    • Μπέντζαμιν Γκρίφθις Image
Παγκόσμιος Κυπελλούχος 1954:

Image Δυτική Γερμανία (1ος τίτλος)

Σκόρερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
11 τέρματα
6 τέρματα
4 τέρματα

Καλύτερη ΧΙ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης σύμφωνα με τη FIFA ήταν η εξής:[58]

Τερματοφύλακας Αμυντικοί Μέσοι Επιθετικοί

Image Γκιούλα Γκρόσιτς

Image Ντζάλμα Σάντος
Image Ερνστ Ότσβιρκ
Image Χοσέ Σανταμαρία

Image Φριτς Βάλτερ
Image Γιόζεφ Μπόζικ

Image Ζόλταν Τσίμπορ
Image Σάντορ Κότσις
Image Χέλμουτ Ραν
Image Νάντορ Χιντεγκούτι
Image Φέρεντς Πούσκας

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «1954 FIFA World Cup Switzerland». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2019.
  2. ↑ «World Cup memorable matches: Uruguay v Hungary 1954». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2024.
  3. ↑ «Qatar 2022: Ranking every World Cup in history from worst to best». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2023.
  4. 1 2 «Παγκόσμιο Κύπελλο 1954 : Το "θαύμα" της Βέρνης». Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2020.
  5. 1 2 «The Most Important Soccer Game Ever Played». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
  6. 1 2 «El Mundial que se le escapó a «Pancho» Puskás». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2025.
  7. ↑ «1954 World Cup: The Miracle of Berne». Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2021.
  8. 1 2 «Ελβετία - 1954». Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2022.
  9. ↑ «Euro 2016: Which is the greatest team in history of international football?». Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2022.
  10. ↑ «Mighty Magyars: BBC Identifies Legedary Hungarian "Golden Team" As Best-Ever Football Team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2020.
  11. ↑ «Little fat chap' a football giant». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2016.
  12. ↑ «World Cup 1954». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2022.
  13. ↑ «Welcome, Pelé!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2023.
  14. ↑ «Major Weltstar». Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
  15. 1 2 «Five Injuries That Changed Football History». Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2020.
  16. ↑ «Η ομάδα που θα γινόταν βασίλισσα: Ουγγαρία 1954 εναντίον Ολλανδίας 1974». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
  17. ↑ «The Galloping Major» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2025.
  18. ↑ «FIFA : The Battle of Bern». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2022.
  19. ↑ «Δύο πέναλτι, 3 αποβολές, 42 φάουλ και πολύ ξύλο: Η μάχη της Βέρνης ανάμεσα σε Ουγγαρία και Βραζιλία». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2021.
  20. ↑ «Brawls and broken noses: how Brazil's 1954 World Cup campaign sparked uproar». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  21. ↑ «THE BIRTH OF BRAZIL AT WORLD CUP 1958». Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2022.
  22. ↑ «Football: Ellis a knockout during the Battle of Berne». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2021.
  23. ↑ «FIFA World Cup 1954 – Miracle of Berne sees West Germany beat Hungary in the final». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2022.
  24. ↑ «Greatest World Cup team performances». Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
  25. ↑ «The Invincibles vs The Invincibles: Hungary and Uruguay in the 1954 World Cup». Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2021.
  26. ↑ «World Cup memorable matches: Uruguay v Hungary 1954». Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2021.
  27. ↑ «Destiny slips away from the Mighty Magyars». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  28. ↑ «Best teams never to win a World Cup: Hungary 1954». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
  29. ↑ «Hungría, del 8-3 a Alemania al milagro de Berna». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2021.
  30. ↑ «Frases con historia: "De repente nos dormimos" (Ferenc Puskás, 1954)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2025.
  31. 1 2 3 4 «The Miracle of Bern: West Germany's 1954 World Cup win». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2026.
  32. 1 2 «"De repente nos dormimos" (Ferenc Puskas, 1954)». Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2023.
  33. ↑ «FIFA : The Miracle of Berne». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020.
  34. ↑ «Le Monde : Mondial 1954 : le miracle allemand». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020.
  35. ↑ «The Curious Case of Hungarian football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2022.
  36. ↑ «Magiques Magyars, stade flambant neuf, un Français : cinq choses à savoir sur la Hongrie… et pour briller en société». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2023.
  37. ↑ «All the World Cup winners and the scores since 1930». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2022.
  38. ↑ «Ференц Пушкаш». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020.
  39. ↑ «FIFA : The Miracle of Bern (54) - 100 great World Cup moments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2022.
  40. ↑ «Miracle Men». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2026.
  41. ↑ «FIFA MUSEUM : The Spirit of Spiez». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2023.
  42. ↑ «Le Monde : Les champions du monde allemands de 1954 étaient dopés». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020.
  43. ↑ «Μουντιάλ: Η μπάλα γυρίζει και ο κόσμος αλλάζει». Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2022.
  44. ↑ «West Germany's culture of doping kept under wraps». Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2020.
  45. ↑ «Power Ranking Every World Cup Final Ever Played». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2022.
  46. ↑ «Ferenc Puskas quitte le terrain». Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2020.
  47. ↑ «Mondial 1954 : l'injustice hongrois». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2022.
  48. ↑ «Brazil's 1970 winning team voted best of all time». Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2022.
  49. ↑ «The New York Times : 1970 Brazilian Soccer Team Voted Best Ever». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
  50. ↑ «World Cup rewind: Goals aplenty at Switzerland 1954 with 140 strikes in just 26 matches». Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2021.
  51. ↑ «WORLD CUP RECORDS (Part 31) - THE GAME WITH MOST GOALS». Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.
  52. ↑ «World Cup records: Most goals, appearances and the youngest and oldest players». Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2022.
  53. ↑ «It's the end of the World Cup as we know it: Expansion to 48 ruins FIFA's showpiece». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2025.
  54. ↑ «Planet World Cup : Statistics». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2022.
  55. ↑ «FIFA : Highest-scoring teams in one World Cup». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2024.
  56. ↑ «Magical Magyars». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2023.
  57. ↑ «1954 World Cup - Results and statistics». Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2021.
  58. ↑ «FIFA World Cup All-Star Team». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Βραζιλία 1950 World Cup Σουηδία 1958
ΠΚ 1950 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ΠΚ 1958
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Παγκόσμιο_Κύπελλο_Ποδοσφαίρου_1954&oldid=11513354"