Το ρολόι της κουζίνας (διήγημα)
 Ερείπια στο Αμβούργο, την πόλη καταγωγής του Μπόρχερτ, μετά την Επιχείρηση Γόμορρα τον Αύγουστο 1943 | |
| Συγγραφέας | Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ |
|---|---|
| Τίτλος | Die Küchenuhr |
| Γλώσσα | Γερμανικά |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | 1947 |
| Μορφή | διήγημα Erzählung |
| Δημοσιεύθηκε στο | d:Q130314149 |
| δεδομένα () | |
Το ρολόι της κουζίνας (γερμανικά: Die Küchenuhr) είναι διήγημα του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ. Γράφτηκε στις αρχές του 1947 και δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα του Αμβούργου τον ίδιο χρόνο. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε μορφή βιβλίου τον Δεκέμβριο του 1947 στη δεύτερη συλλογή πεζών του Μπόρχερτ, Αυτή την Τρίτη.[1]
Η σύντομη ιστορία αναφέρεται στην απώλεια της οικογενειακής ασφάλειας και τον αντίκτυπο του πολέμου στην ψυχή των επιζώντων. Ένας νεαρός έχασε τους γονείς και το σπίτι του σε βομβαρδιστική επιδρομή. Το ρολόι της κουζίνας που σώθηκε, του θυμίζει τη φροντίδα της μητέρας του και τη χαμένη οικογενειακή του ευτυχία που θυμάται με συγκίνηση.[2]
Είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ και θεωρείται αντιπροσωπευτικό έργο της λογοτεχνίας των ερειπίων της μεταπολεμικής γερμανικής λογοτεχνίας. Περιλαμβάνεται στη διδακτέα ύλη σχολείων.[3] [4]
Υπόθεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά τη διάρκεια μιας βόλτας, ένας 20χρονος νεαρός με πρόσωπο που φαίνεται ήδη πολύ γερασμένο, κάθεται σε ένα παγκάκι δίπλα σε μερικούς αγνώστους και τους δείχνει με περηφάνεια το εύρημά του: μέσα στα ερείπια είχε ανακαλύψει το παλιό ρολόι της κουζίνας τους. Οι γονείς του σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμό και το σπίτι του καταστράφηκε. Το μόνο που του έχει απομείνει είναι αυτό το χαλασμένο ρολόι κουζίνας σταματημένο στις 2:30 π.μ.. Ένας άντρας δίπλα του εξηγεί ότι αυτό σχετίζεται με την ώρα που έπεσε η βόμβα. [5]
Αλλά ο νεαρός άνδρας απορρίπτει την εξήγηση. Για αυτόν, η ώρα 2:30 π.μ. έχει ιδιαίτερη σημασία. Στη συνέχεια, τους διηγείται ότι κάθε βράδυ επέστρεφε εκείνη την ώρα στο σπίτι. Η μητέρα του ξυπνούσε πάντα στη μέση της νύχτας, ζέσταινε το φαγητό και περίμενε στην κουζίνα μέχρι να φάει. Αυτό που του φαινόταν απόλυτα φυσιολογικό τότε, τώρα το αναγνωρίζει οδυνηρά εκ των υστέρων ως παράδεισο από τον οποίο δεν έχει απομείνει τίποτε εκτός από το ρολόι. Αφού διηγήθηκε την ιστορία του θανάτου των γονιών του, σιωπά. Μια βαριά σιωπή πέφτει στο παγκάκι. Αλλά η λέξη «παράδεισος» είναι τώρα στο μυαλό του άντρα που κάθεται δίπλα του.[6]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το ρολόι της κουζίνας. Το διήγημα περιλαμβάνεται στα κείμενα Νεότερης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας (Β΄ Γενικού Λυκείου - Επιλογής), μτφ. Νίκος Σκουτερόπουλος.
- Το κείμενο στα γερμανικά
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ . «mondamo.de/alt/borchert».
- ↑ . «mein-lernen.at/deutsch/moderne-literatur/kurzgeschichte-die-kuechenuhr-von-borchert-verstaendlich-erklaert/».
- ↑ . «abipur.de/die küchenuhr wolfgang borchert».
- ↑ . «ebooks.edu.gr/ebooks/Neoteri-EuropaikiLogotechnia_B-Lykeiou_html-empl/extras/texts/index_b_25_borchert».
- ↑ . «studyflix.de/deutsch/die-kuchenuhr».
- ↑ . «studysmarter.de/schule/deutsch/epische-texte/die-kuechenuhr/».
