Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ
| Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ | |
|---|---|
 | |
| Γέννηση | 20 Μαΐου 1921 Αμβούργο |
| Θάνατος | 20 Νοεμβρίου 1947 Βασιλεία |
| Επάγγελμα/ ιδιότητες | θεατρικός συγγραφέας, διηγηματογράφος, ποιητής, συγγραφέας και αντιστασιακός |
| Υπηκοότητα | Γερμανία |
| Σχολές φοίτησης | Gymnasium Eppendorf |
| Αξιοσημείωτα έργα | Έξω από την πόρτα, Το ψωμί, Αυτή την Τρίτη και Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί |
| Επίσημος ιστότοπος | |
 Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα | |
| δεδομένα () | |
Ο Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ (Wolfgang Borchert, 20 Μαΐου 1921 – 20 Νοεμβρίου 1947) ήταν Γερμανός συγγραφέας. Το έργο του, που αποτελείται από διηγήματα, ποιήματα και ένα θεατρικό έργο, τον κατέστησε έναν από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της μεταπολεμικής γερμανικής λογοτεχνίας.[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από γονείς διανοουμένους του Αμβούργου, άρχισε το 1938 να γράφει έργα με αντιναζιστικές αιχμές, πράγμα που του στοίχισε μια πρώτη σύλληψη. Το 1940-41 πήρε μαθήματα υποκριτικής και άρχισε να εργάζεται σε θίασο του Αμβούργου. Τον Ιούνιο του 1941 κατατάχθηκε στην Βέρμαχτ και στάλθηκε στο Ρωσικό Μέτωπο. Αντίκρυσε την φρίκη του πολέμου, έπαθε κρυοπαγήματα, πέρασε από στρατοδικείο κατηγορούμενος για αυτοτραυματισμό, και φυλακίστηκε για αντικαθεστωτικές τάσεις.[2]
Μετά τον πόλεμο ο Μπόρχερτ, που υπέφερε από σοβαρότατη πάθηση του ήπατος, εξακολούθησε να γράφει θεατρικά έργα, διηγήματα και ποιήματα. Τον Ιανουάριο του 1947 έγραψε το θεατρικό έργο Έξω από την πόρτα, που μεταδόθηκε ραδιοφωνικά τον Φεβρουάριο και προξένησε μεγάλη εντύπωση. Είναι σύμφωνα με τον υπότιτλο «ένα έργο που κανένα θέατρο δεν θέλει να το παίξει και κανένα κοινό δεν θέλει να το δει». Το μετέφρασε στα ελληνικά ο Παναγιώτης Σκούφης (Θέατρο Νίτσου 1964, τεύχος 18).[3]
Ο Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ πέθανε τον Νοέμβριο του 1947 σε ηλικία 26 ετών.[4]
Τα περισσότερα έργα του περιλαμβάνονται στη λεγόμενη Λογοτεχνία των ερειπίων και παρουσιάζουν το δράμα όσων γύρισαν από τον πόλεμο σε μια ερειπωμένη χώρα και έζησαν με την φρίκη των αναμνήσεων και την αγωνία για το αύριο. Αναφέρθηκε επίσης στη ζοφερή κατάσταση, το χάος και τις στερήσεις της μεταπολεμικής περιόδου στη Γερμανία.[5]
Έργα (επιλογή)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1946: Die drei dunklen Könige (Οι τρεις σκοτεινοί βασιλιάδες)
- 1946: An diesem Dienstag (Αυτή την Τρίτη)
- 1946: Die Hundeblume (Η πικραλίδα)
- 1946: Das Brot (Το ψωμί)
- 1946: Draußen vor der Tür (Έξω από την πόρτα)
- 1946: Ein Sonntagmorgen (Ένα Κυριακάτικο πρωί)
- 1947: Nachts schlafen die Ratten doch (Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί)
- 1947: Die Kirschen (Τα κεράσια)
- 1947: Die Küchenuhr (Το ρολόι της κουζίνας)
- 1947: Dann gibt es nur eins! (Τότε, μόνο ένα πράγμα πρέπει να κάνεις!), αντιπολεμικό μανιφέστο
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ . «deutsche-biographie.de/wolfgang borchert».
- ↑ . «lernhelfer.de/schuelerlexikon/deutsch-abitur/artikel/wolfgang-borchert».
- ↑ . «booktalks.gr/logotexnia/germaniki-kai-germanofoni-logotexnia/germanika-theatrika-erga/ekso-ap-tin-porta».
- ↑ . «abipur.de/wolfgang borchert biografie».
- ↑ . «wolfgangborchert.de/».
