Δε διάλεξε τυχαία αυτό το σώμα ο Δίας για να το κυριεύσει. Δεν ήταν μόνο το δέρμα του, ντυμένο στο σεληνόφως, δεν ήταν μόνο τα μαλλιά του, λουσμένα με μαύρη νύχτα, ούτε το περίγραμμά του, σμιλευμένο απ’ τα νιάτα. Τα είχε γευτεί αυτά, σαν άρχοντας του κόσμου που ήταν, και τα είχε γλεντήσει άπειρες φορές, τα είχε σχεδόν μπουχτίσει.
Γιάννης Ανδρουλιδάκης, Βισταλόγκα, εκδ. Κέδρος 2019
Είναι ο τόπος μου,
τοσοδούλα μου,
μια κουκκίδα στον χάρτη.
Κι είναι οι μέρες μου
γεμάτες ιώδιο,
αύρα θαλασσινή
κι αλάτι.
Τούτα τα δώρα θα σου κρατώ,
σταγονίτσα μου,
για να ξεχειμωνιάσεις.
Η πρώτη ποιητική συλλογή του Γιάννη Ανδρουλιδάκη είχε ως τίτλο έναν ναυτικό όρο: Άπαρση (από τις εκδόσεις Κοροντζή 2018). Η άπαρση είναι επίσημος ναυτικός όρος, το κοινώς λεγόμενο σαλπάρισμα, που κυριολεκτικά σημαίνει ανέλκυση άγκυρας για πλου.
Και σε αυτήν τη νέα του συλλογή ο ποιητής αντλεί τίτλο και θέματα από το θαλασσινό ρεπερτόριο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «H Χαρά Νικολακοπούλου για την ποιητική συλλογή του Γιάννη Ανδρουλιδάκη»
Αντρέας Τιμοθέου, Πλανόδιος στα Σύνορα της Εδέμ, ποιητική συλλογή, εκδόσεις Παράκεντρο
Μία έρευνα και προσέγγιση της Μαρίας Πανούτσου στο έργο του Αντρέα Τιμοθέου
ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ
Το τέρας και το πρόσωπο
Ποίηση της αφής, της οσμής, της ακοής, της όρασης.
Οι μνήμες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ποίηση του Αντρέα Τιμοθέου.
Οι συλλογικές ενοχές δεν περνούν από δίπλα του, αλλά από το σώμα του μέσα, αφήνοντας σημάδια ανεξίτηλα. Έχει γνωρίσει το Τέρας, το δηλώνει στην αρχή της συλλογής του, μα δεν του δίνει όνομα, απλά το αναφέρει και καθείς από εμάς, ας του δώσει το όνομα που επιθυμεί.
Έχω βιώσει το Τέρας
σε μορφές ανεξίτηλες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πανούτσου: Ο κόσμος του Αντρέα Τιμοθέου»
Μυθιστόρημα, εκδόσεις 24 γράμματα εκδόσεις
Η κρίση του βιβλίου
Από την συντακτική ομάδα του Symban World Radio, Australia.
Το βιβλίο ξεκινάει με έναν μονόλογο αρκετά δυνατό συναισθηματικά. Σε κάθε παράγραφο η αφηγήτρια, Ζωή Μαρία Μοντανάρι, ηρωίδα του βιβλίου στο γέρμα της ζωής της μιλάει για όσα έζησε, ένιωσε και για όσα δεν είχε τολμήσει να πει.
Οι άνθρωποι είναι πάντα οι πρωταγωνιστές στις ανηφόρες της ζωής. Φορούν τη μάσκα που τους δίνει κάθε φορά για να παίξουν το έργο της που τους προστάζουν οι μοίρες. Με βαθιά ερωτήματα η αφηγήτρια αναμετρήθηκε στη ζωή της με όλα τα καλά και τις συμφορές που αντιμετώπισε, μέχρι τη στιγμή που η πορεία των βιωμάτων της τής χάρισαν το κλέος μέσα από το βιβλίο «Πίστη και Περηφάνια». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Βαρβαρήγος, Πίστη και περηφάνια -κυκλοφορεί»
Μικρό μονόπρακτο
Του θεάτρου
Των
Ιονίων Νήσων
Αφηγητής
[…Ζακυνθινή πλατεία, για την ακρίβεια μία από τις δώδεκα, έγχρωμες χαλκογραφίες από τα Ιόνια νησιά, σε χάραξη και επιχρωματισμό από τους Havell και υιός. Μερικοί Άγγλοι στρατιώτες κάτω δεξιά που μιλούν και πειράζουν τα κορίτσια. Ο έμπορος ζώων με το μικρό κοπάδι του, μερικοί κοστουμαρισμένοι, σκόρπιοι εδώ και εκεί και πάνω αριστερά οι μαυροφορεμένοι εισπράκτορες του στέμματος. Τα μεγάλα κτίρια στο βάθος διαθέτουν πολλά παράθυρα και για εκείνον που έχει βρεθεί πρόσφατα στην υπέροχη πλατεία του Αγίου Μάρκου στην ζακυνθινή πρωτεύουσα, μπορεί ακόμη και τώρα, μες σε αυτές εδώ τις σκηνικές οδηγίες να διακρίνει ξεκάθαρη την απλοσύνη του μέρους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Χάραξη και Επιχρωματισμός»
Mὲ τὸ πρῶτο φῶς δακρύσαμε ἀντικρίζοντας ὅλα ὅσα μᾶς ἔκρυβε, μέχρι τότε, τὸ σκοτάδι. Μὰ ὅσο ὡρίμαζε ἡ μέρα τὸ φῶςτῆς χαρᾶς σκέπαζε τὰ δάκρυα ἐνῷ ἐμεῖς, μ’ ὅλη μας τὴ δύναμη, δινόμασταν μόνο σὲ ἀπολαύσεις καὶ γιορτές. Καὶ κάθε τόσο ἔσταζε τῆς ζωῆς τὸ φιλὶ στὰ σωθικά (καὶ κάθε τόσο φάνταζε ὁ θάνατος σκέψη μακρινή). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Plaudite, amici, comedia finita est!»
από την ανέκδοτη συλλογή 2016 πρωτοσέλιδα
ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ
ιδού οι λεπτομέρειες για τον ασθενή
το αίμα του στον λήθαργο
στα παρασκήνια
εκατομμύρια αντίγραφά του καλλιεργούνται
στο αυτί του, ειδικό αφιέρωμα,
το τραγικό φινάλε ενός παραμυθιού
πώς να ξυπνήσει
όταν στη γυάλινη επέτειο της θεραπείας του Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Τενεκετζή, 3 ποιήματα»
