Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί
 Ερείπια στο Αμβούργο, την πόλη καταγωγής του Μπόρχερτ, μετά την Επιχείρηση Γόμορρα τον Αύγουστο 1943 | |
| Συγγραφέας | Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ |
|---|---|
| Τίτλος | Nachts schlafen die Ratten doch |
| Γλώσσα | Γερμανικά |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | 1947 |
| Μορφή | διήγημα Erzählung |
| LΤ ID | 23957960 |
| Δημοσιεύθηκε στο | d:Q130314149 |
| δεδομένα () | |
Κι όμως τη νύχτα κοιμούνται οι ποντικοί (γερμανικά: Nachts schlafen die Ratten doch) είναι διήγημα του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ. Γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1947 και δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους στη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του Μπόρχερτ, Αυτή την Τρίτη. Το κείμενο είναι χαρακτηριστικό έργο της λογοτεχνίας των ερειπίων και περιλαμβάνεται στα προγράμματα σπουδών πολλών χωρών.[1]
Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια πόλη καταστραμμένη από βομβαρδισμό στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα αγόρι φυλάει το σημείο όπου βρίσκεται θαμμένο το νεκρό αδερφάκι του κάτω από τα ερείπια για να το προστατεύσει από τους ποντικούς. Ένας ηλικιωμένος άντρας που περνάει τυχαία, προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του αγοριού από αυτή την τραγική απώλεια και το καταφέρνει με ένα ψέμα, δίνοντάς του λίγη από τη χαμένη ελπίδα.[2]
Υπόθεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στα ερείπια μιας γερμανικής πόλης που καταστράφηκε από βομβαρδισμό, ο 9χρονος Γιούργκεν κάθεται με ένα ξύλο στο χέρι φρουρώντας ένα ερειπωμένο κτίριο. Ένας ηλικιωμένος περαστικός προσπαθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Γιούργκεν και να ανακαλύψει τι κάνει εκεί το αγόρι. Ο άνδρας προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του καχύποπτου αγοριού στην τροφή έχει στο καλάθι του για να ταΐσει τα κουνέλια του, αλλά παρά την πρόσκληση να έρθει να δει τα κουνέλια, και μάλιστα να του χαρίσει ένα, ο Γιούργκεν αρνείται εξηγώντας ότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει το πόστο του.[3]
Όταν ο άντρας γυρίζει να φύγει, ο Γιούργκεν αρχίζει να του διηγείται την ιστορία του: Προστατεύει το καταπλακωμένο πτώμα του 4χρονου αδερφού του, που σκοτώθηκε στον βομβαρδισμό, επειδή φοβάται ότι θα το φάνε οι ποντικοί. Ο δάσκαλος του έμαθε ότι οι ποντικοί τρώνε τους νεκρούς, γι' αυτό και τώρα προσέχει τον αδερφό του μέρα νύχτα. Τότε ο άνδρας δηλώνει ψευδώς ότι όλοι γνωρίζουν ότι τα ποντίκια κοιμούνται τη νύχτα. Επομένως, ο Γιούργκεν μπορεί να φύγει μετά τη δύση του ηλίου και να πάει σπίτι χωρίς να ανησυχεί. Μετά από αυτά τα λόγια το αγόρι αποκαλύπτει την εξάντλησή του. Ο άνδρας φεύγει με την υπόσχεση να επιστρέψει το βράδυ και να φέρει στον Γιούργκεν ένα κουνέλι. Στη συνέχεια, θα τον συνοδεύσει σπίτι για να δείξει στον πατέρα του παιδιού πώς να φτιάξει ένα κλουβί για κουνέλια. Ο Γιούργκεν συμφωνεί και του λέει ότι έχουν σανίδες για το κλουβί στο σπίτι.[4]
Η ιστορία έχει ανοιχτό τέλος και δεν διευκρινίζεται αν ο ηλικιωμένος επιστρέφει πραγματικά και τηρεί την υπόσχεσή του.[5]
Μετάφραση στα ελληνικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το διήγημα έχει μεταφραστεί στα κείμενα Νεότερης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας (Β΄ Γενικού Λυκείου - Επιλογής), μτφρ. Ρόδη Ασήμη. [1]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 . «ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/5497/Neoteri-EuropaikiLogotechnia_B-Lykeiou».
- ↑ . «studyflix.de/deutsch/nachts-schlafen-die-ratten-doch».
- ↑ . «abipur.de/referate/nachts schlafen die ratten doch».
- ↑ . «deutschunddeutlich.de/Nachts schlafen die Ratten doch.pdf» (PDF).
- ↑ . «inhaltsangabe.de/borchert/nachts-schlafen-die-ratten-doch/».
